PG 8, col. 1363
pter voluntaria, non ut desinant esse facta, cum
facta fuerint, sed quod facta sint, punimur. Puni-
tio autem non juvat eum qui peccavit, ad hoc ut
non fecerit, sed ad hoc ut non peccet amplius,ne-
que ullus alius incidat in similia. Hic ergo bonus
Deus castigat propter has tres causas : primum
quidem, ut is, qui castigatur, seipso melior eva-
dat;deinde, ut ii, qui possunt salvi fieri, per
exempla praeparentur admoniti ; et tertio, ne is,
qui injuria afficitur, contemptui habeatur,et aptus
sit ad injuriam accipiendam.Sunt autem duo 230
quoque modi correctionis : unus quidem,doceudo;
alter vero puniendo, quem etiam castigantem dixi-
mus. Sciendum est autem eos, qui post lavacrum
in peccata incidunt, eos esse qui castigantur. Quae
enim prius facta sunt, dimissa sunt ; quas autem
postea fiunt, expurgantur. De incredulis dictum est, eos esse α reputatos tanquam pulverem, quem
projicit ventus a facie terras, et guttam quas a cado excidit (b). ››
(ι Beatus est qui habet scicntiaa disciplinam, et
neque ad damna civium, neque ad injustas impel-
litur actiones, sed immortalis natura; senii exper-
tem intuetur ornatum, quanam ratione, et quo
pacto, quove modo constiterit. Iis autem, qui sunt
ejusmodi, nunquam turpium factorum insidet me-
ditatio. » Merito ergo Plato quoque eum, ιι qui
ideas contemplatur, » dicit « victurum esse Deum
inter homines; mens autem est locus idearum,
mentis vero est Deus. »Eum,qui Deum invisibilem
contemplatur, dixit ι( deum viventem inter homi-
nes. n Porro autem in Sophiste quoque Eleatem
hospitem,cum esset dialecticus, Socrates « deum ιι
nominavit, ιι quales sunt dii externis hospitibus
(a) Psal. χιιι, 21. (b) Psal. ι, 4 ; Isa. ιι, 15.
(51) Μετὰ τὸ λουτρόν. Hoc est,‘post baptismum,
quo peccatanomnia plene remittusjemperest‘credi-
fumeonf. Stromat. v1, p. 668 ed. Paris. et quas
ibi adnotanda sunt.
(5‘2) Ὦς γ’νοῦνκ-Ξὶο. infra Strom. γι, p_. 669;
Ὠς χνοῦς, φήσὶν, _ ἐλογίσθησαν. καὶ ὡς- σταγὼν ὰπὸ
κάδόῦ. α Reputati sunt. inquit, ut pulvis terrzPLet
ut‘gutta‘exlcado. ,γ Et plenius Strbm: vn, p. 766 :
Ἀλλ’ ᾖ ὡς χνοῦς, ὃν ι ἐκρίπτειυένεμος ,ᾁπρ προσώπου
τῆς γῆς, καῗὼς σταγὼν ἀπὸ κάδουξ ις Sed tamquam
pulvis. quem projiCitventus _a facie terrm, et tan-
quam stilla aicado. ›› νῇάοιιιλι· in unum coniunxisse
1:)sal. ι, 4⁸2 Οούχρῦτως οἱβσεϐεἷς, οὐχ οὕτως, ἀλλ’ ἤ
ὡς ὁ χνοῦς, ὅν ἐκρίπτει 6 ἃνεμος 61:6 προσώπου τῇς
γῆς· έίΔῘεὲι. ιι.. ,15 2ᾼίἓίΔ πάντα τξι⁵ ἔθνὴ ὡς σταγὼν
ἂτὲὸ κάδοι),καῖ ᾡς ῥοπή ζυγοῦ ἐλογίσθησαν. Cdnf.
etiam Sap. XI, 22.
(53) Ἑπιπημοσύνῃ. Rectius divise _é1:i πῃμο-
σ-ἔινῃίΑ, τηεινιιὶιέπὶξπημογῇὶ. iiumdem locum Il."
versus ita digeritutprimi finis sit natQmw-secundi,
πημοσύνῃ· Διιέιξῒίὶ, ῥρμῶχι· quarti, θύσεως· quinti,
ὃτέῶς· δόκῑίλαίσχρῶᾼν· ultimi, προσίζει. SYLB.
