PG 6, col. 580
In inglese: Dialogue with Trypho 48
ὡς ἁμαρτωλὸν καὶ ἄδικον ,καὶ ἀσεϐῆ ἐπίσταται. Διὸ
καὶ 6 ἡμέτερος Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπεν· ι Ἐν
οἷς ἂν ὑμᾶς (8) καταλάϐω, ὲν τούτοις καὶ κρινῶ. ι
48. Kal. 6 Τρύφων· Καὶ περὶ τούτων ὅσα φρονεῖς
ἀκηκόαμεν, εἶπεν. Ἀναλαϐὼν οὖν τὸν λόγον ὅθεν
ἐπαύσω, πέραινεο παράδοξός τις γάρ ποτε (9) καὶ
μὴ δυνάμενος ὅλως ἀποδειχθῆναι δοκεῖ μοι εἶναι. Τὸ
γὰρ λέγειν σε. προῦπάρχειν Θεὸν ὄντα πρὸ αἰώνων
τοῦτον τὸν Χριστὸν, εἶτα καὶ γεννηθῆναι ἄνθρωπον
γενόμενον ὑπομεῖναι, καὶ ὅτι οὐκ ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρὼ-
που, ού μόνον παράδοξον δοκεῖ μοι εἶναι, ἀλλά καὶ
Κάγὼ πρὸς ταῦτα ἔφην· Οἷδ’ ὅτι παράδοξος 6 λό-
γος δοκεῖ εἶναι, καὶ μάλιστα τοῖς ἀπὸ τοῦ γένους
ὑμῶν, οἵτινες τὰ τοῦ Θεοῦ οὕτε νοῆσαι οὔτε ποιῆσαί
ποτε βεϐούλησθε, ἀλλὰ τὰ τῶν διδασκάλων ὑμῶν, ὡς
αὐτὸς 6 Θεὸς βοᾷ. Ἤδη μέντοι, ὦ Τρύφων, εἷπον, οὐκ
ἀπόλλυται τὸ τοιοῦτον (10) εἶναι Χριστὸν τοῦ Θεοῦ,
ἐὰν ἀποδεῖξαι μὴ δύνωμαι ὅτι καὶ προϋπῆρχεν Υἱὸς
τοῦ Ποιητοῦ τῶν ὅλων, Θεὸς ὢν, καὶ γεγέννηται ἇν-
θρωπος διὰ τῆς Παρθένου. Ἀλλὰ ὲκ παντὸς ἀποδει-
κνυμένου, ὅτι οὗτος ἐστιν 6 Χριστὸς 6 τοῦ Θεοῦ, ὅστις
οὗτος ἔσται, ἐὰν δὲ μὴ άποδεικνύω (Η) ὃτι προῦπ-
ῆρχε , καὶ γεννηθῆναι ἄνθρωπος ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν,
σάρκα ἔχων, κατά τὴν τοῦ Πατρὸς βουλὴν ὑπέμει-
;v, ὲν τούτῳ πεπλανῆσθαί με μόνον-λέγειν δίκαιον,
ἀλλὰ μὴ ἀρνεῖσθαι ὃτι οὗτός ἐστιν 6 Χριστὸς, ἐὰν
φαίνηται ὼς ἅνθρωπος ἐξ ἀνθρώπων γεννηθεὶς, καὶ
ἐκλογὴ γενόμενος εἰς τὸν Χριστὸν εἶναι (12) ἀποδει-
κνύηται. Καὶ γάρ εἰσί τινες, ὦ φίλοι, ελεγον, ἀπὸ
ret Justinus ne sibi elaberetur inconstans et fugiti-
vus Tryphonis animus, hac eum admonitione et lege,
veluti quodam nodo, constringere conatur, ut ss.
sensum— suum iis, qua: jam disputata fuerant, ne
retrahat, etiamsi minus assentiatur iis qua: dein-
ceps disserentur. Idem ergo facit Justinus, quod
solers et prudens quisque disputator; nec ea parvi
Ι) pendit qua: dicere parabat, sed curat ut in ιιιιό sunt
Qua: jam dixerat. horum autem exemplum, qui Je-
sum negabant Deum, sed Christum esse fatebantur,
non eo spectat, ut deteStabiles haeretici probentur,
sed ut constet Jesum esse Christum, cum id negare
non audeant, qui certissima quaeque negant. tincta
oumibus scripturibus luet: disputandi ratio. δίο Νο-
vatianus (ut alios omittam) Ebionitis et Artemoni-
tis objicit exetttplum aliorum haereticorum, qui ve-
ritatis luce perculsiqdivinitatetn Christi nonnega-
baut, quamvisin alios errores nequissimos impe-
gissent, De Trin. c. 18.
(12) Ἐκλογὴ γενόμενος εις τὸν Χριστὸν εἶναι.
Quidam post lt. Stephanumlegunt ἐκλογῇ γενόμεο
νος. Atque hanc equidem conjecturam ngc'repuu'no,
nec tamen omnino necessariam puto. Praecipuum
hujus loci vitium videtur residere In his vocibus, εἰς
τὲιν Χριστὸν εἶναι, pro quibus lego εἰς τὸ Χριστὸν
ε ναι.
