PG 66, col. 31
Absalomo premeretur (v. Aet. conc. Const. ll, tv,
22, 23. Cord. Cat. ll, p. L22, 424), ps. Lxxt, quo
sibi ac successori sapientiam a Deo expetiit (v. Ι.
1., p. 466), ps. van, quem cecinit, cum arcam
fmderis ad se adduceret (v. l. l., p. 535), ps. ix,
xv, quibus populi persona sibi accommodata gratias
agit de hostibus finitimis a Deo punitis (v. l. l., l,
p. 272. Act. conc. Const. n, tv, 2i). Major est nu-
‘merus psalmorum prapheticorum, quibus eos velim
intelligas, qui fausta nonnulla et infausta, qua:
popqu Hebraeo usque ad tempora Machabaica
ohtingerent, portenderunt. Diversa tamen ratio est
prophetarum ct Davidis. llli enim satis perspicue
res futuras nuntiant, hic fere de rebus utpote fa-
ctis loquitur. Sed hoc Theodoro parum negotii fa-
cessivit. Statuit nimirum, Davidem, qui non tam
futura praedixisset quam ea ut facta adhibuisset,
fere in omnibus illis ps. populi personam susce-
lpisse (α), et jam rationes dispexit, in quibus non
quidem Davides sed populus constitutus esset, cum
illis ps. sua vis fuisset. Itaque populus diversis
temporibus diversis in locis constitutus felix lata-
tur, Deo gratias agit, Deum celebrat, infelix maeret,
,Denm invocat et implorat, vel etiam de Deo dubius
lueret, Davides prapbeta interpretis personam gerit.
Theodorus autem hac ratione non solum magnam
varietatem illis ps. adjecit, verum quodammodo
etiam dramaticam vim, cum praesertim eorum ra-
tiones accuratissime reperisse et enucleasse sibi
videretur. Ad tria vero ps. propheticos retulit. Alii
enim ad cladem spectant lliskiae tempore Assyriis
a Deo inflictam, ps. xxxn (— προφητεύων - Δαόὶδ
ὥσπερ τινὰ ἐπινίκιον ὕμνον ~ τὸν ψαλμὸν ἀνεϐόησε.
-— V. Cord. Cat. l, p. 574), ιι, LII, un (v. l. 1. ll,
ν p. 7, 25, 35) ; Lxxtv (-- προφητεύει — ώς ἐκ προσ-
ώπου κοινοῦ πάντων τὴν εὐχαριστίαν ——- ἀναφθεγγό-
μενος. γ. 1.Ι., ΙΙ, p. 550); alii ad res Judaaorutn
Babylonicas, ps. Lxx (-προαγορεύει [ἐκ τοῦ λαοῦ
λέγων προσώπου] —- ὅσα τε καὶ οἷα πείσονται,
λέγων καὶ ὅτι είς διόρθωσιν αὐτοῖς ἐσται τοῦ βίου τά
τῶν συμφορῶν, ὑπαινίττεται δέ ἅμα καὶ τὴν ἐπάνο-
δον. ν. 1. 1. ι).458); Lxxn (—— ὼς ἐκ προσώπου ἐκείο
νων λέγοντος, οἶα εἰκὸς ἦν ἐν τῷ καιρῷ τῆς αἰχμα-
λωσίας καὶτῶν συμφορῶν αὐτοὺς λογισαμένους ἀτο-
πώτατά τε καὶ ἀπρεπῆ περὶ Θεοῦ μεταγινώσκειν ἐπὶ
τούτοις μετὰ τὴν ἐπάνοδον. v. ι. 1. ρ 49ης Lxxv't (—
λέγει - ἀπὸ τοῦ ἐκείνων προσώπου ώσανεὶ μετὰ τὴν
ἐπάνοδον λεγόντων τὰ τότε συμϐάντα καὶ τίνα ἐλογί·
σαντο ’ v. l. l., p. 588); ιι (-προαγορεύει — οὖτω
τὸν ψαλμὸν ἐκφωνῶν ὡσανεὶ αἰτούντων ἐκείνων τυ-
χεῖν τῆς τοῦ Θεοῦ βοηθείας ὁμοῦ καὶ τὴν ἐπάνοδον
προυπισχνούμενος· v. l. l., p. l98) ;Lx1v ( — προα-
γορεῡων-ἐκ τοῦ ἐκείνων προσώπου ταῦτά φησιν
ἅπερ εἰπεῖν αὐτοῖς ἥρμοττεν τῆς ἐπανόδου μέλλουσιν
(α) Cf. Cord. Cat. 11, p. 265.
