PG 89, col. 97
μίαν φύσιν, καὶ θέλησιν, καὶ ἐνέργειαν τῆς θεότητος
καὶ τῆς ἀνθρωπότητος αὐτοῦ δογματίζοντας. Aῦθις
δὴ πάλιν μὴ ἀρκούμενος ἐν τούτοις ὁ μισόκαλος,
ὁπλίζεται, καὶ κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ παναγίου διὰ
Μακεδονίου τοῦ πνευματομάχου. Ἀλλʼ ἡ ἐξ ὕψους
δύναμις πάντας ἐκείνους τοὺς πουηροὺς καὶ θεομά-
7ους θῆρας ἀπώλεσε. καὶ οὐδαμοῦ σήμερον Ἀρεια-
νὺν, ἢ Μακεδονιανῶν μνήμη ἐν κόσμῳ, τῶν τῇ θεό-
γτι πολεμούντων καὶ ῶσπερ δράκων καιρίαν τινὰ
πληγὴν λαβὼν ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ διὰ τῆς ὀδόνης ἀσθε-
νέστερος γίνεται. οὕτω καὶ ὁ διάβολος, διὰ Χριστοῦ
τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ κροταφισθεὶς, κατὰ πρόσβασιν
τοῦ χρόνου καταργούμμενος ἀπεδείχθη. Ὁρα γὰρ.
ἠθέλησεν ἐν πρώτοις εὐθέως διασκεδάσαι τὴν ἐπι-
δημίαν τοῦ Χριστοῦ. καὶ οὐκ ἴσχυσεν. Εἶτα ἡθἔλησε
διὰ διωγμῶν τὸ κήρυγμα καταργῆσαι, καὶ ἡστόχη-
σεν. ἸἩθέλησεν ἀντὶ Πνεύματος ἀγίου γόητας ἄν-
δρας προσκυνεῖσθαι, καὶ τοῦ σκοποῦ ἐξέπεσε. Προσ-
έκρουσε τῇ θεότητιτοῦ Χριστοῦ,καὶ κατῃσχύνθη. Τότε
δὴ λοιπὸν ἀδυνατῶν θεότητι πολεμεῖν, ἐπὶ τὴν σάρκα
τοῦ Χριστοῦ, τὸν πόλεμον ἔτρεψε, μετὰ τὴν Ἀρεια-
πκὴν ὀρχήστραν τὴν τῆς διαιρέσεως χάρυβδιν δι-
ερύξας· λέγω δὴ τὴν σάρκα τοῦ Χριστοῦ μερίζων
ἐκ τῆς θεότητος, καὶ εἰς δύο τὸν ἔνα κατατέμνων
Χριστόν. Ταύτης δὲ τῆς διαιρέσεως ἀρχηγοὶ γεγό-
νασι Θεόδωρος ὁ Ἀντιοχείας, καὶ Διόδωρος ὁ Ταρ-
σοῦ.
Ἐξ ῶν ὐσπερ τις ῥίζα ἐλλεβόρου ἐβλάστησεν ὁ
Χαλδαῖος χορος ὁ Ἀσσύριος Nεστόριος, μέχρι καὶ
νῶν τὸν ἴδιον βόρβορον τοῖς αὐτῷ πειθομένοις καταῤ-
ῥαίνων. Καθαιρεθεὶς γὰρ ἀπὸ Κωνσταντινουπόλεως,
καὶ ἐπὶ τὰ τὴς Μεσοποταμίας [ ἐπὶ ] ἐνδημήσας κλί-
ματα, ἐκεῖσε τὸν ἰδιον ἰὸν καὶ τὸν βόρβορον κατ-
έσπειρε, κάκεῖθεν ὡς ἐκ καναλίσκου τινὸς πᾶσαν
μάλιστα τὴν Ἀνατολὴν κατεμίανε. Καθʼ οὗ διὰ πλά-
τους σύνταγμα πεποιήκαμεν, τὸν δόλον καὶ τὴν παν-
ππργίαν αὐτοῦ στηλιτεύσαντες, κακεῖ τοὺς φιλοπό-
ους παραπέμπομεν. Εἰδέναι μέντοιγε προσήκει ὡς
τὐκ ἔστι σήμερον κακουργοτέρα τῆς Nεστορίου αἱ-
φέσεως δυσχερῶς τὸν ἴδιον ἰὸν φανεροῦσα. Καὶ γὰρ
εἰσχροῦ κέρδους καὶ δόξης χάριν πολλάκις ἐν ὑπο-
αρίσαει καὶ Θεὸν λέγουσι τὸν Χριστὸν, καὶ Θεοτόκον
τὴν ἀγίαν Παρθένον, καὶ ἀναθεματίζουσι Nεστόριον,
ἐποβάλλονται τὸν λέγοντα δύο πρόσωπα ἐν Χριστῷ.
