PG 50, col. 463
removere debemus, si non ita ut volumus corriga-
mus. Sit ι’ spes venia: corrigenti; malumus enim ut
revertatur et vivat, si vitam sibi commissorum ipse
non perdat. Sit ο aperta sententia perduranti; absci-
dendum est enim tale vulnus, quo non unum mem—
brum laaditur, sed totum corpus Ecclesiae sauciatur.
Quid enim ἀ cum consentientibus faciat, qui solus
sibi sapiensa nostra credulitate dissentit? Sint in
communione, quos ipse resistentes sibi a commu-
nione ι submovit; nostramque communionem ha-
bere se non posse noverit, si in hoc perversitatis
sute tramite apostolicae doctrinae contrarius perdu-
rarit.
Δ. Auctoritate igitur tecum nostrae sedis ascita,
Β nostra vice usus, hanc exsequeris districto vigore
sententiam, utaut ί intra decem dies ab huius con-
ventionis die numerandos pravas praedicationes suas
scripta professione condemnet, et hanc se de nativi-
tate Christi Dei nostri fidem tenere confirmet quam
et Romana, et tuae sanctitatis Ecclesia, et universalis
devotio tenet; aut nisi hoc fecerit, mox sanctitas
tua illi Ecclesia: provisura, a nostro eum corpore
modis omnibus sciat esse removendum, qui nec in
se medentium curam voluit admittere, et in perditio-
nem tam suam quam omnium sibi creditorum i male
pestifer festinavit.
5. Eadem autem scripsimus et ad sanctos fratres
et coepiscopos nostros, Joannem, ι Rufum, Juvena-
lem et Flavianum : ut nota sit de eo nostra, immo
Christi nostri divina sententia. Data ιιι idus Augusti
ι Theodosio xm et Valentiniano ω ιιι consulibus.
ξ l_ta_rns§. Αι edit” εἰς ἅρπαγα λύκονἶ
ιιἘόίιί Grace', εἰ ί τι συγγνώμης ἐλπίς διορθωσομένῳ,
δυνήσεται περιλείπεσθαιο θέλομέν; castigantur ex'ms's.
quibus Latina lectio et orationis series suffragantur.
ο Ιιι vulgatis, sit certa sententia. Grzecus textus
postulat sit aperta sententia. hoc est palam et aperte
dicta sententia damnetur, _si in errore persistat. llic Β χρησάμενος, nostraque vice ac loco cum potestate
respondet leestinus ac plane satis-facit Cyrilli peti-
tioni. 1s enim epist. 8 ἡ. 7 nondum quidem-se a
Nestoriigcommunione aperte discessisse significant,
sedquid deinceps sibi 'agendum foret, Caelestinum
‘ut docere dignaretur enix‘e rogabat.
ά μορ θει,ὀιιιη iis qui in ιιηᾱ [ide concordant. Allu-
t_l_it Calestinus ad verba Cyrilli epist. 78 n. 5, unde
Nestorium a communi omnium o'rtliodoxorum sen-
tentia discedere, seque unum omnibus sapientiorem
arbitrari didicerat.
ξ vulg._addi_tur ἄριστα.
τ llis et Cyrinus obsequens, proxime postquam
has accepit leestini litteras, ad clerum pupulum-
que ΟΡ. pariter scripsit : Cum iis clericis et popula-
ribus quoque, qui propter rectam fidem ab illo excom-
municati vel gradu moti sunt, nos libere communica-
mus, injustam illius sententiam minime approbantes,
sed cos—potius qui ista perpessi sunt commendantes;
mus. Sit ι’ spes venia: corrigenti; malumus enim ut
revertatur et vivat, si vitam sibi commissorum ipse
non perdat. Sit ο aperta sententia perduranti; absci-
dendum est enim tale vulnus, quo non unum mem—
brum laaditur, sed totum corpus Ecclesiae sauciatur.
Quid enim ἀ cum consentientibus faciat, qui solus
sibi sapiensa nostra credulitate dissentit? Sint in
communione, quos ipse resistentes sibi a commu-
nione ι submovit; nostramque communionem ha-
bere se non posse noverit, si in hoc perversitatis
sute tramite apostolicae doctrinae contrarius perdu-
rarit.
Δ. Auctoritate igitur tecum nostrae sedis ascita,
Β nostra vice usus, hanc exsequeris districto vigore
sententiam, utaut ί intra decem dies ab huius con-
ventionis die numerandos pravas praedicationes suas
scripta professione condemnet, et hanc se de nativi-
tate Christi Dei nostri fidem tenere confirmet quam
et Romana, et tuae sanctitatis Ecclesia, et universalis
devotio tenet; aut nisi hoc fecerit, mox sanctitas
tua illi Ecclesia: provisura, a nostro eum corpore
modis omnibus sciat esse removendum, qui nec in
se medentium curam voluit admittere, et in perditio-
nem tam suam quam omnium sibi creditorum i male
pestifer festinavit.
5. Eadem autem scripsimus et ad sanctos fratres
et coepiscopos nostros, Joannem, ι Rufum, Juvena-
lem et Flavianum : ut nota sit de eo nostra, immo
Christi nostri divina sententia. Data ιιι idus Augusti
ι Theodosio xm et Valentiniano ω ιιι consulibus.
ξ l_ta_rns§. Αι edit” εἰς ἅρπαγα λύκονἶ
ιιἘόίιί Grace', εἰ ί τι συγγνώμης ἐλπίς διορθωσομένῳ,
δυνήσεται περιλείπεσθαιο θέλομέν; castigantur ex'ms's.
quibus Latina lectio et orationis series suffragantur.
ο Ιιι vulgatis, sit certa sententia. Grzecus textus
postulat sit aperta sententia. hoc est palam et aperte
dicta sententia damnetur, _si in errore persistat. llic Β χρησάμενος, nostraque vice ac loco cum potestate
respondet leestinus ac plane satis-facit Cyrilli peti-
tioni. 1s enim epist. 8 ἡ. 7 nondum quidem-se a
Nestoriigcommunione aperte discessisse significant,
sedquid deinceps sibi 'agendum foret, Caelestinum
‘ut docere dignaretur enix‘e rogabat.
ά μορ θει,ὀιιιη iis qui in ιιηᾱ [ide concordant. Allu-
t_l_it Calestinus ad verba Cyrilli epist. 78 n. 5, unde
Nestorium a communi omnium o'rtliodoxorum sen-
tentia discedere, seque unum omnibus sapientiorem
arbitrari didicerat.
ξ vulg._addi_tur ἄριστα.
τ llis et Cyrinus obsequens, proxime postquam
has accepit leestini litteras, ad clerum pupulum-
que ΟΡ. pariter scripsit : Cum iis clericis et popula-
ribus quoque, qui propter rectam fidem ab illo excom-
municati vel gradu moti sunt, nos libere communica-
mus, injustam illius sententiam minime approbantes,
sed cos—potius qui ista perpessi sunt commendantes;