PG 82, col. 1304
δὲ διελθόντος ὁμὲν μέγας ἐκεῖνος καὶ θαυμάσιος
βασιλεὺς μετὰ τῶν τῆς εὐσεϐείας στεφάνων ὕπ-
εξῄει τὸν βίον · οἱ δὲ ἐκείνου παῖδες τῆς οἰκουμένης
τὴν ἡγεμονίαν ἐκληρονόμουν. Τότε ὁ Περσῶν βασι-
λεὺς, Σαπώρης δνομα τούτῳ ἦν, καταφρονήσας τῶν
παίδων, ὡς οὐ τὰ αὐτὰ τῷ πατρὶ δυναμένων, s1:-
εστράτευσε τῇ Νισίὃει, παμπόλλην μὲν ἂγων ἵππον,
παμπόλλην δὲ πεζὴν στρατιάν · εἶχε δὲ καὶ ἐλέφαν-
τας ὅτι πλείστους. Καὶ διελὼν ὠςεὶς πολιορκίαν τὴν
στρατιὰν, περιεκάοισε κύκλῳ, καὶ μηχανήματα ἵστη,
καὶ τύρσεις ἀνῳκοδόμει, καὶ σταυρώματα καταπηο
γνὺς, καὶ τὰ μέσα τούτων φορμηδδν περιφράττων τοίς
κλάδοις, ἐκέλευε προσχοῦν τοῖς στρατιώταις, καὶ
πύργους ἀντεγείρειν τοῖς πύργοις. Εἶτα ἐκεῖ τοὺς
τοξότας ἀναὸιὸάζων, καὶ ἀφιέναι κατὰ τῶν ἐπὶ τοῦ
τείχους ἑστηκότων τὰ βέλη κελεύων, ἄλλοις κάτωθεν
ὑπορύττειν τὸ τεῖχος ἐκέλευεν. Ὧς δὲ ἄπρακτα
πάντα ἐγίνετο, τῇ τοῦ θεσπεσίου ἀνδρὸς διαλυόμενα
προσευχῇ , τέλος τοῦ παραρρέοντος ποτα.μοῦ τδ
ῥεῦμα τῇ πολυχειρίᾳ κωλύσας, καὶ τῇ ἁποτειχίσει
κεκωλυμένον τοῦ ποταμοῦ ὅτι πλεῖστον συναθροίσας,
ἐπαφῆκεν ἁθρόον κατὰ τοῦ τείχους, οἶόν τινι μηχα·
νήματι τούτῳ σφοδροτάτῳ χρησάμενος. Τὸ δὲ οὐκ
ἤνεγκε τὴν τοῦ ὕδατος ἐμϐολήν υ ἀλλὰ τῇ ῥύμῃ κατα-
σεισθεὶς, ἄρδην ἅπαν τὸ κατ’ ἐκεῖνο μέρος κατέπε-
σεν. Οἱ δὲ μέγα ὲῦὀων, ὡς εὐαλώτου γενομένου τοῦ
ἄστεος. Τὸ γὰρ μέγα τεῖχος τῶν ἐνοικούντων ἠγνό-
³ ουν· mmmam δὲ ὅμως τὴν προσόολὴν, ἄϐατον
ὁρῶντες ὑπὸ τῶν ὑδάτων γενομένην τὴν πόλιν.
ΙΙόρρω τοίνυν ὑποχωρήσαντες, ὡς τοῦ πόνου σφίσι
λωφήσαντος, αὐτοὶ τε διανεπαύοντο, καλ⁴ τοὺς ἵππους
ἐθεράπευον. Οἱ δὲ τὴν πόλιν οἰκοῦντες εἰς ἱκετείας
σφοδροτέρας ἐτρέποντο, πρεσϐευτὴν ἔχοντες τὸν μέ-
γαν Ἱακωὸον · οἱ δὲ ὲν ἡλικίᾳ πάντες ἀνῳκοδόμουν
σπουδῇ, οὔτε κάλλους οὔτε ἁρμονίας ἐπιμελούμενοι ·
ἀλλὰ πρὸς τὸ τυχὸν ἃπαντα συντιθέντες, καὶ λίθους.
