PG 5, col. 278
xit. Origenes ightur Plotini condiscipulus Alaan-
tius noster esse non potuit. Susarionem et Sanny-
rioness eumdem poetam fuisse volunt nonnulli. et
præcipue Seldenus ad Marmora Arundelliana. Ego
autem ut credam animum inducere non possum,
cum ratio temporum repugnet. Nam Susaurio lca-
riensis primus comœdiæ inventor apud Athenien-
ses fuit, testibus Clemente Alexandrino, Domede
scholastico, et veteri auctore in proœmiis Aristo-
phani præixis. Ante autem Pisistrati tyrannidem
Susarionem hunc comœdiam lnvenisse ex ipsυ
marmore Arundeliano constat. At Sannyrio, teste
Suida V. Διοκλῆς, tum Diocli tum Philyllio syn-
chronus fuit : et revera vixit aætate Aristophanis.
Certe post editam Euripidis trasμediam Orestem
scripsit: exstant enim ejus versus ex ipsius Danae
tum apud Euripidis, tum Aristophanis Scholiasten,
quibus exagitat Hegclochum, Euripidis ὑποκριτὴν,
qui Drestemo agens versiculum illum,
Ἐκ κυμάτων γὰρ αὕεhις αὐ γαλήνʼ ὀρῶ,
male pronuntiaverat. lures igitur quam 14θ anui
inter Susarionem, primum comædiæ apud Athe-
nienses inventorem, et Sannyrionem, veteris co-
mædiæ scriptorem, intercesserunt. Susario igitur
et Sannyrio ideæ poeta esse non potuit. Et miror
Isaacum Casaubonum ita decipi potuisse, ut istaa
scriberet ad Athenæi lib. vu, cap. 9: « Non memini
laudari alibi in his libris vetustissimum poetam
Sannyrionem nsi hic ubi scribitur : Σαννυρίων
δʼ εν έλωτι ʼὉ βατίδες, ὦ γλαύκων κάρα. Antiquæ
comœdiæ poeta hic fuit antiquissimuus, de quo,
et ista ejus comoœdia, legitur in Aristophanis Scho-
liis: Καὶ αὐτὴ δὲ ἡ παλαιὰ ἐαυτῆς διαφέρει, καὶ γὰρ
οἰ ἐν Ἀττικῇ πρῶτον συστησάμενοι τὸ ἐπιτήδευμα
τῆς κωμῳδίας (ῆσαν δὲ οἰ περὶ Σαννυρίωνα) καὶ τὰ
πρόσωπα εἰσῆγον ἀτάκτως, καὶ μόνος ἦν γέλως τὸ
κατασκευαζόμενον. » Nam primo alibi Athenæus
Sannyrionis meminit, et ejusdem etiam fabulæ, I.
xn, c. 13ι Περὶ δὲ Μελήτου αὐτὸς ὁ Σαννυρίων ἐν
ἔάλωτιλέγει οὕτως, Μέλητον τὸν ἀπὸ Ληναίου νε-
κρόν. Dein in verbis Scholiastæ putat vocem γέλως
Sannyrionis fahulam denotare, cum nihil aliud
hic significet quam risum simpliciter, quem tan-
tummodo spectabant primi comordiarum editores,
quos vocat τοὺς πρῶτον συστησαμένους τὸ ἐπιτή-
δευμα τῆς κωμῳδίας. Denique non vidit mendum
latere in nomine; nam pro Σαννυρίωνα legendum
eεse Σουσαρίωνα certuma est: ut paulo post in alio
argumento legimus, τὴν κωμῳδίαν ηὐρῆσθαί φασιν
ὑπὸ Σουσαρίωνος. Diomedes Grammaticus: « Poetæ
primi comici fuerunt Susarion, Mullus et Magnes. »
Clemens Alexandrinus Stromat. lib. I: Κωμῳδίαν
ἐπενόησεν Σισαρίων [I. Σουσαρίων] ὁ Ἰκαριεύς.
