PG 6, col. 18
quod cum [eruerent haud ita pridem in Anglia de
summis fidei capitibus controversiae, ac omnes athei—
smi machinas in hoc conversas rideret, ut sub spe-
cie naturalis religionis excalendtr paganismo via ster-
neretur;Tatiani Orationem ad reprimendas im-
pietatis progressus utilem fore Sperasset, quippe
qui luculentissima demonstret religionem hanc
omnem naturalem quant dicimus, misellum quid-
dam esse, parumque admodum valere ad excolen-
dum animum, moresque informandos, nisi insuper
legis Christiana lumen accedat.
Β Athenagorae Liber de resurrectione mortuorum.
ante Legationem sive Apologiam prodiit. llunc
enim Latine reddidit Georgius Valla, cujus inter-
pretatio Venetils in fol. excusajcum aliis variorum
operibus, anno 1498. Multa etiam es hac libra in-
terpretatus cstMarsilius Ficinus, qua: in secundo
illius operum tomo leguntur. Idem opus litteris La-
tinis illustravit Petrus Nannius, ac primus Graeca
vulgavit cum sua interpretatione Paris. et Lovanii
anno 1541 in 4⁸. ΙῘίΒΟ editio Grteca—Latiua repe-
tita est Basilea: in folia anno 1550 in Hicropresby-
tico, et inter Orthodoxographos anno 1555 in fol.
Latine tantum idem opus ex Nannii interpretatione
refertur post Philonis Judaei opera Latine reddita ει
Gelenia Basil. 1552 in 8⁸.
ln Legatione sive Apologia tres interpretes elabo-
rarunt, Conradus Gesucrus, qui Graece et Latine
cum notis hac opus edidit in 8ο Tiguri anno 1557
et Basilete anno 1558; Joannes Langus, qui inter
opera Justini Latine a se edita in fol. Basilete an.
1565 Apologiam Athenagora: ob materiae similitu—
dinem inseruit; tertius denique Sull‘ridus Petri,
qui eum uberioribus nalis idem Opus Latine red-
ditum vulgavit Coloniae in 8· an. 1567. Langi in-
terpretatio servata fuit in editione Basileensi : Suf-
l'rido honor habitus in editionibus Lipsiensibus an-
nis 1684 et 1685. Caetera: quas deinceps nume—
rabimus interpretationem Gesneri retinuerunt.
Utrumque Opus, Legatio et Liber de resurrectione
trum, Lutetiae annis 1575, 1589, 1609 ; Colonia:
1618; Lugduni 1677 Grrece et Latine eum notis;
Parisiis in 8", an. 1657, ab Henrico Stephano quem ,
immerito auctor Historia: general. scriptorum sa»
crorum et ecclesiasticarum novam interpretatio-
nem adornasse existimavit: item Tiguri 1559 et
1560 fol. inter theologorum aliquot Graecorum ve-
terum arthodoxarum scripta; in Auctuario Biblio«
thecae Patrum, Parisiis 1621, item pos: opera Ju-
stini 1615, 1656, 1686 ; Oxonii iu 12, cum brevibus
notis Felli episcopi Oxoniensis 1682; Lipsiae in 8°
1684, 1085, cum notis Rechenbergii, qui interpre-
tationem Sull'ridi retinuit.
Alia Oxouiue prodiit editio anno 1706 in 3', 32‘.-
summis fidei capitibus controversiae, ac omnes athei—
smi machinas in hoc conversas rideret, ut sub spe-
cie naturalis religionis excalendtr paganismo via ster-
neretur;Tatiani Orationem ad reprimendas im-
pietatis progressus utilem fore Sperasset, quippe
qui luculentissima demonstret religionem hanc
omnem naturalem quant dicimus, misellum quid-
dam esse, parumque admodum valere ad excolen-
dum animum, moresque informandos, nisi insuper
legis Christiana lumen accedat.
Β Athenagorae Liber de resurrectione mortuorum.
ante Legationem sive Apologiam prodiit. llunc
enim Latine reddidit Georgius Valla, cujus inter-
pretatio Venetils in fol. excusajcum aliis variorum
operibus, anno 1498. Multa etiam es hac libra in-
terpretatus cstMarsilius Ficinus, qua: in secundo
illius operum tomo leguntur. Idem opus litteris La-
tinis illustravit Petrus Nannius, ac primus Graeca
vulgavit cum sua interpretatione Paris. et Lovanii
anno 1541 in 4⁸. ΙῘίΒΟ editio Grteca—Latiua repe-
tita est Basilea: in folia anno 1550 in Hicropresby-
tico, et inter Orthodoxographos anno 1555 in fol.
Latine tantum idem opus ex Nannii interpretatione
refertur post Philonis Judaei opera Latine reddita ει
Gelenia Basil. 1552 in 8⁸.
ln Legatione sive Apologia tres interpretes elabo-
rarunt, Conradus Gesucrus, qui Graece et Latine
cum notis hac opus edidit in 8ο Tiguri anno 1557
et Basilete anno 1558; Joannes Langus, qui inter
opera Justini Latine a se edita in fol. Basilete an.
1565 Apologiam Athenagora: ob materiae similitu—
dinem inseruit; tertius denique Sull‘ridus Petri,
qui eum uberioribus nalis idem Opus Latine red-
ditum vulgavit Coloniae in 8· an. 1567. Langi in-
terpretatio servata fuit in editione Basileensi : Suf-
l'rido honor habitus in editionibus Lipsiensibus an-
nis 1684 et 1685. Caetera: quas deinceps nume—
rabimus interpretationem Gesneri retinuerunt.
Utrumque Opus, Legatio et Liber de resurrectione
trum, Lutetiae annis 1575, 1589, 1609 ; Colonia:
1618; Lugduni 1677 Grrece et Latine eum notis;
Parisiis in 8", an. 1657, ab Henrico Stephano quem ,
immerito auctor Historia: general. scriptorum sa»
crorum et ecclesiasticarum novam interpretatio-
nem adornasse existimavit: item Tiguri 1559 et
1560 fol. inter theologorum aliquot Graecorum ve-
terum arthodoxarum scripta; in Auctuario Biblio«
thecae Patrum, Parisiis 1621, item pos: opera Ju-
stini 1615, 1656, 1686 ; Oxonii iu 12, cum brevibus
notis Felli episcopi Oxoniensis 1682; Lipsiae in 8°
1684, 1085, cum notis Rechenbergii, qui interpre-
tationem Sull'ridi retinuit.
Alia Oxouiue prodiit editio anno 1706 in 3', 32‘.-