PG 46, col. 553
στόμα σου ἄνοιξον καὶ ἕλκυσον πνεῦμαῐπλι
tumr td στόμα καὶ πλήρωσον, ἔχων τὴν ὲξουσίε
τῶν χαρισμάτων. Βούλει μαθεῖν ὅσα προχεῖται τῆς τε
Πνεύματος πηγῆς ἀγαθάς Ἀφθαρσία ψυχῆς, ἀῖδιότπ
ζωῆς, οὐρανῶν βασιλεία, εὐφροσύνη ἄληπτος, χαι
τέλος οὐκ ἔχουσα. Ἀλλὰ γὰρ εἰς τὰ παρόντα βλέπο
ὁλξγην ποιοῦμαι τὴν ζημίαν τοῦ λείποντος. Πεπλτ
ρωταξ μοι τῶν ἀγαθῶν ὁ οἶκος ’ πλήρεις οἱ θησαυρι
τοῦ χρυσίου τῆς ’Δραὸίας · ἥξουσι δὲ τάχα μετ’ ὸλ
γον καὶ πρέσϐεις ἐξ Αἰγύπτου, καὶ προφθάσωσι χεῖρ
αὐτῶν Θεῷ, καὶ βασιλεῖαι τῆς γῆς μεθ’ ἡμῶν τὲ
ἰπινίκιον ᾄσωσιν ὕμνον, τῷ πάντας εἰς τὴν αὐτ(
βασιλείαν καλοῦντα ᾯ ὴ δόξα καὶτὸ κράτος εἰς rei
αἰῶνας. Ἀμήν.
“ Matth. γ, 6. ⁶² Psal. cxvm, 151. ⁶³ PSaI. Lux, il.
ἰη hoc sermone Gregorius summum animi dolo- mont I. c. art. 5. et 16 (p. 566 et 606). cum nota
rem de Christianorum discordia testatus. potissi- 4 i‘p. 735-54); Ceillier ι. (της 9. n. 6, 7 (p. 259,
mmn refutat eos. aut Smntus sancti dtvmttatem ne- 25 δε 1). Pauebroch. In Actis SS. 1. c. n. 54. ⁸55.
unum refutat eos, qui Spiritus sancti divinitatem ne- est); D. ljapehroch. in Actis SS. Ι. c. η. ⁷54, '55.
gabant et Persona’rum'divinarum aequalitatem non Nec quod Tillemont (l.e.) aliique eum secuti contra
admittebant. Oratio haec de ipsius ordinatione nul- hanelemporis notam opponunt, Gregorium scilicet
lum cumino verbum continetiuude potiusiuseriptio a. 381 nondum adeo preveeta aetate'fuisse, ut ca-
ejusdem. quam olim adhibuit S. Joannes Damasce- nos gestaret (quod tanieude se ipse testatur initio
lius , Περϊ τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει καταστάσει
τοῦ ἀγ. Γρηγζ, approbanda videtur. Ex antiquo hi
titulo conjicere lieet,eamprobabiliterli‘abitam fuisse ρ. 65) pariter de senili canitie sua loquatur, quem
in concilio Constantinopolitano a. 581, postquam tamen eertissime a. 38l jam scripserat. (S. llier.
