PG 70, col. 1128
ζωῆς. Οὐκοῦν, Εἰμὶ μὲν ἐγὼ, φησιν, ὁ παρακαλῶν
σε, τοῦτ’ ἔστιν, ὁ πᾶσαν παράκλησιν πνευματικὴν
δωρούμενος, καί ἀνέχων ταῖς ἐπικουρίαις εἰς τὸ
ὲρηρεῖσοαι καλῶς, πρὸς γε τὸ δεῖν ἰέναι μετ’ εὖ·
τολμίας εὐθὺ πάσης ἀρετῆς. ’Ἡ τάχα που iul
παράκλησιν ὲν τούτοις καλ⁵ καθ”ἐτερον συνήσεις
τρόπον. Ἐκάλει γὰρ διὰ τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμά-
των ὁ Σωτὴρ εις ἀπόνιψιν ἁμαρτίας τὴν διά γε, φημὶ,
τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως εἰς μέθεξιν ἁγίου Πνεύματος,
καὶ καύχημα, καὶ δόξαν υἱοθεσίας. Ἀλλὰ σὺ, φησὶν,
ὦ Ἰσραὴλ, ἐμοῦ μὲν τοῦ luto; οὐ κατέδεισας ὑπερ-
ορῶν, καὶ καταφρονήσας τοῦ καλοῦντος εἰς ζωὴι.
ὲφοὸήθης δὲ ἀπὸ ἀνθρώπου φθαρτοῦ, καὶ ἀπὸ υἰὶῦ
ἀνθρώπου, οἳ ὡσεὶ χόρτος ὲξηράνθησειν. Εἶτα ἁπ-
ελάθου τοῦ ποιήσαντος σε Θεοῦ, τοῦ τεκττλνα μένου τὸν
οὐρανὸν, διιδρύσαντος δὲ τὴν γῆν, ἐφόὸου δὲ τὸ :96:-
ωπον τοῦ Ολίὸοντός σε. Αξτιᾶται δὲ 82h; ἐν τούτοις
τοὺς τῶν Ἰουδαίων καῠηγητὰς, οἳ μέχρι nar/tt; ει-
ετὲλεσαν τῇ τοῦ Σωτῆρος ἀντανιστάμενοι δόξῃ, xz‘.
τό γε ἧκον είς αὐτοὺς , οὐδὲν οὖσαν αὐτὴν παντελῶς
ἀποφαίνοντες. ΈΟαυματούργει μὲν πολυτρόπως οἰ δὲ
τοὺς ὑπὲρ Θαῦμα πικροὺς κατέχεον λόγους θεοςημῐας·
ἔφασκον γὰρ ἐν Βεελςεῦοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων
αὑτὸν ἐκϐάλλειν τὰ δαιμόνια. Ταῖς ὑπὲρ νόμου εἰς·
ηγήσεσι κατεκήλησε πολλάκις τοὺς ἀκροωμένους · οἱ
πρὸς τοῦτο κατὼλισθον δυσσεῧείοις⁹ ὥστε τοῖς
ἐπαινοῦσιν ἐπιτιμᾷν, καὶ λέγειν ⁵ Δαιμόνιον Ξχει, καὶ
μαίνεται· τί ἀκούετε aia-.05; Ἐδεδίεσαν τοίνυν τὰς
τῶν Φαρισαίων ἐπιϐουλάς· καὶ μαρτυρήσει λέγων ο
μακάριος εὐαγγελιστής· ι Ἕγνωσαν τοίνυν οἱ ἄρ-
χοντες, ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστὸς, ἀλλὰ διὰ τοῦ»
Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν. ι Ἤδη γὰρ συνέθεντο οι
Ἰουδαῖοι, ἐὰν αὑτὸν ὁμολογήσῃ Χριστὸν εἶναι, ἀπο-
συνάγωγος γένηται. Ἐπιτιμᾷ δὲ τοῖς νομοδιδαςκάι.οις
καὶ αὐτὸς ὀ’ Σωτὴρ λέγων · ι Καὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς
οὐαὶ, ὅτι ἤρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως, αὐτοὶ οὐκ
είσὲρχεσθε, καὶτοὺς εἰσερχομένους κωλύετε, ι Ai-
τιᾱται τοίνυν τοὺς τῶν Ἰουδαίων δήμους, ὡς ἐκ πολ-
λῆς ἄγαν ἀσυνεσίας καταφρονήσαντας τοῦ ὕντος τε
καὶ ζῶντος Θεοῦ, τοῦ τὸν οὐρανὸν ἀναστήσαντος λόγῳ,
θεμελιώσαντος τὴν γῆν, προτιμήσαντας δὲ μᾶλλον
τὴν εἰς ἀνθρώπους αἰδῶ, καὶ φωνὴν δεξαμένους ἁν-
ορώπων φθαρτῶν, οἳ πόαις ὲν ἴσῳ ξηραίνονται.”υτι
γὰρ ἔμελλον τὴν ἁπασῶν ἐσχάτην ὑπομεῖναι κόλασιν,
οἱ τὸ ἔκτοπον αὐτοῖς ἐπιτιθέντες δόγμα [ίιιιιιῑιν.
