PG 93, col. 20
μυνίας s. Διδάσκει δὲ καὶ τῶν παίδων αὐτοῦ τὴν ὁμύ-
νοιαν, καὶ φιλαδελφίαν, καὶ τοῦ πατρὸς τὴν ἐπι-
μέλειαν, καὶ τὸ πρὸς Θεὸν σόβας, καὶ μεθʼ ὅσης
ἐπιμελείας ἀνῆγε τὰ φίλτατα πολλὴν ποιούμενος
πρόνοιαν, καὶ τοῖς b κατὰ διάνοιαν αὐτῶν ἀκουσίους
ἀμαρτίας ἐξαλείφειν s, διὰ θυσίων τῆς εἰς Θεὸν
δεήσεως.
« Ἀνθρωπός τις ἦν ἐν χώρᾳ τῇ Δὐσίτιδι, ῷ ὄνομα
Ἰώ.
ʼἩ γὰρ Λὐσῖτις, χώρα ἦν Ἡσαῦ τοῦ βεβήλου
καὶ πονηροῦ, ἀφʼ οὖ καὶ ὡνόμασται, ἡτοι ἀπὸ Λὖς
ἐνὸς τῶνυἱῶν. Πσαῦ. Bούλεται οὖν εἰπεῖν, οἶον ἄνδρα
ἡνεγκεν εἰς εὐσέβειαν, ἡ τοῦ βεβήλου καὶ ἀθέσμου
χώρα, οὗ καὶ ἀπόγονος ἦν ὁ δίκαιος· τὴν δὲ Λὐσίτιδα
χώραν οἱ μὲν τὴν τοῦ Σηὼν εἶναι ἔφησαν, ἐβραῖστὶ
Ἀοὺς καλουμένην, οἱ δὲ τὴν Ἰδουμαίαν. Εὐσέβιος δὲ
Ἀρισταῖον εἰσάγει, ἐν τῷ περὶ Ἰουδαίων λόγῳ φάσ-
κοντα, ἐτέραν τινὰ ταύτην εἶναι ἐν ὀρίοις κειμένην
Ἰδουμαίας καὶ Ἀραβίας· ὁ δὲ χρυσοῤῥήμων Πατὴρ
αὐτὴν τὴν Ἀραβίαν φησὶν, ἔνθα καὶ τὸ μνημεῖον τοῦ
γενναίου φαίνεται, καὶ ἡ τῆς κοπρίας παλαίστρα,
ἐν ῇ τοὺς λαμπροὺς στεφάνους ἀνεδήσατο, καὶ τὰς
διʼ ἔτους αὐτῷ τιμὰς, ὡς λόγος, ἄγουσιν οἱ ἐπιχώ-
ριοι. Ποῦ δὲ κατῷκει, καὶ ποῦ ἠγωνίσατο ὁ ἄμεμ-
πτος, πρόδηλον ἐκ τῶν μέχρι νῦν ὀρωμένων V.
« Καὶ ἦν τὰ κτήνη αὐτοῦ πρόβατα ἐπτακισχίλια,
κάμηλοι τρισχίλιαι, ζεύγη βοῶν πεντακόσια, ὄνοι
θήλειαι νομάδες πεντακόσιαι, καὶ ὑπηρεσία πολλὴ
σφόδρα, καὶ ἔργα μεγάλα ἦν αὐτῷ ἐπὶ τῆς γὴς. ν
Αέγει τὴν εὐπαιδίαν, ἀπαριθμεῖται τὴν κτῆσιν,
ἵνα δύο κατʼ αὐτῶν s ὡφεληθῶμεν· ὅτι τε οὐδὲν αὐ-
τῷ πρὸς δικαιοσύνην ὁ πλοῦτος ἐμπόδιον γέγονεν.
