PG 67, col. 592
In inglese: The Ecclesiastical History of Socrates Scholasticus 3.7
ἀπεφήναντο, καὶ πάλαι τοῖς ὲκκλησιαστικοῖς ἁν-
δράσιν ἐδόκει. Οὐ γὰρ νεαράν τινα θρησκείαν ἐπιο
νοήσαντες εἰς τὴν Ἐκκλησίαν εἰσήγαγον, ἀλλὰ ἆπερ
ἐξ ἀρχῆς καὶ ή ὲκκλησιαστικὴ παράδοσις ἔλεγε, καὶ
ἀποδεικτικῶς παρὰ τοῖς Χριστιανῶν σοφοῖς ἐφιλοσο-
φεῖτο. οὕτω γὰρ πάντες οἱ παλαιότεροι περὶ τούτου
λόγον γυμνάσαντες, ἔγγραφον ἡμῖν κατέλιπον. Καὶ⁵
γὰρ Εἰρηναῖός τε καὶ Κλήμης, Ἀπολινάριός τε ὀ
Ἰεροπολίτης, καὶ Σαραπίων ὁ τῆς ὲν Ἀντιοχείᾳ
προεστὼς ἐκκλησίας, Ἐμψυχον τὸν ἐνανθ ρωπήσαντα,
ὲν τοῖς πονηθεῖσιν αὐτοῖς λόγοις ὡς ὁμολογούμενον
αὐτοῖς (57) φάσκουσιν’ οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ή διὰ Βήρυλ-
λον τδν Φιλαδελφίας (58) τῆς ἐν Ἀραϐίᾳ ἐπίσκοπον
γενομένη σύνοδος, γράφουσα Βηρύλλῳ, τὰ αὐτὰ παρα-
δέδωκεν. Ὠριγένης δὲ πανταχοῦ μὲν ὲν τοῖς φερομέ-
νοις αὐτοῦ βιϐλίοις, ἔμψυχον τὸν ὲνανθρωπήσαντα
οἶδεν. Ἱδικῶς δὲ, ὁ εἰς τὴν Γένεσιν αὐτῷ πεπονημέ-
νος έννατος τόμος, τὸ περὶ⁹ τούτου μυστήριον ἐφανέ-
ρωσεν, ἔνθα ’Δδὰμ μὲν τὸν Χριστὸν, Εὕαν δὲ τὴν
Ἐκκλησίαν εῐναι πλατύτερον κατεσκεύασε. Μάρτυρες .
τούτων ἀξιόπιστοι, ὃ τε ἱερὸς Πάμφιλος, καὶ ὁ ἐξ
αὑτοῦ χρηματίζων Εὐσέϐιος. Ἀμφω γὰρ κοινῇ τὸν
Ὦριγένους παρατιθέμενοι βίον, καὶ πρὸς τοὺς ἐκ
προλήψεως ἀπεχθανομένους πρὸς τὸν ἄνδρα ἀπαντῶν-
τες, ἐνδόξοις βιϐλίοις ἀπολογίαν ὑπὲρ αὐτοῦ ποιούμε-
νοι, οὐ πρῶτον Ὠριγένην ἐπὶ ταύτην τὴν πραγμα-
τείαν ἐλθεῖν φασιν, ἀλλὰ τὴν τῆς Ἐκκλησίας μυ-
στικὴν ἑρμηνεῦσαι παράδοσιν. Κάκεῖνοι δὲ οἱ ὲν τῇ
Ἀλεξανδρείᾳ συνόδῳ παρόντες, οὐκ ἀϐασάνιστον
εἴασαν, φημὶ δὴ τὸ περὶ⁵ οὐσίας καὶ ὑποστάσεως ε,
ὁμολογορμενον ita, interpretagd—ain, ἑὲιῖεὲιῖεῖιῖ
’(δεί Haut ζῳριλτλὸῖτᾱίοῷἷᾶᾶδέλέὲῗᾶξῗἒγτίιιιιηι
quoque vocat io‘éb'gfifiér'ifii'
Ῠθιθιὶιρ _nos_ex οριὶἷηίε codicibus ἥόἶδῖιίῖίῖιο-ξξῖξῗοῖί
υυιιιιι Illas υμινιιίιιιιυδ ὖυΙΙυΙὶΙδιΙυυδο
in .libro sexto Historia: eé’clesiisfiizéf°55p73’§."x.i
