PG 93, col. 28
« Ἀλλὰ ἀπόστειλον τὴν χεῖρά σου, καὶ ἅψαι πάντων
ὦν ἔχει, εἰ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει. »
Εὐφήμως δὲ ἡ ραφὴ. τὸ, εὐλογήσει, ἀντὶ τοῦ,
βλασρημθσει,χρῆται· ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς Bασιλείαις
γέγραπται περὶ τοῦ Nαβουθαὶ, Εὐλόγησε Θεὸν καὶ
βασιλέα.
« Τότε εἶπεν ὁ Κύριος τῷ διαβόλῳ· Ἰδοὺ πάντα
ὅσα ἔχει, δίδωμι ἐν τῇ χειρί σου, ἀλλʼ αὐτοῦ μὴ
ἅψη. »
λλυμπιοδώροnκαὶ Πολυχρονίου. Ὁμὲν διάβολος
οὐκ εἰδὼς τὸ μέλλον, οὐδὲ ἐμβατεύων καρδίαις, μά-
την ἐπαγγέλλεται τὴν ἦτταν τοῦ δικαίου· εἴπερ γὰρ
φησὶν, Εἰ συνεχώρησέ μοι ὁ Θεὸς ἅψασθαι τῶν αὐτῷ
προσόντων, καὶ γυμνῶσαι τῆς προσούσης περ
ουσίας τε καὶ δόξης, παρεσκεύασα ἂν αὐτὸν βλάσ-
φημα ῥήματα φθέγξασθαι. Ὁ δὲ Θεὸς ἱ προγνώ-
στης ὡν, οἶδεν ὡς νικήσει ὁ ἀθλητής· ὅθεν καὶ συν-.
εχώρησε τῷ διαβόλῳ τὰ κατὰ γνώμην πρᾶξαι περὶ
τὸν δίκαιον, μόνον εἴρξας αὐτὸν τῆς κατὰ τοῦ σώ-
ματος βλάβης.
Ὁρα δὲ, ὅτι τοῦ πονηροῦ μὴ εἰρηκότος, Ἐπίτρε-
ψόν μοι, ὁ μέγας ἀγωνοθέτης τὴν ἀνδρείαν ἐπιστά-
μενος τοῦ οἰκείου ἀθλητοῦ, αὐτῷ τῷ ἀντιπάλῳ δί-
δωσιν αὐτὸν ἔκδοτον, χρῆσθαι ὡς βούλεται. Εἰδὼς
δὲ τοῦ μισανθρώπου τὸν ἀκόρεστον θυμὸν, μέτρῳ
περιορίζει τὸ ἀόριστον αὐτοῦ τῆς ἐπιθυμίας· Τοῖς
μὲν γὰρ αὐτοῦ, φησὶν, ὡς βούλει κέχρησο, αὐτοῦ δὲ
μὴ ἅψη.-
Ὁρα δὲ σοφίαν ἀγωνοθέτου. Πρῶτον ἐαυτὸνm
ἀθλητὴν ἐν τοῖς ἔξωθεν καὶ ἀκινδυνωτέροις διαγυ-
μνασθῆναι, εἶτα νικηφόρον ἀναδείξας, τότε προτίθησι
καὶ τὸν περὶ τὰς σάρκας ἀγῶνα· τέως γοῦν μετρεῖ
τὴν συμφορὰν, καὶ μένειν μὲν αὐτὸν ἀσφαλῶς κε-
λεύει, τὰ δὲ περὶ αὐτὸν ἐκδίδωσι· τί γὰρ ἂν ἐντεῦ-
θεν πάθοι φιλόσοφος ἀνὴρ, ὁ μὴ τιμᾷν ἐγνωκὼς τὰ
φθορᾶς καὶ γέλωτος ὑπεύθυνα;
, Καὶ ἐξῆλθεν ὁ διάβολος παρὰ τοῦ Κυρίου. »
Καίτοιγε οὐκ ἔστι τόπος ἔξω τῆς τοῦ Θεοῦ δεσπο-
τείας, ἀλλʼ οὕτως εἶπεν, ἵνα δείξῃ ὅτι τὴν ἐπιτροπὴν
λαβὼν διὰ τῆς συγχωρήσεως, εἴχετο λοιπὸν τοῦ ἔρ-
γου, καὶ ὅτι ἐντὸς τοῦ ἀγαθοῦ, φαῦλον οὐδὲν, οὕτε
εἶναι, οὕτε πράττεσθαι, δύναται· ἔξω γάρ εἰσι τοῦ
ἀγαθοῦ τὰ φαῦλα. Κατὰ μὲν οὖν τὸν ἐμὸν λόγον τὸ,
Ἐῆθε παρὰ Κυρίου, ἀντὶ τοῦ, παρʼ αὐτοῦ λαβὼν
τὸ ἐνδόσιμον, ἀπήει λοιπὸν ἐνεργήσων ὅσα συνεχω-
ρήθη.
« Καὶ ἦν ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
Ἀντὶ τοῦ, ἦκέ τις ἡμέρα, ἐν ἦ τὸ θέατρον ἡνο-
χθη, καὶ ὁ ἀγὼν συνεκροτήθη, καὶ ὁ ἀθλητὴς κατέβη
πρὸς τὰ παλαίσματα· καὶ ὅρα ὡς ἐν ἡμέρs p)
vXRIE LECTOSEs.