Diomedes Scholasticus in bibliothecæ Regiæ ms. in
Expositione Grammaticæ Dionysii Τhracis: Πρῶτον
eee εεει
tius noster esse non potuit. Susarionem et Sanny-
rioness eumdem poetam fuisse volunt nonnulli. et
præcipue Seldenus ad Marmora Arundelliana. Ego
autem ut credam animum inducere non possum,
cum ratio temporum repugnet. Nam Susaurio lca-
riensis primus comœdiæ inventor apud Athenien-
ses fuit, testibus Clemente Alexandrino, Domede
scholastico, et veteri auctore in proœmiis Aristo-
phani præixis. Ante autem Pisistrati tyrannidem
Susarionem hunc comœdiam lnvenisse ex ipsυ
marmore Arundeliano constat. At Sannyrio, teste
Suida V. Διοκλῆς, tum Diocli tum Philyllio syn-
chronus fuit : et revera vixit aætate Aristophanis.
Certe post editam Euripidis trasμediam Orestem
scripsit: exstant enim ejus versus ex ipsius Danae
tum apud Euripidis, tum Aristophanis Scholiasten,
quibus exagitat Hegclochum, Euripidis ὑποκριτὴν,
qui Drestemo agens versiculum illum,
Ἐκ κυμάτων γὰρ αὕεhις αὐ γαλήνʼ ὀρῶ,
male pronuntiaverat. lures igitur quam 14θ anui
inter Susarionem, primum comædiæ apud Athe-
nienses inventorem, et Sannyrionem, veteris co-
mædiæ scriptorem, intercesserunt. Susario igitur
et Sannyrio ideæ poeta esse non potuit. Et miror
Isaacum Casaubonum ita decipi potuisse, ut istaa
scriberet ad Athenæi lib. vu, cap. 9: « Non memini
laudari alibi in his libris vetustissimum poetam
Sannyrionem nsi hic ubi scribitur : Σαννυρίων
δʼ εν έλωτι ʼὉ βατίδες, ὦ γλαύκων κάρα. Antiquæ
comœdiæ poeta hic fuit antiquissimuus, de quo,
et ista ejus comoœdia, legitur in Aristophanis Scho-
liis: Καὶ αὐτὴ δὲ ἡ παλαιὰ ἐαυτῆς διαφέρει, καὶ γὰρ
οἰ ἐν Ἀττικῇ πρῶτον συστησάμενοι τὸ ἐπιτήδευμα
τῆς κωμῳδίας (ῆσαν δὲ οἰ περὶ Σαννυρίωνα) καὶ τὰ
πρόσωπα εἰσῆγον ἀτάκτως, καὶ μόνος ἦν γέλως τὸ
κατασκευαζόμενον. » Nam primo alibi Athenæus
Sannyrionis meminit, et ejusdem etiam fabulæ, I.
xn, c. 13ι Περὶ δὲ Μελήτου αὐτὸς ὁ Σαννυρίων ἐν
ἔάλωτιλέγει οὕτως, Μέλητον τὸν ἀπὸ Ληναίου νε-
κρόν. Dein in verbis Scholiastæ putat vocem γέλως
Sannyrionis fahulam denotare, cum nihil aliud
hic significet quam risum simpliciter, quem tan-
tummodo spectabant primi comordiarum editores,
quos vocat τοὺς πρῶτον συστησαμένους τὸ ἐπιτή-
δευμα τῆς κωμῳδίας. Denique non vidit mendum
latere in nomine; nam pro Σαννυρίωνα legendum
eεse Σουσαρίωνα certuma est: ut paulo post in alio
argumento legimus, τὴν κωμῳδίαν ηὐρῆσθαί φασιν
ὑπὸ Σουσαρίωνος. Diomedes Grammaticus: « Poetæ
primi comici fuerunt Susarion, Mullus et Magnes. »
Clemens Alexandrinus Stromat. lib. I: Κωμῳδίαν
ἐπενόησεν Σισαρίων [I. Σουσαρίων] ὁ Ἰκαριεύς.
Diomedes Scholasticus in bibliothecæ Regiæ ms. in
Expositione Grammaticæ Dionysii Τhracis: Πρῶτον
eee εεει