PG 72, col. 368
αὑτοῦ κεκυηκέναι* καὶ ἵνα ἐξ αὐτοῦ γενεαλογηϐᾗ,
καὶ σχῇ καὶ κηδεμόνα ἐν ταῖς ἐπιϐουλαῖς ί
Καὶ ἰδοὺ ό ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προ⁶
ἦγεν αὑτούο . .
Ἀκίνητος ἦν δ ἀστηρ καὶ ἑστηκὼς, ἀλλ’ οἱ. tit
οὐρανὸν καταλιπὼν πλησίον τῆς γῆς ἐπορεύεθ’
, οὔτ’ ἐπὶ τῆς οἰκίας ἐστήρικτο* qr.) γὰρ τὴν αὐτὴν
κίνησιν τοῖς λοιποῖς ἄστροις ἐποιεῖτο, ἀλλὰ ξένην
τινὰ καὶ ἀλλόκοτον.
Φωνὴ ἐν Ῥαμᾶ ἠκούσθη.
Πλὴν ἐπισημήνασθαι ἄξιον, ὅτι Ναζαρὲτ ὲν τοῖς
’τῆς Ἰουδαίας ἔκειτο τέρμασιν, εἰς ἢν Ῑκατοιγήσσξ
Χριστὸς, δηλοῖ ὃτι διὰ τὸ τῶν Ἰουδαίων μιαιφόνον
ἔμελλε- τὴν Ἰουδαίαν καταλιπεῖν , καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη
μετέλαϐεν, ἕνεκεν τοῦ τοῖς φιλομαθέσιν ἀφορμὴν
δεδωκέναι τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως. ’ ⁷
Ἐγερθεὶς παράλαϐε τὸ παιδίον, καὶ τὴν μη-
τέρα αὐτοῦ, καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλο τεθνή-
κασι γὰρ οὶ ζόιτοῦντες τὴν ψύχὴν τοῦ παιδίον.
Οὐκέτι φησὶ, φεῦγε, ἀλλὰ πορεύου, ἄνεσιν μετὰ
τὸν πειρασμὸν αἰνιττόμενος⁸ τὴν ψυχὴν δὲ τοῦ παι-
δίου εἰπὼν, τὴν δόξαν Ἀπολιναρίου ἀνατρέπει, sip
κα λέγοντος εἰληφέναι τὸν Κύ ριον ἄνουν καὶ αψυχον,
Ἐν μέντοι τῇ οἰκονομικῇ τοῦ Χριστοῦ καυὸδίρεὶς
Αἴγυπτον, καὶ τῇ ἐκεῖθεν αὖθις εἰς Ἰουδαίαν ἀνι-
στροφῇ ἀνακεφαλαιοῦται τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ
ὁ Θεὸς, καὶ λυτροῦτσῖι αὑτὸν ἐξ ἐπιϐουλῆς ἐπὶ τὰ
ίδια πάλιν ἀνάγων.
Καὶ ἐλθὼν κατῳκησεν εἰς πολιν ,ιεγομένην
Ναζαρέτ.
Ἐν τοῖς εσχατοις τῆς Ἰουδαίας ἔκειτο ἡ Ναζαρέτ.
Καταλιπὼν δὲ ὁ Χριστὸς τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπελθὼν
εἰς Ναζαρὲτ, ἀριδήλως ἐδήλωσεν ὡς Ἰουδαίους κατιο
λείψει, καὶ ἐπὶ τὰ εονη μεταϐιϐἀσει τὸ σέϐας. Ἀμι
δὲ καὶ τοίς φιλομαθέσιν αἰτίαν δώσει τοῦ πιστεῦσαι
εἰς αὐτόν (‘2).
Καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς ’ Πατέρα ἔχο-
μεν τὸν Ἀίῗραάμο λέγω γὰρ ὑμῖν, ὅτι ddi-armti
Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ
Ἁϐραάμ.
υ Φαίη δὲ ἄν τις καρποὺς μετανοίας ειναι προηγου-
μένως μὲν τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν, πρὸς δὲ ταύτῃ καὶ
τὴν εὐαγγελικήν πολιτείαν, τὴν ὲν καινότητι οὖσαν
Cum" καὶ ἀπηλλαγμένην τῆς τοῦ γράμματος mxi-
τητος. Μὴ τοίνυν, φησι, τὰς εἰωθυίας προδάλλεδθε
προφάσεις. τδν Ἀϐραὰμ, τὸν Ἰσαὰκ, τὸν Ἰακὼϐ.
τῶν προγόνων τὴν εὐγένειαν. Ταῦτα δὲ ἔλεγε κω·
λύων μὴ τούτοις θαρρεἴν, τῆς κατὰ ψυχὴν ἀρετῆς
ἀμελοῦντας, καὶ τὰ κατὰ διάνοιαν εἰς μέσον itii-1'
ρων, καὶ τὰ μέλλοντα προᾳητεύιον· φαίνονται γάρ
μετὰ ταῦτα λέγοντές· ι’ Ἡμεῖς πατέρα ἔχομεν τξν
ἔμελλε τὴν ῌῚουδαίαν καταλιπεῖν, καὶ ὲπὶιτὲιέῦννι
μετελθεῖν, ἕνεκεν τοῦ τοῖς φιλομαθέσιν ἀφθρζληθ
δοῦναι τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως. ⁷
καὶ σχῇ καὶ κηδεμόνα ἐν ταῖς ἐπιϐουλαῖς ί
Καὶ ἰδοὺ ό ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προ⁶
ἦγεν αὑτούο . .
