PG 94, col. 553
σὺναψιν].
Συνίσταται δὲ ό ὁρισμὸς ὲκ γένους καὶ συστατικῶν
διαφορῶν· ἤγουν οὑσιωδῶν. Ὣς ἐπὶ τοῦ ὅρου τοῦ
ζώου, ζῶον γάρ ἐστιν οὐσία ἔμψυχος αίσθητική. Ἰδοὺ
ή μὲν οὐσία γένος ἐστί · τὸ δὲ ἔμψυχον, καὶ τὸ αἰσθη-
τικὸν, συστατικαὶ διαφοραί ο λαμδάνεται δὲ καὶ ἐξ
ὕλης καὶ εἴδους ο οἷον, ἀνδριὰς ἐστιν ὲκ χαλκοῦ πε-
ποιημένος, ἀνδρὸς εἶδος σημαίνων · ὁ μὲν οὖν χαλκὸς
’ύλη ἔστί · τὸ δὲ, τοῦ ἀνδρὸς εἶδος σημαίνων, τοῦ ἀν-
δριάντος εἶδος P. ’Δναλογεῖ δὲ,ἡ μὲν ὑλη τῷ γένει,
τί) δὲ cibo; rfivbtaeopé ο λαμϐάνεται δὲ καὶ senm; Β
κειμένου καὶ τέλους. Οἷον ἰατρικὴ ἐστὶ περὶ τὰ ἀν·-
Θρώπινα σώματα καταγινομένη, ὑγείας περιποιητι-
κή. Ἰδοὺ, ὑποκείμενά εἰσι τῇ ίατρικῇ τὰ ἀνθρώπινα
σώματα (10) · τέλος δὲ αὑτῆς, ὑγεία.
Ἦ δὲ ὑπογραφὴ ὲκ τῶν ὲπουσιωδῶν σύγκειται,
ἡγουν ίδίων καὶ συμϐεϐηκότων. οἷον ἄνθρωπός ἐστι
ζῶον γελαστικὸν, όρθοπεριπατητικδν πλατυόνυχον.
Ταῦτα γὰρ ὅλα ὲπουσιὼδη εἰσί. Διὸ καὶ ὑπογραφὴ
λέγεται, ὡς (ι σκιάςουσα, καί⁵ οὑ τὴν οὑσιώδη ὓπαρξιν
δηλοῦσα, ἀλλὰ τὰ παρεπόμενα. Ὀ δὲ ὑπογραφικὸς
ὁρισμὸς μικτός ἐστιν ἐξ οὑσιωδῶν καὶ ὲπουσιωδῶν ·
οἷον, ό ἄνθρωπός ἐστι ζῶον λογικὸν , όρθοπεριπατη-
τικὸν, πλατυόνυχον.
scribens ex substantialibus et accidentalibus mista
recto capite incedens, habens latos ungues.
Εἴρηται δὲ ὁρισμὸς (Η) ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν τῆς
γῆς ὀροθεσίων. Ὠσπερ γὰρ τὸ ὁροθέσιον χωρίζει τί
ίδὶον ἑκάστου ἀπὸ τοῦ ἀλλοτρίου, οὕτω καὶ ὁ opt-
σμὸς τὴν φύσιν ἑκάστου χωρίζει τῆς τοῦ ἑτέρου ιρὺε
σεως.
Ὑγεία δὲ ὁρισμοῦ ἐστι τὸ μὴ ἐλλείπειν, μήτε
πλεονάζειν ταῖς λέξεσι. Κακία δὲ τό τε ἐλλείπειν, καὶ
τὸ πλεονάζειν ταῖς λέξεσι. Τέλειος δὲ ὁρισμός ἐστιν,
ό ἁντιστρέφων πρὸς τὸ ὁριστὸν, ἀτελὴς δὲ, ό μὴ ἁν-
τιστρέφων. Οὔτε οὖν, ό ἐλλείπων ταῖς λέξεσιν ἀντι-
στρέφει. Ὅτε μὲν γὰρ πλεονάζει ταῖς λέξεσιν, λεί-
πει τοῖς πράγμασιν. Ὅτε δὲ λείψῃ ταῖς λέξεσι, πλεον-
VARIE LECTIONES.
