PG 93, col. 1186
multos a nequitia avertit, et ad pietatem convertit.
PSALMUS XV.
Vens. 2. ι Dominus meus es tu. ι
’ν Vides Ecclesiae gratitudinem : simul enim et suam
paupertatem, et sponsi divitias professa est. Dixi,
inquit, Domino (id est Christo) : Dominus meus es
tu. Non es. inquit, purus homo. sed Dominus: sl-
quidem scrvam in uxorem et sociam duxisti. et re-
jectam tibi conjunxisti.
Vens. 5. ι Dominus pars haereditatis meae.»
[hereditatis (inquit), hoc est mysterii hujus. Nam
in prtnsenti saeculo, praeter solum Deum, non habet
Ecclesia hazreditatem. llic illi futuram hereditatem
parat : propterea huic versiculo sequens jure addi-
tur : ι Tu es qui restitues Iuvreditatem. ι
Vens. ’⁷. ι Benedicam Dominum. ι
Deo benedicit Ecclesia, ut qua: ab ipso mysterio-
rum intelligentiam acceperit, ac Iudaeorum errorem
declinaverit.
Vens. 8. ι Providebam Dominum in conspectu meo
semper. ι
Vides aequalem Filii cum Patre dignitatem ? Non-
nunquam enim Filius stare a dextris aut sedere di-
citur; nunc vero Patri dextrum locum attribuit:
ut discas unam esse Geniti et Genitoris potestatem,
tametsi jam propter carnem humilia loquatur.
PSALMUS XVI.
Vens. 7. ι Miritica misericordias tuas, qui salvos
facis sperantes in te. ο η
Quasnam gressus in Dei semitis perfici , quos
item non commoveri Propheta rogat? Grcuus pri-
mos animi motus tenemus, quos perfici . hoc est
confirmari in sentitis Dei, hoc est in divinis man-
datis , orat. Nam, iis stabilitis ac perfectis, reliqui
gressus nostri, hoc est actiones. non nutant: nam
peccatum cos dimovere non potest.
Vens. 9. «Inimici mei animam meam circum-
ι) dederunt. ι
Circumdant enim animam nostram daemones, et
ferarum more, quilibet eam irretire tentat. Adeps
vero daemonum , et esca pinguis , sunt peccatores,
quos voluptatibus inescatos, ne amplius ctl‘ugiant,
circumcludunt. Sed qualis superbia? Apostasia et
defectio a Deo, futurorum incredulitas, judicii ne-
gatio. Ad haec enim ii qui peccare jubent, eos qui
sunt decepti, adhortantur.
Vens. 15. ι Exsurge, Domine. ι
Frameam appellat justitiam Dei, instar gladii in-
tegras daemonum acies exscindentem.
Vens. ιι. ι Saturati sunt. filiis. ι
PSALMUS XV.
Vens. 2. ι Dominus meus es tu. ι
’ν Vides Ecclesiae gratitudinem : simul enim et suam
paupertatem, et sponsi divitias professa est. Dixi,
inquit, Domino (id est Christo) : Dominus meus es
tu. Non es. inquit, purus homo. sed Dominus: sl-
quidem scrvam in uxorem et sociam duxisti. et re-
jectam tibi conjunxisti.
Vens. 5. ι Dominus pars haereditatis meae.»
[hereditatis (inquit), hoc est mysterii hujus. Nam
in prtnsenti saeculo, praeter solum Deum, non habet
Ecclesia hazreditatem. llic illi futuram hereditatem
parat : propterea huic versiculo sequens jure addi-
tur : ι Tu es qui restitues Iuvreditatem. ι
Vens. ’⁷. ι Benedicam Dominum. ι
Deo benedicit Ecclesia, ut qua: ab ipso mysterio-
rum intelligentiam acceperit, ac Iudaeorum errorem
declinaverit.
Vens. 8. ι Providebam Dominum in conspectu meo
semper. ι
Vides aequalem Filii cum Patre dignitatem ? Non-
nunquam enim Filius stare a dextris aut sedere di-
citur; nunc vero Patri dextrum locum attribuit:
ut discas unam esse Geniti et Genitoris potestatem,
tametsi jam propter carnem humilia loquatur.
PSALMUS XVI.
Vens. 7. ι Miritica misericordias tuas, qui salvos
facis sperantes in te. ο η
Quasnam gressus in Dei semitis perfici , quos
item non commoveri Propheta rogat? Grcuus pri-
mos animi motus tenemus, quos perfici . hoc est
confirmari in sentitis Dei, hoc est in divinis man-
datis , orat. Nam, iis stabilitis ac perfectis, reliqui
gressus nostri, hoc est actiones. non nutant: nam
peccatum cos dimovere non potest.
Vens. 9. «Inimici mei animam meam circum-
ι) dederunt. ι
Circumdant enim animam nostram daemones, et
ferarum more, quilibet eam irretire tentat. Adeps
vero daemonum , et esca pinguis , sunt peccatores,
quos voluptatibus inescatos, ne amplius ctl‘ugiant,
circumcludunt. Sed qualis superbia? Apostasia et
defectio a Deo, futurorum incredulitas, judicii ne-
gatio. Ad haec enim ii qui peccare jubent, eos qui
sunt decepti, adhortantur.
Vens. 15. ι Exsurge, Domine. ι
Frameam appellat justitiam Dei, instar gladii in-
tegras daemonum acies exscindentem.
Vens. ιι. ι Saturati sunt. filiis. ι