PG 76, col. 1432
accedere. Porro haud cum illo tenui, ut primitus,
splendo re descendet.
7. Idem Cyrillus in eodem libro.
Si caro ejus ad naturam deitatis ipsius transisset,
jam Filius hominis esse desineret; palamque omni-
bus lieret 'gloriam adoptionis amitti a nobis, tan-
quam si primogenitum inter multos fratres ¹⁶ diutius
non haberemus. '
8. Idem Cyrilfus in cedent libro.
Non apparet Verbum carnem mutasse, qua: in-
convertibiliter et absque confusione illi conjuncta
est in deitatis natura. illud potius observamus, me-
rito illam gloria sua magnificasse, honoribusque
Deo debitis cumulasse : atque ita tempore suo ear-
nis quoque dispensatoria substantia [de caelo de-
scendet] :quam videntes admiratione perculsi sunt.
Hanc reapse oculus vidit, uti scriptum est. Sancto.
rum enim angelorum unus mirantibus ait: ι Viri
Galilaai,quid coelum suspicitis? llic Iesus qui assum-
ptus est a vobis, sic veniet quemadmodum vidistis
eum euntem in caelos υ. ι Num dicturi estis visum
esse ab iis salientem ad Patrem absque carne? id
est forma nostra indignanter abjecta,jam non fuisse
in corpore visibili, ideoque se commutasse in invi-
sibilem ineorruptibilemqne naturam τ Quis, inquam,
haec dicere ausit? Sin contra ita venturus est, uti
ascendit, quidni vere dicetur, cum eodem corpore
Verbum, non autem in natura simplici et absque
carne, esse venturum?
9. Idem Cyrillus in eodem libro.
De Christo scripsit sapientissimus quoque Paulus:
ι Qui immutabit corpus humilitatis nostrae, ut sit
simile corpori gloria: υ. ι Quid ad hazc dicent illi,
qui carnem mutatam aiunt in Verbi naturam? Nunt
sanctorum corpora ideo mutantur in deitatis natu-
ram, quia ipsa quoque conformia fiunt corpori
glorias ejus? Nonne mera: gerrae sunt hanc eorum
verba, quae inscitia scatent? Si caro ad deitatis
naturam, ut aiunt, transiit, quonam demum in cor-
pore Deus Verbum versatur? Est enim deitas incor-
porea, verissimeque dicimus nemini Deum esse
conspicuum ".
10. Idem Cyrillus in eodem libro.
Sed fortasse dicent carnem haud omnino sul»,
stantiam suam amisisse; sed eum Deo Verbo semet
commiscuisse naturali quadam adunatione. Ego vero
quomodo his occurram, praesertim quia humanum
ratiocinium in his torpet, neque propria, ut ita di-
" Rom. Vltl, 29. “Act. ι, ll. "
splendo re descendet.
7. Idem Cyrillus in eodem libro.
Si caro ejus ad naturam deitatis ipsius transisset,
jam Filius hominis esse desineret; palamque omni-
bus lieret 'gloriam adoptionis amitti a nobis, tan-
quam si primogenitum inter multos fratres ¹⁶ diutius
non haberemus. '
8. Idem Cyrilfus in cedent libro.
Non apparet Verbum carnem mutasse, qua: in-
convertibiliter et absque confusione illi conjuncta
est in deitatis natura. illud potius observamus, me-
rito illam gloria sua magnificasse, honoribusque
Deo debitis cumulasse : atque ita tempore suo ear-
nis quoque dispensatoria substantia [de caelo de-
scendet] :quam videntes admiratione perculsi sunt.
Hanc reapse oculus vidit, uti scriptum est. Sancto.
rum enim angelorum unus mirantibus ait: ι Viri
Galilaai,quid coelum suspicitis? llic Iesus qui assum-
ptus est a vobis, sic veniet quemadmodum vidistis
eum euntem in caelos υ. ι Num dicturi estis visum
esse ab iis salientem ad Patrem absque carne? id
est forma nostra indignanter abjecta,jam non fuisse
in corpore visibili, ideoque se commutasse in invi-
sibilem ineorruptibilemqne naturam τ Quis, inquam,
haec dicere ausit? Sin contra ita venturus est, uti
ascendit, quidni vere dicetur, cum eodem corpore
Verbum, non autem in natura simplici et absque
carne, esse venturum?
9. Idem Cyrillus in eodem libro.
De Christo scripsit sapientissimus quoque Paulus:
ι Qui immutabit corpus humilitatis nostrae, ut sit
simile corpori gloria: υ. ι Quid ad hazc dicent illi,
qui carnem mutatam aiunt in Verbi naturam? Nunt
sanctorum corpora ideo mutantur in deitatis natu-
ram, quia ipsa quoque conformia fiunt corpori
glorias ejus? Nonne mera: gerrae sunt hanc eorum
verba, quae inscitia scatent? Si caro ad deitatis
naturam, ut aiunt, transiit, quonam demum in cor-
pore Deus Verbum versatur? Est enim deitas incor-
porea, verissimeque dicimus nemini Deum esse
conspicuum ".
10. Idem Cyrillus in eodem libro.
Sed fortasse dicent carnem haud omnino sul»,
stantiam suam amisisse; sed eum Deo Verbo semet
commiscuisse naturali quadam adunatione. Ego vero
quomodo his occurram, praesertim quia humanum
ratiocinium in his torpet, neque propria, ut ita di-
" Rom. Vltl, 29. “Act. ι, ll. "