PG 82, col. 1060
In inglese: The Ecclesiastical History of Theodoret 2.19
χῆς πονηρίαν. εἶπεν ἄν τις αὑτὸν ταῦτα μηχανᾶσθαι
τῖς τοῦ λαοῦ προμηθούμενον ὁμονοίας. Ἐπειδὴ 6‘:
δεινὰ πολλὰ ⁸⁷ κατὰ τῶν ἀληθείας ⁸³ ὲτεχνὰσατο
,ί συνηγόρων, καὶ τοὺς τῆς ἀσεόείας μετέχοντας πά-
σης ἠξίου κηδεμονίας, δῆλος ἦν κρύπτων τὴν λώϐην,
διά τε τοῦ πλήθους τὸ δέος καὶ διὰ τὰς Κωνστσντῐου
κατὰ τῶν ἀνόμοιον τὸν Υίὶν λέγειν τολμώντων
χαλεπὰς ἀπειλάς. Δεδήλωκε δὲ τὴν ἐκείνου γνώμην
τὰ πεπραγμένα. Ὅσοι μὲν γὰρ τοῖς ἀποστολικοῑς
εἴποντο δόγμασιν, οὐδὲ μιᾶς παρ’ ἐκείνου κηδεμο-ιίες
ἢ χειροτονίας ἁπήλαυσαν’ οἱ δὲ τῆς Ἀρείου μανίας
μετειληχότες, καὶ παρρησίας μετελάγχανον ὅτι μά-
Β λιστα πλείστης, καὶ τοῖς ἱερατικοῖς ἐγκατελέτοντο
τάγμασι. Κατ’ ἐκεῖνον τον καιρὸν καὶ Ἀέτιοςὸ
Εὖνομίου διδασκαλος, ὃς τὴν Ἀρείου βλασφημίαν
ταῖς ἐπινοίαις [107] ἐπηύξησε, τῷ τῶν διακὸιων
ἐγκατελὲγη χορῷ. ’Λλλὰ Φλαειανδς καὶ Διόδωρος, τῂν
μὲν ἀσκητικὴν ἀσπαζόμενοι πολιτείαν, aptior/(74; ξι
τῶν ἀποστολικῶν ὑπερμαχοῦντες ⁸⁸ δογμάτων, ἅντι-
κρνς τοῦ Λεοντίου διὴλεγξαν τὰς κατὰ τῆς εὐτε.
θείας ὲπιῦουλὰς, ἄνδρα φήσαντες, πονηροῖς μὲν
ἐπιτηδεύμασιν ἐντραφέντα, ὲκ δὲ τῆς δυσσεϐείας
περιφάνειαν κτήσασθαι μηχανώμενον, ἐπὶ λύμῃ τῆς
Ἐκκλησίας τοῦ τῆς διακονίας ὀνόματος ἠξιῶσθαι·
ἠπείλουν δὲ καὶ τῆς ὲκκλησιαστικῆς ἀποστήσεσθαι
κοινωνίας, καὶ τὴν ἑσπέραν καταλήψεσθαι, καὶ δῆλα
ποιήσειν τὰ τυρευόμενα. Ταῦτα δείσας Λεόντιος, τῆς
μὲν λειτουργίας ἔπαυσε τον Ἀέτιον, τῆς δὲ ἄλλης
αὑτὸν θεραπείας ἠξίου. Ἦ δὲ ἀξιάγαστος ξυνωρὶς
Φλαόιανδς καὶ Διόδωρος, ἱερατικῆς μὲν λειτουργίας
μηδέπω ⁸⁸ τετυχηκότες, τῷ δὲ λαῷ συντεταγμένοι,
νύκτωρ καὶ μεθ’ ἡμέραν είς τὶν ὑπὲρ τῆς εὐσεϐείας
ζῆλον διήγειρον ἅπαντας. Οὗτοι πρῶτοι, διχῆ διεὶίν-
τες τοὺς τῶν ψαλλόντων χοροὺς, ὲκ διαδοχῆς ᾄδειν ¹¹
τὴν Δαυῖτικὴν ἐδίδαξαν μελῳδίαν, Καὶ τοῦτο ὲν Ἀν-
τιοχείᾳ πρῶτον ἀρξάμενον, πάντοσε διέδραμε, καὶ
κατέλαϐε τῆς οἰκουμένης τὰ τέρματα. Οὗτοι τῶν
θείων τοὺς ἐραστὰς εἰς τοὺς τῶν μαρτύρων σηκοὺς
συναγείροντες “, πάννυχοι διετέλουν σὺν ἐκείνοις τὸν
Θεὸν ἀνυμνοῦντες. Ταῦτα δὲ ὁρῶν ὁ Λεόντιος,κωα
λύειν μὲν οὐκ ενόμιζεν ἀσφαλές· ἐώρα γὰρ τὸ πλῆ-
D οος εὖ μάλα περὶ τοὺς ἀρίστους ἐκείνους διακείμενον
ἄνδρας· ἐπιεικείᾳ δὲ τοὺς λόγους χρωννίις, ὲν ταῖς
ἐκκλησίαις ταύτην γίνεσθαι παρ’ αὐτῶν τὴν λειτουρ-
γίαν ἠξίου. Ol δὲ, καὶ λίαν ἀκριϐῶς τὴν suam
πονηρίαν εἰδότες, τὸ κελευόμενον ἔδρων, καὶ τοὺς
ἐραστὰς ⁵³ εἰς τὴν ἐκκλησίαν συνήθροιζον μάλα προ-
θύμως, ὑμνεῖν τὸν ἀγαθὸν ⁸⁸ Δεσπότην repugnari-v-
VARI/fi LECTIONES.
“‘Ita‘et Allatii Pinique codex‘cnrn Epiphanio, recte pro-
‘° οὐδέπω. Basili Gr.
