PG 46, col. 445
τρίων δακρύων γέμοντα (57) καὶ στεναγμῶν; El
ἐγνώριζεν ὁ πένης πόθεν ὀρέγεις τὴν ἐλεημοσύνην,
οὒκ ἂν ἐδέξατο, ὼς ἀδελφικῶν σαρκῶν γεύεσθαι μέλω
λων, καὶ αἵματος τῶν οἰκείων· εἶπε 6‘ ἂν πρὸς σὲ
λόγον γέμοντα σώφρονος παρρησίας Μή με θρὲᾠῃς,
ἄνθρωπε, ἀπὸ δακρύων ἀδελφικῶν. Μὴ δῷς ἄρτον
πένητι γενόμενον ἀπὸ στεναγμῶν τῶν συμπτώχων.
Ἀνὰλυσον πρὸς τὸν ὁμόφυλον ὃ κακῶς (58) ἀπῄτη-
σας, κάγὼ ὁμολογήσω τὴν χάριν. Τί ὠφελεῖς, πολ-
λοὺς πτωχοὺς ποιῶν, καὶ ἕνα παραμυθούμενος; Εἰ
μὴ πλῆθος ἦν τοκιστῶν. οὐκ ἂν ἦν τὸ πλῆθος τῶν
πενομένων. Λῦσόν σου τὴν φατρίαν (59), καὶ πάντες
ἕξομεν τὴν αὐτάρκειαν. Πάντες τῶν τοκιστῶν κατα
ηγοροῦσι, καὶ οὐκ ἐστι τοῦ κακοῦ Θεραπεία νόμος,
προφῆται, εύᾶγγελισταί. Οἷα γοῦν ὁ Θεσπέσιος Ἀμὼς
λέγει’ Ἀκούσατε (40), οἱ ἑκτρίϐοντες εἰς τὸ πρωῒ
πένητα, καὶ καταδυναστεύοντες πτωχοὺς ἐπὶ τῆς
τῆς· οἱ λέγοντες, Πότε διελεύσεται ό μὴν, καὶ
ἐμπολήσομενς Οὐδὲ γὰρ πατέρες οὕτω χαίρουσιν
ἐπὶ τῇ γεννήσει τῶν παίδων, ὡς οἱ τοκίζοντες εύ-
φραίνονται τῶν μηνῶν πλη ρουμένων.
Καλοῦσι δὲ τὴν ἁμαρτίαν σεμνοῖς ὀνόμασι’ φιλάν-
θρωπον τὸ λῆμμα προσαγορεύοντες, κατὰ μίμησιν
Ἑλλήνων, οἳ (41) δαίμονάς τινας μισανθρώπους καὶ
φονώσας, ἀντ)⁸ τῆς ἀληθοῦς κλήσεως, Εὐμενίδας (42)
προσαγορεύουσιν. Φιλάνθρωπός γε ; Ού γὰρ ἡ τόκου
εἰσφορὰ οἴκους ὲκτρίϐουσα, πλούτους δαπανῶσα ,
τοὺς εὖ γεγονότας χεῖρον ζῇν τῶν δούλων παρασκευὰ·
ζουσα , πρὸς ὀλίγον τέρπουσα ἐν ἀρχαῖς , καὶ⁸ πικρὸν
τὸν ἐς ὕστερον βίον παρασκευάζουσα; Ὠς γὰρ τὰ
πτηνά τὰ (μ) παρὰ τῶν ὀρνιθευτῶν ἐπιϐουλευόμενα
ἥδεται, ῥαινομένων τῶν σπερμάτων αὐτοῖς, καὶ φίλην
ποιεῖται καὶ συνήθη διαγωγὴν τὴν ἐν ἐκείνοις τοῖς
τόποις, ὲν οἷς δαψιλὴς αὐτοῖς ἡ τροφὴ γίνεται, μι-
κρῖνθ δὲ ὕστερον ἐνσχεθέντα τοῖς θηράτροις διόλλυ-
ται· οὕτως οἱ τὰ ἕντοκα τῶν δανεισμάτων λαμϐά-
νοντες, ὀλίγον εὐπορήσαντες χρόνον, ὓστερον αὐτῆς
τῆς πατρικῆς ὲστίας ἐκπίπτουσιν. Ἔλεος δὲ ὲξοικείο-
ται τῶν μιαρῶν καὶ φιλαργύρων ψυχῶν (45), καὶ βλέ-
ποντες αὐτὴν τὴν οἰκίαν τοῦ ὀφείλοντος ὢνιον προ-
κειμένην, ούκ ὲπικλῶνται, ἀλλὰ καὶ μᾶλλον τὴν πρᾶο
⁹ Amos vni, 4, 5.
(57) ῗέμρνῖᾳ. De hoc participio plur. neutr.
v. Matthia§ ιιι.
(55) Ὀ κῖακῶς ἀπῄτησας. Μοιι. ὁ κακῶς ἀποτί-
σας.
(δν) Φαερίαξνο Ez';-.ea:eaév.~.stibis: esse:
τρία, παροξυτόνως, teste Arcadio, p. tOO, 6. Forma
antiqua est φρατρία. Φατρίαν, hie eum contemptu
dictum, docte illustrat Coray ad Heliodor. t. ΙΙ,
, 524.
ν’(ἷῗῆῖικούσατὲ Verbum ἀκούσατε, omissum in
suppeditat Mon. Vertititamen Gretserus
(41) Οἵ. lta recte Mon. Ed. οἱ.