°LQuae sc'quun'turuusque. ad ξυνεσταται ξιξ, etc. absunt in mss. seegmdxilgeneris, seu logicae brevioris;
ac, horum loco legitur} margo ὁρισμὸς θέλει ἐκ διαφόρων συγκεῖσθαι λέξεων, καὶ σύντομος εἶναι, καὶ
δηλοξω την φύσιν τοῦ ὑπ’ αὑτοῦ ,ὡρισμένου πράγματος, sicque Latine reddi possunt, atque adeo definitio
ea: diversis vocibus componi, Abrevis esse, et resne/inita: naturam declarare postulat : quae pra: aliis textui
congruere magis videntur. Quorsum enim hic de termino. terminique definitionem (iussi—per illationem,
addita particuia'obv, sermo esset; __de quo nihil praemiserit auctor, procul dubio 'vox ὅρος, terminum
hic significat, non definitionem. Hic enim nomen esse ait: definitionem autem notitiae constare
negaverat. Ex liis tamen, sive genuina sint, sive ascititia, colligitur terminum simplex nomen non
esse . sed nomen explicatum ; ut nempe ex eo constans definitio, clara sit, non ambigua aut obscura.
Additur nomen terminum fieri in conjunctione; quia, ut aiunt logie-ri, nomen extra propositionem
non est terminus. ρ Regii duo τὸ δὲ τοῦ ἀνδρὸς σχῆμα, εἶδος. ἐι Edita ὼς οἷον.
NOTAE.
(10) Ammon. Proleg. in Isag. Porphyrii. (li) Ammonius, loc. cit.
PATBOL. Gn. XCIV. l ν 18
Συνίσταται δὲ ό ὁρισμὸς ὲκ γένους καὶ συστατικῶν
διαφορῶν· ἤγουν οὑσιωδῶν. Ὣς ἐπὶ τοῦ ὅρου τοῦ
ζώου, ζῶον γάρ ἐστιν οὐσία ἔμψυχος αίσθητική. Ἰδοὺ
ή μὲν οὐσία γένος ἐστί · τὸ δὲ ἔμψυχον, καὶ τὸ αἰσθη-
τικὸν, συστατικαὶ διαφοραί ο λαμδάνεται δὲ καὶ ἐξ
ὕλης καὶ εἴδους ο οἷον, ἀνδριὰς ἐστιν ὲκ χαλκοῦ πε-
ποιημένος, ἀνδρὸς εἶδος σημαίνων · ὁ μὲν οὖν χαλκὸς
’ύλη ἔστί · τὸ δὲ, τοῦ ἀνδρὸς εἶδος σημαίνων, τοῦ ἀν-
δριάντος εἶδος P. ’Δναλογεῖ δὲ,ἡ μὲν ὑλη τῷ γένει,
τί) δὲ cibo; rfivbtaeopé ο λαμϐάνεται δὲ καὶ senm; Β
κειμένου καὶ τέλους. Οἷον ἰατρικὴ ἐστὶ περὶ τὰ ἀν·-
Θρώπινα σώματα καταγινομένη, ὑγείας περιποιητι-
κή. Ἰδοὺ, ὑποκείμενά εἰσι τῇ ίατρικῇ τὰ ἀνθρώπινα
σώματα (10) · τέλος δὲ αὑτῆς, ὑγεία.
Ἦ δὲ ὑπογραφὴ ὲκ τῶν ὲπουσιωδῶν σύγκειται,
ἡγουν ίδίων καὶ συμϐεϐηκότων. οἷον ἄνθρωπός ἐστι
ζῶον γελαστικὸν, όρθοπεριπατητικδν πλατυόνυχον.
