PG 9, col. 64
λειτουργίαι τε καὶ ἐνέργειαι αἱ μετάρσιοι δεξιῶν τε
ἅμα καὶ λαιῶν δυνάμεων· ἡ φωνὴ δὲ δόξα εὐχάρι-
στος ἐν ἀκαταπαύστῳ θεωρίᾳ. Ἀπόχρη μέχρι τοῦδε
προχωρῆσαι τὴν μυστικὴν ἐρμηνείαν. Τοῦ δὲ ἀρχε-
ρέως ὁ ποδήρης (88) κόσμου ἐστὶν αἰσθητοῦ σύμβν-
λον· τῶν μμὲν ἐπτὰ πλανητῶν οἱ πέντε λίθοι καὶ οἱ δύο
ἄνθρακες, διά τε τὸν Κρόνον καὶ τὴν Σελήνην· ὁ μὲν
γὰρ μεσημβρινὸς καὶ ὑγρὸς, καὶ γεώδης καὶ βαρύς· ἡ
δὲ ἀερώδης· διὸ Ἀρτεμις πρός τινων εἰρηται, ἀερο-
τόμος τις οὕσα· ζοφερὸς δὲ ὁ ἀήρ. Συνεργοῦντας δὲ
εἰς γένεσιν τῶν τῆδε, τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς πλανήταις
κατὰ τὴν θείαν πρόνοιαν ἐπί τε τοῦ στήθους καὶ τῶν
ὡμων εἰκότως ἰδρύσθαι διαγράφει· διʼ ὧν ἡ πρᾶξιις
ἡ ἐπιγενεσιουργὸς ἡ ἐβδομὰς ἡ πρώτη· στῆθος δʼ
οἰκητήριον καρδίας τε καὶ ψυχῆς. Εἶεν δʼ ν καὶ
ἄλλως λίθοι ποικίλοι σωτηρίας τρόποι· οἱ μὲν ἐν τοῖς
ὑπεραναβεβηκόσιν. οἱ δʼ ἐν τοῖς ὑποβεβηκόσιν ἱδρυ-
μένοι παντὸς τοῦ σωζομένου σώματος. Οἶ τε τρια-
κόσιοι ἐξήκοντα κώδωνες οἱ ἀπηρτημένοι τοῦ ποδέ-
ρους χρόνος ἐστὶν ἐνιαύσιος, ἐτιιαυτὸς (89) Κυρίου
δεκτὸς, κηρύσσων καὶ κατηχῶν τὴν μεγίστην τοῦ
Σωτῆρος ἐπιφάνειαν. Ἀλλὰ καὶ ὁ πᾶλος (90) ὁ χρυ-
σοῦς, ὁ·άνατεταμένος, τὴν ἐξουσίαν μηνύει τὴν βα-
σιλικὴν τοῦ Κυρίου· εἴ γε ἢ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλη-
σίας ὁ Σωτήρ. Σημεῖον γοῦν ἡγεμονικωτάτης ἀρχῆς
πῖλος ὁ ὑπὲρ αὐτήν· ἄλλως τε ἀκηκόαμεν, ὡς εἴ-
ρηται, καὶ τοῦ Χριστοῦ κεραλὴ d Θεὸς, καὶ Πατὴρ
τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Nαὶ μὴν τὸ μὲν
περιστήθιον, ἔκ τε ἐπωμίδος, ἢ ἐστιν ἔργου σύμβο-
λον, ἔκ τε τοῦ Λογίου· τὸν Λόγον δὲ τοῦτο αἰνίσσε-
ται, ᾧ συνέστηκεν, καὶ ἔστιν οὐρανοῦ εἰκὼν, τοῦ
Λόγῳ γενομένου, τοῦ ὑποκειμένου τῇ κεφαλῇ τῶν
πάντων τῷ Χριστῷ, κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως
κινούμενα. Lἱ οὗν (91) ἐπὶ τῆς ἐπωμίδος σμα-
ράγδου φωτεινοὶ λίθοι, ἤλιον καὶ σελήνην μηνύουσι,
τοὺς συνεργοὺς τῆς φύσεως. Χειρὸς δὲοἶμαι, ὦμος
ἀρχή. Οἱ δὲ ἐπὶ τῷ στήθει (92) τέτραχα τεταγμένοι
δώδεκα τὸν ζωδιακὸν διαγράφουσιν ἡμῖν κύκλον κατὰ
τὰς τέσσαρας τοῦ ἔτους τροπάς. Ἀλλως τε ἐχρῆν
τῇ κεφαλῇ τῇ Κυριακῇ (93), νόμον μὲν καὶ προφή-
agp P. es EO. oTTEER, S9I EOO. ARIS. s1sa. α, 2; LLuc. Iν, t9. ⁵ Epbes.ν, 23. s I Cor. .
