PG 82, col. 1204
In inglese: The Ecclesiastical History of Theodoret 5.4
νον, ὕστερον δὲ τὴν νόσον δεξάμενον. '0 δὲ θεῖος Με-
λέτιος, Διόδωρον ἐκεῖνον, οὗ καὶ πρόσθεν ἐμνήσθην,
τὸν tv τῷ παγχαλέπῳ κλύδωνι ἀϐάπτιστον τδ τῆς
Ἐκκλησίας διασώσαντα σκάφος, Ταρσέων ⁸⁸ κατ-
έστησε ποιμένα, καὶ τὸ Κιλίκων αὑτῷ ἐνεχείρισεν
ἔθνος. ’Δπαμείας δὲ τὴν ἀρχιερατικὴν ἐπιμέλειαν
Ἰωάννῃ πεπίστευκεν, ὃς εἶχε μὲν καὶτοῦ γένους τὴν
περιφάνεια-ι, κατορθώμασι δὲ μᾶλλον οἰκείοις ἢ προς
γονικοῖς ὲλαμπρύνετο. Κατά ταύτὸν γὰρ αὑτὸν καὶ
λόγος ἐκόσμει καὶ βίος. Οὗτος ὲν τῷ τῆς ζάλης καιρῷ
τὸν τῶν ὁμοπίστων ἐκυϐέρνησε σύλλογον. συνεργὸν
δὲ εῐχε τὸν ἀξιέπαινον Στέφανον, ἀλλά καλ⁵ τοῦτον ὀ
Β θεῖος Μελέτιος εἰς ἑτέρους ἀγῶνας μετέστησε. M1-
θὼν γὰρ ὑπὸ τῆς Εὐδοξίου λώϐης διεφθάρθαι τὴν
Γερμανίκειαν [203], τοῦτον ἀπέστειλε ἰατρὸν ἀλεξί-
κακον · καὶ διὰ πάσης γὰρ ἦκτο παιδείας Ἐλληνι-
κῆς, καὶ τοῖς θείοις ὲνετέθραπτο δόγμασι. Καὶ τῆς
ἐλπίδος οὐκ ἐψεύσθη. Τῇ γὰρ πνευματικῇ χρώμενος
διδασκαλίᾳ μετέλαϐε τοὺς λύκους εἰς πρόϐατα. '0 δὲ
μέγας Εὐσέϐιος, ὲκ τῆς ὑπερορίας ἐπανελθὼν, Ἀκά-
κιον μὲν, οὗ πολὺ τὸ κλέος, ἐν Βεροίᾳ κεχειροτόνη-
κεν · ὲν Ἱεραπόλει δὲ Θεόδοτον ιδ’, οὗ τὴν ἀσκητι-
κὴν πολιτείαν μέχρι καὶ τήμερον ᾄδουσιν ἅπαντες.
Εὐσέϐιον δὲ Χαλκίδος ³⁷, Κύρου δὲ τῆς ἡμετέρας
Ἰσίδωρον· ἁξιαγὰστω δὲ ήστην ἄμφω, καὶ ζήλῳ θεὶῳ
κεκοσμημένα), Φασὶ δὲ αὐτὸν καὶ Εὑλόγιον ἐκεῖνον,
τὸν ὑπὲρ τῶν ἀποστολικῶν ἠγωνισμένον ⁸⁸ δογμάτων,
καί είς τὴν Ἀντινὼ μετά Πρωτογένους ἀπεσταλμέ-
νον, τῆς Ἐδέσης λ’ κεχειροτονηκέναι ποιμένα ⁸ Βάρ-
σης γὰρ 6 θεσπέσιος ἤδη τοῦ βίου τὸτέλος ἐδέδεκτο.