ὦν ἔχει, εἰ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει. »
Εὐφήμως δὲ ἡ ραφὴ. τὸ, εὐλογήσει, ἀντὶ τοῦ,
βλασρημθσει,χρῆται· ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς Bασιλείαις
γέγραπται περὶ τοῦ Nαβουθαὶ, Εὐλόγησε Θεὸν καὶ
βασιλέα.
« Τότε εἶπεν ὁ Κύριος τῷ διαβόλῳ· Ἰδοὺ πάντα
ὅσα ἔχει, δίδωμι ἐν τῇ χειρί σου, ἀλλʼ αὐτοῦ μὴ
ἅψη. »
λλυμπιοδώροnκαὶ Πολυχρονίου. Ὁμὲν διάβολος
οὐκ εἰδὼς τὸ μέλλον, οὐδὲ ἐμβατεύων καρδίαις, μά-
την ἐπαγγέλλεται τὴν ἦτταν τοῦ δικαίου· εἴπερ γὰρ
φησὶν, Εἰ συνεχώρησέ μοι ὁ Θεὸς ἅψασθαι τῶν αὐτῷ
προσόντων, καὶ γυμνῶσαι τῆς προσούσης περ
ουσίας τε καὶ δόξης, παρεσκεύασα ἂν αὐτὸν βλάσ-
φημα ῥήματα φθέγξασθαι. Ὁ δὲ Θεὸς ἱ προγνώ-
στης ὡν, οἶδεν ὡς νικήσει ὁ ἀθλητής· ὅθεν καὶ συν-.
εχώρησε τῷ διαβόλῳ τὰ κατὰ γνώμην πρᾶξαι περὶ
τὸν δίκαιον, μόνον εἴρξας αὐτὸν τῆς κατὰ τοῦ σώ-
ματος βλάβης.
Ὁρα δὲ, ὅτι τοῦ πονηροῦ μὴ εἰρηκότος, Ἐπίτρε-
ψόν μοι, ὁ μέγας ἀγωνοθέτης τὴν ἀνδρείαν ἐπιστά-
μενος τοῦ οἰκείου ἀθλητοῦ, αὐτῷ τῷ ἀντιπάλῳ δί-
δωσιν αὐτὸν ἔκδοτον, χρῆσθαι ὡς βούλεται. Εἰδὼς
δὲ τοῦ μισανθρώπου τὸν ἀκόρεστον θυμὸν, μέτρῳ
περιορίζει τὸ ἀόριστον αὐτοῦ τῆς ἐπιθυμίας· Τοῖς
μὲν γὰρ αὐτοῦ, φησὶν, ὡς βούλει κέχρησο, αὐτοῦ δὲ
μὴ ἅψη.-
Ὁρα δὲ σοφίαν ἀγωνοθέτου. Πρῶτον ἐαυτὸνm
ἀθλητὴν ἐν τοῖς ἔξωθεν καὶ ἀκινδυνωτέροις διαγυ-
μνασθῆναι, εἶτα νικηφόρον ἀναδείξας, τότε προτίθησι
καὶ τὸν περὶ τὰς σάρκας ἀγῶνα· τέως γοῦν μετρεῖ
τὴν συμφορὰν, καὶ μένειν μὲν αὐτὸν ἀσφαλῶς κε-
λεύει, τὰ δὲ περὶ αὐτὸν ἐκδίδωσι· τί γὰρ ἂν ἐντεῦ-
θεν πάθοι φιλόσοφος ἀνὴρ, ὁ μὴ τιμᾷν ἐγνωκὼς τὰ
φθορᾶς καὶ γέλωτος ὑπεύθυνα;
, Καὶ ἐξῆλθεν ὁ διάβολος παρὰ τοῦ Κυρίου. »
Καίτοιγε οὐκ ἔστι τόπος ἔξω τῆς τοῦ Θεοῦ δεσπο-
τείας, ἀλλʼ οὕτως εἶπεν, ἵνα δείξῃ ὅτι τὴν ἐπιτροπὴν
λαβὼν διὰ τῆς συγχωρήσεως, εἴχετο λοιπὸν τοῦ ἔρ-
γου, καὶ ὅτι ἐντὸς τοῦ ἀγαθοῦ, φαῦλον οὐδὲν, οὕτε
εἶναι, οὕτε πράττεσθαι, δύναται· ἔξω γάρ εἰσι τοῦ
ἀγαθοῦ τὰ φαῦλα. Κατὰ μὲν οὖν τὸν ἐμὸν λόγον τὸ,
Ἐῆθε παρὰ Κυρίου, ἀντὶ τοῦ, παρʼ αὐτοῦ λαβὼν
τὸ ἐνδόσιμον, ἀπήει λοιπὸν ἐνεργήσων ὅσα συνεχω-
ρήθη.
« Καὶ ἦν ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
Ἀντὶ τοῦ, ἦκέ τις ἡμέρα, ἐν ἦ τὸ θέατρον ἡνο-
χθη, καὶ ὁ ἀγὼν συνεκροτήθη, καὶ ὁ ἀθλητὴς κατέβη
πρὸς τὰ παλαίσματα· καὶ ὅρα ὡς ἐν ἡμέρs p)
vXRIE LECTOSEs.