Ταῦτα γὰρ ὅλα ὲπουσιὼδη εἰσί. Διὸ καὶ ὑπογραφὴ
λέγεται, ὡς (ι σκιάςουσα, καί⁵ οὑ τὴν οὑσιώδη ὓπαρξιν
δηλοῦσα, ἀλλὰ τὰ παρεπόμενα. Ὀ δὲ ὑπογραφικὸς
ὁρισμὸς μικτός ἐστιν ἐξ οὑσιωδῶν καὶ ὲπουσιωδῶν ·
οἷον, ό ἄνθρωπός ἐστι ζῶον λογικὸν , όρθοπεριπατη-
τικὸν, πλατυόνυχον.
scribens ex substantialibus et accidentalibus mista
recto capite incedens, habens latos ungues.
Εἴρηται δὲ ὁρισμὸς (Η) ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν τῆς
γῆς ὀροθεσίων. Ὠσπερ γὰρ τὸ ὁροθέσιον χωρίζει τί
ίδὶον ἑκάστου ἀπὸ τοῦ ἀλλοτρίου, οὕτω καὶ ὁ opt-
σμὸς τὴν φύσιν ἑκάστου χωρίζει τῆς τοῦ ἑτέρου ιρὺε
σεως.
Ὑγεία δὲ ὁρισμοῦ ἐστι τὸ μὴ ἐλλείπειν, μήτε
πλεονάζειν ταῖς λέξεσι. Κακία δὲ τό τε ἐλλείπειν, καὶ
τὸ πλεονάζειν ταῖς λέξεσι. Τέλειος δὲ ὁρισμός ἐστιν,
ό ἁντιστρέφων πρὸς τὸ ὁριστὸν, ἀτελὴς δὲ, ό μὴ ἁν-
τιστρέφων. Οὔτε οὖν, ό ἐλλείπων ταῖς λέξεσιν ἀντι-
στρέφει. Ὅτε μὲν γὰρ πλεονάζει ταῖς λέξεσιν, λεί-
πει τοῖς πράγμασιν. Ὅτε δὲ λείψῃ ταῖς λέξεσι, πλεον-
VARIE LECTIONES.
°LQuae sc'quun'turuusque. ad ξυνεσταται ξιξ, etc. absunt in mss. seegmdxilgeneris, seu logicae brevioris;
ac, horum loco legitur} margo ὁρισμὸς θέλει ἐκ διαφόρων συγκεῖσθαι λέξεων, καὶ σύντομος εἶναι, καὶ
δηλοξω την φύσιν τοῦ ὑπ’ αὑτοῦ ,ὡρισμένου πράγματος, sicque Latine reddi possunt, atque adeo definitio
ea: diversis vocibus componi, Abrevis esse, et resne/inita: naturam declarare postulat : quae pra: aliis textui
congruere magis videntur. Quorsum enim hic de termino. terminique definitionem (iussi—per illationem,
addita particuia'obv, sermo esset; __de quo nihil praemiserit auctor, procul dubio 'vox ὅρος, terminum
hic significat, non definitionem. Hic enim nomen esse ait: definitionem autem notitiae constare
negaverat. Ex liis tamen, sive genuina sint, sive ascititia, colligitur terminum simplex nomen non
esse . sed nomen explicatum ; ut nempe ex eo constans definitio, clara sit, non ambigua aut obscura.
Additur nomen terminum fieri in conjunctione; quia, ut aiunt logie-ri, nomen extra propositionem
non est terminus. ρ Regii duo τὸ δὲ τοῦ ἀνδρὸς σχῆμα, εἶδος. ἐι Edita ὼς οἷον.
NOTAE.
(10) Ammon. Proleg. in Isag. Porphyrii. (li) Ammonius, loc. cit.
PATBOL. Gn. XCIV. l ν 18