PG 5, col. 660
In inglese: Epistle to the Ephesians: Shorter and Longer Versions 19
σωτηρία καὶ ζωὴ αἰώνιος· (99) Ποῦ σοφός ; Ποῦ συζη-
ττ,τής ; Ποῦ καύχησις τῶν λεγομὲνων συνετῶν ; Ὁ
γὰρ Θεὸς ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ἰκυοιρορήθη ὕπὸ
Μαρίας (1) κατ’ οἰκονομίαν Θεοῦ, ἐκ σπέρματος μὲν
Δαϐἱδ, Πνεύματος δὲ ἁγίου’ ὅς ἐγεννήθη καὶ team.
σθη, ἳνα τῷ πάθει τὸ ὓδωρ καθαρίσῃ.
(2) Καὶ ἔλαθεν τὸν ἄρχοντα τοῦ αῒῶνος τούτου-ἡ
παρθενία Μαρίας καὶὸ τοκετὸς αὐτῆς, ὁμοίως καὶ
ὁθάνατος τοῦ Κυρίου· τρία μυστήρια (3) κραυγῆς.
ἅτινα ἒα ἠσυχίᾳ Θεοῦ ἐπράχθη. (4) Πῶς οὖν ἐφανε-
ρώθη τοῖς adibam; Ἀστήρ ἐν οὐρανῷ ἔλαμψεν
ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀστέρας, καὶ τὸ φῶς αὐτοῦ ἀνεκλά-
λητον ἦν, καὶ ξενισμὸν παρεῖχεν ἡ καινότης αὐτοῦ.
ιδέ λοιπᾶ πάντα ἄστρα, ἅμα ἡλίῳ καὶ callium
χορὸς ἐγένετο τῷ ἀστέρι (6) αὐτὸς δὲ ἦν ὑπερϐάλο
λων τὸ φῶς αὐτοῦ ὑπὲρ πάντά. Ταραχή τε ἦν, πόθεν
ἡ καινότης ἡ ἀνόμοιος αὐτοῖς. Ὅθεν ὲλῦετο πᾶσα
μαγεία, καὶ (7) πᾶς δεσμὸς ἠφανίζετο κακίας· ἄγνοια
καθῃρεῖτο, παλαιά βασιλεία διεφθείρετο. (8) Θεοῦ
ἀνθρωπίνως φανερουμένου εἰς καινότητα ἀϊδίου ζωῆς.
Ἀρχὴν at ἐλάμϐανεν (6) τὸ παρὰ Θεῷ ἀπηρτισμέο·
νον (10). Ἔνθεν τὰ πάντα (11) συνεκινεῖτο, διὰ τὸ
μελετᾶσθαι θανάτου κατάλυσιν.
CAPUT XVIII.
(3) Hmc et sequentia quies. IgnatiusLde stella
magorum profert, a Syro abbreviata, et ita cum an:
tecédentibus Θεοῦ ἐπράχθη conjuncta sunt, ut nil
habeat nisi hoc, per stellam. Clare hic apparet, eum
Graeca abbreviasse.
ἓ 2(ii) JSimilia leguntur in Protoevangelio Jacobi,
. AC.
. διο.
(ϐ) Αὐτὸς... ἀνόμοιος αὐτοῖς-ρθςδῐ apud Syrum.
(7'1 Lyrus legissevidetur :_Ua‘zc δεσμὸς ἠφανίζετο,
(κάἒ)πᾶλαιὰ βᾶσιλεία (καὶ) ἄγνοια λακίαςῚόιεφθεί-
το.
ρείὲ) §yrus legisse videtur :_ τοῦ 1ῖὶοὖ φανεροαμένου.
(9) Ι. e. adventus Christi_in trariis.
(ID) Παρὰ Θεῷ ἀπῃρτισμένονη I-lic desinit versio
Syriaca, qua,'_ut clare apparet. quaelibet formula.
quibus alias epistolmcon—c—ludi solent, abest Nec
mirum. Monachus enim ille non integras Ignatii
epistolas in linguam (Syriacam transvertere, sed ea
tantum exscribere voluit, qum ipsi praecipue notata
diuna videbantur.