Εύλόγιος δὲ Προπογένην, τῶν ἀγώνων τὸν κοινωνὸν,
ταῖς Κάραις ⁹⁰ ἐπέστησεν, ἰατρὸν ἀλεξίκακον οὐκ εὖ
διακειμένῃ δωρησάμενος πόλει. '0 δὲ θεῖος Εὐσέϐιος
ἔσχατον ἐπίσκοπον Μάριν τῇ Δολιχῇ κεχειροτόνηκε-
πολιχνη ⁹¹ δὲ αὕτη σμικρὰ, καὶ τῆς Ἀρειανικῆς
νόσου κατ’ έκεῖνο τοῦ καιροῦ μετειλήφει. τοῦτον τὸν
Μάριν, ἀξιέπαινον ὂντα, καὶ πολλοῖς εἴδεσιν ἀρετῶν
ἠγλαϊσμένον ", ἑνιδρύσαι τοῖς ἱερατικοῖς ἐθελέσας
θώκοις ὁ μέγας Εὐσέϐιος, τὴν Δολιχὴν ’³ κατέλαϐεν.
Εἰσιὸντι δὲ αὑτῷ γυνὴ τις, τῆς ’Λρειανικῆς νόσω
ὲμπεπλησμένη, κέραμον ἄνωθεν ἐπαφῆκεν ἀπὺ τοῦ
στέγους, ὃς τήν τε κεφαλὴν συνέτριψε, καὶ μετ’ ὀλί-
γον είς τὸν ἀμείνω βίον παρέπεμψεν. '0 δὲ τελευ-
τῶν παρηγγύησεν ὅρκοις τοῦς παρόντας πεδήσας,
μηδὲ μίαν τὴν τοῦτο δράσασαν εἰσπρᾶξαι ποινήν.
Καὶ τὸν οἰκεῖον γὰρ ἐζήλου Δεσπότην, ὃς περὶ τῶν
ἐσταυρωκότων ἔφη · ι Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὺ γὰρ
οἴδασι τί ποιοῦσι· i καὶ τὸν ὁμόδουλον Στέφανον,
μετὰ τὰς πολλὰς τῶν λὶϐων νιφάδας βοήσαντι·
" ἀγλαϊσμενον. Bas. Crat.
λέτιος, Διόδωρον ἐκεῖνον, οὗ καὶ πρόσθεν ἐμνήσθην,
τὸν tv τῷ παγχαλέπῳ κλύδωνι ἀϐάπτιστον τδ τῆς
Ἐκκλησίας διασώσαντα σκάφος, Ταρσέων ⁸⁸ κατ-
έστησε ποιμένα, καὶ τὸ Κιλίκων αὑτῷ ἐνεχείρισεν
ἔθνος. ’Δπαμείας δὲ τὴν ἀρχιερατικὴν ἐπιμέλειαν
Ἰωάννῃ πεπίστευκεν, ὃς εἶχε μὲν καὶτοῦ γένους τὴν
περιφάνεια-ι, κατορθώμασι δὲ μᾶλλον οἰκείοις ἢ προς
γονικοῖς ὲλαμπρύνετο. Κατά ταύτὸν γὰρ αὑτὸν καὶ
λόγος ἐκόσμει καὶ βίος. Οὗτος ὲν τῷ τῆς ζάλης καιρῷ
τὸν τῶν ὁμοπίστων ἐκυϐέρνησε σύλλογον. συνεργὸν
δὲ εῐχε τὸν ἀξιέπαινον Στέφανον, ἀλλά καλ⁵ τοῦτον ὀ
Β θεῖος Μελέτιος εἰς ἑτέρους ἀγῶνας μετέστησε. M1-
θὼν γὰρ ὑπὸ τῆς Εὐδοξίου λώϐης διεφθάρθαι τὴν
Γερμανίκειαν [203], τοῦτον ἀπέστειλε ἰατρὸν ἀλεξί-
κακον · καὶ διὰ πάσης γὰρ ἦκτο παιδείας Ἐλληνι-
κῆς, καὶ τοῖς θείοις ὲνετέθραπτο δόγμασι. Καὶ τῆς
ἐλπίδος οὐκ ἐψεύσθη. Τῇ γὰρ πνευματικῇ χρώμενος
διδασκαλίᾳ μετέλαϐε τοὺς λύκους εἰς πρόϐατα. '0 δὲ
μέγας Εὐσέϐιος, ὲκ τῆς ὑπερορίας ἐπανελθὼν, Ἀκά-
κιον μὲν, οὗ πολὺ τὸ κλέος, ἐν Βεροίᾳ κεχειροτόνη-
κεν · ὲν Ἱεραπόλει δὲ Θεόδοτον ιδ’, οὗ τὴν ἀσκητι-
κὴν πολιτείαν μέχρι καὶ τήμερον ᾄδουσιν ἅπαντες.
