PG 93, col. 1199
tiethsabcc. ι
Clariorcm liber Regum historiam continet. Nam
cum David e domo sua conspexisset Bersabee uxorem
π Uria: Ποιιωί se lavantem . et inde in eam cupiditate
exarsisset. accersens illam, cum ca concubuit:
cum autem concepisset. veritus Uriam, curavit ut
Urias sub duce Joab in prima acie pugnans consti-
tueretur; atquc ita per alienigenas ipsum occidit.
Propter haec iratus Deus. misit ad illum Nathan
prophetam. ut illi propter .czedem et adulterium
comminaretur: quo facto, David ad penitentiam
conversus scripsit hunc psalmum , minime veritus
hoc vulnus suum propalare, ut peccatoribus ι)ωηί-
ιθηιὶω remedium indicaret.
Rogat deleri iniquitatem. ita ut non solum cure-
tur vulnus , verum ne cicatrix quidem relinquatur.
Quamobrem etiam miserationum multitudinem prte-
tendit: neque enim ab una miseratione. hoc est, ve-
nia unius delicti peccator salvari potest, sed ad
multa multis opus est miserationibus, ut minas et
supplicium clIugiamus.
Non simpliciter lavari, sed amplius rogavit, pe-
tens ut purgatio crimini seu lapsui respondeat. Nam
quemadmodum vestis parum sordida facile abluitur et
mundatur; qua: vero multum et szepius sordes
contraxit, majori studio et labore extergenda est;
sic el. anima, quae semel et parva peccaverit, medio-
cri pcenitentiapurgatur : cum vero multis et gravi-
bus delictis sese obstrinxerit, non leviet negligenti,
sed laboriosa et aspera pmnitentia indiget. cum
multorum bonorum artuum operibus. Tali enim
pmnitcntia Deus abluit delicta nostra. Recte autem
peccatum iniquitatem appellavit; volens ostendere,
ne sibi quidem, quanquam regi, legem trans-
gredi licuissc: nam Regem omnium altissimum of-
» l'cndit.
Vens. 5. ι Quoniam iniquitatem meam ego co-
gnosco. ›
Beatum est, cum quis proprium novit peccatum.
et continenter .ante oculos habet delicta sua. Nam
qui cognoscit, et meminit, et oculis animi delicto-
rum suorum vulnera intuetur, erubcsdt rubore suf-
fusus; ct record-alioue animam compungit, etpndore
coactus ad ptrnitcntiam properat. Quem vero pas-
sionnm suarum capit oblivio, ad alia rursus peccata
(quasi nihil mali ab eo patratum sit) adducitur.
Vens. 6. ‹ Tibi soli peccavi. ι
Non quod omnes homines latuerit, ut nonnulli
Opinantur : non enim liersabcc ipsam, qum adulte-
rium commiserat; sed nec illos qui ean» regis uo-
mine vocaverant, adulterii negotium latere potuit.
ποθι) quoque scivit operam suam regi se praestitisse
tncmtle peragenda. Scal nec ipse permissum sibi
Clariorcm liber Regum historiam continet. Nam
cum David e domo sua conspexisset Bersabee uxorem
π Uria: Ποιιωί se lavantem . et inde in eam cupiditate
exarsisset. accersens illam, cum ca concubuit:
cum autem concepisset. veritus Uriam, curavit ut
Urias sub duce Joab in prima acie pugnans consti-
tueretur; atquc ita per alienigenas ipsum occidit.
Propter haec iratus Deus. misit ad illum Nathan
prophetam. ut illi propter .czedem et adulterium
comminaretur: quo facto, David ad penitentiam
conversus scripsit hunc psalmum , minime veritus
hoc vulnus suum propalare, ut peccatoribus ι)ωηί-
ιθηιὶω remedium indicaret.
Rogat deleri iniquitatem. ita ut non solum cure-
tur vulnus , verum ne cicatrix quidem relinquatur.
Quamobrem etiam miserationum multitudinem prte-
tendit: neque enim ab una miseratione. hoc est, ve-
nia unius delicti peccator salvari potest, sed ad
multa multis opus est miserationibus, ut minas et
supplicium clIugiamus.
Non simpliciter lavari, sed amplius rogavit, pe-
tens ut purgatio crimini seu lapsui respondeat. Nam
quemadmodum vestis parum sordida facile abluitur et
mundatur; qua: vero multum et szepius sordes
contraxit, majori studio et labore extergenda est;
sic el. anima, quae semel et parva peccaverit, medio-
cri pcenitentiapurgatur : cum vero multis et gravi-
bus delictis sese obstrinxerit, non leviet negligenti,
sed laboriosa et aspera pmnitentia indiget. cum
multorum bonorum artuum operibus. Tali enim
pmnitcntia Deus abluit delicta nostra. Recte autem
peccatum iniquitatem appellavit; volens ostendere,
ne sibi quidem, quanquam regi, legem trans-
gredi licuissc: nam Regem omnium altissimum of-
» l'cndit.
Vens. 5. ι Quoniam iniquitatem meam ego co-
gnosco. ›
Beatum est, cum quis proprium novit peccatum.
et continenter .ante oculos habet delicta sua. Nam
qui cognoscit, et meminit, et oculis animi delicto-
rum suorum vulnera intuetur, erubcsdt rubore suf-
fusus; ct record-alioue animam compungit, etpndore
coactus ad ptrnitcntiam properat. Quem vero pas-
sionnm suarum capit oblivio, ad alia rursus peccata
(quasi nihil mali ab eo patratum sit) adducitur.
Vens. 6. ‹ Tibi soli peccavi. ι
Non quod omnes homines latuerit, ut nonnulli
Opinantur : non enim liersabcc ipsam, qum adulte-
rium commiserat; sed nec illos qui ean» regis uo-
mine vocaverant, adulterii negotium latere potuit.
ποθι) quoque scivit operam suam regi se praestitisse
tncmtle peragenda. Scal nec ipse permissum sibi