PG 83, col. 350
cœlum, et qui ex his nati sunt aliud rursus, et us-
que ad trecentesimum sexagesimum quintum du-
rasse hunc defiuxum cœlorumque fabricationem.
Cltimum autem cœlum, quod a nnobis cernitur, in-
habitantes angelos mundum condidisse, terræque
dominium partitos esse: unum porro s292 Judæo-
rum administrationem sortitum esse, et hunc aliis
imperare. Huic, cum genti suæ subjicere omnes alias
vellet, principesaliosrestitisse.Ingenitum vero, cum
hæc videret, primogenitam Mentem suam misisse,
quam Christum quoque appellavit, ut eos servaret
quicredere vellent. Huncautem minime passum esse
ait, sed Simonem Cyrenæum passionem sustinuisse,
cum Christus esse putaretur: Christum vero eminus
spectantem Judæorum insaniam derisisse, tum
deinde ad eum qui miserat recessisse. Credere au-
tem oportere dicebat, non in crucifixum, sed in
eum qui visus erat crucillgi. Sic enim, inquit, fieri
posse, ut a mundi conditorum potestate liberentur.
Negavit hic etiam carnis resurrectionem, et pro-
phetias quoque ab angelis factas esse dixit, legen
vero latam a principe Judæorum.Immolatis secure
vesci præcepit, vetitasque actiones nullo discrimine
peragere.Iidem, sicut Menandri et Simonis disci-
puii, incantationibus et præstigiis, omnisque gene-
ris imposturis utuntur. Angelorumque nomina
comminiscentes, alio? primum cœlum habere di-
xerunt, alios secundum, atque ita deinceps usque
ad quintum et sexagesimum supra trecentos. Ser-
vatorem autem et Dominum Caulacau vocant. Hæc
porro ineffabilia esse dicunt, nec ab omnibus, sed
ab uno ex millenis 291 capi aut comprebendὶ
posse, principem autem illorum esse Abrasax,quia
nominis supputatio trecentorum sexaginta quinquΔ
clorum numerum designat. Habnit etiam pro-
phetas suos Basilides, Darcabam ʼet Darco;h, et
alios quosdam æque barbaros. Sed et alias his te-
triores fabulas finxit, quas ne lectores offenderem
non adjeci. Isidorus quoque, filius Basilidis, fabu-
losa patris dicta cum aliquo additamento confir-
mavit. Contra hos autem decertant Agrippas co-
gnomento Castor, et lrenæus, et Clemens Stroma-
teus, et Origenes, pro veritate dimicantes.
τοῦ πατρὸς μυθολογίαν ἐκράτυνε. Καταγωνίζοοται
ὲ τοότους, Ἀγρίππας, ὁ καὶ Κάσπωρ ἐπίκλην (4β), καὶ Εἰρηναῖος, καὶ Κλήμης (47) ὁ Στρωματεὺς.
V, - De Carpocrate et Epiphane.
Ὁ δὲ Καρποκράτης, Ἀλεξανδρεὺς ὡν τὸ γένος, Carpocrates autem, genere Mexandrinus, ab an-
gelis quidem dicebat et ipse conditas esse crcaturasτ
ἀπὸ μυρίων.
(44) Ἀβρασ. Ita quoque Epiphanius. Alii cum
lrenæo scribunt Ἀβράξας. De figuris, quibus in
gemmis Basilidianorum elingi soleat, vid. Chilla-
tii Diatribe, et Montf. Palæogr. Gr. p. 176 seqq.
(45) καὶ Ἰσίδ. Nova sectio ab his verbis incipt
in edit. Rom. præmisso titulo Περὶ Ἰσιδώρου.
(46) Ἀγρ. ὁ καὶ Κάστ. ἐπίκλ. Bunc etiam laudat.
Eusebius, His. I. Iv, c. 7
(47) Κλήμ. Ediι. Rom. Κλήμηνς.-
(4) Καὶ Ἐπιφ. Adjungere visum cst. Vid.
p. e81.
que ad trecentesimum sexagesimum quintum du-
rasse hunc defiuxum cœlorumque fabricationem.
