PG 46, col. 444
ἐλπίζετε ἀπολαϐεῖν (54)· καὶ ἀλλαχοῦ ὲν παραϐολῇ
τὸν σκληρὸν οἰκέτην πικρῶς κολάζουσα , ὃς τῷ ὀμο-
δούλῳ προσκυνοῦντι οὐκ ἐπεκλάσθη, οὐδὲ ἀφῆκεν
ἑκατὸν δηναρίων εὐτελὲς χρέος , αὐτὸς τῶν μυρίων
ταλάντων λαϐὼν τὴν συγχώρησιν. ’0 δὲ Σωτὴρ ἠ μῶν,
καὶτῆς εὐσεϐείας διδάσκαλος εὐχῆς κανόνα, καὶ τύ-
πον ἀπέριττον τοῖς μαθηταῖς εἰσηγούμενος, ἒν *καὶ
τοῦτο τῆς ἱκεσίας λόγοις ἐνέθηκεν, ὡς μάλιστα δεῖν
καὶ πρῶτον ἀρκοῦν δυσωπῆσαι Θεόν (55)· Καὶ ἄφες
ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, καθὼς καί ἡμεῖς d5;-
ήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν. Πῶς οῦν προσεύξῃ ,
ὁ τοκογλύφος ('56); Μετὰ ποίου συνειδότος αἴτημα
ἀγαθὸν ζητήσεις παρὰ Θεοῦ, ὁ πάντα λαμϐάνων, καὶ
⁸ Matth. vi, i2.
C, ed. Montfaucon., hmo sunt verba : Οὐδὲν οὕτω
δυσωπεῖ,-‹.τ›.; τὸ τὰς ἑτέρων-εὐεργεσίας προφέρειν.
Ad quae IIemsterb. haec Ξ ι Hic plurimisque aliis in
locis Chrysostomus usurpatiillud δυσωπεῖν, quod
varie solet a recentioribus adhiberi praeter morem
veterum, ut monent_Phry_nichus [p._l 90, ed. Lobeek],
Herodianus [p. 435, ad calcem Phrynicb. Lob.],
lla‘rpocration’et Thomas Magister in ν. Saepe s'i-
gnificat non tantum simpliciter Orare et Exorare,
sed supplicando invidiam facere, sic ut pra; pudore
quis precibus concedere cogatur. _Egregie (ξι-θεον.
Nys_s._t. ll, p;25t),_C#[Append. Girétsérj Ὀ γὰρ
φιλάνθρευποξῖξωτῂρ( ἔχρησεν-αὐτοίἥ τὸ ξδιον περιξ-
ωπον,’ἵνα δι’ὲκείνου δυσωπῷσι τοὺς ἀσυμπαθεῖς
καὶλμισοπτώχους, ὥσπερ οἱ τὰς
ασιλικὰς ἐἰκόνας
και μισοπτω ους, ωσπερ οι τας ασιΑικας εικονας
κατά τῶνῌβιαχζρμένων αὐτοὺς προϐραλλόμενοιη iv: ὲκ
τῆκεμορφῆξ irremisse τδιμαξαφεοιητιν ξιξε-
ωπήσωσινζ] Schol. Apollon. Rhod. ad Ι.“ 3, 694,
ἀντιάσειε exponit παρακαλέσειε, δυσωπήσειε, ut
Iiesych: καταδυσωπῇσαι ,I παρακαλέσαι. ἘΗ-ειμιΊο
junguntur ab IieliodOro. Ι. 1,’σ. 10, [p. 591, ’ρ].
