PG 8, col. 1365
angelus, erit cum Christo, versabitur in contemplatione, semper Dei voluntatem considerans; re—
vera hic.
Οἶος (59) πεπνυμένος, τοὶ δ’ ὡς σκιαὶ ἀίσσουσιν.
Νεκροὶ (60) γὰρ τοὺς ἑαυτῶν θάπτουσι νεκρούς.
’Ὀοεν Ἱερεμίας λέγει· (ι Πληρώσω αὐτὴν νεκρῶν
γηγενῶν (61), οῦς ἔπαισεν ἡ ὀργή μου. Ὀ μὶν οῦν
Θεὸς (62), ἀναπόδεικτος ὢν, οὐκ ἔστιν ἐπιστημονι-
κός· 6 δὲ Υἱὸς σοφία τὲ ἐστι, καὶ ἐπιστήμη, καὶ ἀλή-
θεια, καὶ ὅσα ἄλλα τούτῳ συγγενῆ, Καὶ δὴ καὶ ἀπό-
δειξιν ἔχει, καὶ διέξοδον· πᾶσαι δὲ αἱ δυνάμεις ΙΙνεύ-
ματος, συλλήϐδην μὲν ἔν τι πρᾶγμα γενόμεναι, συν-
τελοῦσιν είς τὸ αὐτὸ, τὸν Υἱόν· ἀπαρὲμφατος δὲ ἐστι
τῆς περὶ ἑκάστης αὐτοῦ τῶν δυνᾶμεων ἐννοίας. Καὶ
δὴ οὐ γίνεται ἀτεχνῶς ἓν ὡς ἓν, (63) οὐδὲ πολλά ὡς
μέρη δΥἱὸς, ἀλλῖ ὡς πάντα ἕν’ ἔνθεν καὶ πάντα· Β
κύκλος γὰρ 6 αὐτὸς πασῶν τῶν δυνάμεων εἷς ἓν εἷ-
λουμένων καὶ ἓνουμὲνωψ διὰ τοῦτο ‹‹ Δ καὶ Ω ›› ὁ
Λόγος εἶ’ρηται· οὗ μόνου τὸ τὲλος ἀρχὴ γίνεται, καὶ
τελευτᾷ πάλιν ἐπὶ τὴν ἄνωθεν ἀρχὴν, οὐδαμοῦ διά-
στασιν λαϐών. Διὸ δή καὶ τὸ εἷς αὐτὸν καὶ τὸ δι’ αὐτοῦ
πιστεῦσαι μοναδικόί (64) ἐστι γενέσθαι, ἀπερισπάστως
ἑνούμενον ἄν αὐτῷ’ τὸ δὲ ἀπιστῆσαι διστάσαι ἐστὶ,
καὶ διαστῆναι, καὶ μερισθῆναι. ‹‹ Διά τοῦτο τάδε λι-
γει Κύριος (65)· Πᾶς υἱὸς ἀλλογενὴς, ἀπερίτμητος
καρδίᾳ, καὶ ἀπερίτμητός ἐστι σαρκί· τουτέστιν, ἀκά-
θαρτος σώματί τε καὶ πνεύματυ οὐκ εἰσελεύσεται
εἷς τὰ ἅγια ἀπὸ τῶν ἀλλογενῶν ἐν μὲσῳ οικου Ἰσ-
ραήλ, ἀλλ’ ἢ οἳ Λευῖται. Ἀλλογενεῖς » δὲ εἷ’ρηκεν τοὺς
μὴ πιστεῦσαι βουληθέντας, ἀλλ’ ἀπιστεῖν ἐθέλοντας,
Μόνοι τοίνυν οἱ καθαρῶς βιοῦντες ἱερεῖς ὅντως τοῦ
›ι‹ Ρ. 635 ED. POTTER, 537 ιιι). PARIS. (a) 1e:
ραν-τοῖοι τελέθοντες, ἐπιστρωφῶσι Δπόλησιις,
Ἀνθρώπων ὕϐριν τεκαὶ εὖνομίην ἐφορῶντες.
