PG 46, col. 700
τὸ ἐπὶ τῷ Κυρίῳ χαρίζεται, λέγουσα· Δεῦτε, ἀγαλ-
λιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, οὐ διὰ τούτου πρὸς τὴν τοῦ
ἁγίου Πνεύματος όδηγούμεθα δοξολογίανο ἀλλὰ πολὺ
μᾶλλον ἐν τοῖς ὑπολοίποις τὰ περὶ τῆς θεότητος αὖ·
τοῦ διδασκόμεθα. Λέξω δὲ ὑμῖν αὐτὰ τοῦ Προφήτου
τὰ ῥήματα, οἷς συντίθεται καὶ 6 μέγας ’Δπόστολοςο
ἔχει δὲ ἡ ῥῆσις οὕτως’ Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αῠ- ’
τοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν.
ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ
πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὗ ἐπείρασάν με οι πα-
τέρες ὑμῶν. Τούτων μεμνημένοςὸ θεῖος ’Δπόστολος,
οὕτω φησί· Διὸ καθὼς λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἄτιονο
καὶ⁵ τοῦτο είπὼν, ταύτας τοῦ Προφήτου τὰς ῥήσεις
ἐπήγαγεν, ἐφαρμόζων αὑτὰς τῷ προσώπῳ τοῦ Ilvati-
ματος. Τίς οὖν ἐστιν, ὃν ἐπείρασαν οἱ πατέρες αὐτῶν
ἐν τῇ ἐρήμῳ ; τίς, ὃν παρὼργισαν; Μάθε παρ’ αὑτοῦ
τοῦ Προφήτου, ὃς φησιν, ὅτιο Ἐπείρασαν τὸν Θεύν
τὸν Ὕψιστον. Ἀλλὰ μὴν 6 ’Δπόστολος προτάξας τὸ
πρόσωπον τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἐκείνῳ ταύτας τὰς
φωνὰς ἀνατίθησι, λέγων’ Διὸ, καθὼς λέγει τὸ Πνεῦμα
τὸ ἅγιον, ὅτι κατὰ τὴν τοῦ πειρασμοῦ ἐν
τῇ ἐρήμῳ, οὗ ἐπείρασάν με οἱ πατέρες ὑμῶν.
Οὐκοῦν ὃν ὕψιστον Θεὸν 6 Προφήτης κατωνόμασε,
τοῦτον 6 θεῖος Ἀπόστολος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον εἶναι
λέγει. Ei δὲ ἀπιστεῖς, πάλιν τὸ εἰρημένον ἐπίσκεψαι·
Διὸ, καθὼς λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον·⁸ Μὴ σκλη-
ρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς ἐν τῷ παραπικρα-
σμῷ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήρ
μῳ, οὗ ἐπείρασαν με οἱ πατέρες ὑμῶν. Ei. οὖν τὺ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον λέγει, ὅτι· Ἐπείραονάν με οι πατέ-
ρες ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ ⁸ 6 δὲ Προφήτης διαμαρτύρε-
ται, ὅτι 6 ἐν τῇ ἐρήμῳ πειρασθεὶς, ῦψιστός ἐστι
Θεός (8)· ἐνεφράγη τὰ στόματα τῶν Πνευματομά-
χων, τὰ λαλοῦντα (9) κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀδικίαν, σαφῶς
τοῦ τε Ἀποστόλου καὶ τοῦ Προφήτου διὰ,τῶν εἰρη-
μένων τὴν θεότητα κηρυσσόντων τοῦ Πνεύματος ο τοῦ
μὲν εἰπόντος, ὅτι, Ἐπείραο-αν τὸν Θεὸν τὸν Ὑψι-
στον, καὶ ὡς παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῖς Ἰσραηλίταις προς
φέροντος τὴν ρἦιν ἐκείνην (10), ὅτι, Ἐν τῇ ἐρήμῳ
ἐπείρασάν με οὶ πατέρες ὑμῶν· τοῦ δὲ μεγάλου
Παύλου τῷ ἁγίῳ Πνεύματι ταύτας τὰς φωνὰς ἐφαρ-
μόσαντος, ὡς διὰ τούτων ἐναργῶς ἀποδειχθῆναι,
ὅτι Θεὸς ὕψιστος τό Πνεῦμά ἐστι τὸ ἅγιον. τΔρα βλέ-
πουσιν οἱ ἐχθροὶ τῆς δόξης τοῦ Πνεύματος (ii) τὴν
πυρίνην γλῶσσαν τῶν θείων λογίων τὴν τὰ κεκρυμ-
scribitur, Εί οὖν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον λέγει , ὅτι ἐπε-ἰ-
ρέσάνᾲμερί ὑμῶν ὲν τῇ ἐρήμῳ, 6 πειρασθείς
roma; ἐστι Θεός.
(9) Alius codex, τῶν λαλούντων.
(10) Zinus aliter legit;_nam interpretatus est,
Ipso Deo verbis illis Israelitas alloquente : In de-
scii‘i.)e\t’:rbiim τοῦ Πνεύματος omisit Zinus, nec
habetur in alio codice.
λιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, οὐ διὰ τούτου πρὸς τὴν τοῦ
ἁγίου Πνεύματος όδηγούμεθα δοξολογίανο ἀλλὰ πολὺ
μᾶλλον ἐν τοῖς ὑπολοίποις τὰ περὶ τῆς θεότητος αὖ·
τοῦ διδασκόμεθα. Λέξω δὲ ὑμῖν αὐτὰ τοῦ Προφήτου
τὰ ῥήματα, οἷς συντίθεται καὶ 6 μέγας ’Δπόστολοςο
ἔχει δὲ ἡ ῥῆσις οὕτως’ Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αῠ- ’
τοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν.
ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ
πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὗ ἐπείρασάν με οι πα-
τέρες ὑμῶν. Τούτων μεμνημένοςὸ θεῖος ’Δπόστολος,
οὕτω φησί· Διὸ καθὼς λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἄτιονο
καὶ⁵ τοῦτο είπὼν, ταύτας τοῦ Προφήτου τὰς ῥήσεις
ἐπήγαγεν, ἐφαρμόζων αὑτὰς τῷ προσώπῳ τοῦ Ilvati-
ματος. Τίς οὖν ἐστιν, ὃν ἐπείρασαν οἱ πατέρες αὐτῶν
ἐν τῇ ἐρήμῳ ; τίς, ὃν παρὼργισαν; Μάθε παρ’ αὑτοῦ
τοῦ Προφήτου, ὃς φησιν, ὅτιο Ἐπείρασαν τὸν Θεύν
τὸν Ὕψιστον. Ἀλλὰ μὴν 6 ’Δπόστολος προτάξας τὸ
πρόσωπον τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἐκείνῳ ταύτας τὰς
φωνὰς ἀνατίθησι, λέγων’ Διὸ, καθὼς λέγει τὸ Πνεῦμα
τὸ ἅγιον, ὅτι κατὰ τὴν τοῦ πειρασμοῦ ἐν
τῇ ἐρήμῳ, οὗ ἐπείρασάν με οἱ πατέρες ὑμῶν.
Οὐκοῦν ὃν ὕψιστον Θεὸν 6 Προφήτης κατωνόμασε,
τοῦτον 6 θεῖος Ἀπόστολος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον εἶναι
λέγει. Ei δὲ ἀπιστεῖς, πάλιν τὸ εἰρημένον ἐπίσκεψαι·
Διὸ, καθὼς λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον·⁸ Μὴ σκλη-
ρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς ἐν τῷ παραπικρα-
σμῷ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήρ
μῳ, οὗ ἐπείρασαν με οἱ πατέρες ὑμῶν. Ei. οὖν τὺ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον λέγει, ὅτι· Ἐπείραονάν με οι πατέ-
ρες ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ ⁸ 6 δὲ Προφήτης διαμαρτύρε-
ται, ὅτι 6 ἐν τῇ ἐρήμῳ πειρασθεὶς, ῦψιστός ἐστι
Θεός (8)· ἐνεφράγη τὰ στόματα τῶν Πνευματομά-
χων, τὰ λαλοῦντα (9) κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀδικίαν, σαφῶς
τοῦ τε Ἀποστόλου καὶ τοῦ Προφήτου διὰ,τῶν εἰρη-
μένων τὴν θεότητα κηρυσσόντων τοῦ Πνεύματος ο τοῦ
μὲν εἰπόντος, ὅτι, Ἐπείραο-αν τὸν Θεὸν τὸν Ὑψι-
στον, καὶ ὡς παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῖς Ἰσραηλίταις προς
φέροντος τὴν ρἦιν ἐκείνην (10), ὅτι, Ἐν τῇ ἐρήμῳ
ἐπείρασάν με οὶ πατέρες ὑμῶν· τοῦ δὲ μεγάλου
Παύλου τῷ ἁγίῳ Πνεύματι ταύτας τὰς φωνὰς ἐφαρ-
μόσαντος, ὡς διὰ τούτων ἐναργῶς ἀποδειχθῆναι,
ὅτι Θεὸς ὕψιστος τό Πνεῦμά ἐστι τὸ ἅγιον. τΔρα βλέ-
πουσιν οἱ ἐχθροὶ τῆς δόξης τοῦ Πνεύματος (ii) τὴν
πυρίνην γλῶσσαν τῶν θείων λογίων τὴν τὰ κεκρυμ-
scribitur, Εί οὖν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον λέγει , ὅτι ἐπε-ἰ-
ρέσάνᾲμερί ὑμῶν ὲν τῇ ἐρήμῳ, 6 πειρασθείς
roma; ἐστι Θεός.
(9) Alius codex, τῶν λαλούντων.
(10) Zinus aliter legit;_nam interpretatus est,
Ipso Deo verbis illis Israelitas alloquente : In de-
scii‘i.)e\t’:rbiim τοῦ Πνεύματος omisit Zinus, nec
habetur in alio codice.