PG 66, col. 35
bris distinxit, quorum primus, Photio teste, septem Α optime illustrabat. nec mirum, quod in repreheno
hebdomadis rationem habuit. Cf. et. Cyrill. Alex.
lib. vn Glapltyrorum in Genesin.
, Recte Phot. c. 38, ubi τὴν ἑρμηνείαν τῆς κτίσεως
Ἴ memoravit, τὴν δὲ φράσιν, inquit, οὔτε λαμπρὸς (sc.
Θ.) οὔτε λίαν σαφὴς, φεύγων δὲ τὸν δυνατὸν αὐτῷ
τρόπον τὰς ἀλληγορίας καὶ κατὰ τὴν ἱστορίαν τὴν
ἑρμηνείαν ποιούμενος. Ταυτολογεῖ δὲ τὰ πλεῖστα καὶ
ἄχαρίς πως καὶ ἀηδὴς εἶναι δοκεῖ, ἀλλὰ καὶ τὸ Νεστο-
ρίου δόγμα, εἰ καὶ πρὸ Νεστορίου ὑπῆρχεν, ὑπερ-
ευγόμενος· nec minus tamen recte Ebediesu
commentarium illum methodo et speculatione ela-
boratum vocat. Quamvis enim in eo stylum et
sententias quasdam jure reprehenderes, ita tamen
ni fallor comparatus erat, ut ex eo potissimum
quid Theodorus interpretando et philosophando
posset, appareret, idque non miraberis, si quanti
tum Genesin fecerint ac quam multa ex ea re-
petierint probe perpenderis. Pro diverso autem
argumento Genesin , cui summam auctoritatem
tribuit, diverse interpretatus est. Ipse quidem in
iis quae de mundi origine deque hominibus non-
dum dispersis disputavit, Geneseos auctoritate
niti sibi visus est, permulta tamen ab ea aliena pro-
tulit, quaa non tam ex ea elicuit, quam aliunde ac-
cepit (a). Quanquam eum verbis justo magis inhae-
reret, ipse etiam multa mira ex ea eruit. Magnac Priusquam jam commentarii illius fragmenta
autem licentia historiam lapsus primorum hominum
persecutus est atque hic praecipue vanum illud stu-
iium cernitur, quo dubia et plane incerta mire con-
iectando certissima reddidit. Multo brevior erat
alterius Geneseos partis interpretatio, inprimis
pr0pter typos memorabilis. Typi autem, quos in
prophetis certis quibusdam licet remotioribus ra-
tionibus nitidicas, hic quidem fere a solo interpre-
tis arbitrio pependerunt. Quid multa? llle commen-
tarius, in quo Theodorus haud raro de via ece!e«
siastica declinavit, nostri indolem et doctrinam
tarios exaravisse opinatus es}, alterum philosOphi-
cum ab Ebediesu, Phot., Joan. Philfet in λοι.
conc. Const. memoratum. alterum exegeticum, qui
ad reliquos etiam Pentateuchi libros pertinuisset.
Neque enim, si ille ad amplius opus pertinuisset,
prunam tantum partem in Genesin conscriptam ab
Ebediesu memoratam fuisse. Quasi vero Theodorus
singulos Pentateuchi libros non singulis commen-
tariis persequi potuisset _! Sed non male conjiceres
λ illam ἒρμηνὲίαν τῆς κτίσεωςΔ uberiorem eamque
philosophicam disputationem de prioribus Geneseos
capitibus fuisse. nisi Ebediesu maxime verba im-
pedimento essent.
(a) Sic Theodorus etiam mensi Nisan mundi
creationem assignavit, quod ex iis intelligitur,_qu:e
de hac Ephrienii sententia congessit Caes. a Len-
gerke l. Ι. p. 20, 21.
(b) Qui, hujus eap. locus admodum torsit Cote-
leriunl i‘Eccles. αναξρ. manum.,lll, p. 57d) ita ha:
bet : ibi. εὶ συνυπέστηῡσαν οἱ ἄγγελρι ῖῷ τούρανῴ
καὶ τῇ γῇ- θαυμαστὸν εὶ πέντε μόνάς (cod. εἶπέν re.