Ὁ μέν τοι τὸν δόλον αὐτῶν ἐλέγξαι βουλόμενος τὸν
μακάριον Κύριλλον, καὶ τὴν κατʼ αὐτὸν σύνοδον τὴν
κατὰ Nεστορίου προενέγκοι αὐτοῖς, καὶ ἐὰν ταῦτα
ελικρινῶς δέξωνται,ἐν τούτοις τὸ ἀπόδεκτον ἔχουσι.
Τοσαῦτα μὲν οὖν ἐππὶ τοῦ παρόντος περὶ Nεστορίου
τοῦ δυσσεβοῦς Ἰουδαιόφρονος, καὶ Καλδαίου Ἀσσυ-
μίου χοίρου. Τοῦτον γὰρ ἀποβάλλεται ἡ ἀγία Ἐυ-
φύσεων σύγχυσιν.
EαΑ Λ. Ε.
Περὶ τῶν ἀγίων· συνόδων.
Ἀναγκαῖον δὲ τὸν φιλόπονον καὶ τοῦτο ἐπίστασθαι,
φημὶ δὴ τὸ περὶ τῶν ἀγίων, καὶ οἰκουμενικῶν ἐξ
[χρ. ε.] συνόδων, τὸ τίνος χάριν, κατὰ ποίων αἰρέ-
καὶ τῆς ἀνθρωπότητος αὐτοῦ δογματίζοντας. Aῦθις
δὴ πάλιν μὴ ἀρκούμενος ἐν τούτοις ὁ μισόκαλος,
ὁπλίζεται, καὶ κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ παναγίου διὰ
Μακεδονίου τοῦ πνευματομάχου. Ἀλλʼ ἡ ἐξ ὕψους
δύναμις πάντας ἐκείνους τοὺς πουηροὺς καὶ θεομά-
7ους θῆρας ἀπώλεσε. καὶ οὐδαμοῦ σήμερον Ἀρεια-
νὺν, ἢ Μακεδονιανῶν μνήμη ἐν κόσμῳ, τῶν τῇ θεό-
γτι πολεμούντων καὶ ῶσπερ δράκων καιρίαν τινὰ
πληγὴν λαβὼν ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ διὰ τῆς ὀδόνης ἀσθε-
νέστερος γίνεται. οὕτω καὶ ὁ διάβολος, διὰ Χριστοῦ
τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ κροταφισθεὶς, κατὰ πρόσβασιν
τοῦ χρόνου καταργούμμενος ἀπεδείχθη. Ὁρα γὰρ.
