PG 88, col. 1105
τῶν ἐπιστημῶν καταστάσεσι, γνωμῶν καὶ βουλῶν
διαφοραί· οὑ γὰρ πάντων πάντα τὰ τέλεια δι’ ἑν-
δειαν σπουδῆς, ἢ καὶ δι’ ἀπορίαν δυνάμεως. Εἰσὶν
oi ἑπὶ τὸν λιμένα τοῦτον, μᾶλλον δὲ τὺ πέλαγος ἢ
τάχα τὸν βυθὸν, εἰσερχόμενοι δι’ ἀσθένειαν τοῦ ἑαυ-
τῶν στόματος (l), καὶ σώματος διὰ πρόληψιν ⁸ ἕτεροι
ἀκρατῶς πρὸς θυμὸν ἔχοντες, καί¹ μετά πλήθους
κρατῆσαι τοῦτον μὴ δυνάμενοι οι τάλανες · ἄλλοι
ίδιορυθμίᾳ μᾶλλον (2), ἢ ὁδηγίᾳ ἑξ οἰκήσεως πλέειν
σκεψάμενοι · ἕτεροι μὴ δυνάμενοι ἑν μέσῳ τῆς ὕλης
τῶν ὑλῶν ἀπέχεσθαι’ ὴ τινὲς μὲν, ἵνα σπουδαῖοῖ ἑκ
τῆς ίδιάσεως γένωνταισ ἄλλοι ἵνα ἅγνώστως ἑαυτοὺς
ὑπὲρ εὐθυνῶν αίκίσωσι [κολάσωσι] · τινὲς δὲ, ἵνα
~ διὰ ταύτης δόξαν ἑαυτοῖς περιποιήσωνται. Εἰσὶ δὲ
ιτεροι (εί ἄρα ἐλθὼν ὁ re; τοῦ ἀνθρώπου εὑρήσει
τοιούτους ἐπὶ τῆς γῆς) διὰ τρυφὴν καὶ δίψαν τῆς τοῦ
Θεοῦ ἀγάπης καὶ γλυκύτητος τῇ ὁσίᾳ ταύτῃ συζευο
χθέντες, οὐ πρότερον τοῦτο ποιήσαντες πρὶν πάσῃ
ἀκηδίᾳ ἀποστάσιον δεδώκασι (5). Ταύτης γὰρ ἡ συν-
άφεια, πορνεία παρὰ τῇ προτέρᾳ κρίνεται· κατὰ
τὴν γνῶσιν τὴν ψιλήν τὴν δοθεῖσάν μοι, ὡς οὑ σοφὸς
ἀρχιτέκτων κλίμακα ἀναϐάσεως πεπελέκηκα · ’ἑκα-
στος δὲ λοιπὸν βλεπέτω ἑν ποίᾳ βαθμίδι ἕστηκεν, ἐξ
ίδιορυθμίας, διὰ δόξαν ἀνθρώπων, δι’ ἀσθένειαν
Υλὼσσης ο δι’ ἀκρασίαν θυμοῦ, διὰ πλῆθος προσπα-
θείας, ἵνα εὐθύνας τίσωσιν, ἵνα σπουδαῖοι γένωνται,
ἶνα πῦρ πυρὶ προσλάϐωνται. Ἔσονται οἱ ἔσχατοι
πρῶτοι, καὶ οἱ πρῶτοι ἔσχατοι. Αἰ μὲν ἑπτὰ τῆς
ἑϐδόμης, τοῦ νῦν εἰσιν ἐργασίαι · al μὲν δεκταὶ, αί,
δὲ ἀδεκτοι α ή δὲ ὀγδόη δηλονότι τοῦ μέλλοντος αίῶνος
σημαντικὴ ὑπάρχει. Ἐπιτήρει, ὦ μοναχὲ, μεμονω-
μένε Θηρίων ὧρας ' εἰ δὲ μὴ, οὑ δυνήσῃ ἁρμοζούσας
τὰς παγίδας ίστᾷν, εί ἀπέστη τελείως ἡ τδ ἀποστάς-
σιον λαϐοῦσα, περιττὸν τὸ ἔργον ° εί δὲ ἔτι προπε-
τεύεται, οὐ γινώσκω πῶς ήσυχὰσω. Τί δή ποτε οὑ
τοσοῦτοι παρά τοῖς ὁσίοις Ταϐεννησιώταις oi φωστῆ-
ρες (4), ὅσοι παρά τοῖς Σκητιώταις γεγόνασιν; '0
νοῶν νοείτω ⁸ ἑγὼ γὰρ λέγειν οὐ δύναμαι (5), μᾶλ-
λον δὲ οὑ βούλομαι. Oi. μὲν τὰ πάθη μειοῦντες (6),
oi. δὲ ψάλλοντες, καὶ τὸ πλεῖστον ὲν τῇ προσευχὶ
καρτεροῦντες [τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες] ο ο
δὲ Θεωρίᾳ ἀτενίζοντες [αι. deest ὲν τῷ βυθῷ
διάγουσι, κατά τὸν τῆς κλίμακος τρόπον ζητηθήτιι
τὸ πρόϐλημα ο ὁ χωρῶν, ἑν Κυρίῳ χωρείτω.
