PG 49, col. 47
In inglese: The Homilies on the Statues to the People of Antioch 3.0
Anhle et dulce prædicavit : apostlorum illa fuit
taderuaculum, habitaculum justorum. Nunc hoc pri-
mum et solum in principes facinus patratum est, et
civitais mores omne præteritum tempus testatur. Si
enim continne seditiones moveret,improbitatem con-
demnare oporteret; si vero semel hoc omni tempore
actidit, certum est quod non civitatis morum est
pcccatum, sed eorum qui impudenter et temere in
civitatem irruperunt, ista insania fuit.
2. Hæc sacerdos et plura his cum majori dicet
fiducia : hæc Imperator audiet : et ille humanus, et
hic fidelis, unde utrimque bonam habemus spem.
lu autem, quam magistri fidei atque lmperatoris
hnmsnitati, Dei misericordiæ fidimus : nam et rogato
lmperatori, et roganti sacerdoti ipse medius assistet,
lmperatoris cor emolliens, sacerdotis lingnam exci-
tans, hujus verba secundans, illius mentem præpa-
rans, ut indulgenter dicta suscipiat et petitionibus
annuat. Etenim civitatum omnium nostra Christo
charissima, tum propter progenitorum, tum propter
τestram virtutem : et sicut Petrus inter apostolos
primus Christum pædicavit, sic inter civitates, sicut
jam dixi, hæc prima tamquam coronam admirabilem
Christianorum tulit appellationem. Si vero ubi de-
cem tantum justi essent, omnes habitantes Deus
salvos se facturum promisit (Gemn. 18. 32): ubi non
decem et viginti, neque bis totidem solum, sed multo
plures sunt Deum cum omni diligentia colentes, quo-
modo non oportet bona sperare, et de communi
nostra omnium salute confidere? Audivi multos di-
centes, Minæ regis leonis iræ similes ( Prov. 19. 12), et
animuuo concidentes et lamentantes. Quid igitur adver-
sus illos dicemus? Qui dixit : Lupi et agni simut
pascentur, et pardus cum hædo qniescet, et leo tamquams
bos poleαs comedrt (Isai. 11. 6. 7) : et hunc leonem
reddere ovem poterit mansuetam. Supplicemus igitur
ipsi, et ad ipsum legationes mittamus, et lmperatoris
animnm penitus corripiet, et ab omni nos instanti an-
gusia liboerahit. Pater illic legationem obit, nos hinc
ad cdorum regem mittamus legationem, ipsum pre-
cibus adjuvemus. Multum Ecclesiæ communio potest,
si anima dolente, si corde contrito preces emittamus.
Non opus est mare transire, non opus est longam
suhire peregrinationem : singuli ac singulæ et ad
eccie iam occurrentes, et domi manentes multo
Denr studio invocemus, ct omnino supplicationibus
annuet.
Deæs vehementer cupit ut homines ad ipsum confu-
giant. - Dnde hoc manifestum ? Quod vehementer
cupiat nos ad ipsum semper confugere, in omnibus
ipsum deprecari, et nihil absque ipso vel facere vel
dicera. Homines enim, quando ipsis assidue negotium
faccssimns pro rebus nostris, torpent et tergiversan-
tur, et ægre ferunt; Deus autem prorsus in contra-
rium; non cum ipsi continue occurrimus pro rehus
nostris, sed cum non hoc facimus, tunc mavime in-
dignatur. Audi igitur quid Judæis objiciat, dicens :
eristis consilium, et non per me; et pacta, et non per
piritumn meum (lsai. 30. 1). Τalis enim amantium
taderuaculum, habitaculum justorum. Nunc hoc pri-
mum et solum in principes facinus patratum est, et
civitais mores omne præteritum tempus testatur. Si
enim continne seditiones moveret,improbitatem con-
demnare oporteret; si vero semel hoc omni tempore
actidit, certum est quod non civitatis morum est
pcccatum, sed eorum qui impudenter et temere in
civitatem irruperunt, ista insania fuit.
2. Hæc sacerdos et plura his cum majori dicet
fiducia : hæc Imperator audiet : et ille humanus, et
hic fidelis, unde utrimque bonam habemus spem.
lu autem, quam magistri fidei atque lmperatoris
hnmsnitati, Dei misericordiæ fidimus : nam et rogato
lmperatori, et roganti sacerdoti ipse medius assistet,
lmperatoris cor emolliens, sacerdotis lingnam exci-
tans, hujus verba secundans, illius mentem præpa-
rans, ut indulgenter dicta suscipiat et petitionibus
annuat. Etenim civitatum omnium nostra Christo
charissima, tum propter progenitorum, tum propter
τestram virtutem : et sicut Petrus inter apostolos
primus Christum pædicavit, sic inter civitates, sicut
jam dixi, hæc prima tamquam coronam admirabilem
Christianorum tulit appellationem. Si vero ubi de-
cem tantum justi essent, omnes habitantes Deus
salvos se facturum promisit (Gemn. 18. 32): ubi non
decem et viginti, neque bis totidem solum, sed multo
plures sunt Deum cum omni diligentia colentes, quo-
modo non oportet bona sperare, et de communi
nostra omnium salute confidere? Audivi multos di-
centes, Minæ regis leonis iræ similes ( Prov. 19. 12), et
animuuo concidentes et lamentantes. Quid igitur adver-
sus illos dicemus? Qui dixit : Lupi et agni simut
pascentur, et pardus cum hædo qniescet, et leo tamquams
bos poleαs comedrt (Isai. 11. 6. 7) : et hunc leonem
reddere ovem poterit mansuetam. Supplicemus igitur
ipsi, et ad ipsum legationes mittamus, et lmperatoris
animnm penitus corripiet, et ab omni nos instanti an-
gusia liboerahit. Pater illic legationem obit, nos hinc
ad cdorum regem mittamus legationem, ipsum pre-
cibus adjuvemus. Multum Ecclesiæ communio potest,
si anima dolente, si corde contrito preces emittamus.
Non opus est mare transire, non opus est longam
suhire peregrinationem : singuli ac singulæ et ad
eccie iam occurrentes, et domi manentes multo
Denr studio invocemus, ct omnino supplicationibus
annuet.
Deæs vehementer cupit ut homines ad ipsum confu-
giant. - Dnde hoc manifestum ? Quod vehementer
cupiat nos ad ipsum semper confugere, in omnibus
ipsum deprecari, et nihil absque ipso vel facere vel
dicera. Homines enim, quando ipsis assidue negotium
faccssimns pro rebus nostris, torpent et tergiversan-
tur, et ægre ferunt; Deus autem prorsus in contra-
rium; non cum ipsi continue occurrimus pro rehus
nostris, sed cum non hoc facimus, tunc mavime in-
dignatur. Audi igitur quid Judæis objiciat, dicens :
eristis consilium, et non per me; et pacta, et non per
piritumn meum (lsai. 30. 1). Τalis enim amantium