De δεῙὲ ιιπτέὲίἬέὲἵιιῗ ιἰἴίέιῖἱὲςῖιῗιῖἴ’ἓεῖὃῖἷὲἑὲἷὲ
ita profiteri aiebant, quod Trinitatem
δράσιν ἐδόκει. Οὐ γὰρ νεαράν τινα θρησκείαν ἐπιο
νοήσαντες εἰς τὴν Ἐκκλησίαν εἰσήγαγον, ἀλλὰ ἆπερ
ἐξ ἀρχῆς καὶ ή ὲκκλησιαστικὴ παράδοσις ἔλεγε, καὶ
ἀποδεικτικῶς παρὰ τοῖς Χριστιανῶν σοφοῖς ἐφιλοσο-
φεῖτο. οὕτω γὰρ πάντες οἱ παλαιότεροι περὶ τούτου
λόγον γυμνάσαντες, ἔγγραφον ἡμῖν κατέλιπον. Καὶ⁵
γὰρ Εἰρηναῖός τε καὶ Κλήμης, Ἀπολινάριός τε ὀ
Ἰεροπολίτης, καὶ Σαραπίων ὁ τῆς ὲν Ἀντιοχείᾳ
προεστὼς ἐκκλησίας, Ἐμψυχον τὸν ἐνανθ ρωπήσαντα,
ὲν τοῖς πονηθεῖσιν αὐτοῖς λόγοις ὡς ὁμολογούμενον
αὐτοῖς (57) φάσκουσιν’ οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ή διὰ Βήρυλ-
λον τδν Φιλαδελφίας (58) τῆς ἐν Ἀραϐίᾳ ἐπίσκοπον
γενομένη σύνοδος, γράφουσα Βηρύλλῳ, τὰ αὐτὰ παρα-
δέδωκεν. Ὠριγένης δὲ πανταχοῦ μὲν ὲν τοῖς φερομέ-
νοις αὐτοῦ βιϐλίοις, ἔμψυχον τὸν ὲνανθρωπήσαντα
οἶδεν. Ἱδικῶς δὲ, ὁ εἰς τὴν Γένεσιν αὐτῷ πεπονημέ-
νος έννατος τόμος, τὸ περὶ⁹ τούτου μυστήριον ἐφανέ-
ρωσεν, ἔνθα ’Δδὰμ μὲν τὸν Χριστὸν, Εὕαν δὲ τὴν
Ἐκκλησίαν εῐναι πλατύτερον κατεσκεύασε. Μάρτυρες .
τούτων ἀξιόπιστοι, ὃ τε ἱερὸς Πάμφιλος, καὶ ὁ ἐξ
αὑτοῦ χρηματίζων Εὐσέϐιος. Ἀμφω γὰρ κοινῇ τὸν
Ὦριγένους παρατιθέμενοι βίον, καὶ πρὸς τοὺς ἐκ
προλήψεως ἀπεχθανομένους πρὸς τὸν ἄνδρα ἀπαντῶν-
τες, ἐνδόξοις βιϐλίοις ἀπολογίαν ὑπὲρ αὐτοῦ ποιούμε-
νοι, οὐ πρῶτον Ὠριγένην ἐπὶ ταύτην τὴν πραγμα-
τείαν ἐλθεῖν φασιν, ἀλλὰ τὴν τῆς Ἐκκλησίας μυ-
στικὴν ἑρμηνεῦσαι παράδοσιν. Κάκεῖνοι δὲ οἱ ὲν τῇ
Ἀλεξανδρείᾳ συνόδῳ παρόντες, οὐκ ἀϐασάνιστον
εἴασαν, φημὶ δὴ τὸ περὶ⁵ οὐσίας καὶ ὑποστάσεως ε,
ὁμολογορμενον ita, interpretagd—ain, ἑὲιῖεὲιῖεῖιῖ
’(δεί Haut ζῳριλτλὸῖτᾱίοῷἷᾶᾶδέλέὲῗᾶξῗἒγτίιιιιηι
quoque vocat io‘éb'gfifiér'ifii'
Ῠθιθιὶιρ _nos_ex οριὶἷηίε codicibus ἥόἶδῖιίῖίῖιο-ξξῖξῗοῖί
υυιιιιι Illas υμινιιίιιιιυδ ὖυΙΙυΙὶΙδιΙυυδο
in .libro sexto Historia: eé’clesiisfiizéf°55p73’§."x.i
De δεῙὲ ιιπτέὲίἬέὲἵιιῗ ιἰἴίέιῖἱὲςῖιῗιῖἴ’ἓεῖὃῖἷὲἑὲἷὲ
ita profiteri aiebant, quod Trinitatem