causam pronuntiare non possum, aut potius nolo. Eorum qui in hoc profundo solitudinis (tauquam
pelago) versantur ; alii vitiosos affectus sensim immiuuunt; alii in psalmodia et in precibusplusimum
temporis et studii ponunt; alii contemplationi se dedunt. Quod problema ex proposito scalae mOdo
disquirendum est: qui capit, in Domino capiat.
Εἰσὶ pecuum ψυχαὶ ἑν κοινοϐίῳ παραγενόμεναι,
καὶ τῶν ὑλῶν τῆς ἑαυτῶν ῥᾳθυμίας εὐπορήσασαι,
είς τελείαν ἀπώλειαν κατήντησαν. Καὶ είσὶ πάλιν,
o'i τὴν ἑαυτῶν ρᾳθυμίαν διὰ τῆς ἑτέρων συνδιαγωο
’⁷ Matth. 'nx, '50.
(a) Quietem et otium corporis scholiastes intelligit.
διαφοραί· οὑ γὰρ πάντων πάντα τὰ τέλεια δι’ ἑν-
δειαν σπουδῆς, ἢ καὶ δι’ ἀπορίαν δυνάμεως. Εἰσὶν
oi ἑπὶ τὸν λιμένα τοῦτον, μᾶλλον δὲ τὺ πέλαγος ἢ
τάχα τὸν βυθὸν, εἰσερχόμενοι δι’ ἀσθένειαν τοῦ ἑαυ-
τῶν στόματος (l), καὶ σώματος διὰ πρόληψιν ⁸ ἕτεροι
ἀκρατῶς πρὸς θυμὸν ἔχοντες, καί¹ μετά πλήθους
κρατῆσαι τοῦτον μὴ δυνάμενοι οι τάλανες · ἄλλοι
ίδιορυθμίᾳ μᾶλλον (2), ἢ ὁδηγίᾳ ἑξ οἰκήσεως πλέειν
σκεψάμενοι · ἕτεροι μὴ δυνάμενοι ἑν μέσῳ τῆς ὕλης
τῶν ὑλῶν ἀπέχεσθαι’ ὴ τινὲς μὲν, ἵνα σπουδαῖοῖ ἑκ
τῆς ίδιάσεως γένωνταισ ἄλλοι ἵνα ἅγνώστως ἑαυτοὺς
ὑπὲρ εὐθυνῶν αίκίσωσι [κολάσωσι] · τινὲς δὲ, ἵνα
~ διὰ ταύτης δόξαν ἑαυτοῖς περιποιήσωνται. Εἰσὶ δὲ
ιτεροι (εί ἄρα ἐλθὼν ὁ re; τοῦ ἀνθρώπου εὑρήσει
τοιούτους ἐπὶ τῆς γῆς) διὰ τρυφὴν καὶ δίψαν τῆς τοῦ
Θεοῦ ἀγάπης καὶ γλυκύτητος τῇ ὁσίᾳ ταύτῃ συζευο
χθέντες, οὐ πρότερον τοῦτο ποιήσαντες πρὶν πάσῃ
ἀκηδίᾳ ἀποστάσιον δεδώκασι (5). Ταύτης γὰρ ἡ συν-
άφεια, πορνεία παρὰ τῇ προτέρᾳ κρίνεται· κατὰ
τὴν γνῶσιν τὴν ψιλήν τὴν δοθεῖσάν μοι, ὡς οὑ σοφὸς
ἀρχιτέκτων κλίμακα ἀναϐάσεως πεπελέκηκα · ’ἑκα-
στος δὲ λοιπὸν βλεπέτω ἑν ποίᾳ βαθμίδι ἕστηκεν, ἐξ
