PG 88, col. 65
(ovat; εἶναι· τὸ αὐτὸ γὰρ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ μέσον
καὶ κάτω ἀδύνατον εἶναι · τὸ μέσον γὰρ τοῦ ἄνω καὶ
κάτω μέσον ἐστὶν, ἢ τοῦ δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ, ἢ τοῦ
ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν. Πῶς οὖν ἀπορίᾳ πολιορκού-
μενοι, ἀνακόλουθα καὶ ἁφύσικα ἀπὸ Γραφῶν φθέγγε-
σοες Δεδιότες γὰρ μή τις ὑμῖν ἀπορήσειε φάσκων -
τὰ soricina ἀμύθητα βάρη τῆς τῆς, πῶς δυνατὸν ὑπὸ
ἀέρα ιρεμᾶσθαι, καὶ μὴ muttit-tetu; οὐκ ἀληθῶν,
ἀλλὰ ξένων πραγμάτων μύθους ἐφευρηκότες , ἀντι-
στρόφως λέγετε τὸ μέσον κάτω εἶναι, ὡς εῐ γε ἀντὶ
τῆς γῆς πῦρ τις ὑπόθοιτο μέσον, ab μέσον ἅνω ἆυ
Β
εἴπατε amt τοῦ κάτω, ἐπειδὴ ab πῦρ ἀνωφερὲς ἐστιν.
Ἐμοὶ γεδῖιν τὰ πρῶτα δοκοῦσι διὰ τῶν δευτέρων ἀναι-
ρεῖν, καὶ διὰ τῶν πρώτων τὰ δεύτερα. Εἰ δὲ ἐξ ἴσου
ὄντος τοῦ ἀέρος πάντοθεν τῆς γῆς ὠθεῖσθαι λέγοιεν
ὑπὸ τοῦ παντὸς, καὶ τὴν γῆν ἀκλινῆ διαμένειν, καὶ
μὴ κλίνειν ὲν μέρει, πῶς ἀνθρώπους καὶ τὰ λοιπὰ
ἄλογα χερσαῖά τε καὶ πτηνὰ οὐ συνωθοῦνται, ἀκλινῆ
διαμένοντα ὡς ἠ γῆ, ἀλλὰ διατέμνει τὸν ἀέρα πάντα
πορευόμενα καὶ ἀεροποροῦντα, καὶ ὑψηλοὸατοῦνταῄοὑ
μόνον τὰ τοιαῦτα, ἀλλὰ καὶ ψιλά τινα ἄψυχα πράγ μα-
τα· οἷον βραχύτατον πτερὸν, ἢ σμικρότατον ἄχυρον
περιιρατῆσαι ἢ βαστάσαι τὸν ἀέρα ἀδύνατον” ἀλλὰ
τέμνει αὑτὸν χαῦνον ὄντα καὶ ἁπαλόν· καὶ παρ-
έρχεται, ὅσον ἦνόρμὴ τοῦ ἄγοντος φέρεται; Πῶς οὖν
δεκτέον τὰς τοιαύτας ψευδεῖς ὑποθέσεις ;
«ἰωιιειιιιι, quia levis et tenuis exsistit, prtetcreuntque quan
igitur mendacissimas hypotheses admittamus?
