PG 46, col. 954
rientia magni illius viri fidel vim, eni etiam dæmo-
nium insuper testimonium perhiberet, didicisset
(de miraculis ejus non amplius dubitans), iterum
redit ad magistrum, et suæ ætatis hominibus et
posteris commune præsidium relinquens, ut per
sacerdotes quisqne sese Deo commendet : atque
etiam nunc cusmn per omnem Ecclesiam, tum præ-
cipue apud illos ejusmodi vox pro monumento ha-
batur auxilii atque præsidii, quod tunc illi viro s
Gregorio præstitum eat. Cæterum cum jam auxilio
divino tyrannis illa dissoluts esset, ac pax rursus
humanam vitam excepisset, per qusm expeditum
erat ad arbitrium omnibus abunde propositum stu-
dium erga numen divinum, descendit rursus ad ur-
bem, et omni circa regione undique peragrata ae
perlustrata, additamentum et quasi corollarium
atudii erga numen divinum instituebat apud omnes
ubique populos sanciens, ut nomine eorum, quttt
pro fide decertassent, dies festi atqus solemnes
conventus celebrarentur : cumque alius in alium
iocum corpora martyrum diduxissent, per anniver-
sarium circuli amuhitum congregati lætabantur, in
honorem martyrum ferias agentes. Etenim etiam
hoc nimirum magnæ saplentiæ atque solertiæ ejus
documentum est, quod cum omnes stæ prorsus
ætatis ac gentis homines ad novum vitæ institutumn
transformaret, et tanquam auriga quidam naturæ
præfectus fidei nc Dei agnitionis frenis eos firmi-
advertisset enim quod propter corporis volupiates
simplex et imperitum vulgus in errore simulacro-
ram cultus permaneret, quo maaxime id, quod præ-
sipuum est, interim in iis assequeretur, nempe ut
vanis superstitionibus relictis ad Deumu converte-
rentur, permisit eis, ut in memoriam sanctorum
martyrum sese exhilararent et.oblectarent, atquσ
in lætitiam elunderentur : quod successu tempo-
ris aliquando futurum esset,ut sua sponte homines
Cum autem hoc msodo se gereret, et munere suoa
excederet vita, cuperet omnes a simulacris ad sa-
Iutarem fidem videre conversos, ubi suum obitum
præsensit, studiose diligenterque totam urbem
agrumque circa vicinum perscrutatur, scire volens
ecqui adhuc essent extra fidem relicti. Ut igitur
cognovit, on plures septemdecim esse, qui in an-
tiquo errore permansissent: Acerbum quidem etiam
hoc, inquit ad Deum suspiciens, deesse aliquiὰ
eorum plenitudini, qui servantur. Verumtamens
magna gratiarum actione dignam rem esse aiebat,
quod totidem simuiacrorum cultores relinqueret
ei, qui sibi successurus esset in Ecclesia, quot ips
Christianos accepissst : precatus autem et iis, qut
jam credidissent, incremeutuma ad perfectionem,
nium insuper testimonium perhiberet, didicisset
(de miraculis ejus non amplius dubitans), iterum
redit ad magistrum, et suæ ætatis hominibus et
posteris commune præsidium relinquens, ut per
sacerdotes quisqne sese Deo commendet : atque
etiam nunc cusmn per omnem Ecclesiam, tum præ-
cipue apud illos ejusmodi vox pro monumento ha-
batur auxilii atque præsidii, quod tunc illi viro s
Gregorio præstitum eat. Cæterum cum jam auxilio
divino tyrannis illa dissoluts esset, ac pax rursus
humanam vitam excepisset, per qusm expeditum
erat ad arbitrium omnibus abunde propositum stu-
dium erga numen divinum, descendit rursus ad ur-
bem, et omni circa regione undique peragrata ae
perlustrata, additamentum et quasi corollarium
atudii erga numen divinum instituebat apud omnes
ubique populos sanciens, ut nomine eorum, quttt
pro fide decertassent, dies festi atqus solemnes
conventus celebrarentur : cumque alius in alium
iocum corpora martyrum diduxissent, per anniver-
sarium circuli amuhitum congregati lætabantur, in
honorem martyrum ferias agentes. Etenim etiam
hoc nimirum magnæ saplentiæ atque solertiæ ejus
documentum est, quod cum omnes stæ prorsus
ætatis ac gentis homines ad novum vitæ institutumn
transformaret, et tanquam auriga quidam naturæ
præfectus fidei nc Dei agnitionis frenis eos firmi-
advertisset enim quod propter corporis volupiates
simplex et imperitum vulgus in errore simulacro-
ram cultus permaneret, quo maaxime id, quod præ-
sipuum est, interim in iis assequeretur, nempe ut
vanis superstitionibus relictis ad Deumu converte-
rentur, permisit eis, ut in memoriam sanctorum
martyrum sese exhilararent et.oblectarent, atquσ
in lætitiam elunderentur : quod successu tempo-
ris aliquando futurum esset,ut sua sponte homines
Cum autem hoc msodo se gereret, et munere suoa
excederet vita, cuperet omnes a simulacris ad sa-
Iutarem fidem videre conversos, ubi suum obitum
præsensit, studiose diligenterque totam urbem
agrumque circa vicinum perscrutatur, scire volens
ecqui adhuc essent extra fidem relicti. Ut igitur
cognovit, on plures septemdecim esse, qui in an-
tiquo errore permansissent: Acerbum quidem etiam
hoc, inquit ad Deum suspiciens, deesse aliquiὰ
eorum plenitudini, qui servantur. Verumtamens
magna gratiarum actione dignam rem esse aiebat,
quod totidem simuiacrorum cultores relinqueret
ei, qui sibi successurus esset in Ecclesia, quot ips
Christianos accepissst : precatus autem et iis, qut
jam credidissent, incremeutuma ad perfectionem,