" ἅγιον. Basll. Gr. et Steph.
τῖς τοῦ λαοῦ προμηθούμενον ὁμονοίας. Ἐπειδὴ 6‘:
δεινὰ πολλὰ ⁸⁷ κατὰ τῶν ἀληθείας ⁸³ ὲτεχνὰσατο
,ί συνηγόρων, καὶ τοὺς τῆς ἀσεόείας μετέχοντας πά-
σης ἠξίου κηδεμονίας, δῆλος ἦν κρύπτων τὴν λώϐην,
διά τε τοῦ πλήθους τὸ δέος καὶ διὰ τὰς Κωνστσντῐου
κατὰ τῶν ἀνόμοιον τὸν Υίὶν λέγειν τολμώντων
χαλεπὰς ἀπειλάς. Δεδήλωκε δὲ τὴν ἐκείνου γνώμην
τὰ πεπραγμένα. Ὅσοι μὲν γὰρ τοῖς ἀποστολικοῑς
εἴποντο δόγμασιν, οὐδὲ μιᾶς παρ’ ἐκείνου κηδεμο-ιίες
ἢ χειροτονίας ἁπήλαυσαν’ οἱ δὲ τῆς Ἀρείου μανίας
μετειληχότες, καὶ παρρησίας μετελάγχανον ὅτι μά-
Β λιστα πλείστης, καὶ τοῖς ἱερατικοῖς ἐγκατελέτοντο
τάγμασι. Κατ’ ἐκεῖνον τον καιρὸν καὶ Ἀέτιοςὸ
Εὖνομίου διδασκαλος, ὃς τὴν Ἀρείου βλασφημίαν
ταῖς ἐπινοίαις [107] ἐπηύξησε, τῷ τῶν διακὸιων
ἐγκατελὲγη χορῷ. ’Λλλὰ Φλαειανδς καὶ Διόδωρος, τῂν
μὲν ἀσκητικὴν ἀσπαζόμενοι πολιτείαν, aptior/(74; ξι
τῶν ἀποστολικῶν ὑπερμαχοῦντες ⁸⁸ δογμάτων, ἅντι-
κρνς τοῦ Λεοντίου διὴλεγξαν τὰς κατὰ τῆς εὐτε.
θείας ὲπιῦουλὰς, ἄνδρα φήσαντες, πονηροῖς μὲν
ἐπιτηδεύμασιν ἐντραφέντα, ὲκ δὲ τῆς δυσσεϐείας
περιφάνειαν κτήσασθαι μηχανώμενον, ἐπὶ λύμῃ τῆς
Ἐκκλησίας τοῦ τῆς διακονίας ὀνόματος ἠξιῶσθαι·
ἠπείλουν δὲ καὶ τῆς ὲκκλησιαστικῆς ἀποστήσεσθαι
κοινωνίας, καὶ τὴν ἑσπέραν καταλήψεσθαι, καὶ δῆλα
ποιήσειν τὰ τυρευόμενα. Ταῦτα δείσας Λεόντιος, τῆς
μὲν λειτουργίας ἔπαυσε τον Ἀέτιον, τῆς δὲ ἄλλης
αὑτὸν θεραπείας ἠξίου. Ἦ δὲ ἀξιάγαστος ξυνωρὶς
Φλαόιανδς καὶ Διόδωρος, ἱερατικῆς μὲν λειτουργίας
μηδέπω ⁸⁸ τετυχηκότες, τῷ δὲ λαῷ συντεταγμένοι,
νύκτωρ καὶ μεθ’ ἡμέραν είς τὶν ὑπὲρ τῆς εὐσεϐείας
ζῆλον διήγειρον ἅπαντας. Οὗτοι πρῶτοι, διχῆ διεὶίν-
τες τοὺς τῶν ψαλλόντων χοροὺς, ὲκ διαδοχῆς ᾄδειν ¹¹
τὴν Δαυῖτικὴν ἐδίδαξαν μελῳδίαν, Καὶ τοῦτο ὲν Ἀν-
τιοχείᾳ πρῶτον ἀρξάμενον, πάντοσε διέδραμε, καὶ
κατέλαϐε τῆς οἰκουμένης τὰ τέρματα. Οὗτοι τῶν
θείων τοὺς ἐραστὰς εἰς τοὺς τῶν μαρτύρων σηκοὺς
συναγείροντες “, πάννυχοι διετέλουν σὺν ἐκείνοις τὸν
Θεὸν ἀνυμνοῦντες. Ταῦτα δὲ ὁρῶν ὁ Λεόντιος,κωα
λύειν μὲν οὐκ ενόμιζεν ἀσφαλές· ἐώρα γὰρ τὸ πλῆ-
D οος εὖ μάλα περὶ τοὺς ἀρίστους ἐκείνους διακείμενον
ἄνδρας· ἐπιεικείᾳ δὲ τοὺς λόγους χρωννίις, ὲν ταῖς
ἐκκλησίαις ταύτην γίνεσθαι παρ’ αὐτῶν τὴν λειτουρ-
γίαν ἠξίου. Ol δὲ, καὶ λίαν ἀκριϐῶς τὴν suam
πονηρίαν εἰδότες, τὸ κελευόμενον ἔδρων, καὶ τοὺς
ἐραστὰς ⁵³ εἰς τὴν ἐκκλησίαν συνήθροιζον μάλα προ-
θύμως, ὑμνεῖν τὸν ἀγαθὸν ⁸⁸ Δεσπότην repugnari-v-
VARI/fi LECTIONES.
“‘Ita‘et Allatii Pinique codex‘cnrn Epiphanio, recte pro-
‘° οὐδέπω. Basili Gr.
" ἅγιον. Basll. Gr. et Steph.