(54) Νοῦς δὲ. Magis placet νοῦς τε· itemque mox,
\
facta fuerint, sed quod facta sint, punimur. Puni-
tio autem non juvat eum qui peccavit, ad hoc ut
non fecerit, sed ad hoc ut non peccet amplius,ne-
que ullus alius incidat in similia. Hic ergo bonus
Deus castigat propter has tres causas : primum
quidem, ut is, qui castigatur, seipso melior eva-
dat;deinde, ut ii, qui possunt salvi fieri, per
exempla praeparentur admoniti ; et tertio, ne is,
qui injuria afficitur, contemptui habeatur,et aptus
sit ad injuriam accipiendam.Sunt autem duo 230
quoque modi correctionis : unus quidem,doceudo;
alter vero puniendo, quem etiam castigantem dixi-
mus. Sciendum est autem eos, qui post lavacrum
in peccata incidunt, eos esse qui castigantur. Quae
enim prius facta sunt, dimissa sunt ; quas autem
postea fiunt, expurgantur. De incredulis dictum est, eos esse α reputatos tanquam pulverem, quem
projicit ventus a facie terras, et guttam quas a cado excidit (b). ››
(ι Beatus est qui habet scicntiaa disciplinam, et
neque ad damna civium, neque ad injustas impel-
litur actiones, sed immortalis natura; senii exper-
tem intuetur ornatum, quanam ratione, et quo
pacto, quove modo constiterit. Iis autem, qui sunt
ejusmodi, nunquam turpium factorum insidet me-
ditatio. » Merito ergo Plato quoque eum, ιι qui
ideas contemplatur, » dicit « victurum esse Deum
inter homines; mens autem est locus idearum,
mentis vero est Deus. »Eum,qui Deum invisibilem
contemplatur, dixit ι( deum viventem inter homi-
nes. n Porro autem in Sophiste quoque Eleatem
hospitem,cum esset dialecticus, Socrates « deum ιι
nominavit, ιι quales sunt dii externis hospitibus
(a) Psal. χιιι, 21. (b) Psal. ι, 4 ; Isa. ιι, 15.
(51) Μετὰ τὸ λουτρόν. Hoc est,‘post baptismum,
quo peccatanomnia plene remittusjemperest‘credi-
fumeonf. Stromat. v1, p. 668 ed. Paris. et quas
ibi adnotanda sunt.
(5‘2) Ὦς γ’νοῦνκ-Ξὶο. infra Strom. γι, p_. 669;
Ὠς χνοῦς, φήσὶν, _ ἐλογίσθησαν. καὶ ὡς- σταγὼν ὰπὸ
κάδόῦ. α Reputati sunt. inquit, ut pulvis terrzPLet
ut‘gutta‘exlcado. ,γ Et plenius Strbm: vn, p. 766 :
Ἀλλ’ ᾖ ὡς χνοῦς, ὃν ι ἐκρίπτειυένεμος ,ᾁπρ προσώπου
τῆς γῆς, καῗὼς σταγὼν ἀπὸ κάδουξ ις Sed tamquam
pulvis. quem projiCitventus _a facie terrm, et tan-
quam stilla aicado. ›› νῇάοιιιλι· in unum coniunxisse
1:)sal. ι, 4⁸2 Οούχρῦτως οἱβσεϐεἷς, οὐχ οὕτως, ἀλλ’ ἤ
ὡς ὁ χνοῦς, ὅν ἐκρίπτει 6 ἃνεμος 61:6 προσώπου τῇς
γῆς· έίΔῘεὲι. ιι.. ,15 2ᾼίἓίΔ πάντα τξι⁵ ἔθνὴ ὡς σταγὼν
ἂτὲὸ κάδοι),καῖ ᾡς ῥοπή ζυγοῦ ἐλογίσθησαν. Cdnf.
etiam Sap. XI, 22.
(53) Ἑπιπημοσύνῃ. Rectius divise _é1:i πῃμο-
σ-ἔινῃίΑ, τηεινιιὶιέπὶξπημογῇὶ. iiumdem locum Il."
versus ita digeritutprimi finis sit natQmw-secundi,
πημοσύνῃ· Διιέιξῒίὶ, ῥρμῶχι· quarti, θύσεως· quinti,
ὃτέῶς· δόκῑίλαίσχρῶᾼν· ultimi, προσίζει. SYLB.
(54) Νοῦς δὲ. Magis placet νοῦς τε· itemque mox,
\