Ἀκίνητος ἦν δ ἀστηρ καὶ ἑστηκὼς, ἀλλ’ οἱ. tit
οὐρανὸν καταλιπὼν πλησίον τῆς γῆς ἐπορεύεθ’
, οὔτ’ ἐπὶ τῆς οἰκίας ἐστήρικτο* qr.) γὰρ τὴν αὐτὴν
κίνησιν τοῖς λοιποῖς ἄστροις ἐποιεῖτο, ἀλλὰ ξένην
τινὰ καὶ ἀλλόκοτον.
Φωνὴ ἐν Ῥαμᾶ ἠκούσθη.
Πλὴν ἐπισημήνασθαι ἄξιον, ὅτι Ναζαρὲτ ὲν τοῖς
’τῆς Ἰουδαίας ἔκειτο τέρμασιν, εἰς ἢν Ῑκατοιγήσσξ
Χριστὸς, δηλοῖ ὃτι διὰ τὸ τῶν Ἰουδαίων μιαιφόνον
ἔμελλε- τὴν Ἰουδαίαν καταλιπεῖν , καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη
μετέλαϐεν, ἕνεκεν τοῦ τοῖς φιλομαθέσιν ἀφορμὴν
δεδωκέναι τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως. ’ ⁷
Ἐγερθεὶς παράλαϐε τὸ παιδίον, καὶ τὴν μη-
τέρα αὐτοῦ, καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλο τεθνή-
κασι γὰρ οὶ ζόιτοῦντες τὴν ψύχὴν τοῦ παιδίον.
Οὐκέτι φησὶ, φεῦγε, ἀλλὰ πορεύου, ἄνεσιν μετὰ
τὸν πειρασμὸν αἰνιττόμενος⁸ τὴν ψυχὴν δὲ τοῦ παι-
δίου εἰπὼν, τὴν δόξαν Ἀπολιναρίου ἀνατρέπει, sip
κα λέγοντος εἰληφέναι τὸν Κύ ριον ἄνουν καὶ αψυχον,
Ἐν μέντοι τῇ οἰκονομικῇ τοῦ Χριστοῦ καυὸδίρεὶς
Αἴγυπτον, καὶ τῇ ἐκεῖθεν αὖθις εἰς Ἰουδαίαν ἀνι-
στροφῇ ἀνακεφαλαιοῦται τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ
ὁ Θεὸς, καὶ λυτροῦτσῖι αὑτὸν ἐξ ἐπιϐουλῆς ἐπὶ τὰ
ίδια πάλιν ἀνάγων.
Καὶ ἐλθὼν κατῳκησεν εἰς πολιν ,ιεγομένην
Ναζαρέτ.
Ἐν τοῖς εσχατοις τῆς Ἰουδαίας ἔκειτο ἡ Ναζαρέτ.
Καταλιπὼν δὲ ὁ Χριστὸς τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπελθὼν
εἰς Ναζαρὲτ, ἀριδήλως ἐδήλωσεν ὡς Ἰουδαίους κατιο
λείψει, καὶ ἐπὶ τὰ εονη μεταϐιϐἀσει τὸ σέϐας. Ἀμι
δὲ καὶ τοίς φιλομαθέσιν αἰτίαν δώσει τοῦ πιστεῦσαι
εἰς αὐτόν (‘2).
Καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς ’ Πατέρα ἔχο-
μεν τὸν Ἀίῗραάμο λέγω γὰρ ὑμῖν, ὅτι ddi-armti
Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ
Ἁϐραάμ.
υ Φαίη δὲ ἄν τις καρποὺς μετανοίας ειναι προηγου-
μένως μὲν τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν, πρὸς δὲ ταύτῃ καὶ
τὴν εὐαγγελικήν πολιτείαν, τὴν ὲν καινότητι οὖσαν
Cum" καὶ ἀπηλλαγμένην τῆς τοῦ γράμματος mxi-
τητος. Μὴ τοίνυν, φησι, τὰς εἰωθυίας προδάλλεδθε
προφάσεις. τδν Ἀϐραὰμ, τὸν Ἰσαὰκ, τὸν Ἰακὼϐ.
τῶν προγόνων τὴν εὐγένειαν. Ταῦτα δὲ ἔλεγε κω·
λύων μὴ τούτοις θαρρεἴν, τῆς κατὰ ψυχὴν ἀρετῆς
ἀμελοῦντας, καὶ τὰ κατὰ διάνοιαν εἰς μέσον itii-1'
ρων, καὶ τὰ μέλλοντα προᾳητεύιον· φαίνονται γάρ
μετὰ ταῦτα λέγοντές· ι’ Ἡμεῖς πατέρα ἔχομεν τξν
ἔμελλε τὴν ῌῚουδαίαν καταλιπεῖν, καὶ ὲπὶιτὲιέῦννι
μετελθεῖν, ἕνεκεν τοῦ τοῖς φιλομαθέσιν ἀφθρζληθ
δοῦναι τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως. ⁷