PG 88, col. 659
cesserimus, et prioris vita: mores, et consuetudines
aeterna oblivione sepeliverimus. Nisi quippe nos ab
necessitudini-bus sanguinis, et propinquitatis se-
junxeriue, et afleetu animi velut in alteram vitam
transiverimus, quemdmodum ille dixit : κ Νο-
ιδηγι autem conversatio in caelis est ³⁸, fieri nullo
Emodo potest, ut metam nobis propositam attinga-
mus, Deoquo placeamus, Domino sic absolute pro-
nuntiante: Quom’am omnis ea: vobis, qui han renuu-
tiat omnibus qua possidet, nou potest meus esse di-
scipulus ”.
Scholion 5.
Hoc ergo primum est. quo par est verum et sin.
eorum Christianum potissimum exui et nudari, mali,
inquam, erga vitia et varia et diversa, per quae inv
quinatur anima, allectus. Sed enim quod secundus
gradus, seu sermo praescribit, ponendus etiam et
cauendus allectus est erga bona.
Desidia Ieremia: 4.
Per abdicationem vitae saecularis feliciter (ait) pro-
gredi eum, qui ad sublimem religionis vitam napi-
rat, eo quod multum animos negotium rerum corpo—
rearum cura et sollicitudo facessat.
Aliud scholion.
Omnis erga res mundi afl'ectionis abdicatio, et
eam humili sensu, veraque pmuiteutia contemptio
vehementer prosunt anima: in mortis necessitate
constitutae.
Scholion 5.
Quemadmodum moritur mundo, qui mundi θεε-
ιιιὶοιιεε et sensum superat, ita moritur vitas, qui
vita: praecepta non facit. Et quemadmodum animal,
cum non amplius movetur et nihil agit, mortuum
dicimus, ita religiosus, qui per abnegationem vo-
’ hintatum suarum, eo quod non sequetur studia vi-
ta, vere secundum spiritalem sensum mortuus et
est, et dicitur.
Scholion 6.
Bona vendere et dare pauperibus, et tollere cru-
eem suam, et sequi se Dominus praeripit, ut nobis
ostenderet, quod voluntatem propriam rescinderr
sit salvari. Quod cum audisset (ille evangelicus ado-
lescens) tristis factus vehementer abiit. Didicerat
enim quod parum, aut nihil negotii sit, dare sua
pauperibus pro: illo quod etiam tollenda crux sit.
Dare enim sua pauperibus una quaedam virtus est,
quam homo, dum erucem tollit, facit. Crux vero
ipsa cessatio est ab omni peccato, et parit charita-
tem; sine eharitate quippe neque crux est. Ilum
enim suam quis voluntatem exscindit, hoc ipso
acquirit ab omni pravo affectu liberationem, ex qua
ad perfectam cum Deo aspirat animi tranquillita-
tem.
τε Phiiipp. tu, 20. ὀ Luc. xxv, 53.
aeterna oblivione sepeliverimus. Nisi quippe nos ab
necessitudini-bus sanguinis, et propinquitatis se-
junxeriue, et afleetu animi velut in alteram vitam
transiverimus, quemdmodum ille dixit : κ Νο-
ιδηγι autem conversatio in caelis est ³⁸, fieri nullo
Emodo potest, ut metam nobis propositam attinga-
mus, Deoquo placeamus, Domino sic absolute pro-
nuntiante: Quom’am omnis ea: vobis, qui han renuu-
tiat omnibus qua possidet, nou potest meus esse di-
scipulus ”.
Scholion 5.
Hoc ergo primum est. quo par est verum et sin.
eorum Christianum potissimum exui et nudari, mali,
inquam, erga vitia et varia et diversa, per quae inv
quinatur anima, allectus. Sed enim quod secundus
gradus, seu sermo praescribit, ponendus etiam et
cauendus allectus est erga bona.
Desidia Ieremia: 4.
Per abdicationem vitae saecularis feliciter (ait) pro-
gredi eum, qui ad sublimem religionis vitam napi-
rat, eo quod multum animos negotium rerum corpo—
rearum cura et sollicitudo facessat.
Aliud scholion.
Omnis erga res mundi afl'ectionis abdicatio, et
eam humili sensu, veraque pmuiteutia contemptio
vehementer prosunt anima: in mortis necessitate
constitutae.
Scholion 5.
Quemadmodum moritur mundo, qui mundi θεε-
ιιιὶοιιεε et sensum superat, ita moritur vitas, qui
vita: praecepta non facit. Et quemadmodum animal,
cum non amplius movetur et nihil agit, mortuum
dicimus, ita religiosus, qui per abnegationem vo-
’ hintatum suarum, eo quod non sequetur studia vi-
ta, vere secundum spiritalem sensum mortuus et
est, et dicitur.
Scholion 6.
Bona vendere et dare pauperibus, et tollere cru-
eem suam, et sequi se Dominus praeripit, ut nobis
ostenderet, quod voluntatem propriam rescinderr
sit salvari. Quod cum audisset (ille evangelicus ado-
lescens) tristis factus vehementer abiit. Didicerat
enim quod parum, aut nihil negotii sit, dare sua
pauperibus pro: illo quod etiam tollenda crux sit.
Dare enim sua pauperibus una quaedam virtus est,
quam homo, dum erucem tollit, facit. Crux vero
ipsa cessatio est ab omni peccato, et parit charita-
tem; sine eharitate quippe neque crux est. Ilum
enim suam quis voluntatem exscindit, hoc ipso
acquirit ab omni pravo affectu liberationem, ex qua
ad perfectam cum Deo aspirat animi tranquillita-
tem.
τε Phiiipp. tu, 20. ὀ Luc. xxv, 53.