PG 79, col. 1093
θεῷ τῆς μακροθυμίας ἐσθ’ ὅτε μεμφόμενος. Τοῦτο
γάρ ὁ προφήτης ποτὲ παθὼν Ἀὄακοὺμ , δείκνυσι,
καὶ τοῖς πάσχουσιν ὅπερ ἔπαθεν, ι Ἵνα τί μοι, λέο.
γων, ἔδειξας κόπους καὶ πόνους; ὅτι ὁ ἀσεϐὴς κατα-
δυναστεύει τὸν δίκαιον, καὶ τοὺς ἀνθ ρώπους ἐποίησας
ὡς ἰχθύας τῆς θαλάσσης καταπινομένους αὐτοὺς, ι
τὴν ἀνοχὴν ταύτην, καὶ συγχώρησιν, ὡς ἀναρχίαν
ζήλῳ μὲν πεπυρωμένῳ, ἀλλά θρασέως ἐγκαλῶν τῷ
Θεῷ. Καὶ τίς ἀνάγκη βιάζεται παρεῖναι τοῖς ἄλλων
κακοῖς μηδὲν δυνάμενον, καὶ προσαμαρτὰνοντα; Κάν
μηδὲν μέγα τὺ γοῦν ἐφ’ οἷς ἄλλοι πράττουσι κακῶς
ταράττεσθαι, εἰρηνεύειν τῆς διανοίας ὀφειλούσης,
οὔτω πλημμελοῦσιν ὲν τῷ πλήθει μὴ πλημμελοῦντες
οἰ κεχωρισμένοι τοῦ πλήθους , καί ζημιοῦνται οἰ ἐν
τῷ πλήθει μισθοὺς πόνων, δόξης ἕνεκεν ἀνθρωπίνης.
Κᾶν γάρ μυριάκις οἰ πλέον τούτους τῶν ἡσυχαζόν-
των θαυμάζοντες λέγωσιν ὲκ τοῦ συνεῖναιτῷ πλήθει,
δῆλοι διαρρήδην εἰσί τούτῳ τῷ δεσμῷ κατεχόμενοι,
αὐτῷ τῷ αἱρεῖσθαι τοὺς ζημιοῦντας τόπους οἰκεῖν λ
τούτοις καθ’ ἑαυτῶν, καὶ ἄνευ κατηγόρου διαπρυσίῳ
κεκραγότας φωνῇ ὡς αὖ πάλιν οἱ κεχωρισμένοι τῶν
ἐπαινούντων, τῷ ἔργῳ σαφῶς μαρτυροῦσι καί αὐτοὶ,
ὃτι τὴν παρὰ τοῖς πολλοῖς θαυμαζομένην δόξαν ὲπάο
τησαν οὐ νηστεία τούτοις διαπίπτει, οὐκ ἀγρυπνία
ἀπόλλυται, ού προσευχὴ ναυαγεῖ, οὐ συλᾶται καρτε-
ρία , ούχή ἄλλη πᾶσα ληστεύεται ἀρετήο οὐ γὰρ
πάρεστιν εὐφημία λωποδυτῆσαι δυναμένη τοὺς πό-
νους. Θεὸς ὁρᾷ μόνος , ὁ τούτοις παρὼν, καὶ τὴν
προθυμίαν ἀλείφων πρὸς μείζονας ἄθλους , καὶ μι-
σθοὺς, καὶ νῦν παρέχων τὴν συνεργείαν, καὶ μετά
τὴν ἀποϐἰωσιν ζωὴν τὴν αἰώνιον διὰ τοῦ Κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα καί τὸ κράτος εἰς
' τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
assistit ipsis, atque ad majora certamina, et praemia incitat, acuitque animi alacritatem , tum eooperatio—
netu modo , tum post decessum vitam praebens aeternam , per Dominum nostrum Jesum Christum, cui
gloria et dominatio in saecula sreculorum. Amen.
³⁷ Hahae. ι, 15. 14.
m
f, , - ὴέκῂἫ-η H= =______________.
