PG 85, col. 842
Namque invicta Dei virtus est cuncta regentis.
Tunc Cyprianus ait. Nostra: quoque noscere menti
ι
Sorte datum, quod magna Dei sit firmaque virtus.
Ipse etenim exacta venerandam nocte puellam
Pluribus impetii monstris, si forte doloso
Magnanimam illius captarent compede mentem.
Sed precibus, validoque crucis signo omnia vicit
Virgo potens animi. Nunc me tueare misertus ,
Et veniam oranti tribuens, hos accipe libros,
Optime terrigenum, queis tot mala perditus egi,
Β Atque meam miserans animam, da protinus igni.
Credidit, et libros capiens exussit ad unum
Antistes, tum fausta precaris , illumque frequenter
Templa Dei properare monens, placido ore remisit.
Tune proprias gressus referens Cyprianus ad aedes
Vanaque contrivit divum simulacra, suumque
Tota nocte gravi feriit sub verbere corpus,
litae fatus: Christi ante oculos quo denique pacto
Tot scelerum reus accedam, nostroque Tonantis
Ore canam laudes, reliquis quo damna paravi,
Et tantum Stygias pestes in vota vocavi?
Hinc cinerem spargit, veniamque a Numine poscit
Stratus humi tacitusque, timet nam tollere vocem.
Candida jamque aderat rOseis Aurora lacertis,
Magna resurgentis referens solemnia Christi,
Cum magni simul ipse Dei novus asseela venit
In sacrum coetum, doctusque ita voce precatus:
Si, Deus omnipotens, mereor tuus esse minister,
Da, precor, ex sacris libris tua templa petentem
Accipere auguriis oracula plena secundis.
Ast ubi prima sacri ventum est ad limina templi,
lsacides ait: Omnipotens, me respice, neu tne
Destituas, latitansque tuo procul ore repellas.
Tum magnus, sacroque amatus numine vates
Oseas : Agedum, servus jam non erit, inquit.
Atqueiterum David: Mea lumina matutinum
Praavenere jubar, quo noctis Opaca fugantur,
Ut divina sequar tempus tua dicta per omne.
Β Ast alibi Esaias, Animum non auferat, inquit,
Formido, mi nale, tuum, et quem diligo Jacob ,
Finitimisque ducem selegi ex omnibus unum.
Divinus sic Paulus ait : Nos ipse prioris
Rex Christus solvit maledicto legis acerbo.
Rursus et ipse Dei interpres, citharmqne peritus
COncinit lsacides : Eterui robora Regis
Quis canat, atque aures hominum quis cuncta re-
[gentis
Carminibus repleat? Tum post recitata supremi
Carmina sacra Dei, nec non de more peractos
Presbyteri monitus, vox est audita virorum:
Nondum perfecti divino abscedite templo.
Ast humilis Cyprianus adhuc cum scanma teneret
27
Tunc Cyprianus ait. Nostra: quoque noscere menti
ι
Sorte datum, quod magna Dei sit firmaque virtus.
Ipse etenim exacta venerandam nocte puellam
Pluribus impetii monstris, si forte doloso
Magnanimam illius captarent compede mentem.
Sed precibus, validoque crucis signo omnia vicit
Virgo potens animi. Nunc me tueare misertus ,
Et veniam oranti tribuens, hos accipe libros,
Optime terrigenum, queis tot mala perditus egi,
Β Atque meam miserans animam, da protinus igni.
Credidit, et libros capiens exussit ad unum
Antistes, tum fausta precaris , illumque frequenter
Templa Dei properare monens, placido ore remisit.
Tune proprias gressus referens Cyprianus ad aedes
Vanaque contrivit divum simulacra, suumque
Tota nocte gravi feriit sub verbere corpus,
litae fatus: Christi ante oculos quo denique pacto
Tot scelerum reus accedam, nostroque Tonantis
Ore canam laudes, reliquis quo damna paravi,
Et tantum Stygias pestes in vota vocavi?
Hinc cinerem spargit, veniamque a Numine poscit
Stratus humi tacitusque, timet nam tollere vocem.
Candida jamque aderat rOseis Aurora lacertis,
Magna resurgentis referens solemnia Christi,
Cum magni simul ipse Dei novus asseela venit
In sacrum coetum, doctusque ita voce precatus:
Si, Deus omnipotens, mereor tuus esse minister,
Da, precor, ex sacris libris tua templa petentem
Accipere auguriis oracula plena secundis.
Ast ubi prima sacri ventum est ad limina templi,
lsacides ait: Omnipotens, me respice, neu tne
Destituas, latitansque tuo procul ore repellas.
Tum magnus, sacroque amatus numine vates
Oseas : Agedum, servus jam non erit, inquit.
Atqueiterum David: Mea lumina matutinum
Praavenere jubar, quo noctis Opaca fugantur,
Ut divina sequar tempus tua dicta per omne.
Β Ast alibi Esaias, Animum non auferat, inquit,
Formido, mi nale, tuum, et quem diligo Jacob ,
Finitimisque ducem selegi ex omnibus unum.
Divinus sic Paulus ait : Nos ipse prioris
Rex Christus solvit maledicto legis acerbo.
Rursus et ipse Dei interpres, citharmqne peritus
COncinit lsacides : Eterui robora Regis
Quis canat, atque aures hominum quis cuncta re-
[gentis
Carminibus repleat? Tum post recitata supremi
Carmina sacra Dei, nec non de more peractos
Presbyteri monitus, vox est audita virorum:
Nondum perfecti divino abscedite templo.
Ast humilis Cyprianus adhuc cum scanma teneret
27