Et dii hospitibus similes peregrinis,
Omnifarii emsistentes, versantur per civitates,
Hominum fasque nefasque inspicientes.
(5?) Κορυφαῖος. P_lato in Theaeteto p. 127 : Λέγωο
(οι) δορυφαιος. nato ιιι ιηεωιειο p. ἰιι : Λε ωε
μεν δὴλέπεί σοί γε δοκεῖ, ,περὶ τῶν κορυφαίων. ιιᾙί-
camus igitur, quoniam tibi videtur,d'e his qui prin-
cmes sun . »
cmes sunt. ι)
12§§)53{;Z";W.io.. Respicit forte Matth. χιιι,
30;;945172101105 Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἶσι.
(59) Οἷος. Homeri versus est, ex Odyss. K,
SYLBURG.
YLBURG.
(60) Naupo_l.__BeSp_ici_t Matth. vni, 22: Ἀφες
τοῦς νεκροὺς Θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.
(animum αὐτὴν νεκ. γ. Jerem. xxxiii, Et:
ξζαξ πληρῶσαι, αὐτὴν, νεκρῶν’ τῶν ἀνθρώπων, νοῦς
ἐπάταξα ἔν ὀρὲῇ μου.. Latina: « Venientium ut di-
micent cum haldzels. et impleant eas cadaveribus
micent cum Chaldzeis, et impleant eas cadaveribus
hominum, quos percussi in’furore meo et in indi-
gnatione mea.» Quidam ex Hebrmo interpretantur:
‹‹ Dominus dixit ad domos Juda, qua: destructas
sunt; eo quod habitatores earum venerunt, ut di-
micarent cum Chaldaeismt implerent eas domos ca-
daveribus, et multis Judzeis caesis efficerent,ut im—
plerentur. » Quae vero paulo ante dixit, ‹‹ revera hic
solus prudens ›› Gr. εὉῖος πεπνυμένος, τοὶ δὲ σκιαὶ
ἀίσσουσιν, ad versum pertinent Odyss. Κ, de Tire-
sia vate, « cui uni Proserpina dicitur dedisse ut
vera hic.
Οἶος (59) πεπνυμένος, τοὶ δ’ ὡς σκιαὶ ἀίσσουσιν.
Νεκροὶ (60) γὰρ τοὺς ἑαυτῶν θάπτουσι νεκρούς.
’Ὀοεν Ἱερεμίας λέγει· (ι Πληρώσω αὐτὴν νεκρῶν
γηγενῶν (61), οῦς ἔπαισεν ἡ ὀργή μου. Ὀ μὶν οῦν
Θεὸς (62), ἀναπόδεικτος ὢν, οὐκ ἔστιν ἐπιστημονι-
κός· 6 δὲ Υἱὸς σοφία τὲ ἐστι, καὶ ἐπιστήμη, καὶ ἀλή-
θεια, καὶ ὅσα ἄλλα τούτῳ συγγενῆ, Καὶ δὴ καὶ ἀπό-
δειξιν ἔχει, καὶ διέξοδον· πᾶσαι δὲ αἱ δυνάμεις ΙΙνεύ-
ματος, συλλήϐδην μὲν ἔν τι πρᾶγμα γενόμεναι, συν-
τελοῦσιν είς τὸ αὐτὸ, τὸν Υἱόν· ἀπαρὲμφατος δὲ ἐστι
τῆς περὶ ἑκάστης αὐτοῦ τῶν δυνᾶμεων ἐννοίας. Καὶ
δὴ οὐ γίνεται ἀτεχνῶς ἓν ὡς ἓν, (63) οὐδὲ πολλά ὡς
μέρη δΥἱὸς, ἀλλῖ ὡς πάντα ἕν’ ἔνθεν καὶ πάντα· Β
κύκλος γὰρ 6 αὐτὸς πασῶν τῶν δυνάμεων εἷς ἓν εἷ-
λουμένων καὶ ἓνουμὲνωψ διὰ τοῦτο ‹‹ Δ καὶ Ω ›› ὁ
