PG 56, col. 429

traret : et sic quidem ille intra pedes mulieris mor-
tuus est.
7. Non desunt Deo occasiones, et eum ipse vult,
nihil refert nos etiam sociorum auxiliis destitui:
Dei arma, Dci miles. Dei virtus, solus nutus Dei
omnia possunt. Hoc Christo dicamus : Dic verbum, et
hostes tui dissipabuntur : die verbum, et misericor-
dia civitatem tuam afticies : die verbum, et mundi
tui misereberis. Dicamus illi, Ecce hostes tui sonue-
runt, et qui te oderunt, sustulerunt caput (Psal. 82. 5).
\‘isnc alterius ediscere mulieris stratagema, quod ct
ipsum divina voluntate perpetratum est? Erat alius
qniSpiam, nomine Abimelcch, qui interfectis septua-
ginta fratribus, totoque populo per hoc fratricidittm
in suam potestatem redacto, oppidum, admotis co-
piis, oppugnare cmpit (ludio. 9) : et omnibus ad belli
faciem attonitis et stupefactis, Deus iterum mulieris
manum roboravit, eamque e moenibus conspici cura-
\it, qua: ubi frustum de lapide molari arripuisset, in
caput tyranni projeeit, caputque contrivit. Sed obser-
va ingentem superbi illius nequitiam cum ipso com-
morientem. Dicit satelliti adstanti, Striuge gladium
tuum, et me percute, ne dicant, Mulier ipsum occidit
(Ibid. υ. ι). Corpus moriebatur , superbia manebat :
vitam ille quidem cum morte commutabat, vanae
gloria: studium non commutabat. Et quidem hac
πείθω ηοη deest Deo Debora, non deest Deo Jael.
Habemus et nos sanctam Virginem ac Dei genitricem
Mariam , qum pro nobis intercedit. Si enim qumvis e
vulgo mulier victoriam obtinuit , quanto magis Chri-
sti mater hostes veritatis conl‘undit? Hostis ille omni
armorum genere instructus, putavit mulierem esse
risu dignam, et invenit ducem certantem. Non puta-
vit sc pr0pc sepulcrum esse , et inventum est illi sc-
ι-Μ
ΙΝ HOMlLlAM SEQUENTEM.
prima, et Joannis item prima, qure erat Opinio Syrorum et Ecclesia: Antiochenae, id quod ibidem pluri-
bus commonstravimus. lnde vero asseritttr hanc homiliam, si non Chrysostomi, cujus nomen praefert,
alicujus certe ex presbyteris, ipsius sodalibus, esse; id etiam inde probatur, quod admirandum patrem,
id est episcopum Flavianum, quasi praesentem concionator commemoret et contra Anommos pugnet, qui
tum-frequentes erant Antiochi-a2. Chrysostomi certe non esse arguit omnimoda styli diversitas, tanta
scilicet quantam vix alibi umquam deprehendas. lnnuit Tillemontius, posse Severiani esse, qui coram
tlltrysostomo archiepiscopo ConstantinOpolitano, tunc episcopus, concionaretur; sed non animadvertit
Tillemontius haec in Ecclesia quadam dicta fuisse, ubi Joannis secunda et tertia Epistola inter canonicos
libros non admittebantur, id quod de Antiochena Egclcsia verum, certum exploratumque est, ut jam vidi-
mus in Diatriba in Synepsin supra; de Constantinopolitana vero Ecclesia nemo, quod sciam, dixit. Hinc
porro certum videtur hanc homiliam Antiochia Flaviano episcopo praesente pronuntiatam fuisse, sub
linem homilia: hic qvisqnis sit concionator sese purgata quibusdam sibi objectis. Cum enim aliqua con-
cionando dixisset ab auditoribus male excepta, hinc exorto rumore, in sequenti concione objecta sibi
depulit, et sc omnia accurate secundum Catholicam (idem dixisse comprobavit.

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Citato nell'enciclopedia

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.