Εὐσέϐιον δὲ Χαλκίδος ³⁷, Κύρου δὲ τῆς ἡμετέρας
Ἰσίδωρον· ἁξιαγὰστω δὲ ήστην ἄμφω, καὶ ζήλῳ θεὶῳ
κεκοσμημένα), Φασὶ δὲ αὐτὸν καὶ Εὑλόγιον ἐκεῖνον,
τὸν ὑπὲρ τῶν ἀποστολικῶν ἠγωνισμένον ⁸⁸ δογμάτων,
καί είς τὴν Ἀντινὼ μετά Πρωτογένους ἀπεσταλμέ-
νον, τῆς Ἐδέσης λ’ κεχειροτονηκέναι ποιμένα ⁸ Βάρ-
σης γὰρ 6 θεσπέσιος ἤδη τοῦ βίου τὸτέλος ἐδέδεκτο.
Εύλόγιος δὲ Προπογένην, τῶν ἀγώνων τὸν κοινωνὸν,
ταῖς Κάραις ⁹⁰ ἐπέστησεν, ἰατρὸν ἀλεξίκακον οὐκ εὖ
διακειμένῃ δωρησάμενος πόλει. '0 δὲ θεῖος Εὐσέϐιος
ἔσχατον ἐπίσκοπον Μάριν τῇ Δολιχῇ κεχειροτόνηκε-
πολιχνη ⁹¹ δὲ αὕτη σμικρὰ, καὶ τῆς Ἀρειανικῆς
νόσου κατ’ έκεῖνο τοῦ καιροῦ μετειλήφει. τοῦτον τὸν
Μάριν, ἀξιέπαινον ὂντα, καὶ πολλοῖς εἴδεσιν ἀρετῶν
ἠγλαϊσμένον ", ἑνιδρύσαι τοῖς ἱερατικοῖς ἐθελέσας
θώκοις ὁ μέγας Εὐσέϐιος, τὴν Δολιχὴν ’³ κατέλαϐεν.
Εἰσιὸντι δὲ αὑτῷ γυνὴ τις, τῆς ’Λρειανικῆς νόσω
ὲμπεπλησμένη, κέραμον ἄνωθεν ἐπαφῆκεν ἀπὺ τοῦ
στέγους, ὃς τήν τε κεφαλὴν συνέτριψε, καὶ μετ’ ὀλί-
γον είς τὸν ἀμείνω βίον παρέπεμψεν. '0 δὲ τελευ-
τῶν παρηγγύησεν ὅρκοις τοῦς παρόντας πεδήσας,
μηδὲ μίαν τὴν τοῦτο δράσασαν εἰσπρᾶξαι ποινήν.
Καὶ τὸν οἰκεῖον γὰρ ἐζήλου Δεσπότην, ὃς περὶ τῶν
ἐσταυρωκότων ἔφη · ι Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὺ γὰρ
οἴδασι τί ποιοῦσι· i καὶ τὸν ὁμόδουλον Στέφανον,
μετὰ τὰς πολλὰς τῶν λὶϐων νιφάδας βοήσαντι·
" ἀγλαϊσμενον. Bas. Crat.