PG 95, col. 463
dat ea de gentibus ab illo esse pronuntiata, id ante-
vertendo tollit, dicens, nusquam legem dimissis
Judæis alios alloqui. Porro legis nomine prophetas
quoque Scriptura indicat.
« Dt omane os obstsuatur.
Judæorum rursus ostentatienem innuit, fiduu-
ciam eorum excludendo. Non ideo, inquit, pecca-
verunt, ut os ipsorum obstrueretur, sed eam eb
rema coarguti fuere ne peceatum ignorarent.
« Et subditus fiat omnis mundus Deo. [ Veaε. 20.]
Quia ex operibus non justificabitar amnis caro
coram Deo. s
Subditus ille est, qui sibi nequit opltulati, sed
alterius opus habet auxilio.
« Per legem cognitio peccati. »
Neminem quidem, inquit, lex valet justiscare:
quinimo præstare magis poterat, ut peccatum doce-
retur. Verumm non hoc ait, tanquam divina lex
doctrix malorum exsistat; sed quia unumquemque
peccati arguit, quod is perpetrarit. Id porro conti-
git ex socordia Judæorum. LLex quippe data est, ut
a malo caverent : et ex quo ceciderunt, peccati
ipsorum criminatio et documentmn fuit.
Vεus. 2I. « Nunc autem sine lege justitia Dei
manifestata est. »
Cum Græci, inquit, naturalem legem violarent,
et scriptam Judæi, hæcque debilis esset et inirma
ad justificandum, quid amplius necessarium erat,
nisi ut Dei justitia manifestaretur? Hæc vero est
gratia per fidem concessa.
«Xestilcata alege et prophetis. [Vεas. 22.) Justi-
tia autem Dei per fidem Jesu Christi. »
Quia dixerat justitiam concedi sine lege, et Ju-
dæum exinde turbatum animadvertit, istæc sub-
junxit,ne id quod pronuntiaverat, novitas cense-
retur. Nam ipsa lex et prophetæ, inquit, hanc
camdem justitiam jam ante præfati tuerant.
« In omunes qui credunt. Non enim est distin-
etio. »
Rursum demonstrat, nihil præ gentibus Judæσs,
dum justitiam nacti sunt, habuisse. Dna siquidem
gratia omnibus expansa fuit a Deo, apud quem non
est acceptio personarum. Idque significatur his
verbis: Non est distinctio.
Vκεε. 25. « Omnes enim peccaverunt. »
Si omnes perinde peccaverunt, nec penes 12
peccatuma nihil a Græco differens Judæus est; cur
violator legis ampliorem salutem ambiat?
« Et egent gloria Dei. [Vεaε. 24.] Justificati
gratis per gratiam ipsius, per redemptionem quæ
est in Christo Jesu. »
Quicunque legem vielaverint, inquit, ii vindictæ
comntinuo sunt obnoxii. Qui vero vindictæ obnoxius
est, coronari non debet : quapropter opus habet,
st Deus eum gloria aθclat. Cætcrum illi qui in eo
r Deest negatio οὐ, l falor.
vertendo tollit, dicens, nusquam legem dimissis
Judæis alios alloqui. Porro legis nomine prophetas
quoque Scriptura indicat.
« Dt omane os obstsuatur.
Judæorum rursus ostentatienem innuit, fiduu-
ciam eorum excludendo. Non ideo, inquit, pecca-
verunt, ut os ipsorum obstrueretur, sed eam eb
rema coarguti fuere ne peceatum ignorarent.
« Et subditus fiat omnis mundus Deo. [ Veaε. 20.]
Quia ex operibus non justificabitar amnis caro
coram Deo. s
Subditus ille est, qui sibi nequit opltulati, sed
alterius opus habet auxilio.
« Per legem cognitio peccati. »
Neminem quidem, inquit, lex valet justiscare:
quinimo præstare magis poterat, ut peccatum doce-
retur. Verumm non hoc ait, tanquam divina lex
doctrix malorum exsistat; sed quia unumquemque
peccati arguit, quod is perpetrarit. Id porro conti-
git ex socordia Judæorum. LLex quippe data est, ut
a malo caverent : et ex quo ceciderunt, peccati
ipsorum criminatio et documentmn fuit.
Vεus. 2I. « Nunc autem sine lege justitia Dei
manifestata est. »
Cum Græci, inquit, naturalem legem violarent,
et scriptam Judæi, hæcque debilis esset et inirma
ad justificandum, quid amplius necessarium erat,
nisi ut Dei justitia manifestaretur? Hæc vero est
gratia per fidem concessa.
«Xestilcata alege et prophetis. [Vεas. 22.) Justi-
tia autem Dei per fidem Jesu Christi. »
Quia dixerat justitiam concedi sine lege, et Ju-
dæum exinde turbatum animadvertit, istæc sub-
junxit,ne id quod pronuntiaverat, novitas cense-
retur. Nam ipsa lex et prophetæ, inquit, hanc
camdem justitiam jam ante præfati tuerant.
« In omunes qui credunt. Non enim est distin-
etio. »
Rursum demonstrat, nihil præ gentibus Judæσs,
dum justitiam nacti sunt, habuisse. Dna siquidem
gratia omnibus expansa fuit a Deo, apud quem non
est acceptio personarum. Idque significatur his
verbis: Non est distinctio.
Vκεε. 25. « Omnes enim peccaverunt. »
Si omnes perinde peccaverunt, nec penes 12
peccatuma nihil a Græco differens Judæus est; cur
violator legis ampliorem salutem ambiat?
« Et egent gloria Dei. [Vεaε. 24.] Justificati
gratis per gratiam ipsius, per redemptionem quæ
est in Christo Jesu. »
Quicunque legem vielaverint, inquit, ii vindictæ
comntinuo sunt obnoxii. Qui vero vindictæ obnoxius
est, coronari non debet : quapropter opus habet,
st Deus eum gloria aθclat. Cætcrum illi qui in eo
r Deest negatio οὐ, l falor.