PG 67, col. 523
ad tribunalia traherentur, alii conjicerentur in
vincula, alii aliis modis torquerentur. Varia enim
suppliciorum genera pacatis homainihus et quietem
optantibus inferebantur. Postquam hæc Alexan-
driæ s24X pro arbitrio Lucii gests et Εuxoius
Autiochiam reversus esset, statim isti ad Ægypti
monasteria costendunt, dux sidelicet cum ingenti
militum multitudine, et Lucius Arianus. Nama et
iste tunc adluit, et sanctorum hominuma cœtuma
aullsa miseratione prosecutus, gravius quam ipst
milites afffixit. Cumque ad locum ipsum pervenis-
sent, viros solitis studiis et exercitationibus occu-
patos deprehenderunt, orantes scilicet, morbis
olemnes quidem preces in oratoriis Deri permise-
runt: sed ex iis etiam locis sanctos viros expule-
runt. Nec his contenti, ulterius etiam progredientes,
armis adversus illos sunt usi. Hæc Rulfinus et vi-
disse se coram, et cuma illis perpessum esse dicit.
Proinde renovabantur in illis ea quæ ab Apostcle
sunt dicta. Illudebantur enim et cædebantur fia-
gsis r nudabantur, vinciebantur, lapidabantur,
gladio interficiebantur viri oberrantes in solitu-
dine, ovillis et eaprinis pellibus tecti, destituti,
pressi, alicti, quibus dignus non erat mundus : in
desertis locis errautes, in montihus, in speluncis
et cavernis terræ: tametsi testimonium haberent
Verum Dei providentia, ut verisimile est, hæc illos
pati ideo permisit, ut per mala quæ isti tolerabant,
alii salutem in Douino consequerentur. Idque ita
esse, exitus rei postea comprobavit. Cum igitur
admirabiles illi viri omni violentia quæ ipsis in-
ferebatur, superiores exsisterent, animum tandem
despondens Lucius consilium dat duci ut Patres
monachorum in exsilium mittat, Erant autem tunc
Patras Macarii duo, Ægyptius et Alexandrinus.
Isti ergo deportati sunt in insulam in qua nullus
erat Christianus. In eadem insula teplum erat,
et sacerdos quidam quem incolæ instar dei cujus-
(71) Εὐδδώος δd. Scribendum est procul dubio Epiphanius Scholasticus.
Εὐζώῖος μὲν ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν αὕθις ὑπέστρεψεν.
apponit : quod equidem probare non possum.
Οἱ δὲ εὐθὺς ἐπὶ τὰ τῆς Αἰγύπτου μοναστήρια ἐχώ- cap. XI.
ρουν, ὅ τε στρατηγός, etc., quemadmodum legit
s ἰκειιίομόrων, Lege οἰκτιζόμενος. V. Lovvxxuu.
vincula, alii aliis modis torquerentur. Varia enim
suppliciorum genera pacatis homainihus et quietem
optantibus inferebantur. Postquam hæc Alexan-
driæ s24X pro arbitrio Lucii gests et Εuxoius
Autiochiam reversus esset, statim isti ad Ægypti
monasteria costendunt, dux sidelicet cum ingenti
militum multitudine, et Lucius Arianus. Nama et
iste tunc adluit, et sanctorum hominuma cœtuma
aullsa miseratione prosecutus, gravius quam ipst
milites afffixit. Cumque ad locum ipsum pervenis-
sent, viros solitis studiis et exercitationibus occu-
patos deprehenderunt, orantes scilicet, morbis
olemnes quidem preces in oratoriis Deri permise-
runt: sed ex iis etiam locis sanctos viros expule-
runt. Nec his contenti, ulterius etiam progredientes,
armis adversus illos sunt usi. Hæc Rulfinus et vi-
disse se coram, et cuma illis perpessum esse dicit.
Proinde renovabantur in illis ea quæ ab Apostcle
sunt dicta. Illudebantur enim et cædebantur fia-
gsis r nudabantur, vinciebantur, lapidabantur,
gladio interficiebantur viri oberrantes in solitu-
dine, ovillis et eaprinis pellibus tecti, destituti,
pressi, alicti, quibus dignus non erat mundus : in
desertis locis errautes, in montihus, in speluncis
et cavernis terræ: tametsi testimonium haberent
Verum Dei providentia, ut verisimile est, hæc illos
pati ideo permisit, ut per mala quæ isti tolerabant,
alii salutem in Douino consequerentur. Idque ita
esse, exitus rei postea comprobavit. Cum igitur
admirabiles illi viri omni violentia quæ ipsis in-
ferebatur, superiores exsisterent, animum tandem
despondens Lucius consilium dat duci ut Patres
monachorum in exsilium mittat, Erant autem tunc
Patras Macarii duo, Ægyptius et Alexandrinus.
Isti ergo deportati sunt in insulam in qua nullus
erat Christianus. In eadem insula teplum erat,
et sacerdos quidam quem incolæ instar dei cujus-
(71) Εὐδδώος δd. Scribendum est procul dubio Epiphanius Scholasticus.
Εὐζώῖος μὲν ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν αὕθις ὑπέστρεψεν.
apponit : quod equidem probare non possum.
Οἱ δὲ εὐθὺς ἐπὶ τὰ τῆς Αἰγύπτου μοναστήρια ἐχώ- cap. XI.
ρουν, ὅ τε στρατηγός, etc., quemadmodum legit
s ἰκειιίομόrων, Lege οἰκτιζόμενος. V. Lovvxxuu.