ειναι.
καὶ 6 ἡμέτερος Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπεν· ι Ἐν
οἷς ἂν ὑμᾶς (8) καταλάϐω, ὲν τούτοις καὶ κρινῶ. ι
48. Kal. 6 Τρύφων· Καὶ περὶ τούτων ὅσα φρονεῖς
ἀκηκόαμεν, εἶπεν. Ἀναλαϐὼν οὖν τὸν λόγον ὅθεν
ἐπαύσω, πέραινεο παράδοξός τις γάρ ποτε (9) καὶ
μὴ δυνάμενος ὅλως ἀποδειχθῆναι δοκεῖ μοι εἶναι. Τὸ
γὰρ λέγειν σε. προῦπάρχειν Θεὸν ὄντα πρὸ αἰώνων
τοῦτον τὸν Χριστὸν, εἶτα καὶ γεννηθῆναι ἄνθρωπον
γενόμενον ὑπομεῖναι, καὶ ὅτι οὐκ ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρὼ-
που, ού μόνον παράδοξον δοκεῖ μοι εἶναι, ἀλλά καὶ
Κάγὼ πρὸς ταῦτα ἔφην· Οἷδ’ ὅτι παράδοξος 6 λό-
γος δοκεῖ εἶναι, καὶ μάλιστα τοῖς ἀπὸ τοῦ γένους
ὑμῶν, οἵτινες τὰ τοῦ Θεοῦ οὕτε νοῆσαι οὔτε ποιῆσαί
ποτε βεϐούλησθε, ἀλλὰ τὰ τῶν διδασκάλων ὑμῶν, ὡς
αὐτὸς 6 Θεὸς βοᾷ. Ἤδη μέντοι, ὦ Τρύφων, εἷπον, οὐκ
ἀπόλλυται τὸ τοιοῦτον (10) εἶναι Χριστὸν τοῦ Θεοῦ,
ἐὰν ἀποδεῖξαι μὴ δύνωμαι ὅτι καὶ προϋπῆρχεν Υἱὸς
τοῦ Ποιητοῦ τῶν ὅλων, Θεὸς ὢν, καὶ γεγέννηται ἇν-
θρωπος διὰ τῆς Παρθένου. Ἀλλὰ ὲκ παντὸς ἀποδει-
κνυμένου, ὅτι οὗτος ἐστιν 6 Χριστὸς 6 τοῦ Θεοῦ, ὅστις
οὗτος ἔσται, ἐὰν δὲ μὴ άποδεικνύω (Η) ὃτι προῦπ-
ῆρχε , καὶ γεννηθῆναι ἄνθρωπος ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν,
σάρκα ἔχων, κατά τὴν τοῦ Πατρὸς βουλὴν ὑπέμει-
;v, ὲν τούτῳ πεπλανῆσθαί με μόνον-λέγειν δίκαιον,
ἀλλὰ μὴ ἀρνεῖσθαι ὃτι οὗτός ἐστιν 6 Χριστὸς, ἐὰν
φαίνηται ὼς ἅνθρωπος ἐξ ἀνθρώπων γεννηθεὶς, καὶ
ἐκλογὴ γενόμενος εἰς τὸν Χριστὸν εἶναι (12) ἀποδει-
κνύηται. Καὶ γάρ εἰσί τινες, ὦ φίλοι, ελεγον, ἀπὸ
ret Justinus ne sibi elaberetur inconstans et fugiti-
vus Tryphonis animus, hac eum admonitione et lege,
veluti quodam nodo, constringere conatur, ut ss.
sensum— suum iis, qua: jam disputata fuerant, ne
retrahat, etiamsi minus assentiatur iis qua: dein-
ceps disserentur. Idem ergo facit Justinus, quod
solers et prudens quisque disputator; nec ea parvi
Ι) pendit qua: dicere parabat, sed curat ut in ιιιιό sunt
Qua: jam dixerat. horum autem exemplum, qui Je-
sum negabant Deum, sed Christum esse fatebantur,
non eo spectat, ut deteStabiles haeretici probentur,
sed ut constet Jesum esse Christum, cum id negare
non audeant, qui certissima quaeque negant. tincta
oumibus scripturibus luet: disputandi ratio. δίο Νο-
vatianus (ut alios omittam) Ebionitis et Artemoni-
tis objicit exetttplum aliorum haereticorum, qui ve-
ritatis luce perculsiqdivinitatetn Christi nonnega-
baut, quamvisin alios errores nequissimos impe-
gissent, De Trin. c. 18.
(12) Ἐκλογὴ γενόμενος εις τὸν Χριστὸν εἶναι.
Quidam post lt. Stephanumlegunt ἐκλογῇ γενόμεο
νος. Atque hanc equidem conjecturam ngc'repuu'no,
nec tamen omnino necessariam puto. Praecipuum
hujus loci vitium videtur residere In his vocibus, εἰς
τὲιν Χριστὸν εἶναι, pro quibus lego εἰς τὸ Χριστὸν
ε ναι.
ειναι.