Ἐν τοσαύτῃ γὰρ παρὰ ἀνθρώποις εὐδαιμονίᾳ καὶ
εὐτεκνίᾳ τυγχάνων, οὐκ ἀπαιδαγώγητος ἦν, οὐδὲ
περιεσπᾶτο τὸν νοῦν ἀπὸ τῆς εὐσεβείας· καὶ οἶων
ἀφαιρεθεὶς, οἶους ἐφθέγξατο λόγους; Καὶ πλούσιοι
τοίνυν ἐντεῦθεν παιδευέσθωσαν, μὴ διὰ τὸν κόρον
ὑβρίζειν, καὶ πένητες εὐχαριστείτωσαν, ἢ τὴν
ἀρχὴν μὴ κτησάμενοι, ἢ καὶ ἀκτησάμενοι, καὶ εἰς
πενίαν μεταπεπτωκότες. Παραμυθείσθωσαν δὲ καὶ
οἱ παῖδας ἀποβεβληκότες, πρὸς τὴν θαυμαστὴν εἴκό
να τοῦ δικαίου βλέποντες. ʼπηρεσίαν δὲ τὲν διὰ
τῶ οἰκετῶν φησιν. Ὁ γὰρ Ἀκύλας, καὶ δουλεία
πολλὴ σρφφόδρα, ἐκδέδωκεν· ὁ δὲ Σύμμαχος οἰκετία,
ἐρμηνεύων σαφέστερον. βργα δὲ μεγάλα, ρὸς μὲν
νοῦν, τὰ τῆς εὐσεβείας, πρὸς δὲ ῥητὸν, τὰ κατʼ
ἀγροὺς καὶ κατʼ οἴκους, φυτεῖαι, λειμῶνας, παράδει-
σοι, συνοικίαι, οἴκοδομήμὰτα.
« Καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖὐος εὐγενὴς,τῶν ἀφ ἡλίου
ἀνατολῶν. »
Τοῦ γὰρ ἀπολέπτου γένους τοῦ Ἀβραμιαίου ἐτύγ-
reque crat Abrahæ ffilius, ut in cognatione, sic in pie-χανε, καὶ τέκνον ἦν ὄντωςτοῦ Ἀβραὰμ, ὡς τῆς συγ-
soTπ.
νοιαν, καὶ φιλαδελφίαν, καὶ τοῦ πατρὸς τὴν ἐπι-
μέλειαν, καὶ τὸ πρὸς Θεὸν σόβας, καὶ μεθʼ ὅσης
ἐπιμελείας ἀνῆγε τὰ φίλτατα πολλὴν ποιούμενος
πρόνοιαν, καὶ τοῖς b κατὰ διάνοιαν αὐτῶν ἀκουσίους
ἀμαρτίας ἐξαλείφειν s, διὰ θυσίων τῆς εἰς Θεὸν
δεήσεως.
« Ἀνθρωπός τις ἦν ἐν χώρᾳ τῇ Δὐσίτιδι, ῷ ὄνομα
Ἰώ.
ʼἩ γὰρ Λὐσῖτις, χώρα ἦν Ἡσαῦ τοῦ βεβήλου
καὶ πονηροῦ, ἀφʼ οὖ καὶ ὡνόμασται, ἡτοι ἀπὸ Λὖς
ἐνὸς τῶνυἱῶν. Πσαῦ. Bούλεται οὖν εἰπεῖν, οἶον ἄνδρα
ἡνεγκεν εἰς εὐσέβειαν, ἡ τοῦ βεβήλου καὶ ἀθέσμου
χώρα, οὗ καὶ ἀπόγονος ἦν ὁ δίκαιος· τὴν δὲ Λὐσίτιδα
χώραν οἱ μὲν τὴν τοῦ Σηὼν εἶναι ἔφησαν, ἐβραῖστὶ
Ἀοὺς καλουμένην, οἱ δὲ τὴν Ἰδουμαίαν. Εὐσέβιος δὲ
Ἀρισταῖον εἰσάγει, ἐν τῷ περὶ Ἰουδαίων λόγῳ φάσ-
κοντα, ἐτέραν τινὰ ταύτην εἶναι ἐν ὀρίοις κειμένην
Ἰδουμαίας καὶ Ἀραβίας· ὁ δὲ χρυσοῤῥήμων Πατὴρ
αὐτὴν τὴν Ἀραβίαν φησὶν, ἔνθα καὶ τὸ μνημεῖον τοῦ
γενναίου φαίνεται, καὶ ἡ τῆς κοπρίας παλαίστρα,
ἐν ῇ τοὺς λαμπροὺς στεφάνους ἀνεδήσατο, καὶ τὰς
διʼ ἔτους αὐτῷ τιμὰς, ὡς λόγος, ἄγουσιν οἱ ἐπιχώ-
ριοι. Ποῦ δὲ κατῷκει, καὶ ποῦ ἠγωνίσατο ὁ ἄμεμ-
πτος, πρόδηλον ἐκ τῶν μέχρι νῦν ὀρωμένων V.