ἐγνώριζεν ὁ πένης πόθεν ὀρέγεις τὴν ἐλεημοσύνην,
οὒκ ἂν ἐδέξατο, ὼς ἀδελφικῶν σαρκῶν γεύεσθαι μέλω
λων, καὶ αἵματος τῶν οἰκείων· εἶπε 6‘ ἂν πρὸς σὲ
λόγον γέμοντα σώφρονος παρρησίας Μή με θρὲᾠῃς,
ἄνθρωπε, ἀπὸ δακρύων ἀδελφικῶν. Μὴ δῷς ἄρτον
πένητι γενόμενον ἀπὸ στεναγμῶν τῶν συμπτώχων.
Ἀνὰλυσον πρὸς τὸν ὁμόφυλον ὃ κακῶς (58) ἀπῄτη-
σας, κάγὼ ὁμολογήσω τὴν χάριν. Τί ὠφελεῖς, πολ-
λοὺς πτωχοὺς ποιῶν, καὶ ἕνα παραμυθούμενος; Εἰ
μὴ πλῆθος ἦν τοκιστῶν. οὐκ ἂν ἦν τὸ πλῆθος τῶν
πενομένων. Λῦσόν σου τὴν φατρίαν (59), καὶ πάντες
ἕξομεν τὴν αὐτάρκειαν. Πάντες τῶν τοκιστῶν κατα
ηγοροῦσι, καὶ οὐκ ἐστι τοῦ κακοῦ Θεραπεία νόμος,
προφῆται, εύᾶγγελισταί. Οἷα γοῦν ὁ Θεσπέσιος Ἀμὼς
λέγει’ Ἀκούσατε (40), οἱ ἑκτρίϐοντες εἰς τὸ πρωῒ
πένητα, καὶ καταδυναστεύοντες πτωχοὺς ἐπὶ τῆς
τῆς· οἱ λέγοντες, Πότε διελεύσεται ό μὴν, καὶ
ἐμπολήσομενς Οὐδὲ γὰρ πατέρες οὕτω χαίρουσιν
ἐπὶ τῇ γεννήσει τῶν παίδων, ὡς οἱ τοκίζοντες εύ-
φραίνονται τῶν μηνῶν πλη ρουμένων.
Καλοῦσι δὲ τὴν ἁμαρτίαν σεμνοῖς ὀνόμασι’ φιλάν-
θρωπον τὸ λῆμμα προσαγορεύοντες, κατὰ μίμησιν
Ἑλλήνων, οἳ (41) δαίμονάς τινας μισανθρώπους καὶ
φονώσας, ἀντ)⁸ τῆς ἀληθοῦς κλήσεως, Εὐμενίδας (42)
προσαγορεύουσιν. Φιλάνθρωπός γε ; Ού γὰρ ἡ τόκου
εἰσφορὰ οἴκους ὲκτρίϐουσα, πλούτους δαπανῶσα ,
τοὺς εὖ γεγονότας χεῖρον ζῇν τῶν δούλων παρασκευὰ·
ζουσα , πρὸς ὀλίγον τέρπουσα ἐν ἀρχαῖς , καὶ⁸ πικρὸν
τὸν ἐς ὕστερον βίον παρασκευάζουσα; Ὠς γὰρ τὰ
πτηνά τὰ (μ) παρὰ τῶν ὀρνιθευτῶν ἐπιϐουλευόμενα
ἥδεται, ῥαινομένων τῶν σπερμάτων αὐτοῖς, καὶ φίλην
ποιεῖται καὶ συνήθη διαγωγὴν τὴν ἐν ἐκείνοις τοῖς
τόποις, ὲν οἷς δαψιλὴς αὐτοῖς ἡ τροφὴ γίνεται, μι-
κρῖνθ δὲ ὕστερον ἐνσχεθέντα τοῖς θηράτροις διόλλυ-
ται· οὕτως οἱ τὰ ἕντοκα τῶν δανεισμάτων λαμϐά-
νοντες, ὀλίγον εὐπορήσαντες χρόνον, ὓστερον αὐτῆς
τῆς πατρικῆς ὲστίας ἐκπίπτουσιν. Ἔλεος δὲ ὲξοικείο-
ται τῶν μιαρῶν καὶ φιλαργύρων ψυχῶν (45), καὶ βλέ-
ποντες αὐτὴν τὴν οἰκίαν τοῦ ὀφείλοντος ὢνιον προ-
κειμένην, ούκ ὲπικλῶνται, ἀλλὰ καὶ μᾶλλον τὴν πρᾶο
⁹ Amos vni, 4, 5.
(57) ῗέμρνῖᾳ. De hoc participio plur. neutr.
v. Matthia§ ιιι.
(55) Ὀ κῖακῶς ἀπῄτησας. Μοιι. ὁ κακῶς ἀποτί-
σας.
(δν) Φαερίαξνο Ez';-.ea:eaév.~.stibis: esse:
τρία, παροξυτόνως, teste Arcadio, p. tOO, 6. Forma
antiqua est φρατρία. Φατρίαν, hie eum contemptu
dictum, docte illustrat Coray ad Heliodor. t. ΙΙ,
, 524.
ν’(ἷῗῆῖικούσατὲ Verbum ἀκούσατε, omissum in
suppeditat Mon. Vertititamen Gretserus
(41) Οἵ. lta recte Mon. Ed. οἱ.