PG 95, col. 143
non assumpsit, non homo perfectus erit, ut cui de-
sit aliquid.
14. Id vero primum constitutum sit, omnis nos
functionis, actionis et passionis vim ab opifice
rerum accepisse; caque omnia ad naturam perti-
nere. icri enim non potest, ut ulla creatura vel
agendi munere fungatur, vel operationem exse-
rat, aut patiatur, quorum vim a natura non acce-
perit. Velut, non potest terra ex se germen edere,
nisi natura vim generandi Creatore acceperit :
neque aqua pisces producere, ant ad terræfecundi-
tatem conlerre, nisi virtute ejusmodi ab universi
Conditore accepta. Quin nec stirpes crescere pos-
sunt, ant volucres volare, aut terrenæ bestiæ ince-
dere, aut serpentes repere, nisi quodlibet illorum
crescendi, volandi, gradiendi, ac rependi, accepe-
rit facultatem. Sic sane homo ipse, nec cernere
potest, nec intelligere, nec velte libere, nec ope-
rari, nisi cnjusque horum vim in sua natura acce-
perit a Creatore.
626 15. Homo itaque mundus minor est .
Nam quia constst anima et corpore, locum me-
dium inter mentems et msateriams ohtinet. Est enim
cum visibilis, tum invisibilis, sive sentientis et
intelligentis cresturæ vinculum. Mens sieuidems
animæ oculus est, ejusque purissima psrs. Qua-
propter illi cum insimis eorporibus commune est,
quod ex quatuor elementis contemperatus sit et
concretus. Cum stirpibus et arboribus, nedum hæc
ci communia sunt, verum etiams altγπx faeultas et
auctrix, visque genitalis : cum brutis item ani-
mantibus, non illa solum, sed et communis est
animalis vita, appetitusque rationis experε; lra-
scens nimirum et concupiscens; item imaginandi
vis et memoria; sensusque et motus impulsionis,
qui quidems totius corporis est rsutus : denique vo-
cis facultas et respiratio. Cum incorporeis, istelli-
gentiaque prædltis virtutibus, ratio communis
est, et intellectums sequens appetituds, qui est ve-
luntas, primus ipsa motus animi. Homo siqui-
dem appetendo, ad cogltandum movetur; et
appstsndo judicat. Hæs porro appesttio libera est,
qua libere appetendo oogitat, ratiocinatur et
judiest.
16. Progsia quidem corporis sant, sectio, luxio,
at qualitatum msatatio; id est, frigoris, caloris,
hhumoris et siccitatis, maembrorumsque coforma-
tio. Animsa antema sationalis, ipsa per se et eala ha-
hbet sitama, intelligentiam, appstitumsque rationa-
7em, qusæ est voiuantas pproprle dicta. Ad hæe antem
ilid specialissimsum, quo ab angelorum substantia
τούτοις.
sit aliquid.
14. Id vero primum constitutum sit, omnis nos
functionis, actionis et passionis vim ab opifice
rerum accepisse; caque omnia ad naturam perti-
nere. icri enim non potest, ut ulla creatura vel
agendi munere fungatur, vel operationem exse-
rat, aut patiatur, quorum vim a natura non acce-
perit. Velut, non potest terra ex se germen edere,
nisi natura vim generandi Creatore acceperit :
neque aqua pisces producere, ant ad terræfecundi-
tatem conlerre, nisi virtute ejusmodi ab universi
Conditore accepta. Quin nec stirpes crescere pos-
sunt, ant volucres volare, aut terrenæ bestiæ ince-
dere, aut serpentes repere, nisi quodlibet illorum
crescendi, volandi, gradiendi, ac rependi, accepe-
rit facultatem. Sic sane homo ipse, nec cernere
potest, nec intelligere, nec velte libere, nec ope-
rari, nisi cnjusque horum vim in sua natura acce-
perit a Creatore.
626 15. Homo itaque mundus minor est .
Nam quia constst anima et corpore, locum me-
dium inter mentems et msateriams ohtinet. Est enim
cum visibilis, tum invisibilis, sive sentientis et
intelligentis cresturæ vinculum. Mens sieuidems
animæ oculus est, ejusque purissima psrs. Qua-
propter illi cum insimis eorporibus commune est,
quod ex quatuor elementis contemperatus sit et
concretus. Cum stirpibus et arboribus, nedum hæc
ci communia sunt, verum etiams altγπx faeultas et
auctrix, visque genitalis : cum brutis item ani-
mantibus, non illa solum, sed et communis est
animalis vita, appetitusque rationis experε; lra-
scens nimirum et concupiscens; item imaginandi
vis et memoria; sensusque et motus impulsionis,
qui quidems totius corporis est rsutus : denique vo-
cis facultas et respiratio. Cum incorporeis, istelli-
gentiaque prædltis virtutibus, ratio communis
est, et intellectums sequens appetituds, qui est ve-
luntas, primus ipsa motus animi. Homo siqui-
dem appetendo, ad cogltandum movetur; et
appstsndo judicat. Hæs porro appesttio libera est,
qua libere appetendo oogitat, ratiocinatur et
judiest.
16. Progsia quidem corporis sant, sectio, luxio,
at qualitatum msatatio; id est, frigoris, caloris,
hhumoris et siccitatis, maembrorumsque coforma-
tio. Animsa antema sationalis, ipsa per se et eala ha-
hbet sitama, intelligentiam, appstitumsque rationa-
7em, qusæ est voiuantas pproprle dicta. Ad hæe antem
ilid specialissimsum, quo ab angelorum substantia
τούτοις.