PG 93, col. 1545
MABTYRIUM SANCTI LONGINI CENTURIONIS.
Topgfzwfifliovzlov ιῇᾳρτύριιζν τοῦ ᾴγίου aeui ἐν-
δόεου μάρτυρος τοῦ Χριστοῦ Λογτίνου τοῦ ἐκα-
τοντὰρχου τοῦ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δύο στρα-
τιωτων.
Ex ntanuscrtpto codice Vaticana η. 1190, fol. H7, edidere BOLLANDlANL Act. Sanct. Mart. t. ll, pag. 586, 756.
α’. Πολλαὶ τῶν μαρτύρων αἱ συγγραφαί. Καθάπερ
γὰρ αἱ τῶν ζωγράφων εἰκόνες, τινὰς μιμούμεναι τῶν
πόλεων ὄψεις. καὶ μεγέθη πύργων, καὶ μορφὰς ὡδ-
δρῶν καὶ γυναικῶν, ποτὲ δὲ νέας, ποτὲ δὲ πρεσϐυ-
τικὰς, ποτὲ δὲ βασιλικὰς, ποτὲ δὲ νυμφικὰς, ποτὲ δὲ
σκυθρωπὰς , καί ποτε περιχαρεῖς δεικνύονται · οὕτω
καὶ οὶ τῶν μαρτυρικῶν ἀγώνων τοὺς λόγους ιστορή-
σαντες, τὺ στερρὸν τῆς ψυχῆς, καὶ¹ τὺν τρόπον τὸν
ἀνδρεῖον, καὶ τὴν ὲν τοῖς δεινοῖς παράστασιν , ἄφο-
ὃον καὶ εὔτολμον , καὶ ἀκατάπληκτον , καὶ τὴν ὲκ
Χριστοῦ συμμαχίαν πρὸς αὐτοὺς καταϐαίνουσαν,
ποτὲ μὲν τὸ πλῆθος τῶν σημείων, ποτὲ δὲ τὸν πλοῦ-
τον ὲν τοῖς λόγοις τῆς χάριτος ὁμολογουμένην, ταῖς
ἀκοαῖς ἐμφανίζουσιν. Λογγίνου ὁὲ ἄρα γραφὴν σο-
φοῦ τε καὶ ἀνδρείου, ἐξαιρέτως τῆς ὑπὲρ τοῦ Χρι-
στοῦ μαρτυρίας , ἧς ἤρξατο ὁμολογήσας αὑτὸν , πῶς
ἐπαξίως ίστορήσαιμι;
β’. Ὀτε γὰρ τῷ φόϐῳ συγχυθεὶς ὲξηρνήσατο αὐτὸν
ὅλος ὁ χορὸς τῶν ἀποστόλων · χωλοὶ δὲ οὓς ἡγειρεν,
. τυφλοί τε οὓς ἐφώτισεν, λεπροί τε μετ’ αὐτῶν οὓς τῆς
πολυτίλτου δορᾶς καὶ τῆς σαρκὸς τῶν μωμημάτων
ἠλευθέρωσεν, καὶ ἄλλοι ὧν τὰς συμφορὰς ἔπαυσεν
καὶ τὰς νόσους ἐχάλασεν (1), καὶ πρὸς τὸ κρεῖττον τὴν
γνῶσιν μετεσκεύασεν, οὗτοι πάντες πρὸς τὸ δρᾶμα τοῦ
σταυροῦ καταπλαγέντες, χειμῶνος μεστὸν ναυάγιον
ὑπέμειναν· ή ὁμολογία δὲ τοῦ τιμίου καὶ θεοσεὸοῦς
Ἐκατοντάρχου Λογγίνου ὑπῆρχεν εἰς τὰς ἀκοὰς τῆς
ματαίας καὶ ἀπατηλῆς Συναγωγῆς τῶν Ἰουδαίων,
ὅτε ἔλεγεν, Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱός ἐστιν οὗτος. Οὔτε
γὰρ Πιλάτον κατὰ τοῦ Χριστοῦ μεμισθωμένον ῂσχύ-
νετο, οὗτε μὴ φὸσον τοσούτου δήμου ἐδεῖτο, ἢὲνάρ-
κησεν τὸ πλῆθος τῶν ἀπείρων μυριάδων ἐκείνων.
Τοιγαροῦν καὶ [ὑμνείσθω] καὶ γραφέσθω ἠ καλλίστη
ἄθλησις αὐτοῦ, ἢν καὶ οί ἀπ’ ἀρχῆς αὐτόπται διηγή-
σαντο, καὶ τῇ μετὰ ταύτῃ γενεᾷ παρέδωκαν, ἀπ’
ἐκείνης δὲ είς τὸ ἐξῆς καὶ οὕτω μέχρις ἡμῶν κατα-
ῦάντες οι τῆς Λογγίνου μαρτυρῖας λόγοι, ὡς μαργα-
¹ Matth. uvn, 5i.
(l) Ms. ὲσχόνευσε· quod quia Grzecum nonest nec ι» Christi tamen damnationem ab eo extortam magis
alibi reperitur immulavi : forte 1egendum fuit ἐσχό-
λευσεν,⁷ιιιιιιςὶ otiari {ecfused neque hanc vocem
reperi, radicem tamen Cra-cam habemus unde for-
mari possit.
(rt) Non erat hoc quidem a Pilati ingenio alienum,
quem solitum sententias vendere Philo scribit:
_ PATROL. Gn. XCIII.