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
ο EJUSDE-M
TRACTATUS AD EULOGIUM MONACHUM
Ol τὸν οὐράνιον χῶρον νεμόμενοι τοῖς πόνοις, οὗ
τῇ γαστρὶ, οὐδὲ τῇ μερίμνῃ τῶι. φθαρτῶν ἀτενίο
γάρ ὁ προφήτης ποτὲ παθὼν Ἀὄακοὺμ , δείκνυσι,
καὶ τοῖς πάσχουσιν ὅπερ ἔπαθεν, ι Ἵνα τί μοι, λέο.
γων, ἔδειξας κόπους καὶ πόνους; ὅτι ὁ ἀσεϐὴς κατα-
δυναστεύει τὸν δίκαιον, καὶ τοὺς ἀνθ ρώπους ἐποίησας
ὡς ἰχθύας τῆς θαλάσσης καταπινομένους αὐτοὺς, ι
τὴν ἀνοχὴν ταύτην, καὶ συγχώρησιν, ὡς ἀναρχίαν
ζήλῳ μὲν πεπυρωμένῳ, ἀλλά θρασέως ἐγκαλῶν τῷ
Θεῷ. Καὶ τίς ἀνάγκη βιάζεται παρεῖναι τοῖς ἄλλων
κακοῖς μηδὲν δυνάμενον, καὶ προσαμαρτὰνοντα; Κάν
μηδὲν μέγα τὺ γοῦν ἐφ’ οἷς ἄλλοι πράττουσι κακῶς
ταράττεσθαι, εἰρηνεύειν τῆς διανοίας ὀφειλούσης,
οὔτω πλημμελοῦσιν ὲν τῷ πλήθει μὴ πλημμελοῦντες
οἰ κεχωρισμένοι τοῦ πλήθους , καί ζημιοῦνται οἰ ἐν
τῷ πλήθει μισθοὺς πόνων, δόξης ἕνεκεν ἀνθρωπίνης.
Κᾶν γάρ μυριάκις οἰ πλέον τούτους τῶν ἡσυχαζόν-
των θαυμάζοντες λέγωσιν ὲκ τοῦ συνεῖναιτῷ πλήθει,
δῆλοι διαρρήδην εἰσί τούτῳ τῷ δεσμῷ κατεχόμενοι,
αὐτῷ τῷ αἱρεῖσθαι τοὺς ζημιοῦντας τόπους οἰκεῖν λ
τούτοις καθ’ ἑαυτῶν, καὶ ἄνευ κατηγόρου διαπρυσίῳ
κεκραγότας φωνῇ ὡς αὖ πάλιν οἱ κεχωρισμένοι τῶν
ἐπαινούντων, τῷ ἔργῳ σαφῶς μαρτυροῦσι καί αὐτοὶ,
ὃτι τὴν παρὰ τοῖς πολλοῖς θαυμαζομένην δόξαν ὲπάο
τησαν οὐ νηστεία τούτοις διαπίπτει, οὐκ ἀγρυπνία
ἀπόλλυται, ού προσευχὴ ναυαγεῖ, οὐ συλᾶται καρτε-
ρία , ούχή ἄλλη πᾶσα ληστεύεται ἀρετήο οὐ γὰρ
πάρεστιν εὐφημία λωποδυτῆσαι δυναμένη τοὺς πό-
νους. Θεὸς ὁρᾷ μόνος , ὁ τούτοις παρὼν, καὶ τὴν
προθυμίαν ἀλείφων πρὸς μείζονας ἄθλους , καὶ μι-
σθοὺς, καὶ νῦν παρέχων τὴν συνεργείαν, καὶ μετά
τὴν ἀποϐἰωσιν ζωὴν τὴν αἰώνιον διὰ τοῦ Κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα καί τὸ κράτος εἰς
' τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
assistit ipsis, atque ad majora certamina, et praemia incitat, acuitque animi alacritatem , tum eooperatio—
netu modo , tum post decessum vitam praebens aeternam , per Dominum nostrum Jesum Christum, cui
gloria et dominatio in saecula sreculorum. Amen.
³⁷ Hahae. ι, 15. 14.
m
f, , - ὴέκῂἫ-η H= =______________.
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
ο EJUSDE-M
TRACTATUS AD EULOGIUM MONACHUM
Ol τὸν οὐράνιον χῶρον νεμόμενοι τοῖς πόνοις, οὗ
τῇ γαστρὶ, οὐδὲ τῇ μερίμνῃ τῶι. φθαρτῶν ἀτενίο