Cltimum autem cœlum, quod a nnobis cernitur, in-
habitantes angelos mundum condidisse, terræque
dominium partitos esse: unum porro s292 Judæo-
rum administrationem sortitum esse, et hunc aliis
imperare. Huic, cum genti suæ subjicere omnes alias
vellet, principesaliosrestitisse.Ingenitum vero, cum
hæc videret, primogenitam Mentem suam misisse,
quam Christum quoque appellavit, ut eos servaret
quicredere vellent. Huncautem minime passum esse
ait, sed Simonem Cyrenæum passionem sustinuisse,
cum Christus esse putaretur: Christum vero eminus
spectantem Judæorum insaniam derisisse, tum
deinde ad eum qui miserat recessisse. Credere au-
tem oportere dicebat, non in crucifixum, sed in
eum qui visus erat crucillgi. Sic enim, inquit, fieri
posse, ut a mundi conditorum potestate liberentur.
Negavit hic etiam carnis resurrectionem, et pro-
phetias quoque ab angelis factas esse dixit, legen
vero latam a principe Judæorum.Immolatis secure
vesci præcepit, vetitasque actiones nullo discrimine
peragere.Iidem, sicut Menandri et Simonis disci-
puii, incantationibus et præstigiis, omnisque gene-
ris imposturis utuntur. Angelorumque nomina
comminiscentes, alio? primum cœlum habere di-
xerunt, alios secundum, atque ita deinceps usque
ad quintum et sexagesimum supra trecentos. Ser-
vatorem autem et Dominum Caulacau vocant. Hæc
porro ineffabilia esse dicunt, nec ab omnibus, sed
ab uno ex millenis 291 capi aut comprebendὶ
posse, principem autem illorum esse Abrasax,quia
nominis supputatio trecentorum sexaginta quinquΔ
clorum numerum designat. Habnit etiam pro-
phetas suos Basilides, Darcabam ʼet Darco;h, et
alios quosdam æque barbaros. Sed et alias his te-
triores fabulas finxit, quas ne lectores offenderem
non adjeci. Isidorus quoque, filius Basilidis, fabu-
losa patris dicta cum aliquo additamento confir-
mavit. Contra hos autem decertant Agrippas co-
gnomento Castor, et lrenæus, et Clemens Stroma-
teus, et Origenes, pro veritate dimicantes.
τοῦ πατρὸς μυθολογίαν ἐκράτυνε. Καταγωνίζοοται
ὲ τοότους, Ἀγρίππας, ὁ καὶ Κάσπωρ ἐπίκλην (4β), καὶ Εἰρηναῖος, καὶ Κλήμης (47) ὁ Στρωματεὺς.
V, - De Carpocrate et Epiphane.
Ὁ δὲ Καρποκράτης, Ἀλεξανδρεὺς ὡν τὸ γένος, Carpocrates autem, genere Mexandrinus, ab an-
gelis quidem dicebat et ipse conditas esse crcaturasτ
ἀπὸ μυρίων.
(44) Ἀβρασ. Ita quoque Epiphanius. Alii cum
lrenæo scribunt Ἀβράξας. De figuris, quibus in
gemmis Basilidianorum elingi soleat, vid. Chilla-
tii Diatribe, et Montf. Palæogr. Gr. p. 176 seqq.
(45) καὶ Ἰσίδ. Nova sectio ab his verbis incipt
in edit. Rom. præmisso titulo Περὶ Ἰσιδώρου.
(46) Ἀγρ. ὁ καὶ Κάστ. ἐπίκλ. Bunc etiam laudat.
Eusebius, His. I. Iv, c. 7
(47) Κλήμ. Ediι. Rom. Κλήμηνς.-
(4) Καὶ Ἐπιφ. Adjungere visum cst. Vid.
p. e81.