Topgfzwfifliovzlov ιῇᾳρτύριιζν τοῦ ᾴγίου aeui ἐν-
δόεου μάρτυρος τοῦ Χριστοῦ Λογτίνου τοῦ ἐκα-
τοντὰρχου τοῦ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δύο στρα-
τιωτων.
Ex ntanuscrtpto codice Vaticana η. 1190, fol. H7, edidere BOLLANDlANL Act. Sanct. Mart. t. ll, pag. 586, 756.
α’. Πολλαὶ τῶν μαρτύρων αἱ συγγραφαί. Καθάπερ
γὰρ αἱ τῶν ζωγράφων εἰκόνες, τινὰς μιμούμεναι τῶν
πόλεων ὄψεις. καὶ μεγέθη πύργων, καὶ μορφὰς ὡδ-
δρῶν καὶ γυναικῶν, ποτὲ δὲ νέας, ποτὲ δὲ πρεσϐυ-
τικὰς, ποτὲ δὲ βασιλικὰς, ποτὲ δὲ νυμφικὰς, ποτὲ δὲ
σκυθρωπὰς , καί ποτε περιχαρεῖς δεικνύονται · οὕτω
καὶ οὶ τῶν μαρτυρικῶν ἀγώνων τοὺς λόγους ιστορή-
σαντες, τὺ στερρὸν τῆς ψυχῆς, καὶ¹ τὺν τρόπον τὸν
ἀνδρεῖον, καὶ τὴν ὲν τοῖς δεινοῖς παράστασιν , ἄφο-
ὃον καὶ εὔτολμον , καὶ ἀκατάπληκτον , καὶ τὴν ὲκ
Χριστοῦ συμμαχίαν πρὸς αὐτοὺς καταϐαίνουσαν,
ποτὲ μὲν τὸ πλῆθος τῶν σημείων, ποτὲ δὲ τὸν πλοῦ-
τον ὲν τοῖς λόγοις τῆς χάριτος ὁμολογουμένην, ταῖς
ἀκοαῖς ἐμφανίζουσιν. Λογγίνου ὁὲ ἄρα γραφὴν σο-
φοῦ τε καὶ ἀνδρείου, ἐξαιρέτως τῆς ὑπὲρ τοῦ Χρι-
στοῦ μαρτυρίας , ἧς ἤρξατο ὁμολογήσας αὑτὸν , πῶς
ἐπαξίως ίστορήσαιμι;
β’. Ὀτε γὰρ τῷ φόϐῳ συγχυθεὶς ὲξηρνήσατο αὐτὸν
ὅλος ὁ χορὸς τῶν ἀποστόλων · χωλοὶ δὲ οὓς ἡγειρεν,
. τυφλοί τε οὓς ἐφώτισεν, λεπροί τε μετ’ αὐτῶν οὓς τῆς
πολυτίλτου δορᾶς καὶ τῆς σαρκὸς τῶν μωμημάτων
ἠλευθέρωσεν, καὶ ἄλλοι ὧν τὰς συμφορὰς ἔπαυσεν
καὶ τὰς νόσους ἐχάλασεν (1), καὶ πρὸς τὸ κρεῖττον τὴν
γνῶσιν μετεσκεύασεν, οὗτοι πάντες πρὸς τὸ δρᾶμα τοῦ
σταυροῦ καταπλαγέντες, χειμῶνος μεστὸν ναυάγιον
ὑπέμειναν· ή ὁμολογία δὲ τοῦ τιμίου καὶ θεοσεὸοῦς
Ἐκατοντάρχου Λογγίνου ὑπῆρχεν εἰς τὰς ἀκοὰς τῆς
ματαίας καὶ ἀπατηλῆς Συναγωγῆς τῶν Ἰουδαίων,
ὅτε ἔλεγεν, Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱός ἐστιν οὗτος. Οὔτε
γὰρ Πιλάτον κατὰ τοῦ Χριστοῦ μεμισθωμένον ῂσχύ-
νετο, οὗτε μὴ φὸσον τοσούτου δήμου ἐδεῖτο, ἢὲνάρ-
κησεν τὸ πλῆθος τῶν ἀπείρων μυριάδων ἐκείνων.
Τοιγαροῦν καὶ [ὑμνείσθω] καὶ γραφέσθω ἠ καλλίστη
ἄθλησις αὐτοῦ, ἢν καὶ οί ἀπ’ ἀρχῆς αὐτόπται διηγή-
σαντο, καὶ τῇ μετὰ ταύτῃ γενεᾷ παρέδωκαν, ἀπ’
ἐκείνης δὲ είς τὸ ἐξῆς καὶ οὕτω μέχρις ἡμῶν κατα-
ῦάντες οι τῆς Λογγίνου μαρτυρῖας λόγοι, ὡς μαργα-
¹ Matth. uvn, 5i.
(l) Ms. ὲσχόνευσε· quod quia Grzecum nonest nec ι» Christi tamen damnationem ab eo extortam magis
alibi reperitur immulavi : forte 1egendum fuit ἐσχό-
λευσεν,⁷ιιιιιιςὶ otiari {ecfused neque hanc vocem
reperi, radicem tamen Cra-cam habemus unde for-
mari possit.
(rt) Non erat hoc quidem a Pilati ingenio alienum,
quem solitum sententias vendere Philo scribit:
_ PATROL. Gn. XCIII.