11) 1. e. in regno Satanan διῐτπ.
ττ,τής ; Ποῦ καύχησις τῶν λεγομὲνων συνετῶν ; Ὁ
γὰρ Θεὸς ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ἰκυοιρορήθη ὕπὸ
Μαρίας (1) κατ’ οἰκονομίαν Θεοῦ, ἐκ σπέρματος μὲν
Δαϐἱδ, Πνεύματος δὲ ἁγίου’ ὅς ἐγεννήθη καὶ team.
σθη, ἳνα τῷ πάθει τὸ ὓδωρ καθαρίσῃ.
(2) Καὶ ἔλαθεν τὸν ἄρχοντα τοῦ αῒῶνος τούτου-ἡ
παρθενία Μαρίας καὶὸ τοκετὸς αὐτῆς, ὁμοίως καὶ
ὁθάνατος τοῦ Κυρίου· τρία μυστήρια (3) κραυγῆς.
ἅτινα ἒα ἠσυχίᾳ Θεοῦ ἐπράχθη. (4) Πῶς οὖν ἐφανε-
ρώθη τοῖς adibam; Ἀστήρ ἐν οὐρανῷ ἔλαμψεν
ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀστέρας, καὶ τὸ φῶς αὐτοῦ ἀνεκλά-
λητον ἦν, καὶ ξενισμὸν παρεῖχεν ἡ καινότης αὐτοῦ.
ιδέ λοιπᾶ πάντα ἄστρα, ἅμα ἡλίῳ καὶ callium
χορὸς ἐγένετο τῷ ἀστέρι (6) αὐτὸς δὲ ἦν ὑπερϐάλο
λων τὸ φῶς αὐτοῦ ὑπὲρ πάντά. Ταραχή τε ἦν, πόθεν
ἡ καινότης ἡ ἀνόμοιος αὐτοῖς. Ὅθεν ὲλῦετο πᾶσα
μαγεία, καὶ (7) πᾶς δεσμὸς ἠφανίζετο κακίας· ἄγνοια
καθῃρεῖτο, παλαιά βασιλεία διεφθείρετο. (8) Θεοῦ
ἀνθρωπίνως φανερουμένου εἰς καινότητα ἀϊδίου ζωῆς.
Ἀρχὴν at ἐλάμϐανεν (6) τὸ παρὰ Θεῷ ἀπηρτισμέο·
νον (10). Ἔνθεν τὰ πάντα (11) συνεκινεῖτο, διὰ τὸ
μελετᾶσθαι θανάτου κατάλυσιν.
CAPUT XVIII.
(3) Hmc et sequentia quies. IgnatiusLde stella
magorum profert, a Syro abbreviata, et ita cum an:
tecédentibus Θεοῦ ἐπράχθη conjuncta sunt, ut nil
habeat nisi hoc, per stellam. Clare hic apparet, eum
Graeca abbreviasse.
ἓ 2(ii) JSimilia leguntur in Protoevangelio Jacobi,
. AC.
. διο.
(ϐ) Αὐτὸς... ἀνόμοιος αὐτοῖς-ρθςδῐ apud Syrum.
(7'1 Lyrus legissevidetur :_Ua‘zc δεσμὸς ἠφανίζετο,
(κάἒ)πᾶλαιὰ βᾶσιλεία (καὶ) ἄγνοια λακίαςῚόιεφθεί-
το.
ρείὲ) §yrus legisse videtur :_ τοῦ 1ῖὶοὖ φανεροαμένου.
(9) Ι. e. adventus Christi_in trariis.
(ID) Παρὰ Θεῷ ἀπῃρτισμένονη I-lic desinit versio
Syriaca, qua,'_ut clare apparet. quaelibet formula.
quibus alias epistolmcon—c—ludi solent, abest Nec
mirum. Monachus enim ille non integras Ignatii
epistolas in linguam (Syriacam transvertere, sed ea
tantum exscribere voluit, qum ipsi praecipue notata
diuna videbantur.
11) 1. e. in regno Satanan διῐτπ.