PG 86, col. 2449
ν μνος ό τῆς ’Δντιοχέωνο ἐφ’ ᾧ τί λοιπον γέγονεν (M),
οὐκ ἔστιν εὑρεῖν. Καὶ οὕτω μὲν τὸ ἐν Ἐφέσῳ δεύ-
τερον διελύθη συνέδριον.
ΚΕΦᾹΛ. 1Λ¹.
Ἀπολογίᾳ τοῦ συγγραφέως ὑπὲρ τῶν ἐν ἡμῖν
διαφορῶν, καὶ κατάγελως τῶν Ἑλληνικῶν
ῦθλων. η
Μή μοι δέ τις τῶν εἰδωλομανοῦντων ὲπιγελάσῃ,
ὡς τῶν δευτέρων τοὺς προτέρους καθαιρούντων, καὶ
προσεφευρισκόντων ἁεε τι τῇ πίστει καινότερον.
Ἡμεῖς μὲν γὰρ τὴν ἄφραστον καὶ ἀνεξιχνίαστον
τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν ἐρευνῶντες, καὶ ἐς τὰ μά-
λιστα σεμνύνειν καὶ ἐξαίρειν βουλόμενοι, ἢ τῇδε, ἦ
ἐκεῖσε τρεπόμεθα. Καὶ οὐδεὶς ἀδυνατῶν ¹⁸ τῶν αἱρέ-
σεις παρὰ Χριστιανοῖς ὲξευρηκότων, πρωτοτρπως
βλασφημεῖν ἠθέλησεν, ἢ ἀτιμάσαι τὸ Θεῖον βουλό-
μενος ὲξωλίσθησεν · ἀλλὰ μᾶλλον ὑπολαμϐάνων
κρεῖσσον τοῦ φθάσαντος λέγειν εἰ τόδε πρεσϐεύσειε.
Καὶ τὰ μὲν συνεκτικὰ καὶ κύρια (45) πᾶσι κοινῶς
ὡμολόγηται. Τριὰς γὰρ ἡμῖν τὸ προσκυνούμενον,
καὶ μονὰς τὰ δοξολογοῦμενα ° ὅ τε πρὸ αἰώνων γεν-
νηθεὶς Θεὸς Λόγος, σαρκούμενος δευτέρᾳ γεννήσει
φειδοῖ τοῦ πλάσματος. Εἰ δὲ περὶ ἕτερα ᾅττα κεκαι-
νούργηται. γεγόνασι καὶ⁵ ταῦτα τοῦ Σωτῆρος ἐνδόντος
Θεοῦ τῷ αὖτεξουσίῳ καὶ περὶτούτων, ἵνα μᾶλλον
ἡ ἁγία καθολικὴ καὶ⁵ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἐνθένδε
κάκεῖθεν πρὸς τὸ δέον τε καὶ εὐσεϐὲς αἰχμαλωτίσῃ
τὰ λεγόμενα, καὶ πρὸς μίαν ἁπεξεσμένην καὶ εῦ-
θεῖαν ὁδὸν ὑπαντήσῃ. Διὸ καὶ τῷ Ἀποστόλῳνεῦ μάλα
σαφῶς εῐρηται ο ι Δεῖ δὲ καὶ αἱρέσεις ὲν ὑμῖν εἶναι,
ῖναμ οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται. ι Καὶ θαυμάσαι
κᾶν τούτῳ ἐστι τὴν ἄρρητον τοῦ Θεοῦ σοφίαν , τοῦ
καὶ πρὸς τὸν θεσπέσιον Παῦλον εἰρηκότος ⁸ ι Ἦ γὰρ
δύναμίς μου ὲν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. ι Ἐξ ὧν γὰρ
τῆς ἐκκλησίας ἀπερῤάγη τὰ μέλη, ἐκ τούτων τὰ
³ Ι Cor. XI, 19.
⁸⁸ C. C. οὐδεὶς οὐδ’ αὐτῶν.
με) ξωφρονζου χάριν τὴν Κωνσταντιιςαίων. D
In hujus loeiversionefmirum est quantopere aberra-
rint interpretes. Nam Langus quidem interpres
Nicephori ita vertit : Decrevit huic synodus quoque
de Sophronia quredam, qui tum Constantinopolim
visenda: ejus gratia venerat. Christophorsonus vero
sic interpretatur : Nonnulla ibidem acta fuere
contra Sophronium episcopum ConstantinOpolitanum.
Sed Constantiniensein dicere debuerat. Erat enim
Sophronius episcopus Constantium, ut patet ex sy-
nodo Antioch'ena sub Domno , quae intexta est iac-
tioni xw, synodi Chalcedonensis. Interfuit idem
SOphronius postea Chalcedonensi synodo ut legitur
Intactis ejusdem concilii. Est autem Constantina
urbs Phoenices. [Ad hunc Sophronium episcopum
Constantina: scripta est epistola Theodoriti,_55.]
