PG 74, col. 360
σθαι πιστεύετε, καὶ 6ιά πάσης ἀγαθουργίας εὐαρε-
στεῖν τῷ Θεῷ σπουδάζετε. Θεωρεῖται γὰρ ὲν τούτοις
τῆς πνευματικῆς λατρείας ή δύναμις. Οἱ τοίνυν
ἀποκαθαρθήσεσθαι μέλλοντες, ἔσονται , φησὶ, καθ’
ὑμᾶς. Παιδευθήσονται γάρ, οἱ μὲν ἄρτι τῆς τοῦ δια·-
ϐόλου σαγήνης ὲκδιδράσκοντες , καὶ τοὺς τῆς εἰδω-
λολατρείας διαδράντες βρόχους , οὐκέτι μὲν ,τοῖς
ἐκείνου πολιτεύεσθαι νόμοις, ἀποτιναξάμενοι δὲ καθά·
περ εἰκαῖον συρφετὸν, τὴν τῶνάρχαίων ὲθῶν ἀκαο
θαρσῐαν, οῦτω τε λοιπὸν ἐπιτήδειοι πρὸς τὸ δύνασθαι
καρποφορεῖν τά τῆς θεοφιλοῦς ἀρετῆς ἔργα, διὰ
τῆς θείας ἀποδειχθέντες χάριτος, κλημάτων δίκην
ἐμοὶ προσαφθήσονται , καὶ¹ ἀγάπης τῆς είς ἐμὲ ἐξ·
ηρτημένοι πιανθήσονται τὴν καρδίαν ταῖς τοῦ Πνεύ-
ματος ἐπιρροίαις, καὶ τὴν τῆς ἐμῆς ἀγαθότητος ὲκ-
πίνοντες χάριν διαζήσονται, καὶ τραφήσονται πρὸς
εὐσέϐειαν. Οἱ δὲ μὴν ἐξ Ἰσραὴλ, ὅταν τῇ πίστει
προσηλωθεῖεν ἐμοὶ, κλημάτων δὲ αὐτοὶ παραρτηθεῖεν
δίκην, τότε δὴ, τότε τὴν διὰ τὸν ἐμὸν λόγον 6m-
κάθαρσιν είς νοῦν δεξάμενοι, οὐκέτι μὲν τῇ τοῦ γράμ-
ματος προσεδρείᾳ σχολάζουσι, οὐδὲ τοῖς ὲν σκιᾷ
προσπήξαντες τύποις , καθάπερ νυνὶ, τὴν καρδίαν,
τὴν ἀληθῆ καὶ ὲν πνεύματι λατρείαν καρποφοροῦσι
τῷ Θεῷ. ι Πνεῦμα 7&9 ό Θεὸς, καὶτοὺς προσκυ-
νοῦντας αὑτὸν, ὲν πνεύματι καλ⁵ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυ-
νεῖν. ι Ὁμοῦ τοιγαροῦν, καὶ τῶν μελλόντων διαι
καθαρθήσεσθαι σαφῶς δεικνύει τὸ ἐσόμενον κάλλος
ὡς ὲν ὑποδείγματι τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς, καὶ αὐτοὺς
δὲ μειζόνως παραθαρσύνει, πρὸς ἀνάληψιν τῆς ἔτι
πλουσιωτέρας ἀρετῆς, οὐκ εἰκαίαν αὐτοῖς γεγενῆσθαι
Μείνατε ἐν ἐμοὶ , κάγὼ ἐν ὑμῖν. Καθὼς τὸ
κλῆμα οὐ δύναται φέρειν καρπὸν ἀφ’ ἑαυτοῦ,
ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ , οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς,
ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μείνητε.
Είσόμεθα πάλιν, καὶ διά τῆς ὲν τοῖς προκειμένοις
ἀκριϐοῦς θεωρίας, ὡς ἄρα ἐστὶ πρῶτον μὲν ἔργον
σπουδῆς ἀναγκαίας καὶ θεοφιλοῦς, τὸ εἰσδεχθῆναι
διά τῆς πίστεως τῆς εἰλικρινοῦς τε καὶ ἀληθοῦς
παρά Χριστοῦ. Τουτὶ γάρ ἀν εῖη τὸ ἀριθμεῖσθαι
λοιπὸν ὲν κλήμασι τοῖς τῇ ἀμπέλῳ προσπεφυκόσι τῇ
ἀληθινῇ, φημὶ¹ δὴ Χριστῷ. Δευτέρας δὲ, οἶμαι.
φροντίδος καρπὸς , κατ’ οὐδένα τρόπον τῆς πρώτης
μειονεκτούμενος , μᾶλλον δὲ συντονωτέραν ἔχων ἐφ’
ἑαυτῷ τὴν μέριμναν, τὸ ἐνηρμόσθαι φιλεῖν, καὶ ἀπρὶξ
ἔχεσθαι τοῦ Θεοῦ, διά τῆς έν ἔργοις ἀγάπης. ἢ
[γρ. ἥ] καὶ τῆς ἁγίας τε καί⁹ θείας ἐντολῆς τὴν
πλήρωσιν ἔχει. Τοῦτο 7&9 ήμᾶς ἀδιασπάστως ἐν·
υπάρχειν αὐτῷ, καὶ ὲμπεπῆχθαι ποιεῖ, κατὰ τιν
i; ιι, 1. ’³⁸ Psal. ιω, 9.