καὶ πλίνθους, καὶ ὂ τι ἄν τις ἐκόμιζε· καὶ⁴ ὲν μιᾷ
νυκτὶ προειῦη τὸέργον, καὶ τοσοῦτον ἔλαϐεν ὕψος,
ὅσον ἀπόχρη διακωλῦσαι καὶ τῶν ἵππων τὸν δρόμον,
καὶ τῶν ἀνδρῶν τὴν ἄνευ κλιμάκων ἐπίϐασιν. Τότε
πάντες ἱκετεύουσι τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον φανῆναι
ἐπὶ τοῦ τείχους, καὶ ἀραῖς κατατοξεῦσαι τοὺς πολε· “
μὶους. '0 δὲ πεισθεὶς ἀνῄει, καὶ τὰς πολλὰς αὐτῶν
Θεασάμενος μυριάδας, σκνιφῶν αὐτοῖς καὶ κωνώπων
ἑπιπέμψαινέφος ἱκέτευσε τὸν θεόν. Καὶ ὁ μὲν ἔλεγεν,
ό δὲ ἔπεμπε, Μωῡσῇ παραπλησίως πειθόμεκος θ καὶ
οἳ τε ἄνδρες τοῖς Θείοις κατετιτρώσκοντο βέλεσιν·
οἵ τε ἵπποι καὶ οἱ ἐλέφαντες τὰ δεσμὰ διαρρήξαντες
ὲδραπέτευον τῇδε κάκεῖσε σκεδαννύμενοι, καὶ φέρειν
ὲκείνας οὐ δυνὰμενοι τὰς ἁκέδας. Θεασάμενος τοίνυν
ὀ δυσσεϐὴς βασιλεὺς τὰ μηχανήματα πάντα δνησιν
οὐδεμίαν παρεσχηκότα, καὶ τοῦ ποταμοῦ τὴν τερος-
6ολὴν ἀνόνητον γεγενημένην · τί) γὰρ xci-.413;st
ἀνῳκοδὸμητο τεῖχος· καὶ τὴν στρατιὰν πᾶσαν, καὶ
τοῖς πόνοις ταλαιπωρουμένην,κα“ι ὑπαίθριον κακο-
ττεεηοῦταν, 7.7.". ὑπὸ τῆς θεηλάτου ἐλαυνομένην πλη-
βασιλεὺς μετὰ τῶν τῆς εὐσεϐείας στεφάνων ὕπ-
εξῄει τὸν βίον · οἱ δὲ ἐκείνου παῖδες τῆς οἰκουμένης
τὴν ἡγεμονίαν ἐκληρονόμουν. Τότε ὁ Περσῶν βασι-
λεὺς, Σαπώρης δνομα τούτῳ ἦν, καταφρονήσας τῶν
παίδων, ὡς οὐ τὰ αὐτὰ τῷ πατρὶ δυναμένων, s1:-
εστράτευσε τῇ Νισίὃει, παμπόλλην μὲν ἂγων ἵππον,
παμπόλλην δὲ πεζὴν στρατιάν · εἶχε δὲ καὶ ἐλέφαν-
τας ὅτι πλείστους. Καὶ διελὼν ὠςεὶς πολιορκίαν τὴν
στρατιὰν, περιεκάοισε κύκλῳ, καὶ μηχανήματα ἵστη,
καὶ τύρσεις ἀνῳκοδόμει, καὶ σταυρώματα καταπηο
γνὺς, καὶ τὰ μέσα τούτων φορμηδδν περιφράττων τοίς
κλάδοις, ἐκέλευε προσχοῦν τοῖς στρατιώταις, καὶ
πύργους ἀντεγείρειν τοῖς πύργοις. Εἶτα ἐκεῖ τοὺς
τοξότας ἀναὸιὸάζων, καὶ ἀφιέναι κατὰ τῶν ἐπὶ τοῦ
τείχους ἑστηκότων τὰ βέλη κελεύων, ἄλλοις κάτωθεν
ὑπορύττειν τὸ τεῖχος ἐκέλευεν. Ὧς δὲ ἄπρακτα
πάντα ἐγίνετο, τῇ τοῦ θεσπεσίου ἀνδρὸς διαλυόμενα
προσευχῇ , τέλος τοῦ παραρρέοντος ποτα.μοῦ τδ
ῥεῦμα τῇ πολυχειρίᾳ κωλύσας, καὶ τῇ ἁποτειχίσει
κεκωλυμένον τοῦ ποταμοῦ ὅτι πλεῖστον συναθροίσας,
ἐπαφῆκεν ἁθρόον κατὰ τοῦ τείχους, οἶόν τινι μηχα·
νήματι τούτῳ σφοδροτάτῳ χρησάμενος. Τὸ δὲ οὐκ
ἤνεγκε τὴν τοῦ ὕδατος ἐμϐολήν υ ἀλλὰ τῇ ῥύμῃ κατα-
σεισθεὶς, ἄρδην ἅπαν τὸ κατ’ ἐκεῖνο μέρος κατέπε-
σεν. Οἱ δὲ μέγα ὲῦὀων, ὡς εὐαλώτου γενομένου τοῦ
ἄστεος. Τὸ γὰρ μέγα τεῖχος τῶν ἐνοικούντων ἠγνό-
³ ουν· mmmam δὲ ὅμως τὴν προσόολὴν, ἄϐατον
ὁρῶντες ὑπὸ τῶν ὑδάτων γενομένην τὴν πόλιν.