καὶ σελήνην. Primum smaragdi duo rotandi hume-
rales indicant, ut quidam existimant, solem et lunam,
illum diei, hanc noctis præsidem.
(92) Cἱ δὲ ἐπὶ τῷ στήθει. Philo ejusdem libri
pag. β72 Ἐπειθʼ οἱ κατὰ στέρνα δώδεκα λίθοι ταῖς
χροαῖς οὐχ ὅμοιοι, διανεμηθέντες εἰς τέτταρας στί-
χους ἐκ τριων, τίνος ἐτέρου δείγματʼ εἰσὶν, ἢ τοῦ
ζωδιακοῦ κύκλου; καὶ γὰρ οὐτος, τετραχῆ διανεμη-
θεὶς, ἐκ τριῶν ζωδίων τὰς ἐτησίους ωρας ἀποτεεεῖ,
ἔαρ, θέρος, μετόπωρον, χειμμῶνα, τροπὰς τέτταρας,
ὦν ἐκάστης ὅρος τρία ζώδια. Præterea in pectore
duodecim gemmæ discolores, ternæ distributæ in
quatuor ordines quid aliud signipicant, quam εodiα-
cum circulum? nam et hic in quatuor partes e ternis
signis constantes diriditur, atque ita horas anni con-
ficit, er, æslatem, autumnum, hiemem, mutationes-
qute quatuor, quarum singulas tria signa determinant.
Paria dicit m libro De monarchia, p. S23, 824.
(93) Τξ κεφοοἐῇ τῇ Κυρακῇ. Nempe capd
Christi, quod Pileus signilicabat, subjacere vult
auctor legem et prophetas, qutæ gemmæ pectoralcs
pilco quodauumodo suhjectæ innucbant.
ἅμα καὶ λαιῶν δυνάμεων· ἡ φωνὴ δὲ δόξα εὐχάρι-
στος ἐν ἀκαταπαύστῳ θεωρίᾳ. Ἀπόχρη μέχρι τοῦδε
προχωρῆσαι τὴν μυστικὴν ἐρμηνείαν. Τοῦ δὲ ἀρχε-
ρέως ὁ ποδήρης (88) κόσμου ἐστὶν αἰσθητοῦ σύμβν-
λον· τῶν μμὲν ἐπτὰ πλανητῶν οἱ πέντε λίθοι καὶ οἱ δύο
ἄνθρακες, διά τε τὸν Κρόνον καὶ τὴν Σελήνην· ὁ μὲν
γὰρ μεσημβρινὸς καὶ ὑγρὸς, καὶ γεώδης καὶ βαρύς· ἡ
δὲ ἀερώδης· διὸ Ἀρτεμις πρός τινων εἰρηται, ἀερο-
τόμος τις οὕσα· ζοφερὸς δὲ ὁ ἀήρ. Συνεργοῦντας δὲ
εἰς γένεσιν τῶν τῆδε, τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς πλανήταις
κατὰ τὴν θείαν πρόνοιαν ἐπί τε τοῦ στήθους καὶ τῶν
ὡμων εἰκότως ἰδρύσθαι διαγράφει· διʼ ὧν ἡ πρᾶξιις
ἡ ἐπιγενεσιουργὸς ἡ ἐβδομὰς ἡ πρώτη· στῆθος δʼ
οἰκητήριον καρδίας τε καὶ ψυχῆς. Εἶεν δʼ ν καὶ
ἄλλως λίθοι ποικίλοι σωτηρίας τρόποι· οἱ μὲν ἐν τοῖς
ὑπεραναβεβηκόσιν. οἱ δʼ ἐν τοῖς ὑποβεβηκόσιν ἱδρυ-
μένοι παντὸς τοῦ σωζομένου σώματος. Οἶ τε τρια-
κόσιοι ἐξήκοντα κώδωνες οἱ ἀπηρτημένοι τοῦ ποδέ-
ρους χρόνος ἐστὶν ἐνιαύσιος, ἐτιιαυτὸς (89) Κυρίου
δεκτὸς, κηρύσσων καὶ κατηχῶν τὴν μεγίστην τοῦ
Σωτῆρος ἐπιφάνειαν. Ἀλλὰ καὶ ὁ πᾶλος (90) ὁ χρυ-
