PG 46, col. 17
In inglese: On the Soul and the Resurrection 1
vim, qua! excesserit e corpore : qua egressa atque subducta , quod relinquitur, mortuum est et cor-
τος, φησι, φόὗος ὑποταράσσει καὶ συνέχει (47)
τὴν διάνοιαν, ὡς ού διαμενού ῖης είς ἀεὶ (48) τῆς ψυ-
χῆςφ ἀλλὰ συγκαταληγούσης τῇ διαλύσει τοῦ σώμα-
τος; -Γ, Ἐγὼ δὲ (καὶ γὰρ-οὔπω τοῦ πάθους τὸν λογι-
σμὸν ἀνεδεξάμην) (49) θρασύτερόνη πως ἀπεκρινάμην,
ού πάνυ περισκεψάμενος τὸ λεγόμενον. Εἶπον γὰρ
ἐπιτάγμασιν ἐοικέναι τὰς θείας φωνὰς, δι’ ὧν τὸ μὲν
δεῖν πεπεῖσθαι τὴν ψυχὴν εἰσαεὶ διαμένειν ἀναγκα-
ζόμεθα, ού μὴν λόγῳ τινὶ τῷ τοιούτῳ προσήχθημεν
δόγματι. Ἀλλ’ ἔοικεν ἡμῖν (50) δουλικῶς ἔνδοθεν ὁ
νοῦς φόϐῳ τὸ κελευόμενον δέχεσθαι, οὐχ (51) ἑκουσίᾳ.
τινί ὁρμῇ τοῖς λεγομένοις συντίθεσθαι. Ὅθεν καὶ
βαρύτεραι ἡμῖν ἐπὶ τῶν κατοικουμένων αί λύπαι
γίνονται [οὐκ] ἀκριϐῶς ἐπισταμένων (52) ἡ μῶν, εἴτ’ ἔτι
ὲστὶ (55) καθ’ αὑτὸ τοῦτο τὸ ζωοποιὺν αἴτιον, καὶ
ὅπη, καὶ ὅπως, εἴτε οὐκ ἔστιν οὐδαμῆ οὐδαμῶς.
ἰσας (54) γὰρ ποιεῖ τοῦ ἀληθῶς ὄντος ἀδηλία (55)
τὰς ἐφ’ ἑκάτερον ὑπολείψεις. Καὶ πολλοῖς μὲν τοῦτο,
πολλοῖς δὲ τὸ ἐναντίον (56) δοκεῖ. Καὶ εἰσί γέ τινες
παρὰ τοῖς Ἕλλησιν οὐ μικρὰν ἔχοντες ἐπὶ φιλοσο-
φίᾳ (57) τὴν δόξαν , οἳ ταῦτα ᾠήθησαν τε κάὶ ἁπ-
ειρήναντο. -Μ. Ἔα, φησὶ,τοὺς ἔξωθεν λήρους , ὲν
οἷς ὁ τοῦ ψεύδους εὑρέτης ἐπὶ βλάϐῃ τῆς ἀληθείας
πιθανῶς τὰς ἠπατημένους ὑπολήψεις συντίθησιν σὺ
δὲ πρὸς τοῦτο βλέπε, ὃτι τὸ οὕτως περὶ ψυχῆς ἔχειν,
οῦδὲν ἀλλο ἐστὶν ἢ ἀλλότριον (58) πρὸς τὴν ἀρετὴν
ἔχειν, καὶ πρὸς τὸ παρὸν ἡδὺ μόνον βλέπειν · τὴν δὲ
τοῖς αἰῶσιν (59) ὲνθεωρουμένην ζωὴν ἀπ’ ἐλπίδος
τεκεῖσθαι , καθ’ ἢν μόνη (60) ἡ ἀρετὴ τὸ πλεῖον ἔχει.
-Γ. Καὶ πῶς, ἔφην, γένοιτ’ ἂν ἡμῖν παγὶα ((51) τις
καὶ ἀμετάθετος ἡ περὶ τοῦ διαμένειν τὴν ψυχὴν δόξας
(45) Διεξιόντος. Ηοο malim cum ms. Β pro ἐξ·
ιόνλιος, quod est in editis. Διεξιέναι enim deenarra-
tionegrerkum _copiosa et luculenta usurpari solet.
Vide Β. Godofr. Olearii notas ad Philostratum L20,
2 De Vitis sophistarum, et Ludov.CresolliuIn in
IIeatro rhetorum ιιι, c. 17.
(46) Κατασείσασα. Sic scribendum puto cum cod.
Α qui in textu hanc lectionem diserte, in margine
vero κατασιγάσασα exhibet, quod posterius explicat
-alterum illud. ltrnmque enim silentium inleI‘t. et
nostra quidem lectio tale, quod quis. farto per ma-
num indicio, vel suadet vel imperat. Vide Actor.
Ill, l7: XIII, 16, etc. et confer Lambert Bos. ad
Nov. Testam. p. 79. Codex Β in ipso textu legit
κατασιγάσασα.
(47) Συνέχει. Codex Α habet συγχεῖ, eodem fere
sensu.
(18) Διαμενούσηςεὶσαεί. Codex Α legit μενούσης
εἱσαεί ο Β vero μενούσης ἀεί.
) Ἆνεδεξάμηνεμ Cudex uterque legit ἄνελε-ο
eam). quod malim. Videtur etiam interpres Latinus
hoc verbum ante oculos habuisse. Vertit enim,
col/egeram .
(50) ἰιμῖν deest in codice Β.
(λι) Οὐχ. Malo hoc, quam οὐδὲ, quod cst in
editis. Alterum illud tuetur ms. utrumque.