ΕΙ. Bt καὶ περὶ τῶν ’ἀντιπόδων ἐπεξεργαστικὼ-
τερον θελήσειε τις ζητῆσαι, ῥᾳδίως τοὺς γραώ-
δεις μύθους αὐτῶν ἀνακαλύψει, Πόδες γὰρ ἀν-
ἁντισυναπτόμενοι ἀμφπέροις, ει στῆσαι ἢ
δὲ τῇ, [ἢ ὲν ὕδατι, ἢ ὲν ἀέρι,] ἢ ἐν πυρὶ, ἦ ἐν
οιψδηπστοῦν σώματι βούλονται, πῶς εὑρεθήσον-
ται ἀμφότεροι δρθιοι; Πῶς οὐχ ὁ μὲν αὐτῶν κατὰ
ᾳύσιν δρὲιος, ὸ δ’ ἕτερος παρὰ φύσιν statusanim-
εὑρεθήσεταη ’Δλόγιστα καὶ ξέναι τῆς ἡμετέρας φύ-
σεως καὶ casae; εἱσι τὰ τοιαῦτα. Πῶς δὲ πάλιν ὑετοῦ
γινομένω ἐπ’ ἀμφοτέρους δυνατὸν λέγειν καταφέρε-
σθαι ἐπὶ τοὺς δύο τὸν ὐετόν; Καὶ οὐχὶ τῷ μὲν κατα-
φέρεσθαι, τῷ δὲ ἀναφέρεσθαι , ἦ ἀντιψέρεποαι , ἢ
εἰηὲρεσθαι καὶ ὲκφέρεσϐαι; Τὸ γὰρ ἀντίποδας νοεῖν
:1". ἁπιϐρὲχειν ἔπ’ αὐτοὺς ἀναγκάζει νοεῖν* καὶ
εὖὶάγως ἒπεγγελάσεταί τις ταῖς καταγελάστοις 11'3—
ταις ὑποθέσεσιν , ἀνάρμοστα καὶ ἄτακτα καί ἀφύσικα
φθεγγομέναις-
E! δέ τις κατανοήσειε καὶ τὺ ἄλλο αὐτῶν σόφισμα,
λέγω δὴτδ ὲμπνευματοῧσοαι τὴν γῆν, καὶ τοὺς σει-
σμοὺς γενεσθαι, ἡνίκα. ce πνεῦμα συγκλειόμενον τὴν
γῆν ergo“ βιαίως σαλεύει, Θαυμάσειε τὴν ἀπάτην,
ὲᾶι liii.th λόγων τὴν ἐναντιότητα. El γὰρ ἐξ
[Gott τοῦ παντὸς πνεύματος ὼῦουμένη ἡ γῆ ἵσταται
ἀσάλευτος, καὶ ἀκλινὴς , ὲμπνευματουμένη μᾶλλον
βαρεῖσθαι ὢφελε κατὰ τὺ μέρος ἐκεῖνο καὶ κλίνειν,
καὶ κάτω ἀδύνατον εἶναι · τὸ μέσον γὰρ τοῦ ἄνω καὶ
κάτω μέσον ἐστὶν, ἢ τοῦ δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ, ἢ τοῦ
ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν. Πῶς οὖν ἀπορίᾳ πολιορκού-
μενοι, ἀνακόλουθα καὶ ἁφύσικα ἀπὸ Γραφῶν φθέγγε-
σοες Δεδιότες γὰρ μή τις ὑμῖν ἀπορήσειε φάσκων -
τὰ soricina ἀμύθητα βάρη τῆς τῆς, πῶς δυνατὸν ὑπὸ
ἀέρα ιρεμᾶσθαι, καὶ μὴ muttit-tetu; οὐκ ἀληθῶν,
ἀλλὰ ξένων πραγμάτων μύθους ἐφευρηκότες , ἀντι-
στρόφως λέγετε τὸ μέσον κάτω εἶναι, ὡς εῐ γε ἀντὶ
τῆς γῆς πῦρ τις ὑπόθοιτο μέσον, ab μέσον ἅνω ἆυ
Β
εἴπατε amt τοῦ κάτω, ἐπειδὴ ab πῦρ ἀνωφερὲς ἐστιν.