legisse videtur δεῖμα l , καὶ ἀπαγαγόντες διὰ τοῦτο
τοῦ χρῆναι τιμᾷν τὸν καλοῦντα πρὸς σωτηρίαν, τπ-
πληροφόρηχε , προστιθείς· Ὃν τρόπον γὰρ 26020.56-
σσντυ τοῦ ἆραί σε, καὶ νῦν ποῦὸ θυμὸς τοῦ θλίϐοντός
ea; Ἑν γὰρ τῷ σώζεσθαί σε οὐ στήσεται, οὐδὲ χρο-
νιεῖ. Γέγονε γὰρ τῶν Γραμματὲων καὶ Φαρισαίων
πρόσκαιρος ὁ θυμὸς κατὰ τῶν ὑπὸ χεῖρα λαῶν’
ἀλλ’ ᾤχοντο πρὸς ἀπώλειαν, καὶ δέδονται πρὸς 5;:-
σε, τοῦτ’ ἔστιν, ὁ πᾶσαν παράκλησιν πνευματικὴν
δωρούμενος, καί ἀνέχων ταῖς ἐπικουρίαις εἰς τὸ
ὲρηρεῖσοαι καλῶς, πρὸς γε τὸ δεῖν ἰέναι μετ’ εὖ·
τολμίας εὐθὺ πάσης ἀρετῆς. ’Ἡ τάχα που iul
παράκλησιν ὲν τούτοις καλ⁵ καθ”ἐτερον συνήσεις
τρόπον. Ἐκάλει γὰρ διὰ τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμά-
των ὁ Σωτὴρ εις ἀπόνιψιν ἁμαρτίας τὴν διά γε, φημὶ,
τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως εἰς μέθεξιν ἁγίου Πνεύματος,
καὶ καύχημα, καὶ δόξαν υἱοθεσίας. Ἀλλὰ σὺ, φησὶν,
ὦ Ἰσραὴλ, ἐμοῦ μὲν τοῦ luto; οὐ κατέδεισας ὑπερ-
ορῶν, καὶ καταφρονήσας τοῦ καλοῦντος εἰς ζωὴι.
ὲφοὸήθης δὲ ἀπὸ ἀνθρώπου φθαρτοῦ, καὶ ἀπὸ υἰὶῦ
ἀνθρώπου, οἳ ὡσεὶ χόρτος ὲξηράνθησειν. Εἶτα ἁπ-
ελάθου τοῦ ποιήσαντος σε Θεοῦ, τοῦ τεκττλνα μένου τὸν
οὐρανὸν, διιδρύσαντος δὲ τὴν γῆν, ἐφόὸου δὲ τὸ :96:-
ωπον τοῦ Ολίὸοντός σε. Αξτιᾶται δὲ 82h; ἐν τούτοις
τοὺς τῶν Ἰουδαίων καῠηγητὰς, οἳ μέχρι nar/tt; ει-
ετὲλεσαν τῇ τοῦ Σωτῆρος ἀντανιστάμενοι δόξῃ, xz‘.