22, 23. Cord. Cat. ll, p. L22, 424), ps. Lxxt, quo
sibi ac successori sapientiam a Deo expetiit (v. Ι.
1., p. 466), ps. van, quem cecinit, cum arcam
fmderis ad se adduceret (v. l. l., p. 535), ps. ix,
xv, quibus populi persona sibi accommodata gratias
agit de hostibus finitimis a Deo punitis (v. l. l., l,
p. 272. Act. conc. Const. n, tv, 2i). Major est nu-
‘merus psalmorum prapheticorum, quibus eos velim
intelligas, qui fausta nonnulla et infausta, qua:
popqu Hebraeo usque ad tempora Machabaica
ohtingerent, portenderunt. Diversa tamen ratio est
prophetarum ct Davidis. llli enim satis perspicue
res futuras nuntiant, hic fere de rebus utpote fa-
ctis loquitur. Sed hoc Theodoro parum negotii fa-
cessivit. Statuit nimirum, Davidem, qui non tam
futura praedixisset quam ea ut facta adhibuisset,
fere in omnibus illis ps. populi personam susce-
lpisse (α), et jam rationes dispexit, in quibus non
quidem Davides sed populus constitutus esset, cum
illis ps. sua vis fuisset. Itaque populus diversis
temporibus diversis in locis constitutus felix lata-
tur, Deo gratias agit, Deum celebrat, infelix maeret,
,Denm invocat et implorat, vel etiam de Deo dubius
lueret, Davides prapbeta interpretis personam gerit.
Theodorus autem hac ratione non solum magnam
varietatem illis ps. adjecit, verum quodammodo
etiam dramaticam vim, cum praesertim eorum ra-
tiones accuratissime reperisse et enucleasse sibi
videretur. Ad tria vero ps. propheticos retulit. Alii
enim ad cladem spectant lliskiae tempore Assyriis
a Deo inflictam, ps. xxxn (— προφητεύων - Δαόὶδ
ὥσπερ τινὰ ἐπινίκιον ὕμνον ~ τὸν ψαλμὸν ἀνεϐόησε.
-— V. Cord. Cat. l, p. 574), ιι, LII, un (v. l. 1. ll,
ν p. 7, 25, 35) ; Lxxtv (-- προφητεύει — ώς ἐκ προσ-
ώπου κοινοῦ πάντων τὴν εὐχαριστίαν ——- ἀναφθεγγό-
μενος. γ. 1.Ι., ΙΙ, p. 550); alii ad res Judaaorutn
Babylonicas, ps. Lxx (-προαγορεύει [ἐκ τοῦ λαοῦ
λέγων προσώπου] —- ὅσα τε καὶ οἷα πείσονται,
λέγων καὶ ὅτι είς διόρθωσιν αὐτοῖς ἐσται τοῦ βίου τά
τῶν συμφορῶν, ὑπαινίττεται δέ ἅμα καὶ τὴν ἐπάνο-
δον. ν. 1. 1. ι).458); Lxxn (—— ὼς ἐκ προσώπου ἐκείο
νων λέγοντος, οἶα εἰκὸς ἦν ἐν τῷ καιρῷ τῆς αἰχμα-
λωσίας καὶτῶν συμφορῶν αὐτοὺς λογισαμένους ἀτο-
πώτατά τε καὶ ἀπρεπῆ περὶ Θεοῦ μεταγινώσκειν ἐπὶ
τούτοις μετὰ τὴν ἐπάνοδον. v. ι. 1. ρ 49ης Lxxv't (—
λέγει - ἀπὸ τοῦ ἐκείνων προσώπου ώσανεὶ μετὰ τὴν
ἐπάνοδον λεγόντων τὰ τότε συμϐάντα καὶ τίνα ἐλογί·
σαντο ’ v. l. l., p. 588); ιι (-προαγορεύει — οὖτω
τὸν ψαλμὸν ἐκφωνῶν ὡσανεὶ αἰτούντων ἐκείνων τυ-
χεῖν τῆς τοῦ Θεοῦ βοηθείας ὁμοῦ καὶ τὴν ἐπάνοδον
προυπισχνούμενος· v. l. l., p. l98) ;Lx1v ( — προα-
γορεῡων-ἐκ τοῦ ἐκείνων προσώπου ταῦτά φησιν
ἅπερ εἰπεῖν αὐτοῖς ἥρμοττεν τῆς ἐπανόδου μέλλουσιν
(α) Cf. Cord. Cat. 11, p. 265.