Ἐμοὶ γεδῖιν τὰ πρῶτα δοκοῦσι διὰ τῶν δευτέρων ἀναι-
ρεῖν, καὶ διὰ τῶν πρώτων τὰ δεύτερα. Εἰ δὲ ἐξ ἴσου
ὄντος τοῦ ἀέρος πάντοθεν τῆς γῆς ὠθεῖσθαι λέγοιεν
ὑπὸ τοῦ παντὸς, καὶ τὴν γῆν ἀκλινῆ διαμένειν, καὶ
μὴ κλίνειν ὲν μέρει, πῶς ἀνθρώπους καὶ τὰ λοιπὰ
ἄλογα χερσαῖά τε καὶ πτηνὰ οὐ συνωθοῦνται, ἀκλινῆ
διαμένοντα ὡς ἠ γῆ, ἀλλὰ διατέμνει τὸν ἀέρα πάντα
πορευόμενα καὶ ἀεροποροῦντα, καὶ ὑψηλοὸατοῦνταῄοὑ
μόνον τὰ τοιαῦτα, ἀλλὰ καὶ ψιλά τινα ἄψυχα πράγ μα-
τα· οἷον βραχύτατον πτερὸν, ἢ σμικρότατον ἄχυρον
περιιρατῆσαι ἢ βαστάσαι τὸν ἀέρα ἀδύνατον” ἀλλὰ
τέμνει αὑτὸν χαῦνον ὄντα καὶ ἁπαλόν· καὶ παρ-
έρχεται, ὅσον ἦνόρμὴ τοῦ ἄγοντος φέρεται; Πῶς οὖν
δεκτέον τὰς τοιαύτας ψευδεῖς ὑποθέσεις ;
«ἰωιιειιιιι, quia levis et tenuis exsistit, prtetcreuntque quan
igitur mendacissimas hypotheses admittamus?
ΕΙ. Bt καὶ περὶ τῶν ’ἀντιπόδων ἐπεξεργαστικὼ-
τερον θελήσειε τις ζητῆσαι, ῥᾳδίως τοὺς γραώ-
δεις μύθους αὐτῶν ἀνακαλύψει, Πόδες γὰρ ἀν-
ἁντισυναπτόμενοι ἀμφπέροις, ει στῆσαι ἢ
δὲ τῇ, [ἢ ὲν ὕδατι, ἢ ὲν ἀέρι,] ἢ ἐν πυρὶ, ἦ ἐν
οιψδηπστοῦν σώματι βούλονται, πῶς εὑρεθήσον-
ται ἀμφότεροι δρθιοι; Πῶς οὐχ ὁ μὲν αὐτῶν κατὰ
ᾳύσιν δρὲιος, ὸ δ’ ἕτερος παρὰ φύσιν statusanim-
εὑρεθήσεταη ’Δλόγιστα καὶ ξέναι τῆς ἡμετέρας φύ-
σεως καὶ casae; εἱσι τὰ τοιαῦτα. Πῶς δὲ πάλιν ὑετοῦ
γινομένω ἐπ’ ἀμφοτέρους δυνατὸν λέγειν καταφέρε-
σθαι ἐπὶ τοὺς δύο τὸν ὐετόν; Καὶ οὐχὶ τῷ μὲν κατα-
φέρεσθαι, τῷ δὲ ἀναφέρεσθαι , ἦ ἀντιψέρεποαι , ἢ
εἰηὲρεσθαι καὶ ὲκφέρεσϐαι; Τὸ γὰρ ἀντίποδας νοεῖν
:1". ἁπιϐρὲχειν ἔπ’ αὐτοὺς ἀναγκάζει νοεῖν* καὶ
εὖὶάγως ἒπεγγελάσεταί τις ταῖς καταγελάστοις 11'3—
ταις ὑποθέσεσιν , ἀνάρμοστα καὶ ἄτακτα καί ἀφύσικα
φθεγγομέναις-
E! δέ τις κατανοήσειε καὶ τὺ ἄλλο αὐτῶν σόφισμα,
λέγω δὴτδ ὲμπνευματοῧσοαι τὴν γῆν, καὶ τοὺς σει-
σμοὺς γενεσθαι, ἡνίκα. ce πνεῦμα συγκλειόμενον τὴν
γῆν ergo“ βιαίως σαλεύει, Θαυμάσειε τὴν ἀπάτην,
ὲᾶι liii.th λόγων τὴν ἐναντιότητα. El γὰρ ἐξ
[Gott τοῦ παντὸς πνεύματος ὼῦουμένη ἡ γῆ ἵσταται
ἀσάλευτος, καὶ ἀκλινὴς , ὲμπνευματουμένη μᾶλλον
βαρεῖσθαι ὢφελε κατὰ τὺ μέρος ἐκεῖνο καὶ κλίνειν,