Λόγος εἶ’ρηται· οὗ μόνου τὸ τὲλος ἀρχὴ γίνεται, καὶ
τελευτᾷ πάλιν ἐπὶ τὴν ἄνωθεν ἀρχὴν, οὐδαμοῦ διά-
στασιν λαϐών. Διὸ δή καὶ τὸ εἷς αὐτὸν καὶ τὸ δι’ αὐτοῦ
πιστεῦσαι μοναδικόί (64) ἐστι γενέσθαι, ἀπερισπάστως
ἑνούμενον ἄν αὐτῷ’ τὸ δὲ ἀπιστῆσαι διστάσαι ἐστὶ,
καὶ διαστῆναι, καὶ μερισθῆναι. ‹‹ Διά τοῦτο τάδε λι-
γει Κύριος (65)· Πᾶς υἱὸς ἀλλογενὴς, ἀπερίτμητος
καρδίᾳ, καὶ ἀπερίτμητός ἐστι σαρκί· τουτέστιν, ἀκά-
θαρτος σώματί τε καὶ πνεύματυ οὐκ εἰσελεύσεται
εἷς τὰ ἅγια ἀπὸ τῶν ἀλλογενῶν ἐν μὲσῳ οικου Ἰσ-
ραήλ, ἀλλ’ ἢ οἳ Λευῖται. Ἀλλογενεῖς » δὲ εἷ’ρηκεν τοὺς
μὴ πιστεῦσαι βουληθέντας, ἀλλ’ ἀπιστεῖν ἐθέλοντας,
Μόνοι τοίνυν οἱ καθαρῶς βιοῦντες ἱερεῖς ὅντως τοῦ
›ι‹ Ρ. 635 ED. POTTER, 537 ιιι). PARIS. (a) 1e:
ραν-τοῖοι τελέθοντες, ἐπιστρωφῶσι Δπόλησιις,
Ἀνθρώπων ὕϐριν τεκαὶ εὖνομίην ἐφορῶντες.
Et dii hospitibus similes peregrinis,
Omnifarii emsistentes, versantur per civitates,
Hominum fasque nefasque inspicientes.
(5?) Κορυφαῖος. P_lato in Theaeteto p. 127 : Λέγωο
(οι) δορυφαιος. nato ιιι ιηεωιειο p. ἰιι : Λε ωε
μεν δὴλέπεί σοί γε δοκεῖ, ,περὶ τῶν κορυφαίων. ιιᾙί-
camus igitur, quoniam tibi videtur,d'e his qui prin-
cmes sun . »
cmes sunt. ι)
12§§)53{;Z";W.io.. Respicit forte Matth. χιιι,
30;;945172101105 Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἶσι.
(59) Οἷος. Homeri versus est, ex Odyss. K,
SYLBURG.
YLBURG.
(60) Naupo_l.__BeSp_ici_t Matth. vni, 22: Ἀφες
τοῦς νεκροὺς Θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.
(animum αὐτὴν νεκ. γ. Jerem. xxxiii, Et:
ξζαξ πληρῶσαι, αὐτὴν, νεκρῶν’ τῶν ἀνθρώπων, νοῦς
ἐπάταξα ἔν ὀρὲῇ μου.. Latina: « Venientium ut di-
micent cum haldzels. et impleant eas cadaveribus
micent cum Chaldzeis, et impleant eas cadaveribus
hominum, quos percussi in’furore meo et in indi-
gnatione mea.» Quidam ex Hebrmo interpretantur:
‹‹ Dominus dixit ad domos Juda, qua: destructas
sunt; eo quod habitatores earum venerunt, ut di-
micarent cum Chaldaeismt implerent eas domos ca-
daveribus, et multis Judzeis caesis efficerent,ut im—
plerentur. » Quae vero paulo ante dixit, ‹‹ revera hic
solus prudens ›› Gr. εὉῖος πεπνυμένος, τοὶ δὲ σκιαὶ
ἀίσσουσιν, ad versum pertinent Odyss. Κ, de Tire-
sia vate, « cui uni Proserpina dicitur dedisse ut