Colel. conj. εἰπεῖν, ς’ ἡμέραςὶν τῷ’ἰδξῳ μεμένη-
hebdomadis rationem habuit. Cf. et. Cyrill. Alex.
lib. vn Glapltyrorum in Genesin.
, Recte Phot. c. 38, ubi τὴν ἑρμηνείαν τῆς κτίσεως
Ἴ memoravit, τὴν δὲ φράσιν, inquit, οὔτε λαμπρὸς (sc.
Θ.) οὔτε λίαν σαφὴς, φεύγων δὲ τὸν δυνατὸν αὐτῷ
τρόπον τὰς ἀλληγορίας καὶ κατὰ τὴν ἱστορίαν τὴν
ἑρμηνείαν ποιούμενος. Ταυτολογεῖ δὲ τὰ πλεῖστα καὶ
ἄχαρίς πως καὶ ἀηδὴς εἶναι δοκεῖ, ἀλλὰ καὶ τὸ Νεστο-
ρίου δόγμα, εἰ καὶ πρὸ Νεστορίου ὑπῆρχεν, ὑπερ-
ευγόμενος· nec minus tamen recte Ebediesu
commentarium illum methodo et speculatione ela-
boratum vocat. Quamvis enim in eo stylum et
sententias quasdam jure reprehenderes, ita tamen
ni fallor comparatus erat, ut ex eo potissimum
quid Theodorus interpretando et philosophando
posset, appareret, idque non miraberis, si quanti
tum Genesin fecerint ac quam multa ex ea re-
petierint probe perpenderis. Pro diverso autem
argumento Genesin , cui summam auctoritatem
tribuit, diverse interpretatus est. Ipse quidem in
iis quae de mundi origine deque hominibus non-
dum dispersis disputavit, Geneseos auctoritate
niti sibi visus est, permulta tamen ab ea aliena pro-
tulit, quaa non tam ex ea elicuit, quam aliunde ac-
cepit (a). Quanquam eum verbis justo magis inhae-
reret, ipse etiam multa mira ex ea eruit. Magnac Priusquam jam commentarii illius fragmenta
autem licentia historiam lapsus primorum hominum
persecutus est atque hic praecipue vanum illud stu-
iium cernitur, quo dubia et plane incerta mire con-
iectando certissima reddidit. Multo brevior erat
alterius Geneseos partis interpretatio, inprimis
pr0pter typos memorabilis. Typi autem, quos in
prophetis certis quibusdam licet remotioribus ra-
tionibus nitidicas, hic quidem fere a solo interpre-
tis arbitrio pependerunt. Quid multa? llle commen-
tarius, in quo Theodorus haud raro de via ece!e«
siastica declinavit, nostri indolem et doctrinam
tarios exaravisse opinatus es}, alterum philosOphi-
cum ab Ebediesu, Phot., Joan. Philfet in λοι.
conc. Const. memoratum. alterum exegeticum, qui
ad reliquos etiam Pentateuchi libros pertinuisset.
Neque enim, si ille ad amplius opus pertinuisset,
prunam tantum partem in Genesin conscriptam ab
Ebediesu memoratam fuisse. Quasi vero Theodorus
singulos Pentateuchi libros non singulis commen-
tariis persequi potuisset _! Sed non male conjiceres
λ illam ἒρμηνὲίαν τῆς κτίσεωςΔ uberiorem eamque
philosophicam disputationem de prioribus Geneseos
capitibus fuisse. nisi Ebediesu maxime verba im-
pedimento essent.
(a) Sic Theodorus etiam mensi Nisan mundi
creationem assignavit, quod ex iis intelligitur,_qu:e
de hac Ephrienii sententia congessit Caes. a Len-
gerke l. Ι. p. 20, 21.
(b) Qui, hujus eap. locus admodum torsit Cote-
leriunl i‘Eccles. αναξρ. manum.,lll, p. 57d) ita ha:
bet : ibi. εὶ συνυπέστηῡσαν οἱ ἄγγελρι ῖῷ τούρανῴ
καὶ τῇ γῇ- θαυμαστὸν εὶ πέντε μόνάς (cod. εἶπέν re.
Colel. conj. εἰπεῖν, ς’ ἡμέραςὶν τῷ’ἰδξῳ μεμένη-