ΙΙόρρω τοίνυν ὑποχωρήσαντες, ὡς τοῦ πόνου σφίσι
λωφήσαντος, αὐτοὶ τε διανεπαύοντο, καλ⁴ τοὺς ἵππους
ἐθεράπευον. Οἱ δὲ τὴν πόλιν οἰκοῦντες εἰς ἱκετείας
σφοδροτέρας ἐτρέποντο, πρεσϐευτὴν ἔχοντες τὸν μέ-
γαν Ἱακωὸον · οἱ δὲ ὲν ἡλικίᾳ πάντες ἀνῳκοδόμουν
σπουδῇ, οὔτε κάλλους οὔτε ἁρμονίας ἐπιμελούμενοι ·
ἀλλὰ πρὸς τὸ τυχὸν ἃπαντα συντιθέντες, καὶ λίθους.
καὶ πλίνθους, καὶ ὂ τι ἄν τις ἐκόμιζε· καὶ⁴ ὲν μιᾷ
νυκτὶ προειῦη τὸέργον, καὶ τοσοῦτον ἔλαϐεν ὕψος,
ὅσον ἀπόχρη διακωλῦσαι καὶ τῶν ἵππων τὸν δρόμον,
καὶ τῶν ἀνδρῶν τὴν ἄνευ κλιμάκων ἐπίϐασιν. Τότε
πάντες ἱκετεύουσι τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον φανῆναι
ἐπὶ τοῦ τείχους, καὶ ἀραῖς κατατοξεῦσαι τοὺς πολε· “
μὶους. '0 δὲ πεισθεὶς ἀνῄει, καὶ τὰς πολλὰς αὐτῶν
Θεασάμενος μυριάδας, σκνιφῶν αὐτοῖς καὶ κωνώπων
ἑπιπέμψαινέφος ἱκέτευσε τὸν θεόν. Καὶ ὁ μὲν ἔλεγεν,
ό δὲ ἔπεμπε, Μωῡσῇ παραπλησίως πειθόμεκος θ καὶ
οἳ τε ἄνδρες τοῖς Θείοις κατετιτρώσκοντο βέλεσιν·
οἵ τε ἵπποι καὶ οἱ ἐλέφαντες τὰ δεσμὰ διαρρήξαντες
ὲδραπέτευον τῇδε κάκεῖσε σκεδαννύμενοι, καὶ φέρειν
ὲκείνας οὐ δυνὰμενοι τὰς ἁκέδας. Θεασάμενος τοίνυν
ὀ δυσσεϐὴς βασιλεὺς τὰ μηχανήματα πάντα δνησιν
οὐδεμίαν παρεσχηκότα, καὶ τοῦ ποταμοῦ τὴν τερος-
6ολὴν ἀνόνητον γεγενημένην · τί) γὰρ xci-.413;st
ἀνῳκοδὸμητο τεῖχος· καὶ τὴν στρατιὰν πᾶσαν, καὶ
τοῖς πόνοις ταλαιπωρουμένην,κα“ι ὑπαίθριον κακο-
ττεεηοῦταν, 7.7.". ὑπὸ τῆς θεηλάτου ἐλαυνομένην πλη-