PG 88, col. 966
menti_capiet.
289 Scholion 26.Δ
Custodia lingbae ostendit hominem exercitatum
esse in virtutibus. Petulantia vero lingua! redarguit
eunulem carere intus virtute.
Scholion' 27.
’ Eaudatur pro” dignitate David, ⁵ praeter dignita-
tem-Saul, dum non attrahunt et arrogatit’ sibi ipsis
gloriam. Absalom autiam per vim sibi gloriam ra-
piendo, majorem gloria ignominiam contraxit.
Scholion αἶίίιά. ’
Quando animadverteris tibi abs tua cogitatione lau-
dem humanam suggeri, certo scias tibi dedecus
et ignominiam conciliari.
GRADUS XXIII.
‘De acephala seu stulta superbia : in quo gradu simul“
de impuris blasphemiae cogitationibus tractatur.
Superbia est negatio Dei, inventum diaboli, despc-
ctus hominum, parens temerarii judicii seu con-
demnationis alienae, mala progenies laudum, steri-
litatis argumentum, auxilii diviui obstaculum, stu-
poris praenuntia, lapsuum procuratiix, epilt-psiae‘
seu morbi caduci (spiritualis) lotnes seu materia,
fons luroris, simulationis seu hypocrisis janua, pro-
pugnaculum dtenmItunt,—cu'stos peccatorum, inhu-
mauitatis seu‘immisericordim causa, commiseratio-
nis ignoratio, acerba legum auctrix, judex immitis,
hostis Dei, blasphemiae radix, origo superbiae, linis
vanae gloriae, medium contemptus alterius. Laborum ’
propriorum impudens jactatio, amor laudis [ελσε-λ
ctus laudis in corde profectae], odium reprehensio-
nis. Finis, divini aUxilii negatio, virtutis propria:
elatio seu praedicatio, 290 diabolicus allectus.
Advertamus omnes qui scrobem hanc altam ‘ eva-
dere [transilire] cupimus; hoc vitium saepe ab”
initiovires sumere et augeri ex gratiarum actione"
solet; nam statim a principio tam impudenter Deum‘
negandum non audet suggerere. Vidi ego qui Deo ore”
grates dicereut, et mente superbe gloriarentur, quod"
aperte Phariszeus ille testatur, qui Deo gratias cgit,'
cvm dixit: Deus, gratias tibi ago “. Ubicunque ιιι-ι’
psus contigit, ibi jam ante superbia‘ nidifiCaratz‘
index enim prioris sequens casus εει. Cogitata mi-’
hi' duodecim esse vitia ignominias. Audivi ego εί
viro valde honorato qui dixit: Si unum'ex his (διε-ν
tionem animi dicm-voluntate tua complexus fuerisyu
illud unum vicem undecim reliquorum supplebitx
Monachus superbus vehementer contradicit aliis:
Humilis contradicere prorsus nescit. Cupressus nuu—’
quam ramos in terram demittit ut humi repat,'
nec superbus monachus obedientite se submittit.
philosophorum quiSpiam οἴησιν, seu fastum ειτηε-
289 Scholion 26.Δ
Custodia lingbae ostendit hominem exercitatum
esse in virtutibus. Petulantia vero lingua! redarguit
eunulem carere intus virtute.
Scholion' 27.
’ Eaudatur pro” dignitate David, ⁵ praeter dignita-
tem-Saul, dum non attrahunt et arrogatit’ sibi ipsis
gloriam. Absalom autiam per vim sibi gloriam ra-
piendo, majorem gloria ignominiam contraxit.
Scholion αἶίίιά. ’
Quando animadverteris tibi abs tua cogitatione lau-
dem humanam suggeri, certo scias tibi dedecus
et ignominiam conciliari.
GRADUS XXIII.
‘De acephala seu stulta superbia : in quo gradu simul“
de impuris blasphemiae cogitationibus tractatur.
Superbia est negatio Dei, inventum diaboli, despc-
ctus hominum, parens temerarii judicii seu con-
demnationis alienae, mala progenies laudum, steri-
litatis argumentum, auxilii diviui obstaculum, stu-
poris praenuntia, lapsuum procuratiix, epilt-psiae‘
seu morbi caduci (spiritualis) lotnes seu materia,
fons luroris, simulationis seu hypocrisis janua, pro-
pugnaculum dtenmItunt,—cu'stos peccatorum, inhu-
mauitatis seu‘immisericordim causa, commiseratio-
nis ignoratio, acerba legum auctrix, judex immitis,
hostis Dei, blasphemiae radix, origo superbiae, linis
vanae gloriae, medium contemptus alterius. Laborum ’
propriorum impudens jactatio, amor laudis [ελσε-λ
ctus laudis in corde profectae], odium reprehensio-
nis. Finis, divini aUxilii negatio, virtutis propria:
elatio seu praedicatio, 290 diabolicus allectus.
Advertamus omnes qui scrobem hanc altam ‘ eva-
dere [transilire] cupimus; hoc vitium saepe ab”
initiovires sumere et augeri ex gratiarum actione"
solet; nam statim a principio tam impudenter Deum‘
negandum non audet suggerere. Vidi ego qui Deo ore”
grates dicereut, et mente superbe gloriarentur, quod"
aperte Phariszeus ille testatur, qui Deo gratias cgit,'
cvm dixit: Deus, gratias tibi ago “. Ubicunque ιιι-ι’
psus contigit, ibi jam ante superbia‘ nidifiCaratz‘
index enim prioris sequens casus εει. Cogitata mi-’
hi' duodecim esse vitia ignominias. Audivi ego εί
viro valde honorato qui dixit: Si unum'ex his (διε-ν
tionem animi dicm-voluntate tua complexus fuerisyu
illud unum vicem undecim reliquorum supplebitx
Monachus superbus vehementer contradicit aliis:
Humilis contradicere prorsus nescit. Cupressus nuu—’
quam ramos in terram demittit ut humi repat,'
nec superbus monachus obedientite se submittit.
philosophorum quiSpiam οἴησιν, seu fastum ειτηε-