PG 46, col. 559
fidem collustranta, soli ad sjlendorem,quod attinet
ad veritatis agnitionem, cæcutiunt? an ignoratis
quam lncem in vita nostra dicam abundaro? Nume-
ate mihi regia luminaria,quæ evangelicis luminari-
bus numero paria universum propemodum complexa
mundum in pace atque pietate illustrant: quando fa-
ctor rerum universarum Deus primum illud mundi
ooriginis opus mitificum imitatur,qui non solum ma-
guuum luminare constituit in principatu rerum quæ
vidontur, verum etiam ei simuunl conjunxit luminare
quoque minus,quod a paternis radiis accepto lumine
una collucet. Et ejusmodi nobis in communi propo-
sitis commodis, quasi a dæmonibus accepta plaga in
furorem acti, impudenter adversus verittem senten-
tiarum seseopponunt? quemadmodum Stoici et Epi-
curci illi, cum quibus Paulus apud Athenienses con-
lictatur. Ac ne putetis per calumniam decurrere ora-
tionem,ipsas sententias memoratorumconsideremus.
lateriale numen divinum esse Stoici suspicantur,
creatum etiam hi unigenitum ilium esse ingunt;
prorsus autem scitis quanta creato cum materiali
cognatio sit. Item Epicurci opinantur nullam supe-
rams potestatem præesse nec constitutioni nec ad-
ministrationi rerum, sed omnia temere casuque
fortuito ferri, nulla providentia res pcrvadete: et,
ut concisios ac brevius errorem corum indicemus,
ad ἀθείαν, id est, negationem numinis divini eorum
spectant opiniones. Vidcamus igitur an non sint
Cmitatores Epicureorum, qui ilium (Dei) ignomi-
nis aliciuut? Ac nemo orationi ex adverso opponat:
Epicurus ncque Patvem novit, nequt dcitatem ejus
conitetur; et quomuuodo æque impii suut hi atque
illi, qui Patris deitatem on negant nec rejiciunt?
Pstlulum enim moratus atque cunctatus, reperies
Anomœum alterum quoque esse Epicurum. Sic au-
1em rem consideremus. Splendorem gloriæ Chri-
stumn esse dixit Apostolus, et expressam imaginem
substantiæ, et potentiam Dci, et sapientiam δ, ct
querunque sunttalia, quorum unumquodque tan-
quam in conjsnctionibus quibusdam necessariis
nullo modo per sese solum ac separatim intelligitur,
d utraqute eonjunctim et unum cum altero compre-
henditur. Splendor enim prorsusalicjusrci slendor
est, item elfigies et imago alicujus rei prorsus ef-
figies est. Quemuadmodumigitur ex lumine splendor
exsistere non possit non exstante causa collustrante:
ia splendorem edens natura per sese nisi simul in-
telligatur splendor,intelliginon possit, Similiteritem
elligies quoque et imago substantiam ostendit, et
substantiaperimaginem cognoscitur: ita Dciquoque
potentia absque Deo esse non potest, ac Deus absque
potentia intelligi naturaliter non potest. Oui igitur
uuum aliquod eorum,quæ per hanc copulationem si-
gnificantur, esse negat, una cum potentia porsus
etiamid quod reliquum est tollit.Atquidicunt impie-
tatispropugnatores iliumualiquando non fuisse. Ergo
si Eilius non erat, omnino neque Pater erat; si non
Hebr.I, 3. 1 Co. », 24.
ad veritatis agnitionem, cæcutiunt? an ignoratis
quam lncem in vita nostra dicam abundaro? Nume-
ate mihi regia luminaria,quæ evangelicis luminari-
bus numero paria universum propemodum complexa
mundum in pace atque pietate illustrant: quando fa-
ctor rerum universarum Deus primum illud mundi
ooriginis opus mitificum imitatur,qui non solum ma-
guuum luminare constituit in principatu rerum quæ
vidontur, verum etiam ei simuunl conjunxit luminare
quoque minus,quod a paternis radiis accepto lumine
una collucet. Et ejusmodi nobis in communi propo-
sitis commodis, quasi a dæmonibus accepta plaga in
furorem acti, impudenter adversus verittem senten-
tiarum seseopponunt? quemadmodum Stoici et Epi-
curci illi, cum quibus Paulus apud Athenienses con-
lictatur. Ac ne putetis per calumniam decurrere ora-
tionem,ipsas sententias memoratorumconsideremus.
lateriale numen divinum esse Stoici suspicantur,
creatum etiam hi unigenitum ilium esse ingunt;
prorsus autem scitis quanta creato cum materiali
cognatio sit. Item Epicurci opinantur nullam supe-
rams potestatem præesse nec constitutioni nec ad-
ministrationi rerum, sed omnia temere casuque
fortuito ferri, nulla providentia res pcrvadete: et,
ut concisios ac brevius errorem corum indicemus,
ad ἀθείαν, id est, negationem numinis divini eorum
spectant opiniones. Vidcamus igitur an non sint
Cmitatores Epicureorum, qui ilium (Dei) ignomi-
nis aliciuut? Ac nemo orationi ex adverso opponat:
Epicurus ncque Patvem novit, nequt dcitatem ejus
conitetur; et quomuuodo æque impii suut hi atque
illi, qui Patris deitatem on negant nec rejiciunt?
Pstlulum enim moratus atque cunctatus, reperies
Anomœum alterum quoque esse Epicurum. Sic au-
1em rem consideremus. Splendorem gloriæ Chri-
stumn esse dixit Apostolus, et expressam imaginem
substantiæ, et potentiam Dci, et sapientiam δ, ct
querunque sunttalia, quorum unumquodque tan-
quam in conjsnctionibus quibusdam necessariis
nullo modo per sese solum ac separatim intelligitur,
d utraqute eonjunctim et unum cum altero compre-
henditur. Splendor enim prorsusalicjusrci slendor
est, item elfigies et imago alicujus rei prorsus ef-
figies est. Quemuadmodumigitur ex lumine splendor
exsistere non possit non exstante causa collustrante:
ia splendorem edens natura per sese nisi simul in-
telligatur splendor,intelliginon possit, Similiteritem
elligies quoque et imago substantiam ostendit, et
substantiaperimaginem cognoscitur: ita Dciquoque
potentia absque Deo esse non potest, ac Deus absque
potentia intelligi naturaliter non potest. Oui igitur
uuum aliquod eorum,quæ per hanc copulationem si-
gnificantur, esse negat, una cum potentia porsus
etiamid quod reliquum est tollit.Atquidicunt impie-
tatispropugnatores iliumualiquando non fuisse. Ergo
si Eilius non erat, omnino neque Pater erat; si non
Hebr.I, 3. 1 Co. », 24.