PG 46, col. 959
vοr N ATI ε r
X TON nOν·
αa. ΟΣυι
εβΑσεE Τor MELAAor DaΣAXIor.
r. N. uECO II
s.
vITA
soRoiuis sAsI tAu.
Iterprete rmncisco λino Veronensi.
Hoc qnidem volumlnls genus ex lnscrlptlone eg-
stula videtur esse (1): sed ejus longitudo modum
epistolæ superat et justam libri complectitur ma-
gnitudinem : me tamen rei, quam ut litteris con-
signarem imperasti, defendit argumentum. Est
enim majus et uberius, quam ut epistolæ terminis
coneludi possit. Omnino consuetudinis illius oblitus
esse non debes, cum ad urbem Antiochi congressi
sumus, quo tempore petebas Hierosolymam, ut
monumenta Christi peregrinalionls, duma in carae
esset, inviseres, eorumque sermonum, quos variis
le rebus inter nos contulimus. Neque enim con-
gressus ille tacitus esse potuit, cum prudentia tua
multiplicem colloquendi occasionem subjiceret.
Inter disputandum igitur, ut in ejusmodi con-
gresslonibus fit, In mentionem probæ cujusdam
mulieris incidimus. Si tamen ex natura mulier
nobis appellanda est, quæ naturæ conditione præ-
stautlor fuit. Non autem ex alienls sermonibus
narratloni fidem faciebat nratio, sed diligenter ea,
quorum experientia magistra fuerat, persequeba-
tur, et nihil fere alieno auditus testimonio confir-
mabat. Neque enim virgo, qua de verba facieba-
muus, genere nobis erat peregrina, ut quæ admira-
pilia de illa dicenda erant, per alios nos cognoscere
opnrteret, sed cisdem orta parentibus: quippe quæ
tanquam fructus primitiarum ex materno utero
primuua pullulaverat. Quoniam igitur bonorum histo-
riam esse frugiferam censuisti, ne vitæ illius vir-
ginis, quæ ad humanæ virtutis fastigium per sa-
pientiæ studium pervenit, exemplum posteros la-
teat, neve sine fructu transeat involutum, mihi
faciendum existimavi, ut tibi parerem, et incompo-
sita simplicique oratione vitam ejus quam bre-
vissime possem explicarem.
Macrinæ virgini nomen erat, sic a parentibus
-- - -. δε- ζε πς
(1) Est epistola ejus ad Olympium monachum.
X TON nOν·
αa. ΟΣυι
εβΑσεE Τor MELAAor DaΣAXIor.
r. N. uECO II
s.
vITA
soRoiuis sAsI tAu.
Iterprete rmncisco λino Veronensi.
Hoc qnidem volumlnls genus ex lnscrlptlone eg-
stula videtur esse (1): sed ejus longitudo modum
epistolæ superat et justam libri complectitur ma-
gnitudinem : me tamen rei, quam ut litteris con-
signarem imperasti, defendit argumentum. Est
enim majus et uberius, quam ut epistolæ terminis
coneludi possit. Omnino consuetudinis illius oblitus
esse non debes, cum ad urbem Antiochi congressi
sumus, quo tempore petebas Hierosolymam, ut
monumenta Christi peregrinalionls, duma in carae
esset, inviseres, eorumque sermonum, quos variis
le rebus inter nos contulimus. Neque enim con-
gressus ille tacitus esse potuit, cum prudentia tua
multiplicem colloquendi occasionem subjiceret.
Inter disputandum igitur, ut in ejusmodi con-
gresslonibus fit, In mentionem probæ cujusdam
mulieris incidimus. Si tamen ex natura mulier
nobis appellanda est, quæ naturæ conditione præ-
stautlor fuit. Non autem ex alienls sermonibus
narratloni fidem faciebat nratio, sed diligenter ea,
quorum experientia magistra fuerat, persequeba-
tur, et nihil fere alieno auditus testimonio confir-
mabat. Neque enim virgo, qua de verba facieba-
muus, genere nobis erat peregrina, ut quæ admira-
pilia de illa dicenda erant, per alios nos cognoscere
opnrteret, sed cisdem orta parentibus: quippe quæ
tanquam fructus primitiarum ex materno utero
primuua pullulaverat. Quoniam igitur bonorum histo-
riam esse frugiferam censuisti, ne vitæ illius vir-
ginis, quæ ad humanæ virtutis fastigium per sa-
pientiæ studium pervenit, exemplum posteros la-
teat, neve sine fructu transeat involutum, mihi
faciendum existimavi, ut tibi parerem, et incompo-
sita simplicique oratione vitam ejus quam bre-
vissime possem explicarem.
Macrinæ virgini nomen erat, sic a parentibus
-- - -. δε- ζε πς
(1) Est epistola ejus ad Olympium monachum.