« Καὶ ἦν τὰ κτήνη αὐτοῦ πρόβατα ἐπτακισχίλια,
κάμηλοι τρισχίλιαι, ζεύγη βοῶν πεντακόσια, ὄνοι
θήλειαι νομάδες πεντακόσιαι, καὶ ὑπηρεσία πολλὴ
σφόδρα, καὶ ἔργα μεγάλα ἦν αὐτῷ ἐπὶ τῆς γὴς. ν
Αέγει τὴν εὐπαιδίαν, ἀπαριθμεῖται τὴν κτῆσιν,
ἵνα δύο κατʼ αὐτῶν s ὡφεληθῶμεν· ὅτι τε οὐδὲν αὐ-
τῷ πρὸς δικαιοσύνην ὁ πλοῦτος ἐμπόδιον γέγονεν.
Ἐν τοσαύτῃ γὰρ παρὰ ἀνθρώποις εὐδαιμονίᾳ καὶ
εὐτεκνίᾳ τυγχάνων, οὐκ ἀπαιδαγώγητος ἦν, οὐδὲ
περιεσπᾶτο τὸν νοῦν ἀπὸ τῆς εὐσεβείας· καὶ οἶων
ἀφαιρεθεὶς, οἶους ἐφθέγξατο λόγους; Καὶ πλούσιοι
τοίνυν ἐντεῦθεν παιδευέσθωσαν, μὴ διὰ τὸν κόρον
ὑβρίζειν, καὶ πένητες εὐχαριστείτωσαν, ἢ τὴν
ἀρχὴν μὴ κτησάμενοι, ἢ καὶ ἀκτησάμενοι, καὶ εἰς
πενίαν μεταπεπτωκότες. Παραμυθείσθωσαν δὲ καὶ
οἱ παῖδας ἀποβεβληκότες, πρὸς τὴν θαυμαστὴν εἴκό
να τοῦ δικαίου βλέποντες. ʼπηρεσίαν δὲ τὲν διὰ
τῶ οἰκετῶν φησιν. Ὁ γὰρ Ἀκύλας, καὶ δουλεία
πολλὴ σρφφόδρα, ἐκδέδωκεν· ὁ δὲ Σύμμαχος οἰκετία,
ἐρμηνεύων σαφέστερον. βργα δὲ μεγάλα, ρὸς μὲν
νοῦν, τὰ τῆς εὐσεβείας, πρὸς δὲ ῥητὸν, τὰ κατʼ
ἀγροὺς καὶ κατʼ οἴκους, φυτεῖαι, λειμῶνας, παράδει-
σοι, συνοικίαι, οἴκοδομήμὰτα.
« Καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖὐος εὐγενὴς,τῶν ἀφ ἡλίου
ἀνατολῶν. »
Τοῦ γὰρ ἀπολέπτου γένους τοῦ Ἀβραμιαίου ἐτύγ-
reque crat Abrahæ ffilius, ut in cognatione, sic in pie-χανε, καὶ τέκνον ἦν ὄντωςτοῦ Ἀβραὰμ, ὡς τῆς συγ-
soTπ.