Coray: ἥκειν ουν ὑμᾶςηείς τὸν είωθὸτα τόπον καὶ
παρακαλῶ, καὶ δυσωπῶι, quemadmodum δυσωπεῖν
et ἐντρέπειν a Chrysostomo, et Sexto Empirico
Pyrrhon Hypotypos, 5, 16, ν. 161 , quanquam
paulo diversa potestate: τούςΣκεπτικούς ἐντρέπουσ
σι μὲν _oi λόγοι, δυσωπεῖ δὲ καὶὴ ἑνέργειαζ ilinc
infra. {Chrys} Homil. I. c. c. δυσωπητικά, Quae
vim habentexorandi atque animum ad preces lle-
ctendi, et ἀδυσώπητος, ’Rigidus et Qui’exorari se
non patitur: Diogenian. Céntur. 6. _79. Ephrtem.
ξέτ. 21 : O'ZCPLICHC iqupbg, mbae ν δικαστήριον
ἀδυσώπητον. Ideo Suida's interpretatur ἀπροσωπο-
ληπτον. Sententia: repugnat hoc vocabulum, pra-
vamque interpretationem peperit apud Ioseph: De
bello Iudaico; _l. vi, c. 2, 610 ; nam quod _mss.
praebent εὐδυσώπητον omnino probandum. Non-
nunquam ponitur pro Victum aliquem argumentis
in ruborem'dare, atque adeo refutare; quia virtus
in Sexto Empirico frequens: p.262, l. 1 ; p. 286,
1. εις ν. 355’, ι. ao ; ρ, διι, 1; ιι. ΑιΙίιιο ἀδυσώπη-
τοι ἔλεγχοι. Invicta documenta, Cyrill. Hierosol.
cmch.p.273, D. luterpretes si consulas, apparo.—
bit non 'raro, vim verbi parum illis fuisse perspe-
ctam. ι -οὸειιιιειιιίθλΚαὶ ἄφες... ὀφειλέταιξ ἡμῶν,
S. Matthaei sunt Vl. 12.
(56) '0 τοκογλύφος. De hoc Hebraismo, quo no-
minativo cum articulo utuntur pro vocativo scri-
ptores sacri, vide exemplorum: Novi Testamenii
copiam congestam a Pasore. Grmmnatica (Ira-cu
estamcnti, Groningar, l651i, p. 661 sq.
serra Novi
τὸν σκληρὸν οἰκέτην πικρῶς κολάζουσα , ὃς τῷ ὀμο-
δούλῳ προσκυνοῦντι οὐκ ἐπεκλάσθη, οὐδὲ ἀφῆκεν
ἑκατὸν δηναρίων εὐτελὲς χρέος , αὐτὸς τῶν μυρίων
ταλάντων λαϐὼν τὴν συγχώρησιν. ’0 δὲ Σωτὴρ ἠ μῶν,
καὶτῆς εὐσεϐείας διδάσκαλος εὐχῆς κανόνα, καὶ τύ-
πον ἀπέριττον τοῖς μαθηταῖς εἰσηγούμενος, ἒν *καὶ
τοῦτο τῆς ἱκεσίας λόγοις ἐνέθηκεν, ὡς μάλιστα δεῖν
καὶ πρῶτον ἀρκοῦν δυσωπῆσαι Θεόν (55)· Καὶ ἄφες
ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, καθὼς καί ἡμεῖς d5;-
ήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν. Πῶς οῦν προσεύξῃ ,
ὁ τοκογλύφος ('56); Μετὰ ποίου συνειδότος αἴτημα
ἀγαθὸν ζητήσεις παρὰ Θεοῦ, ὁ πάντα λαμϐάνων, καὶ
⁸ Matth. vi, i2.
C, ed. Montfaucon., hmo sunt verba : Οὐδὲν οὕτω
δυσωπεῖ,-‹.τ›.; τὸ τὰς ἑτέρων-εὐεργεσίας προφέρειν.