ίδιορυθμίας, διὰ δόξαν ἀνθρώπων, δι’ ἀσθένειαν
Υλὼσσης ο δι’ ἀκρασίαν θυμοῦ, διὰ πλῆθος προσπα-
θείας, ἵνα εὐθύνας τίσωσιν, ἵνα σπουδαῖοι γένωνται,
ἶνα πῦρ πυρὶ προσλάϐωνται. Ἔσονται οἱ ἔσχατοι
πρῶτοι, καὶ οἱ πρῶτοι ἔσχατοι. Αἰ μὲν ἑπτὰ τῆς
ἑϐδόμης, τοῦ νῦν εἰσιν ἐργασίαι · al μὲν δεκταὶ, αί,
δὲ ἀδεκτοι α ή δὲ ὀγδόη δηλονότι τοῦ μέλλοντος αίῶνος
σημαντικὴ ὑπάρχει. Ἐπιτήρει, ὦ μοναχὲ, μεμονω-
μένε Θηρίων ὧρας ' εἰ δὲ μὴ, οὑ δυνήσῃ ἁρμοζούσας
τὰς παγίδας ίστᾷν, εί ἀπέστη τελείως ἡ τδ ἀποστάς-
σιον λαϐοῦσα, περιττὸν τὸ ἔργον ° εί δὲ ἔτι προπε-
τεύεται, οὐ γινώσκω πῶς ήσυχὰσω. Τί δή ποτε οὑ
τοσοῦτοι παρά τοῖς ὁσίοις Ταϐεννησιώταις oi φωστῆ-
ρες (4), ὅσοι παρά τοῖς Σκητιώταις γεγόνασιν; '0
νοῶν νοείτω ⁸ ἑγὼ γὰρ λέγειν οὐ δύναμαι (5), μᾶλ-
λον δὲ οὑ βούλομαι. Oi. μὲν τὰ πάθη μειοῦντες (6),
oi. δὲ ψάλλοντες, καὶ τὸ πλεῖστον ὲν τῇ προσευχὶ
καρτεροῦντες [τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες] ο ο
δὲ Θεωρίᾳ ἀτενίζοντες [αι. deest ὲν τῷ βυθῷ
διάγουσι, κατά τὸν τῆς κλίμακος τρόπον ζητηθήτιι
τὸ πρόϐλημα ο ὁ χωρῶν, ἑν Κυρίῳ χωρείτω.
causam pronuntiare non possum, aut potius nolo. Eorum qui in hoc profundo solitudinis (tauquam
pelago) versantur ; alii vitiosos affectus sensim immiuuunt; alii in psalmodia et in precibusplusimum
temporis et studii ponunt; alii contemplationi se dedunt. Quod problema ex proposito scalae mOdo
disquirendum est: qui capit, in Domino capiat.
Εἰσὶ pecuum ψυχαὶ ἑν κοινοϐίῳ παραγενόμεναι,
καὶ τῶν ὑλῶν τῆς ἑαυτῶν ῥᾳθυμίας εὐπορήσασαι,
είς τελείαν ἀπώλειαν κατήντησαν. Καὶ είσὶ πάλιν,
o'i τὴν ἑαυτῶν ρᾳθυμίαν διὰ τῆς ἑτέρων συνδιαγωο
’⁷ Matth. 'nx, '50.
(a) Quietem et otium corporis scholiastes intelligit.