⁶ Istam actionem concilii Chalcedonensis ut com-
mentitiam rejicit Quesncllus, dissert. 9,in Opera
Leonis : c contra, eam ut. germinam defendit Baln-
zius. l’r:efat. in Cuncil. Chalccd. n. 5:2, ctc. lpsc
οὐκ ἔστιν εὑρεῖν. Καὶ οὕτω μὲν τὸ ἐν Ἐφέσῳ δεύ-
τερον διελύθη συνέδριον.
ΚΕΦᾹΛ. 1Λ¹.
Ἀπολογίᾳ τοῦ συγγραφέως ὑπὲρ τῶν ἐν ἡμῖν
διαφορῶν, καὶ κατάγελως τῶν Ἑλληνικῶν
ῦθλων. η
Μή μοι δέ τις τῶν εἰδωλομανοῦντων ὲπιγελάσῃ,
ὡς τῶν δευτέρων τοὺς προτέρους καθαιρούντων, καὶ
προσεφευρισκόντων ἁεε τι τῇ πίστει καινότερον.
Ἡμεῖς μὲν γὰρ τὴν ἄφραστον καὶ ἀνεξιχνίαστον
τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν ἐρευνῶντες, καὶ ἐς τὰ μά-
λιστα σεμνύνειν καὶ ἐξαίρειν βουλόμενοι, ἢ τῇδε, ἦ
ἐκεῖσε τρεπόμεθα. Καὶ οὐδεὶς ἀδυνατῶν ¹⁸ τῶν αἱρέ-
σεις παρὰ Χριστιανοῖς ὲξευρηκότων, πρωτοτρπως
βλασφημεῖν ἠθέλησεν, ἢ ἀτιμάσαι τὸ Θεῖον βουλό-
μενος ὲξωλίσθησεν · ἀλλὰ μᾶλλον ὑπολαμϐάνων
κρεῖσσον τοῦ φθάσαντος λέγειν εἰ τόδε πρεσϐεύσειε.
Καὶ τὰ μὲν συνεκτικὰ καὶ κύρια (45) πᾶσι κοινῶς
ὡμολόγηται. Τριὰς γὰρ ἡμῖν τὸ προσκυνούμενον,
καὶ μονὰς τὰ δοξολογοῦμενα ° ὅ τε πρὸ αἰώνων γεν-
νηθεὶς Θεὸς Λόγος, σαρκούμενος δευτέρᾳ γεννήσει
φειδοῖ τοῦ πλάσματος. Εἰ δὲ περὶ ἕτερα ᾅττα κεκαι-
νούργηται. γεγόνασι καὶ⁵ ταῦτα τοῦ Σωτῆρος ἐνδόντος
Θεοῦ τῷ αὖτεξουσίῳ καὶ περὶτούτων, ἵνα μᾶλλον
ἡ ἁγία καθολικὴ καὶ⁵ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἐνθένδε
κάκεῖθεν πρὸς τὸ δέον τε καὶ εὐσεϐὲς αἰχμαλωτίσῃ
τὰ λεγόμενα, καὶ πρὸς μίαν ἁπεξεσμένην καὶ εῦ-
θεῖαν ὁδὸν ὑπαντήσῃ. Διὸ καὶ τῷ Ἀποστόλῳνεῦ μάλα
σαφῶς εῐρηται ο ι Δεῖ δὲ καὶ αἱρέσεις ὲν ὑμῖν εἶναι,
ῖναμ οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται. ι Καὶ θαυμάσαι
κᾶν τούτῳ ἐστι τὴν ἄρρητον τοῦ Θεοῦ σοφίαν , τοῦ
καὶ πρὸς τὸν θεσπέσιον Παῦλον εἰρηκότος ⁸ ι Ἦ γὰρ
δύναμίς μου ὲν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. ι Ἐξ ὧν γὰρ
τῆς ἐκκλησίας ἀπερῤάγη τὰ μέλη, ἐκ τούτων τὰ
³ Ι Cor. XI, 19.
⁸⁸ C. C. οὐδεὶς οὐδ’ αὐτῶν.
με) ξωφρονζου χάριν τὴν Κωνσταντιιςαίων. D
In hujus loeiversionefmirum est quantopere aberra-
rint interpretes. Nam Langus quidem interpres
Nicephori ita vertit : Decrevit huic synodus quoque
de Sophronia quredam, qui tum Constantinopolim
visenda: ejus gratia venerat. Christophorsonus vero
sic interpretatur : Nonnulla ibidem acta fuere
contra Sophronium episcopum ConstantinOpolitanum.
Sed Constantiniensein dicere debuerat. Erat enim
Sophronius episcopus Constantium, ut patet ex sy-
nodo Antioch'ena sub Domno , quae intexta est iac-
tioni xw, synodi Chalcedonensis. Interfuit idem
SOphronius postea Chalcedonensi synodo ut legitur
Intactis ejusdem concilii. Est autem Constantina
urbs Phoenices. [Ad hunc Sophronium episcopum
Constantina: scripta est epistola Theodoriti,_55.]
⁶ Istam actionem concilii Chalcedonensis ut com-
mentitiam rejicit Quesncllus, dissert. 9,in Opera
Leonis : c contra, eam ut. germinam defendit Baln-
zius. l’r:efat. in Cuncil. Chalccd. n. 5:2, ctc. lpsc