Ad quae IIemsterb. haec Ξ ι Hic plurimisque aliis in
locis Chrysostomus usurpatiillud δυσωπεῖν, quod
varie solet a recentioribus adhiberi praeter morem
veterum, ut monent_Phry_nichus [p._l 90, ed. Lobeek],
Herodianus [p. 435, ad calcem Phrynicb. Lob.],
lla‘rpocration’et Thomas Magister in ν. Saepe s'i-
gnificat non tantum simpliciter Orare et Exorare,
sed supplicando invidiam facere, sic ut pra; pudore
quis precibus concedere cogatur. _Egregie (ξι-θεον.
Nys_s._t. ll, p;25t),_C#[Append. Girétsérj Ὀ γὰρ
φιλάνθρευποξῖξωτῂρ( ἔχρησεν-αὐτοίἥ τὸ ξδιον περιξ-
ωπον,’ἵνα δι’ὲκείνου δυσωπῷσι τοὺς ἀσυμπαθεῖς
καὶλμισοπτώχους, ὥσπερ οἱ τὰς
ασιλικὰς ἐἰκόνας
και μισοπτω ους, ωσπερ οι τας ασιΑικας εικονας
κατά τῶνῌβιαχζρμένων αὐτοὺς προϐραλλόμενοιη iv: ὲκ
τῆκεμορφῆξ irremisse τδιμαξαφεοιητιν ξιξε-
ωπήσωσινζ] Schol. Apollon. Rhod. ad Ι.“ 3, 694,
ἀντιάσειε exponit παρακαλέσειε, δυσωπήσειε, ut
Iiesych: καταδυσωπῇσαι ,I παρακαλέσαι. ἘΗ-ειμιΊο
junguntur ab IieliodOro. Ι. 1,’σ. 10, [p. 591, ’ρ].
Coray: ἥκειν ουν ὑμᾶςηείς τὸν είωθὸτα τόπον καὶ
παρακαλῶ, καὶ δυσωπῶι, quemadmodum δυσωπεῖν
et ἐντρέπειν a Chrysostomo, et Sexto Empirico
Pyrrhon Hypotypos, 5, 16, ν. 161 , quanquam
paulo diversa potestate: τούςΣκεπτικούς ἐντρέπουσ
σι μὲν _oi λόγοι, δυσωπεῖ δὲ καὶὴ ἑνέργειαζ ilinc
infra. {Chrys} Homil. I. c. c. δυσωπητικά, Quae
vim habentexorandi atque animum ad preces lle-
ctendi, et ἀδυσώπητος, ’Rigidus et Qui’exorari se
non patitur: Diogenian. Céntur. 6. _79. Ephrtem.
ξέτ. 21 : O'ZCPLICHC iqupbg, mbae ν δικαστήριον
ἀδυσώπητον. Ideo Suida's interpretatur ἀπροσωπο-
ληπτον. Sententia: repugnat hoc vocabulum, pra-
vamque interpretationem peperit apud Ioseph: De
bello Iudaico; _l. vi, c. 2, 610 ; nam quod _mss.
praebent εὐδυσώπητον omnino probandum. Non-
nunquam ponitur pro Victum aliquem argumentis
in ruborem'dare, atque adeo refutare; quia virtus
in Sexto Empirico frequens: p.262, l. 1 ; p. 286,
1. εις ν. 355’, ι. ao ; ρ, διι, 1; ιι. ΑιΙίιιο ἀδυσώπη-
τοι ἔλεγχοι. Invicta documenta, Cyrill. Hierosol.
cmch.p.273, D. luterpretes si consulas, apparo.—
bit non 'raro, vim verbi parum illis fuisse perspe-
ctam. ι -οὸειιιιειιιίθλΚαὶ ἄφες... ὀφειλέταιξ ἡμῶν,
S. Matthaei sunt Vl. 12.
(56) '0 τοκογλύφος. De hoc Hebraismo, quo no-
minativo cum articulo utuntur pro vocativo scri-
ptores sacri, vide exemplorum: Novi Testamenii
copiam congestam a Pasore. Grmmnatica (Ira-cu
estamcnti, Groningar, l651i, p. 661 sq.
serra Novi