τό γε ἧκον είς αὐτοὺς , οὐδὲν οὖσαν αὐτὴν παντελῶς
ἀποφαίνοντες. ΈΟαυματούργει μὲν πολυτρόπως οἰ δὲ
τοὺς ὑπὲρ Θαῦμα πικροὺς κατέχεον λόγους θεοςημῐας·
ἔφασκον γὰρ ἐν Βεελςεῦοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων
αὑτὸν ἐκϐάλλειν τὰ δαιμόνια. Ταῖς ὑπὲρ νόμου εἰς·
ηγήσεσι κατεκήλησε πολλάκις τοὺς ἀκροωμένους · οἱ
πρὸς τοῦτο κατὼλισθον δυσσεῧείοις⁹ ὥστε τοῖς
ἐπαινοῦσιν ἐπιτιμᾷν, καὶ λέγειν ⁵ Δαιμόνιον Ξχει, καὶ
μαίνεται· τί ἀκούετε aia-.05; Ἐδεδίεσαν τοίνυν τὰς
τῶν Φαρισαίων ἐπιϐουλάς· καὶ μαρτυρήσει λέγων ο
μακάριος εὐαγγελιστής· ι Ἕγνωσαν τοίνυν οἱ ἄρ-
χοντες, ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστὸς, ἀλλὰ διὰ τοῦ»
Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν. ι Ἤδη γὰρ συνέθεντο οι
Ἰουδαῖοι, ἐὰν αὑτὸν ὁμολογήσῃ Χριστὸν εἶναι, ἀπο-
συνάγωγος γένηται. Ἐπιτιμᾷ δὲ τοῖς νομοδιδαςκάι.οις
καὶ αὐτὸς ὀ’ Σωτὴρ λέγων · ι Καὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς
οὐαὶ, ὅτι ἤρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως, αὐτοὶ οὐκ
είσὲρχεσθε, καὶτοὺς εἰσερχομένους κωλύετε, ι Ai-
τιᾱται τοίνυν τοὺς τῶν Ἰουδαίων δήμους, ὡς ἐκ πολ-
λῆς ἄγαν ἀσυνεσίας καταφρονήσαντας τοῦ ὕντος τε
καὶ ζῶντος Θεοῦ, τοῦ τὸν οὐρανὸν ἀναστήσαντος λόγῳ,
θεμελιώσαντος τὴν γῆν, προτιμήσαντας δὲ μᾶλλον
τὴν εἰς ἀνθρώπους αἰδῶ, καὶ φωνὴν δεξαμένους ἁν-
ορώπων φθαρτῶν, οἳ πόαις ὲν ἴσῳ ξηραίνονται.”υτι
γὰρ ἔμελλον τὴν ἁπασῶν ἐσχάτην ὑπομεῖναι κόλασιν,
οἱ τὸ ἔκτοπον αὐτοῖς ἐπιτιθέντες δόγμα [ίιιιιιῑιν.
legisse videtur δεῖμα l , καὶ ἀπαγαγόντες διὰ τοῦτο
τοῦ χρῆναι τιμᾷν τὸν καλοῦντα πρὸς σωτηρίαν, τπ-
πληροφόρηχε , προστιθείς· Ὃν τρόπον γὰρ 26020.56-
σσντυ τοῦ ἆραί σε, καὶ νῦν ποῦὸ θυμὸς τοῦ θλίϐοντός
ea; Ἑν γὰρ τῷ σώζεσθαί σε οὐ στήσεται, οὐδὲ χρο-
νιεῖ. Γέγονε γὰρ τῶν Γραμματὲων καὶ Φαρισαίων
πρόσκαιρος ὁ θυμὸς κατὰ τῶν ὑπὸ χεῖρα λαῶν’
ἀλλ’ ᾤχοντο πρὸς ἀπώλειαν, καὶ δέδονται πρὸς 5;:-