PG 79, col. 1094
sauciatus, ac de silente Deo ob lenganimitatem
quandoque conquerens. lstud namque interdum
patiens Habacum propheta patientibus quoque de:-
moustrat, quod ipse patiebatur. ‹ thuid mihi
(dicens) ostendisti labores, et mrumnas? quia im-
pius justo dominatur superbe , et homines fecisti
quasi pisces maris, qui seipsos absorbent ³⁷; ι
de hujuscemodi tolerantia , ac permissioue, quasi
de carentia λ Domiuatoris , zelo quidem 407 ar- 1
dente, sed audacius , Deo litem intendens. Et quae-
nam necessitas compellit adesse alienis malis eum
qui nullam opem ferre valet, sed et insuper peccat?
Quamvis hoc certe nihil magnum sit, nimium ob
ea , qua: alii male operantur, turbari , cum deberet
mens pacate agere : sic illidelinquunt inter multitu-
dinem, cum (e diverso) non delinquant, qui separati
sunt a multitudine, ac etiam qui inter turbas degunt
mercedum ob labores detrimento , preptcr huma-
nam gloriam afliciuntur : etsi enim millies istos prae
his, qui vitam quietam agunt, admirantes, dicant
hanc nimirum admirationem ipSIs deberi, ex eo quod
cum turba conversentur, fiunt tamen dilucide ma-
nifesti, quod eodem detinentur vinculo, hocce nempe,
quod elegerint locis inhabitare damnum inferentibus,
quae hisee contra seipsa clara voce, et absque accu-
satore inclamant, sicut, ex alia parte, qui procul α
dilaudantibus separati sunt, opere luculenter testan-
tur, quod gloriam, quae multis admirationi est, con-
culrarunt : non ipsis excidit jejunium , vigilia non
deperit, oratio non facit jacturam , non spoliatur
perseverantia , nec ulla alia virtus furto subtrahi-
tur; non enim adest applausus concelebrautiutn,
qui valeat expilare labores; Deus solus vide! ι qui
ΛΟΓΟΣ
ΠΡΟΣ ΕΥΛΟΓΙΟΝ ΜΟΝΑΧΟΝ.
ΚΕΦΔΛ. A'. 408 CAPUT 1.
Qui caelesti iliversantur in loco, laboribus, non
vcntli , neque Sulliciludilli rerum eurruptihiLmn
quandoque conquerens. lstud namque interdum
patiens Habacum propheta patientibus quoque de:-
moustrat, quod ipse patiebatur. ‹ thuid mihi
(dicens) ostendisti labores, et mrumnas? quia im-
pius justo dominatur superbe , et homines fecisti
quasi pisces maris, qui seipsos absorbent ³⁷; ι
de hujuscemodi tolerantia , ac permissioue, quasi
de carentia λ Domiuatoris , zelo quidem 407 ar- 1
dente, sed audacius , Deo litem intendens. Et quae-
nam necessitas compellit adesse alienis malis eum
qui nullam opem ferre valet, sed et insuper peccat?
Quamvis hoc certe nihil magnum sit, nimium ob
ea , qua: alii male operantur, turbari , cum deberet
mens pacate agere : sic illidelinquunt inter multitu-
dinem, cum (e diverso) non delinquant, qui separati
sunt a multitudine, ac etiam qui inter turbas degunt
mercedum ob labores detrimento , preptcr huma-
nam gloriam afliciuntur : etsi enim millies istos prae
his, qui vitam quietam agunt, admirantes, dicant
hanc nimirum admirationem ipSIs deberi, ex eo quod
cum turba conversentur, fiunt tamen dilucide ma-
nifesti, quod eodem detinentur vinculo, hocce nempe,
quod elegerint locis inhabitare damnum inferentibus,
quae hisee contra seipsa clara voce, et absque accu-
satore inclamant, sicut, ex alia parte, qui procul α
dilaudantibus separati sunt, opere luculenter testan-
tur, quod gloriam, quae multis admirationi est, con-
culrarunt : non ipsis excidit jejunium , vigilia non
deperit, oratio non facit jacturam , non spoliatur
perseverantia , nec ulla alia virtus furto subtrahi-
tur; non enim adest applausus concelebrautiutn,
qui valeat expilare labores; Deus solus vide! ι qui
ΛΟΓΟΣ
ΠΡΟΣ ΕΥΛΟΓΙΟΝ ΜΟΝΑΧΟΝ.
ΚΕΦΔΛ. A'. 408 CAPUT 1.
Qui caelesti iliversantur in loco, laboribus, non
vcntli , neque Sulliciludilli rerum eurruptihiLmn