σοῦς, ὁ·άνατεταμένος, τὴν ἐξουσίαν μηνύει τὴν βα-
σιλικὴν τοῦ Κυρίου· εἴ γε ἢ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλη-
σίας ὁ Σωτήρ. Σημεῖον γοῦν ἡγεμονικωτάτης ἀρχῆς
πῖλος ὁ ὑπὲρ αὐτήν· ἄλλως τε ἀκηκόαμεν, ὡς εἴ-
ρηται, καὶ τοῦ Χριστοῦ κεραλὴ d Θεὸς, καὶ Πατὴρ
τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Nαὶ μὴν τὸ μὲν
περιστήθιον, ἔκ τε ἐπωμίδος, ἢ ἐστιν ἔργου σύμβο-
λον, ἔκ τε τοῦ Λογίου· τὸν Λόγον δὲ τοῦτο αἰνίσσε-
ται, ᾧ συνέστηκεν, καὶ ἔστιν οὐρανοῦ εἰκὼν, τοῦ
Λόγῳ γενομένου, τοῦ ὑποκειμένου τῇ κεφαλῇ τῶν
πάντων τῷ Χριστῷ, κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως
κινούμενα. Lἱ οὗν (91) ἐπὶ τῆς ἐπωμίδος σμα-
ράγδου φωτεινοὶ λίθοι, ἤλιον καὶ σελήνην μηνύουσι,
τοὺς συνεργοὺς τῆς φύσεως. Χειρὸς δὲοἶμαι, ὦμος
ἀρχή. Οἱ δὲ ἐπὶ τῷ στήθει (92) τέτραχα τεταγμένοι
δώδεκα τὸν ζωδιακὸν διαγράφουσιν ἡμῖν κύκλον κατὰ
τὰς τέσσαρας τοῦ ἔτους τροπάς. Ἀλλως τε ἐχρῆν
τῇ κεφαλῇ τῇ Κυριακῇ (93), νόμον μὲν καὶ προφή-
agp P. es EO. oTTEER, S9I EOO. ARIS. s1sa. α, 2; LLuc. Iν, t9. ⁵ Epbes.ν, 23. s I Cor. .
καὶ σελήνην. Primum smaragdi duo rotandi hume-
rales indicant, ut quidam existimant, solem et lunam,
illum diei, hanc noctis præsidem.
(92) Cἱ δὲ ἐπὶ τῷ στήθει. Philo ejusdem libri
pag. β72 Ἐπειθʼ οἱ κατὰ στέρνα δώδεκα λίθοι ταῖς
χροαῖς οὐχ ὅμοιοι, διανεμηθέντες εἰς τέτταρας στί-
χους ἐκ τριων, τίνος ἐτέρου δείγματʼ εἰσὶν, ἢ τοῦ
ζωδιακοῦ κύκλου; καὶ γὰρ οὐτος, τετραχῆ διανεμη-
θεὶς, ἐκ τριῶν ζωδίων τὰς ἐτησίους ωρας ἀποτεεεῖ,
ἔαρ, θέρος, μετόπωρον, χειμμῶνα, τροπὰς τέτταρας,
ὦν ἐκάστης ὅρος τρία ζώδια. Præterea in pectore
duodecim gemmæ discolores, ternæ distributæ in
quatuor ordines quid aliud signipicant, quam εodiα-
cum circulum? nam et hic in quatuor partes e ternis
signis constantes diriditur, atque ita horas anni con-
ficit, er, æslatem, autumnum, hiemem, mutationes-
qute quatuor, quarum singulas tria signa determinant.
Paria dicit m libro De monarchia, p. S23, 824.
(93) Τξ κεφοοἐῇ τῇ Κυρακῇ. Nempe capd
Christi, quod Pileus signilicabat, subjacere vult
auctor legem et prophetas, qutæ gemmæ pectoralcs
pilco quodauumodo suhjectæ innucbant.