ipse centrum unitatis constitutus fuerat. CI'. Tille- De Script.eccl. c.1228.) FESSLER, liislit. Patr.,l. 615
m
ΠΕΡΙ -ΘΕΟΤΗΤοΣ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΛΟΓΟΣ
ORATIO DE DEITATE FILII ET SPIRITUS SANCTI
Οἷὸν τι πάσχουσι πρὸς τοὺς πολυανθείς τῶν λειμώ-
νων οἱ τῶν τοιούτων φιλοθεάμονες, οἷς οὐ πρὸς ἒν
τῶν φαινομένων διὰ τὸ τῆς ὥρας ὁμότιμον δόφθαλμί
ἐπερείδεται, ἀλλ’ ἐπὶ πάντα ταῖς ἐπιθυμίαις χεόμ
νοι τῷ μηδενὸς ἐθέλειν διαμαρτεῖν, πολλάκις τι
παντὸς ἁποπίπτονται ο τοιοῦτον τι πέπονθε κάμοῦ
l’aTnot. Gn. XLVI 18
tumr td στόμα καὶ πλήρωσον, ἔχων τὴν ὲξουσίε
τῶν χαρισμάτων. Βούλει μαθεῖν ὅσα προχεῖται τῆς τε
Πνεύματος πηγῆς ἀγαθάς Ἀφθαρσία ψυχῆς, ἀῖδιότπ
ζωῆς, οὐρανῶν βασιλεία, εὐφροσύνη ἄληπτος, χαι
τέλος οὐκ ἔχουσα. Ἀλλὰ γὰρ εἰς τὰ παρόντα βλέπο
ὁλξγην ποιοῦμαι τὴν ζημίαν τοῦ λείποντος. Πεπλτ
ρωταξ μοι τῶν ἀγαθῶν ὁ οἶκος ’ πλήρεις οἱ θησαυρι
τοῦ χρυσίου τῆς ’Δραὸίας · ἥξουσι δὲ τάχα μετ’ ὸλ
γον καὶ πρέσϐεις ἐξ Αἰγύπτου, καὶ προφθάσωσι χεῖρ
αὐτῶν Θεῷ, καὶ βασιλεῖαι τῆς γῆς μεθ’ ἡμῶν τὲ
ἰπινίκιον ᾄσωσιν ὕμνον, τῷ πάντας εἰς τὴν αὐτ(
βασιλείαν καλοῦντα ᾯ ὴ δόξα καὶτὸ κράτος εἰς rei
αἰῶνας. Ἀμήν.
“ Matth. γ, 6. ⁶² Psal. cxvm, 151. ⁶³ PSaI. Lux, il.
ἰη hoc sermone Gregorius summum animi dolo- mont I. c. art. 5. et 16 (p. 566 et 606). cum nota
rem de Christianorum discordia testatus. potissi- 4 i‘p. 735-54); Ceillier ι. (της 9. n. 6, 7 (p. 259,
mmn refutat eos. aut Smntus sancti dtvmttatem ne- 25 δε 1). Pauebroch. In Actis SS. 1. c. n. 54. ⁸55.
unum refutat eos, qui Spiritus sancti divinitatem ne- est); D. ljapehroch. in Actis SS. Ι. c. η. ⁷54, '55.
gabant et Persona’rum'divinarum aequalitatem non Nec quod Tillemont (l.e.) aliique eum secuti contra
admittebant. Oratio haec de ipsius ordinatione nul- hanelemporis notam opponunt, Gregorium scilicet
lum cumino verbum continetiuude potiusiuseriptio a. 381 nondum adeo preveeta aetate'fuisse, ut ca-
ejusdem. quam olim adhibuit S. Joannes Damasce- nos gestaret (quod tanieude se ipse testatur initio
lius , Περϊ τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει καταστάσει
τοῦ ἀγ. Γρηγζ, approbanda videtur. Ex antiquo hi
titulo conjicere lieet,eamprobabiliterli‘abitam fuisse ρ. 65) pariter de senili canitie sua loquatur, quem
in concilio Constantinopolitano a. 581, postquam tamen eertissime a. 38l jam scripserat. (S. llier.
ipse centrum unitatis constitutus fuerat. CI'. Tille- De Script.eccl. c.1228.) FESSLER, liislit. Patr.,l. 615
m
ΠΕΡΙ -ΘΕΟΤΗΤοΣ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΛΟΓΟΣ
ORATIO DE DEITATE FILII ET SPIRITUS SANCTI
Οἷὸν τι πάσχουσι πρὸς τοὺς πολυανθείς τῶν λειμώ-
νων οἱ τῶν τοιούτων φιλοθεάμονες, οἷς οὐ πρὸς ἒν
τῶν φαινομένων διὰ τὸ τῆς ὥρας ὁμότιμον δόφθαλμί
ἐπερείδεται, ἀλλ’ ἐπὶ πάντα ταῖς ἐπιθυμίαις χεόμ
νοι τῷ μηδενὸς ἐθέλειν διαμαρτεῖν, πολλάκις τι
παντὸς ἁποπίπτονται ο τοιοῦτον τι πέπονθε κάμοῦ
l’aTnot. Gn. XLVI 18