PG 6, col. 17
causa esse potest, cur in tanta multitudine emenda- Α 1η epistola nurenpataria, qua: Willelmi episcopi-
non respicit, verum etiam apud vividos illos ingenio-
sosque Gallos, omniumque musarum uel papulares.
rel vicinos, diuini: solertia: homines, Italos, ria: sin-
gulis wtatibus tres aliqui aut quatuor rem feliciter
gesserint, nisi rei quaedam incredibilis magnitudo
ac dificultas.’ llaec ea mente a me non referuntur,
nt vel iis applaudam, qua: de popularibus suis non
timide, vel ea ostentem, qua: de Gallis honorifice
statuit. sed ut ex his etiam quisque perspiciat,
quam ingenua et sincera sit eruditi viri et sen-
tiendi et quid sentiat dicendi libertas.
CAPUT lll.
De rariis editionibus Tatiani, Athenagorae, Theophili
et Hermian
Prima omnium Tatiani Orationis editionum debe-
tur ιωηηί Frisia, qui eum hujus Orationis exem—
plar manuscriptum, ac variis ,ει alio codice lectio-
nibus inspersum Venetiis ab Arnoldo Arlenia Para-
xyla accepisset, hoc praesidia fretus Orationem
Tatiaui Tiguri Graec vulgavit in folio anno 1516,
apud Frosebovernm , cum Antonii Melissa et Ma-
simi sententiis ac Theophila ad Autolycum. Ad
oram hujus editionis leguntur eum varia: illze quas
dixi lectiones, tum etiam breves nonnulla: Conradi
Gesneri natae, quicum Frisius codicem suum com- ϐ
inunicaverat. Eodem anno ac eadem in urbe Con-
radus Gesnerus vulgavit in folia Latinam Taliani
cum prolixis notis interpretationem , qua: postea
saepius recusa in Bibliothecis Patrum, Paris. an.
1575, 1589, 1610, Colon. 1618. Lugdun. 1677.
Graece et Latine prodiit 'l‘atianus Basileze inter
Orthodozographos anno 1555 ct Parisiis tu Auctua-
n'o Bibliotheca Patrum an. 1621, cum Ducmi no-
iis. et post opera Justini martyris in editionibus
Paris. an. 1615 et 1656, et Colon. seu potius Vi-
tebergensi anno 1686, cui postremae editioni addita:
liarthalti notae.
Sed has omnes editiones diligentia: et eruditionis
tande superat Ospnieusis in 8⁸ anui 1700. quam
debemus Willltelmo worth archidiacono Wigor- Ι) mortuorunt, Latine editum est in Bibliothecis Pa-
nieusi. ls Canradi Gesneri interpretationem non-
nullis in locis emendavit, opus in certa quamam
capita distribuit, aliorum notis adjunxit suas, ac
varias lectiones e tribus excerptas codicibus inter
contextum et notas ordine disposuit.
Ad calcem appositae Georgii Bulli observationes
de Christi divinitate, Kartholti notae, et dissertatio
domui Nicolai le Nourri monachi Benedictini. Se-
quitur Hermia: apusculum, quod cum Tatiano
Worthus coniungendum duxit; deinde indices ac
tandem erudita celeberrimi abbatis de Langueruc
dissertatio, quam Worthus a Petra llallixio post
absolutum opus acceperat ea lege et conditione, ut
eruditus dissertationis auctor cclaretur.
non respicit, verum etiam apud vividos illos ingenio-
sosque Gallos, omniumque musarum uel papulares.
rel vicinos, diuini: solertia: homines, Italos, ria: sin-
gulis wtatibus tres aliqui aut quatuor rem feliciter
gesserint, nisi rei quaedam incredibilis magnitudo
ac dificultas.’ llaec ea mente a me non referuntur,
nt vel iis applaudam, qua: de popularibus suis non
timide, vel ea ostentem, qua: de Gallis honorifice
statuit. sed ut ex his etiam quisque perspiciat,
quam ingenua et sincera sit eruditi viri et sen-
tiendi et quid sentiat dicendi libertas.
CAPUT lll.
De rariis editionibus Tatiani, Athenagorae, Theophili
et Hermian
Prima omnium Tatiani Orationis editionum debe-
tur ιωηηί Frisia, qui eum hujus Orationis exem—
plar manuscriptum, ac variis ,ει alio codice lectio-
nibus inspersum Venetiis ab Arnoldo Arlenia Para-
xyla accepisset, hoc praesidia fretus Orationem
Tatiaui Tiguri Graec vulgavit in folio anno 1516,
apud Frosebovernm , cum Antonii Melissa et Ma-
simi sententiis ac Theophila ad Autolycum. Ad
oram hujus editionis leguntur eum varia: illze quas
dixi lectiones, tum etiam breves nonnulla: Conradi
Gesneri natae, quicum Frisius codicem suum com- ϐ
inunicaverat. Eodem anno ac eadem in urbe Con-
radus Gesnerus vulgavit in folia Latinam Taliani
cum prolixis notis interpretationem , qua: postea
saepius recusa in Bibliothecis Patrum, Paris. an.
1575, 1589, 1610, Colon. 1618. Lugdun. 1677.
Graece et Latine prodiit 'l‘atianus Basileze inter
Orthodozographos anno 1555 ct Parisiis tu Auctua-
n'o Bibliotheca Patrum an. 1621, cum Ducmi no-
iis. et post opera Justini martyris in editionibus
Paris. an. 1615 et 1656, et Colon. seu potius Vi-
tebergensi anno 1686, cui postremae editioni addita:
liarthalti notae.
Sed has omnes editiones diligentia: et eruditionis
tande superat Ospnieusis in 8⁸ anui 1700. quam
debemus Willltelmo worth archidiacono Wigor- Ι) mortuorunt, Latine editum est in Bibliothecis Pa-
nieusi. ls Canradi Gesneri interpretationem non-
nullis in locis emendavit, opus in certa quamam
capita distribuit, aliorum notis adjunxit suas, ac
varias lectiones e tribus excerptas codicibus inter
contextum et notas ordine disposuit.
Ad calcem appositae Georgii Bulli observationes
de Christi divinitate, Kartholti notae, et dissertatio
domui Nicolai le Nourri monachi Benedictini. Se-
quitur Hermia: apusculum, quod cum Tatiano
Worthus coniungendum duxit; deinde indices ac
tandem erudita celeberrimi abbatis de Langueruc
dissertatio, quam Worthus a Petra llallixio post
absolutum opus acceperat ea lege et conditione, ut
eruditus dissertationis auctor cclaretur.