PG 94, col. 1447
humanitatis; cluomodo, qua: non sunt sub una
eademque definitione posita , naturam unam , non λέγετε;
duas esse dicitis?
ΞΟ Si caro Verbi Dei, [ut vestra sententia fert,
ejusdem substantia: est cum divinitate ejus increa-
ta, consubstantiationis opinatione prava laboratis.
Eccur vero quod jam olim parturitis , non emer-
git? Sin autem non est ejusdem substantia, quo-
nam pacto quae non sunt ejusdem substantia},
erunt unius naturae? aut quomodo qua: unius na-
tura: sunt, ejusdem substantiae non sunt? Nisi enim ebrii sumus, consubstantialitatis definitio
est, eamdem habere substantiam , sive essentiam.
2i. Si Christus est consubstantialis Patri , no-
bisque itidem consubstantialis secundum eamdem
naturam, nos quoque Patri consubstantiales su-
mus. Quae enim secundum naturam eamdem ejus-
dem substantia: sunt, ea inter se sunt consubstan-
tialia. Si autem secundum divinitatem est Patri
consubstantialis , nobis vero secundum humanita-
tem; rogo, dicite, estne divinitas et humanitas una
natura ἲ At si una natura non est , necessario dua:
sunt: atque adeo duas naturae Christus est , et in
duabus naturis. Sin vero est una, quinam ergo
dill‘erunt. Nam quae dill'erunt, vel substantia: ra-
tione diflerunt, vel ratione ejus quod substantia:
advenit. Si ratione ejus quod advenit substantiae,
hypostases forent, non naturae. Sed si ratione
substantiaadiscrepant,jam natura: sunt. Nam quae difl'erentia sunt, ut minimum duo sunt. Unum
siquidem qua unum est, discrimen non admittit. Difl‘erentia quippe necessario numerum infert sc-
cum.
22. Quae substantialia sunt, rationem eamdem
recipiunt. Si ergo Christus natura una est incar-
nata , estque haec ejus essentia: definitio , aliunde
vero consubstantialis est Patri et nobis : est igitur
Pater nobiscum una divinitatis natura inearnata.
2'5. Difl‘erentia duo saltem infert qua: diflerant,
sive natura: sint , sive hypostases , slve hypostasis
una a seipsa discrepans. Si naturas, ha: substan-
tialiter differunt ; si hypostases, secundum m3
id quod essentia: adjectitium est: si hypostasim
unam qua: a se diversa sit, per variationem et
mutationem secundum accidens separabile: horum
igiturque alterum eligite, ut vel duas post unitio-
nem hypostases esse Christum dicatis, vel divini-
tatem ejus ratione accidentis separabilis ab ipsius
humanitate discrepare: tumque adeo incrcatum,
principii expers , impassibile, omnipotens , et alia
ejusmodi ; itemque creatum , emptum , passibilc ,
aliaque similia, ex quibus Christus constat, acci-
dentia erunt, et quidem separabilia, mutabiliaque
et variabilia : aut nobiscum , utque fert veritas ,
Christum esse duas naturas praedicetis . quarum
discrimen profitemini.Qui enim substantiarum dis-
eademque definitione posita , naturam unam , non λέγετε;
duas esse dicitis?
ΞΟ Si caro Verbi Dei, [ut vestra sententia fert,
ejusdem substantia: est cum divinitate ejus increa-
ta, consubstantiationis opinatione prava laboratis.
Eccur vero quod jam olim parturitis , non emer-
git? Sin autem non est ejusdem substantia, quo-
nam pacto quae non sunt ejusdem substantia},
erunt unius naturae? aut quomodo qua: unius na-
tura: sunt, ejusdem substantiae non sunt? Nisi enim ebrii sumus, consubstantialitatis definitio
est, eamdem habere substantiam , sive essentiam.
2i. Si Christus est consubstantialis Patri , no-
bisque itidem consubstantialis secundum eamdem
naturam, nos quoque Patri consubstantiales su-
mus. Quae enim secundum naturam eamdem ejus-
dem substantia: sunt, ea inter se sunt consubstan-
tialia. Si autem secundum divinitatem est Patri
consubstantialis , nobis vero secundum humanita-
tem; rogo, dicite, estne divinitas et humanitas una
natura ἲ At si una natura non est , necessario dua:
sunt: atque adeo duas naturae Christus est , et in
duabus naturis. Sin vero est una, quinam ergo
dill‘erunt. Nam quae dill'erunt, vel substantia: ra-
tione diflerunt, vel ratione ejus quod substantia:
advenit. Si ratione ejus quod advenit substantiae,
hypostases forent, non naturae. Sed si ratione
substantiaadiscrepant,jam natura: sunt. Nam quae difl'erentia sunt, ut minimum duo sunt. Unum
siquidem qua unum est, discrimen non admittit. Difl‘erentia quippe necessario numerum infert sc-
cum.
22. Quae substantialia sunt, rationem eamdem
recipiunt. Si ergo Christus natura una est incar-
nata , estque haec ejus essentia: definitio , aliunde
vero consubstantialis est Patri et nobis : est igitur
Pater nobiscum una divinitatis natura inearnata.
2'5. Difl‘erentia duo saltem infert qua: diflerant,
sive natura: sint , sive hypostases , slve hypostasis
una a seipsa discrepans. Si naturas, ha: substan-
tialiter differunt ; si hypostases, secundum m3
id quod essentia: adjectitium est: si hypostasim
unam qua: a se diversa sit, per variationem et
mutationem secundum accidens separabile: horum
igiturque alterum eligite, ut vel duas post unitio-
nem hypostases esse Christum dicatis, vel divini-
tatem ejus ratione accidentis separabilis ab ipsius
humanitate discrepare: tumque adeo incrcatum,
principii expers , impassibile, omnipotens , et alia
ejusmodi ; itemque creatum , emptum , passibilc ,
aliaque similia, ex quibus Christus constat, acci-
dentia erunt, et quidem separabilia, mutabiliaque
et variabilia : aut nobiscum , utque fert veritas ,
Christum esse duas naturas praedicetis . quarum
discrimen profitemini.Qui enim substantiarum dis-