PG 79, col. 1155
ell'ngit, et Deus cor injuria: reminiscens. Lapis il-
lapsus aquam turbavit,etcor hominis malus scr-
mo. Cogitationes iracundia: ab anima tua expelle,
nec ira tuo stabuletur in corde, et iu tempore ora-
tionis minime turltabcris ; sicut namque fumus pa-
learntn ofl'endit perturbans oculos, ita in orationis
tempore tuentem injuriarum memoria. Cogitationes
iracundi viperae genimina sunt, corque, quod ea
parturit, exedunt. Furibundioratio, sullimcntum
est detestandum ; et psalmorum dccantatio viri suc-
censi animo, sonus est insuavis. Donum injuriaer
memoris, hostia est verrucis infestata. etnon appro-
pinquabit altaribus, ubi lustralis aqua circurn-
aspergitur, 466 iracundus somnia videt perturbata,
et incursus imaginatur bestiarum. \‘irlonganimis
congressus sanctorum angelorum aspicit in visione :
et vir iniuriarum immemor spirituales exercet
sermones, et noctu mysteriorum capit soluv
tiones.
CAPUT XI.
De tristitia.
Monachus tristitia: deditus non novit spiritua~
lent voluptatem. Tristitia vero est animae remissio,
et constat c cogitationibus iracundiae. Est quippe
ira. tintlictie cupiditas, frustratio vero vindicta:
’ sumendae, tristitiam generat; porro tristitia est os
leonis, facileque devorat contristatum; tristitia est
vermis cordis. et parientem matrem exedit. Mater,
qua: parit tilium, dolorem habet; si peperit, a do-
lore liberatur. Tristitia vero, dum generatur, mul-
tum excitat dolorem, postque cruciatus permanens
non parvo torquet dolore. Monachus tristitia: atl-
dictus lmtitiam non novit spiritualem, et. prorsus
modo, quo nec mellis gustum, qui vehementi labo-
rat febri, persentit. Monachus tristatus non move-
bit mentem ad contemplationem, nec orationem
effundit pttram. Tristitia quippe obstaculqu est
omnis boni. Vinculum pedum, cursus est impedi—
mentum, et tristitia, meditationis obstaculum. Ca-
ptivus, a barbaris ligatur ferreis catenis, et tristitia
captiva a passionibus abducta vincitur. Tristitia ttul-
lam vim habet, cum alia: non 5.67 adsintpassiones,
sicut neque vinculum, cum absint qui vinciant. Qui
ligatus est a tristitia, superatus est a passionibns.
taleque circumfert vinculum, sua: eladis argumen—
tum. Tristitia namque constituitur, ex eo quod
carnali quis frustratus fuerit cupiditate. cupiditas
autem omni conjuncta est passioni. Qui vicit cu-
piditatem, passiones devicit, qni autem passiones
evicit, non superabitur a tristitia. Temperans non
contristabitur super deft-ctu escarum, neque con-
lapsus aquam turbavit,etcor hominis malus scr-
mo. Cogitationes iracundia: ab anima tua expelle,
nec ira tuo stabuletur in corde, et iu tempore ora-
tionis minime turltabcris ; sicut namque fumus pa-
learntn ofl'endit perturbans oculos, ita in orationis
tempore tuentem injuriarum memoria. Cogitationes
iracundi viperae genimina sunt, corque, quod ea
parturit, exedunt. Furibundioratio, sullimcntum
est detestandum ; et psalmorum dccantatio viri suc-
censi animo, sonus est insuavis. Donum injuriaer
memoris, hostia est verrucis infestata. etnon appro-
pinquabit altaribus, ubi lustralis aqua circurn-
aspergitur, 466 iracundus somnia videt perturbata,
et incursus imaginatur bestiarum. \‘irlonganimis
congressus sanctorum angelorum aspicit in visione :
et vir iniuriarum immemor spirituales exercet
sermones, et noctu mysteriorum capit soluv
tiones.
CAPUT XI.
De tristitia.
Monachus tristitia: deditus non novit spiritua~
lent voluptatem. Tristitia vero est animae remissio,
et constat c cogitationibus iracundiae. Est quippe
ira. tintlictie cupiditas, frustratio vero vindicta:
’ sumendae, tristitiam generat; porro tristitia est os
leonis, facileque devorat contristatum; tristitia est
vermis cordis. et parientem matrem exedit. Mater,
qua: parit tilium, dolorem habet; si peperit, a do-
lore liberatur. Tristitia vero, dum generatur, mul-
tum excitat dolorem, postque cruciatus permanens
non parvo torquet dolore. Monachus tristitia: atl-
dictus lmtitiam non novit spiritualem, et. prorsus
modo, quo nec mellis gustum, qui vehementi labo-
rat febri, persentit. Monachus tristatus non move-
bit mentem ad contemplationem, nec orationem
effundit pttram. Tristitia quippe obstaculqu est
omnis boni. Vinculum pedum, cursus est impedi—
mentum, et tristitia, meditationis obstaculum. Ca-
ptivus, a barbaris ligatur ferreis catenis, et tristitia
captiva a passionibus abducta vincitur. Tristitia ttul-
lam vim habet, cum alia: non 5.67 adsintpassiones,
sicut neque vinculum, cum absint qui vinciant. Qui
ligatus est a tristitia, superatus est a passionibns.
taleque circumfert vinculum, sua: eladis argumen—
tum. Tristitia namque constituitur, ex eo quod
carnali quis frustratus fuerit cupiditate. cupiditas
autem omni conjuncta est passioni. Qui vicit cu-
piditatem, passiones devicit, qni autem passiones
evicit, non superabitur a tristitia. Temperans non
contristabitur super deft-ctu escarum, neque con-