(52) Ἐπίσταμένων. Editio anni 1615, mendose
ἑπισταμένως, quod in altera anni 1658 emendatum,
probante ms. utroque.
τος, φησι, φόὗος ὑποταράσσει καὶ συνέχει (47)
τὴν διάνοιαν, ὡς ού διαμενού ῖης είς ἀεὶ (48) τῆς ψυ-
χῆςφ ἀλλὰ συγκαταληγούσης τῇ διαλύσει τοῦ σώμα-
τος; -Γ, Ἐγὼ δὲ (καὶ γὰρ-οὔπω τοῦ πάθους τὸν λογι-
σμὸν ἀνεδεξάμην) (49) θρασύτερόνη πως ἀπεκρινάμην,
ού πάνυ περισκεψάμενος τὸ λεγόμενον. Εἶπον γὰρ
ἐπιτάγμασιν ἐοικέναι τὰς θείας φωνὰς, δι’ ὧν τὸ μὲν
δεῖν πεπεῖσθαι τὴν ψυχὴν εἰσαεὶ διαμένειν ἀναγκα-
ζόμεθα, ού μὴν λόγῳ τινὶ τῷ τοιούτῳ προσήχθημεν
δόγματι. Ἀλλ’ ἔοικεν ἡμῖν (50) δουλικῶς ἔνδοθεν ὁ
νοῦς φόϐῳ τὸ κελευόμενον δέχεσθαι, οὐχ (51) ἑκουσίᾳ.
τινί ὁρμῇ τοῖς λεγομένοις συντίθεσθαι. Ὅθεν καὶ
βαρύτεραι ἡμῖν ἐπὶ τῶν κατοικουμένων αί λύπαι
γίνονται [οὐκ] ἀκριϐῶς ἐπισταμένων (52) ἡ μῶν, εἴτ’ ἔτι
ὲστὶ (55) καθ’ αὑτὸ τοῦτο τὸ ζωοποιὺν αἴτιον, καὶ
ὅπη, καὶ ὅπως, εἴτε οὐκ ἔστιν οὐδαμῆ οὐδαμῶς.
ἰσας (54) γὰρ ποιεῖ τοῦ ἀληθῶς ὄντος ἀδηλία (55)
τὰς ἐφ’ ἑκάτερον ὑπολείψεις. Καὶ πολλοῖς μὲν τοῦτο,
πολλοῖς δὲ τὸ ἐναντίον (56) δοκεῖ. Καὶ εἰσί γέ τινες
παρὰ τοῖς Ἕλλησιν οὐ μικρὰν ἔχοντες ἐπὶ φιλοσο-
φίᾳ (57) τὴν δόξαν , οἳ ταῦτα ᾠήθησαν τε κάὶ ἁπ-
ειρήναντο. -Μ. Ἔα, φησὶ,τοὺς ἔξωθεν λήρους , ὲν
οἷς ὁ τοῦ ψεύδους εὑρέτης ἐπὶ βλάϐῃ τῆς ἀληθείας
πιθανῶς τὰς ἠπατημένους ὑπολήψεις συντίθησιν σὺ
δὲ πρὸς τοῦτο βλέπε, ὃτι τὸ οὕτως περὶ ψυχῆς ἔχειν,
οῦδὲν ἀλλο ἐστὶν ἢ ἀλλότριον (58) πρὸς τὴν ἀρετὴν
ἔχειν, καὶ πρὸς τὸ παρὸν ἡδὺ μόνον βλέπειν · τὴν δὲ
τοῖς αἰῶσιν (59) ὲνθεωρουμένην ζωὴν ἀπ’ ἐλπίδος
τεκεῖσθαι , καθ’ ἢν μόνη (60) ἡ ἀρετὴ τὸ πλεῖον ἔχει.
-Γ. Καὶ πῶς, ἔφην, γένοιτ’ ἂν ἡμῖν παγὶα ((51) τις
καὶ ἀμετάθετος ἡ περὶ τοῦ διαμένειν τὴν ψυχὴν δόξας
(45) Διεξιόντος. Ηοο malim cum ms. Β pro ἐξ·
ιόνλιος, quod est in editis. Διεξιέναι enim deenarra-
tionegrerkum _copiosa et luculenta usurpari solet.
Vide Β. Godofr. Olearii notas ad Philostratum L20,
2 De Vitis sophistarum, et Ludov.CresolliuIn in
IIeatro rhetorum ιιι, c. 17.
(46) Κατασείσασα. Sic scribendum puto cum cod.
Α qui in textu hanc lectionem diserte, in margine
vero κατασιγάσασα exhibet, quod posterius explicat
-alterum illud. ltrnmque enim silentium inleI‘t. et
nostra quidem lectio tale, quod quis. farto per ma-
num indicio, vel suadet vel imperat. Vide Actor.
Ill, l7: XIII, 16, etc. et confer Lambert Bos. ad
Nov. Testam. p. 79. Codex Β in ipso textu legit
κατασιγάσασα.
(47) Συνέχει. Codex Α habet συγχεῖ, eodem fere
sensu.
(18) Διαμενούσηςεὶσαεί. Codex Α legit μενούσης
εἱσαεί ο Β vero μενούσης ἀεί.
) Ἆνεδεξάμηνεμ Cudex uterque legit ἄνελε-ο
eam). quod malim. Videtur etiam interpres Latinus
hoc verbum ante oculos habuisse. Vertit enim,
col/egeram .
(50) ἰιμῖν deest in codice Β.
(λι) Οὐχ. Malo hoc, quam οὐδὲ, quod cst in
editis. Alterum illud tuetur ms. utrumque.
(52) Ἐπίσταμένων. Editio anni 1615, mendose
ἑπισταμένως, quod in altera anni 1658 emendatum,
probante ms. utroque.