στεῖν τῷ Θεῷ σπουδάζετε. Θεωρεῖται γὰρ ὲν τούτοις
τῆς πνευματικῆς λατρείας ή δύναμις. Οἱ τοίνυν
ἀποκαθαρθήσεσθαι μέλλοντες, ἔσονται , φησὶ, καθ’
ὑμᾶς. Παιδευθήσονται γάρ, οἱ μὲν ἄρτι τῆς τοῦ δια·-
ϐόλου σαγήνης ὲκδιδράσκοντες , καὶ τοὺς τῆς εἰδω-
λολατρείας διαδράντες βρόχους , οὐκέτι μὲν ,τοῖς
ἐκείνου πολιτεύεσθαι νόμοις, ἀποτιναξάμενοι δὲ καθά·
περ εἰκαῖον συρφετὸν, τὴν τῶνάρχαίων ὲθῶν ἀκαο
θαρσῐαν, οῦτω τε λοιπὸν ἐπιτήδειοι πρὸς τὸ δύνασθαι
καρποφορεῖν τά τῆς θεοφιλοῦς ἀρετῆς ἔργα, διὰ
τῆς θείας ἀποδειχθέντες χάριτος, κλημάτων δίκην
ἐμοὶ προσαφθήσονται , καὶ¹ ἀγάπης τῆς είς ἐμὲ ἐξ·
ηρτημένοι πιανθήσονται τὴν καρδίαν ταῖς τοῦ Πνεύ-
ματος ἐπιρροίαις, καὶ τὴν τῆς ἐμῆς ἀγαθότητος ὲκ-
πίνοντες χάριν διαζήσονται, καὶ τραφήσονται πρὸς
εὐσέϐειαν. Οἱ δὲ μὴν ἐξ Ἰσραὴλ, ὅταν τῇ πίστει
προσηλωθεῖεν ἐμοὶ, κλημάτων δὲ αὐτοὶ παραρτηθεῖεν
δίκην, τότε δὴ, τότε τὴν διὰ τὸν ἐμὸν λόγον 6m-
κάθαρσιν είς νοῦν δεξάμενοι, οὐκέτι μὲν τῇ τοῦ γράμ-
ματος προσεδρείᾳ σχολάζουσι, οὐδὲ τοῖς ὲν σκιᾷ
προσπήξαντες τύποις , καθάπερ νυνὶ, τὴν καρδίαν,
τὴν ἀληθῆ καὶ ὲν πνεύματι λατρείαν καρποφοροῦσι
τῷ Θεῷ. ι Πνεῦμα 7&9 ό Θεὸς, καὶτοὺς προσκυ-
νοῦντας αὑτὸν, ὲν πνεύματι καλ⁵ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυ-
νεῖν. ι Ὁμοῦ τοιγαροῦν, καὶ τῶν μελλόντων διαι
καθαρθήσεσθαι σαφῶς δεικνύει τὸ ἐσόμενον κάλλος
ὡς ὲν ὑποδείγματι τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς, καὶ αὐτοὺς
δὲ μειζόνως παραθαρσύνει, πρὸς ἀνάληψιν τῆς ἔτι
πλουσιωτέρας ἀρετῆς, οὐκ εἰκαίαν αὐτοῖς γεγενῆσθαι
Μείνατε ἐν ἐμοὶ , κάγὼ ἐν ὑμῖν. Καθὼς τὸ
κλῆμα οὐ δύναται φέρειν καρπὸν ἀφ’ ἑαυτοῦ,
ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ , οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς,
ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μείνητε.
Είσόμεθα πάλιν, καὶ διά τῆς ὲν τοῖς προκειμένοις
ἀκριϐοῦς θεωρίας, ὡς ἄρα ἐστὶ πρῶτον μὲν ἔργον
σπουδῆς ἀναγκαίας καὶ θεοφιλοῦς, τὸ εἰσδεχθῆναι
διά τῆς πίστεως τῆς εἰλικρινοῦς τε καὶ ἀληθοῦς
παρά Χριστοῦ. Τουτὶ γάρ ἀν εῖη τὸ ἀριθμεῖσθαι
λοιπὸν ὲν κλήμασι τοῖς τῇ ἀμπέλῳ προσπεφυκόσι τῇ
ἀληθινῇ, φημὶ¹ δὴ Χριστῷ. Δευτέρας δὲ, οἶμαι.
φροντίδος καρπὸς , κατ’ οὐδένα τρόπον τῆς πρώτης
μειονεκτούμενος , μᾶλλον δὲ συντονωτέραν ἔχων ἐφ’
ἑαυτῷ τὴν μέριμναν, τὸ ἐνηρμόσθαι φιλεῖν, καὶ ἀπρὶξ
ἔχεσθαι τοῦ Θεοῦ, διά τῆς έν ἔργοις ἀγάπης. ἢ
[γρ. ἥ] καὶ τῆς ἁγίας τε καί⁹ θείας ἐντολῆς τὴν
πλήρωσιν ἔχει. Τοῦτο 7&9 ήμᾶς ἀδιασπάστως ἐν·
υπάρχειν αὐτῷ, καὶ ὲμπεπῆχθαι ποιεῖ, κατὰ τιν
i; ιι, 1. ’³⁸ Psal. ιω, 9.