ἠθέλησεν ἐν πρώτοις εὐθέως διασκεδάσαι τὴν ἐπι-
δημίαν τοῦ Χριστοῦ. καὶ οὐκ ἴσχυσεν. Εἶτα ἡθἔλησε
διὰ διωγμῶν τὸ κήρυγμα καταργῆσαι, καὶ ἡστόχη-
σεν. ἸἩθέλησεν ἀντὶ Πνεύματος ἀγίου γόητας ἄν-
δρας προσκυνεῖσθαι, καὶ τοῦ σκοποῦ ἐξέπεσε. Προσ-
έκρουσε τῇ θεότητιτοῦ Χριστοῦ,καὶ κατῃσχύνθη. Τότε
δὴ λοιπὸν ἀδυνατῶν θεότητι πολεμεῖν, ἐπὶ τὴν σάρκα
τοῦ Χριστοῦ, τὸν πόλεμον ἔτρεψε, μετὰ τὴν Ἀρεια-
πκὴν ὀρχήστραν τὴν τῆς διαιρέσεως χάρυβδιν δι-
ερύξας· λέγω δὴ τὴν σάρκα τοῦ Χριστοῦ μερίζων
ἐκ τῆς θεότητος, καὶ εἰς δύο τὸν ἔνα κατατέμνων
Χριστόν. Ταύτης δὲ τῆς διαιρέσεως ἀρχηγοὶ γεγό-
νασι Θεόδωρος ὁ Ἀντιοχείας, καὶ Διόδωρος ὁ Ταρ-
σοῦ.
Ἐξ ῶν ὐσπερ τις ῥίζα ἐλλεβόρου ἐβλάστησεν ὁ
Χαλδαῖος χορος ὁ Ἀσσύριος Nεστόριος, μέχρι καὶ
νῶν τὸν ἴδιον βόρβορον τοῖς αὐτῷ πειθομένοις καταῤ-
ῥαίνων. Καθαιρεθεὶς γὰρ ἀπὸ Κωνσταντινουπόλεως,
καὶ ἐπὶ τὰ τὴς Μεσοποταμίας [ ἐπὶ ] ἐνδημήσας κλί-
ματα, ἐκεῖσε τὸν ἰδιον ἰὸν καὶ τὸν βόρβορον κατ-
έσπειρε, κάκεῖθεν ὡς ἐκ καναλίσκου τινὸς πᾶσαν
μάλιστα τὴν Ἀνατολὴν κατεμίανε. Καθʼ οὗ διὰ πλά-
τους σύνταγμα πεποιήκαμεν, τὸν δόλον καὶ τὴν παν-
ππργίαν αὐτοῦ στηλιτεύσαντες, κακεῖ τοὺς φιλοπό-
ους παραπέμπομεν. Εἰδέναι μέντοιγε προσήκει ὡς
τὐκ ἔστι σήμερον κακουργοτέρα τῆς Nεστορίου αἱ-
φέσεως δυσχερῶς τὸν ἴδιον ἰὸν φανεροῦσα. Καὶ γὰρ
εἰσχροῦ κέρδους καὶ δόξης χάριν πολλάκις ἐν ὑπο-
αρίσαει καὶ Θεὸν λέγουσι τὸν Χριστὸν, καὶ Θεοτόκον
τὴν ἀγίαν Παρθένον, καὶ ἀναθεματίζουσι Nεστόριον,
ἐποβάλλονται τὸν λέγοντα δύο πρόσωπα ἐν Χριστῷ.
Ὁ μέν τοι τὸν δόλον αὐτῶν ἐλέγξαι βουλόμενος τὸν
μακάριον Κύριλλον, καὶ τὴν κατʼ αὐτὸν σύνοδον τὴν
κατὰ Nεστορίου προενέγκοι αὐτοῖς, καὶ ἐὰν ταῦτα
ελικρινῶς δέξωνται,ἐν τούτοις τὸ ἀπόδεκτον ἔχουσι.
Τοσαῦτα μὲν οὖν ἐππὶ τοῦ παρόντος περὶ Nεστορίου
τοῦ δυσσεβοῦς Ἰουδαιόφρονος, καὶ Καλδαίου Ἀσσυ-
μίου χοίρου. Τοῦτον γὰρ ἀποβάλλεται ἡ ἀγία Ἐυ-
φύσεων σύγχυσιν.
EαΑ Λ. Ε.
Περὶ τῶν ἀγίων· συνόδων.
Ἀναγκαῖον δὲ τὸν φιλόπονον καὶ τοῦτο ἐπίστασθαι,
φημὶ δὴ τὸ περὶ τῶν ἀγίων, καὶ οἰκουμενικῶν ἐξ
[χρ. ε.] συνόδων, τὸ τίνος χάριν, κατὰ ποίων αἰρέ-